Egzamin ósmoklasisty · matematyka · marzec 2021

Próbny egzamin ósmoklasisty marzec 2021 z matematyki – odpowiedzi i rozwiązania

Próbny egzamin ósmoklasisty z matematyki przygotowany przez CKE w marcu 2021 roku. Arkusz OMAP-100-2103 miał 19 zadań: 15 zamkniętych i 4 otwartych, razem 25 punktów, a na rozwiązanie było 100 minut. Niżej jest tabela odpowiedzi, a pod nią każde zadanie w kolejności z arkusza z naszym rozwiązaniem krok po kroku.

19zadań · 25 pkt

Odpowiedzi – próbny egzamin ósmoklasisty marzec 2021, matematyka

Odpowiedzi do zadań zamkniętych zgadzają się z kluczem w zasadach oceniania CKE. Przy zadaniach otwartych podajemy wynik; pełny tok obliczeń jest przy zadaniu.

ZadaniePunktyOdpowiedź
Zadanie 11 pktB
Zadanie 21 pktPP
Zadanie 31 pktD
Zadanie 41 pktA
Zadanie 51 pktC
Zadanie 61 pktPF
Zadanie 71 pktD
Zadanie 81 pktBC
Zadanie 91 pktA, 3
Zadanie 101 pktFP
Zadanie 111 pktPP
Zadanie 121 pktA
Zadanie 131 pktPF
Zadanie 141 pktB
Zadanie 151 pktC
Zadanie 162 pktdowód
Zadanie 173 pkt6 minut
Zadanie 182 pkt16 białych róż
Zadanie 193 pkt66 cm

Zadania z rozwiązaniami krok po kroku

Rozwiązanie każdego zadania otwiera się po kliknięciu „Zobacz rozwiązanie”. Najpierw spróbuj samodzielnie, a potem porównaj swój tok rozumowania z naszym.

Zadanie 1 – odczytywanie danych z tabel, diagramów i wykresów (1 pkt)

Zadanie 11 pkttrudniejsze

W gazetce szkolnej opisano ankietę przeprowadzoną wśród uczniów klas ósmych. Uczniowie wskazywali jedną z czterech odpowiedzi na pytanie o wybór szkoły ponadpodstawowej. Sześciu spośród uczniów, którzy oddali ankietę, nie zdecydowało się jeszcze na typ szkoły. Wyniki przedstawiono na diagramie kołowym.

Poniżej zapisano trzy prawdziwe informacje:
I. Ankietę oddało łącznie 150 uczniów.
II. W ankiecie wzięli udział wszyscy uczniowie klas ósmych.
III. Łącznie mniej niż połowa uczniów biorących udział w ankiecie zamierza kontynuować naukę w technikum lub w branżowej szkole.

Które z tych informacji wynikają z analizy danych zamieszczonych w treści artykułu?
Wybór szkoły ponadpodstawowejliceum 56%technikum 24%branżowa 16%jeszcze nie wiem ?
Dane z rysunku — wersja tekstowa
Typ szkołyliceumtechnikumbranżowajeszcze nie wiem
Udział56%24%16%—
  • A. Tylko I i II.
  • B. Tylko I i III.
  • C. Tylko II i III.
  • D. Wszystkie — I, II i III.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Informacja I. Najpierw wyliczamy, ile procent to „jeszcze nie wiem”:
  2. 100%−56%−24%−16%=4%100\% - \textcolor{#16A06A}{56\%} - \textcolor{#16A06A}{24\%} - \textcolor{#16A06A}{16\%} = \textcolor{#16A06A}{4\%}
  3. Wiemy, że tej odpowiedzi udzieliło 6\textcolor{#16A06A}{6} uczniów, więc 4%\textcolor{#16A06A}{4\%} to 6\textcolor{#16A06A}{6} osób.
  4. 1%1\% to 6:4=1,56 : 4 = 1{,}5 osoby, a całość: 1,5⋅100=150\textcolor{#E0453A}{1{,}5} \cdot 100 = \textcolor{#E0453A}{150} uczniów ✓ — wynika.
  5. Informacja II. Z artykułu wiadomo tylko, ilu uczniów oddało ankietę. Nigdzie nie podano, ilu w ogóle jest ósmoklasistów w tej szkole — być może ktoś ankiety nie oddał. Nie wynika.
  6. Informacja III. Technikum i branżowa razem: 24%+16%=40%\textcolor{#16A06A}{24\%} + \textcolor{#16A06A}{16\%} = 40\%, a to mniej niż 50%50\% ✓ — wynika.
  7. Odpowiedź B — tylko I i III.

💡 Wskazówka: Kotwica „4%4\% to 6 osób” pozwala odtworzyć całość. Zawsze szukaj w takim zadaniu pary „tyle procent — tyle sztuk” — to jedyne miejsce, w którym diagram łączy się z konkretnymi liczbami.

⚠ Najczęstszy błąd: uznanie informacji II za prawdziwą, bo „przecież ankieta była dla wszystkich klas ósmych”. Ankieta była skierowana do wszystkich, ale z danych nie wynika, że wszyscy ją oddali.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: odczytywanie danych z tabel, diagramów i wykresów

Zadanie 2 – podzielność, cyfry i zaokrąglanie (1 pkt)

Zadanie 21 pktśrednie

Piłki tenisowe zapakowano do 186 jednakowych pudełek. Do każdego z tych pudełek włożono po 6 piłek. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Liczba wszystkich spakowanych piłek jest podzielna przez 4.PF
Wszystkie te piłki można byłoby spakować do większych pudełek — po 9 piłek w każdym.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: P, P

  1. Liczymy wszystkie piłki: 186⋅6=1116186 \cdot 6 = 1116.
  2. Zdanie 1 — podzielność przez 4 sprawdzamy po dwóch ostatnich cyfrach: 111611\textcolor{#16A06A}{16}, a 16:4=4\textcolor{#16A06A}{16} : 4 = 4 ✓ — prawda (1116:4=2791116 : 4 = 279).
  3. Zdanie 2 — „spakować po 9” znaczy: czy 1116 dzieli się przez 9?
  4. Cecha podzielności przez 9: suma cyfr 1+1+1+6=91 + 1 + 1 + 6 = \textcolor{#E0453A}{9}, a 9\textcolor{#E0453A}{9} dzieli się przez 9 ✓ — prawda (1116:9=1241116 : 9 = 124 pudełka).
  5. Odpowiedzi: P, P.

💡 Wskazówka: Cecha podzielności przez 9 działa tak samo jak przez 3 — tylko suma cyfr musi się dzielić przez 9, a nie przez 3.

⚠ Częsty błąd: uznanie, że skoro pakowaliśmy po 6, to po 9 się nie da. Pakowanie zmienia tylko rozmiar pudełka — liczy się, czy łączna liczba piłek dzieli się przez 9.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: podzielność, cyfry i zaokrąglanie

Zadanie 3 – działania na ułamkach (1 pkt)

Zadanie 31 pktśrednie

Która z poniższych nierówności jest prawdziwa?
  • A. 259<239\dfrac{25}{9} < \dfrac{23}{9}
  • B. 54+52>4\dfrac{5}{4} + \dfrac{5}{2} > 4
  • C. 1317⋅3>3917\dfrac{13}{17} \cdot 3 > \dfrac{39}{17}
  • D. 1112>1113\dfrac{11}{12} > \dfrac{11}{13}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. A — ten sam mianownik, więc decyduje licznik: 25>2325 > 23, czyli 259>239\tfrac{25}{9} > \tfrac{23}{9}. Nierówność jest odwrotna — fałsz.
  2. B — 54+52=1,25+2,5=3,75\dfrac{5}{4} + \dfrac{5}{2} = 1{,}25 + 2{,}5 = 3{,}75, a to mniej niż 4 — fałsz.
  3. C — 1317⋅3=3917\dfrac{13}{17} \cdot 3 = \dfrac{39}{17}, czyli obie strony są równe. Nierówność ostra „>>” nie zachodzi — fałsz.
  4. D — ten sam licznik (11), więc decyduje mianownik: im mniejszy mianownik, tym większy ułamek (dzielimy na mniej części). Skoro 12<1312 < 13, to 1112>1113\dfrac{11}{12} > \dfrac{11}{13} ✓ — prawda.
  5. Odpowiedź D.

💡 Wskazówka: Dwie reguły, które załatwiają większość porównań: ten sam mianownik → większy licznik wygrywa; ten sam licznik → mniejszy mianownik wygrywa (bo tort dzielony na mniej kawałków daje większe kawałki).

⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź C — przy szybkim czytaniu 1317⋅3\tfrac{13}{17} \cdot 3 wygląda na coś większego, ale to dokładnie 3917\tfrac{39}{17}. Znak „>>” wymaga ścisłej większości.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: działania na ułamkach

Zadanie 4 – działania na ułamkach (1 pkt)

Zadanie 41 pktśrednie

Dane są trzy wyrażenia:
I. 6⋅1236 \cdot 1\dfrac{2}{3}  ·  II. 6:1,26 : 1{,}2  ·  III. 7,25−2147{,}25 - 2\dfrac{1}{4}
Dokończ zdanie.
Liczbami całkowitymi są wartości wyrażeń
  • A. I, II i III.
  • B. Tylko I i II.
  • C. Tylko II i III.
  • D. Tylko I i III.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. I. Zamieniamy liczbę mieszaną na ułamek niewłaściwy: 123=531\dfrac23 = \textcolor{#16A06A}{\dfrac{5}{3}}.
  2. 6⋅53=303=106 \cdot \textcolor{#16A06A}{\dfrac{5}{3}} = \dfrac{30}{3} = 10 — liczba całkowita ✓
  3. II. 6:1,26 : 1{,}2 — mnożymy obie liczby przez 10, żeby pozbyć się przecinka: 60:12=560 : 12 = 5 — całkowita ✓
  4. III. 214=2,252\dfrac14 = 2{,}25, więc 7,25−2,25=57{,}25 - 2{,}25 = 5 — całkowita ✓
  5. Wszystkie trzy dają liczby całkowite — odpowiedź A.

💡 Wskazówka: Przy dzieleniu przez liczbę z przecinkiem pomnóż obie liczby przez 10 (albo 100). Wynik dzielenia się nie zmieni, a rachunek robi się dużo prostszy.

⚠ Częsty błąd w I: pomnożenie 6 tylko przez część całkowitą (6⋅1=66 \cdot 1 = 6) i osobne dodanie 23\tfrac23. Liczbę mieszaną trzeba najpierw zamienić na ułamek niewłaściwy.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: działania na ułamkach

Zadanie 5 – zamiana jednostek czasu i zadania o wydajności (1 pkt)

Zadanie 51 pktśrednie

Asia wzięła udział w zajęciach teatralnych. Zajęcia składały się z 2 części, każda trwała tyle samo minut. Pomiędzy pierwszą a drugą częścią była 10-minutowa przerwa. Zajęcia rozpoczęły się o godzinie 17 ⁣: ⁣4517\!:\!45, a zakończyły o 19 ⁣: ⁣0519\!:\!05. Dokończ zdanie.
Druga część zajęć rozpoczęła się o godzinie
  • A. 18 ⁣: ⁣2018\!:\!20
  • B. 18 ⁣: ⁣2518\!:\!25
  • C. 18 ⁣: ⁣3018\!:\!30
  • D. 18 ⁣: ⁣3518\!:\!35
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Najpierw łączny czas zajęć: od 17 ⁣: ⁣4517\!:\!45 do 19 ⁣: ⁣0519\!:\!05. Do 18 ⁣: ⁣4518\!:\!45 mija godzina, a stamtąd do 19 ⁣: ⁣0519\!:\!05 jeszcze 20 minut — razem 80\textcolor{#16A06A}{80} minut.
  2. Odejmujemy przerwę, żeby zostały same części: 80−10=70\textcolor{#16A06A}{80} - 10 = \textcolor{#E0453A}{70} minut.
  3. Obie części trwały tyle samo, więc każda: 70:2=35\textcolor{#E0453A}{70} : 2 = 35 minut.
  4. Pierwsza część: od 17 ⁣: ⁣4517\!:\!45 przez 35 minut, czyli do 18 ⁣: ⁣2018\!:\!20.
  5. Potem 10 minut przerwy — druga część zaczyna się o 18 ⁣: ⁣20+1018\!:\!20 + 10 min =18 ⁣: ⁣30= 18\!:\!30.
  6. Odpowiedź C.

💡 Wskazówka: Rysuj sobie oś czasu z zaznaczonymi odcinkami: część — przerwa — część. Widać wtedy od razu, że przerwę trzeba odjąć przed dzieleniem na pół.

⚠ Najczęstszy błąd: podanie godziny zakończenia pierwszej części (18 ⁣: ⁣2018\!:\!20 — kusząca odpowiedź A) zamiast rozpoczęcia drugiej. Między nimi jest jeszcze 10 minut przerwy.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: zamiana jednostek czasu i zadania o wydajności

Zadanie 6 – procenty (1 pkt)

Zadanie 61 pkttrudniejsze

Cenę laptopa obniżono najpierw o 15%, a później o 150 zł. Po obu obniżkach laptop kosztuje 2400 zł. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Przed tymi dwoma obniżkami laptop kosztował 3000 zł.PF
Po obu obniżkach cena laptopa stanowi 85% ceny początkowej.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: P, F

  1. Idziemy od tyłu. Cena końcowa to 2400 zł, a ostatnim krokiem było odjęcie 150 zł.
  2. Zatem przed drugą obniżką laptop kosztował 2400+150=25502400 + 150 = 2550 zł.
  3. Ta kwota powstała po obniżce o 15%\textcolor{#E0453A}{15\%}, czyli stanowi 85%\textcolor{#16A06A}{85\%} ceny początkowej: 0,85⋅c=2550\textcolor{#16A06A}{0{,}85} \cdot c = 2550.
  4. Stąd c=2550:0,85=3000c = 2550 : \textcolor{#16A06A}{0{,}85} = 3000 zł ✓ — pierwsze zdanie prawdziwe.
  5. Zdanie 2: sprawdzamy, jaki procent ceny początkowej stanowi 2400 zł: 24003000=0,8=80%\dfrac{2400}{3000} = 0{,}8 = 80\%, a nie 85% — fałsz.
  6. Dlaczego? Bo 85%\textcolor{#16A06A}{85\%} to była cena po pierwszej obniżce. Potem doszło jeszcze 150 zł w dół.
  7. Odpowiedzi: P, F.

💡 Wskazówka: Gdy obniżek jest kilka, rozwiązuj zadanie od końca i cofaj każdy krok osobno: dodaj kwotę, którą odjęto, i podziel przez mnożnik, przez który mnożono.

⚠ Częsty błąd w drugim zdaniu: odruchowe przepisanie „85%” z treści zadania. Te 85% dotyczą tylko pierwszej obniżki — po drugiej cena spadła jeszcze niżej.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: procenty

Zadanie 7 – potęgi (1 pkt)

Zadanie 71 pkttrudniejsze

Wartość wyrażenia 6824\dfrac{6^8}{2^4} jest równa:
  • A. 323^2
  • B. 343^4
  • C. 22⋅382^2 \cdot 3^8
  • D. 24⋅382^4 \cdot 3^8
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Rozkładamy podstawę: 6=2⋅36 = \textcolor{#16A06A}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{3}, więc 68=(2⋅3)8=28⋅386^8 = (\textcolor{#16A06A}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{3})^{\textcolor{#E0453A}{8}} = \textcolor{#16A06A}{2}^{\textcolor{#E0453A}{8}} \cdot \textcolor{#16A06A}{3}^{\textcolor{#E0453A}{8}}.
  2. Dzielimy: 28⋅3824=28−4⋅38=24⋅38\dfrac{\textcolor{#16A06A}{2}^{\textcolor{#E0453A}{8}} \cdot \textcolor{#16A06A}{3}^{\textcolor{#E0453A}{8}}}{\textcolor{#16A06A}{2}^{\textcolor{#2F80D8}{4}}} = \textcolor{#16A06A}{2}^{\textcolor{#E0453A}{8}-\textcolor{#2F80D8}{4}} \cdot \textcolor{#16A06A}{3}^{\textcolor{#E0453A}{8}} = 2^{4} \cdot 3^{8}.

💡 Wskazówka: Gdy podstawy nie są takie same, rozłóż je na czynniki pierwsze — wtedy widać, co się skraca.

⚠ Częsty błąd: potraktowanie tego jak (62)8−4=34\left(\tfrac{6}{2}\right)^{8-4} = 3^4 — tak wolno tylko przy równych wykładnikach.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: potęgi

Zadanie 8 – pierwiastki (1 pkt)

Zadanie 81 pktśrednie

Uzupełnij zdania.
Wartość wyrażenia jest równa AB.
  • A.
  • B.
Wartość wyrażenia jest równa CD.
  • C.
  • D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B, C

  1. Najpierw dodajemy pod pierwiastkiem: . Potem — odpowiedź B.
  2. , a — odpowiedź C.

💡 Wskazówka: Pod pierwiastkiem najpierw wykonaj dodawanie i zamień wynik na ułamek niewłaściwy — wtedy często wychodzą kwadraty albo sześciany liczb.

⚠ Błąd: pierwiastkowanie każdego składnika osobno: .

Więcej zadań: pierwiastki

Zadanie 9 – prawdopodobieństwo (1 pkt)

Zadanie 91 pkttrudniejsze

Na festyn przygotowano loterię, w której było 120 losów, w tym 80 wygrywających. Przed rozpoczęciem festynu dołożono jeszcze 20 losów wygrywających i 20 przegrywających. Czy prawdopodobieństwo wyciągnięcia losu wygrywającego zmieniło się po dołożeniu losów?
ATak,ponieważ1.różnica liczby losów wygrywających i przegrywających po dołożeniu losów jest taka sama jak na początku.
2.dołożono tyle samo losów wygrywających co przegrywających.
BNie,
3.zmienił się stosunek liczby losów wygrywających do liczby wszystkich losów.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A, 3

  1. Liczymy prawdopodobieństwo przed dołożeniem: 80120=23≈0,67\dfrac{\textcolor{#16A06A}{80}}{\textcolor{#E0453A}{120}} = \dfrac{2}{3} \approx 0{,}67.
  2. Po dołożeniu: wygrywających jest 80+20=10080 + 20 = \textcolor{#16A06A}{100}, a wszystkich 120+40=160120 + 40 = \textcolor{#E0453A}{160}.
  3. P=100160=58=0,625P = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{100}}{\textcolor{#E0453A}{160}} = \dfrac{5}{8} = 0{,}625.
  4. Skoro 23≠58\tfrac23 \ne \tfrac58, prawdopodobieństwo się zmieniło — odpowiedź A.
  5. Powód: o prawdopodobieństwie decyduje stosunek wygrywających do wszystkich, a ten stosunek się zmienił — uzasadnienie 3.
  6. Dlaczego nie 1. ani 2.? Oba te zdania są prawdziwe (różnica 40 zostaje, dołożono po równo), ale opisują różnicę i sumę, a nie stosunek. A to stosunek decyduje o prawdopodobieństwie.

💡 Wskazówka: Dopisanie takiej samej liczby do licznika i mianownika zmienia ułamek — i zawsze przybliża go do 1. Sprawdź na prostym przykładzie: 12\tfrac12, a po dodaniu 1 do obu 23\tfrac23.

⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź B z uzasadnieniem 2 („dołożono po równo, więc bez zmian”). To rozumowanie działa dla różnicy, ale nie dla ułamka.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: prawdopodobieństwo

Zadanie 10 – obliczanie i przekształcanie wzorów (1 pkt)

Zadanie 101 pktśrednie

Zależność między liczbą przekątnych (kk) a liczbą boków (nn) wielokąta wypukłego określa wzór   k=n(n−3)2\;k = \dfrac{n(n - 3)}{2}. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Pięciokąt wypukły ze wszystkimi przekątnymi
Liczba przekątnych w dwunastokącie wypukłym jest trzy razy większa od liczby przekątnych w czworokącie wypukłym.PF
Liczba przekątnych w ośmiokącie wypukłym jest o 1111 większa od liczby przekątnych w sześciokącie wypukłym.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: F, P

  1. Za każdym razem podstawiamy liczbę boków do wzoru.
  2. Dwunastokąt (n=12\textcolor{#E0453A}{n = 12}): k=12⋅(12−3)2=12⋅92=54k = \dfrac{12 \cdot (12 - 3)}{2} = \dfrac{12 \cdot 9}{2} = \textcolor{#16A06A}{54}.
  3. Czworokąt (n=4\textcolor{#E0453A}{n = 4}): k=4⋅12=2k = \dfrac{4 \cdot 1}{2} = \textcolor{#16A06A}{2}.
  4. Zdanie 1\boldsymbol{1}: czy 54=3⋅2\textcolor{#16A06A}{54} = 3 \cdot \textcolor{#16A06A}{2}? Nie — 3⋅2=63 \cdot 2 = 6, a nie 5454 — fałsz.
  5. Ośmiokąt (n=8\textcolor{#E0453A}{n = 8}): k=8⋅52=20k = \dfrac{8 \cdot 5}{2} = \textcolor{#16A06A}{20}.   Sześciokąt (n=6\textcolor{#E0453A}{n = 6}): k=6⋅32=9k = \dfrac{6 \cdot 3}{2} = \textcolor{#16A06A}{9}.
  6. Zdanie 2\boldsymbol{2}: 20−9=11\textcolor{#16A06A}{20} - \textcolor{#16A06A}{9} = 11 ✓ — prawda.
  7. Odpowiedzi: F, P.

💡 Wskazówka: Skąd bierze się ten wzór? Z każdego z nn wierzchołków wychodzi n−3n-3 przekątnych (nie liczymy jego samego ani dwóch sąsiadów), a każdą przekątną liczymy dwa razy — stąd dzielenie przez 22.

⚠ Częsty błąd: intuicja „trzy razy więcej boków, więc trzy razy więcej przekątnych”. Liczba przekątnych rośnie znacznie szybciej niż liczba boków — zależy od n2n^2.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: obliczanie i przekształcanie wzorów

Zadanie 11 – pola figur (1 pkt)

Zadanie 111 pkttrudniejsze

W zeszycie w linie narysowano dwa równoległoboki (PP i RR) oraz trójkąt (SS). Odległości między sąsiednimi liniami są jednakowe. Podstawy wszystkich tych figur mają taką samą długość. Równoległobok PP ma wysokość równą jednemu odstępowi między liniami, a równoległobok RR i trójkąt SS — po dwa odstępy. Pole równoległoboku PP jest równe 4. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Dwa równoległoboki i trójkąt w zeszycie w liniePRS
Pole równoległoboku RR jest równe 8.PF
Pole trójkąta SS jest równe 4.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: P, P

  1. Oznaczmy wspólną podstawę przez a\textcolor{#16A06A}{a}, a odstęp między liniami przez h\textcolor{#E0453A}{h}.
  2. Równoległobok PP: wysokość h\textcolor{#E0453A}{h}, więc PP=a⋅h=4P_P = \textcolor{#16A06A}{a} \cdot \textcolor{#E0453A}{h} = 4.
  3. Zdanie 1 — równoległobok RR: wysokość 2h2\textcolor{#E0453A}{h}, więc PR=a⋅2h=2⋅(ah)=2⋅4=8P_R = \textcolor{#16A06A}{a} \cdot 2\textcolor{#E0453A}{h} = 2 \cdot (\textcolor{#16A06A}{a}\textcolor{#E0453A}{h}) = 2 \cdot 4 = 8 ✓ — prawda.
  4. Zdanie 2 — trójkąt SS: ta sama podstawa i wysokość 2h2\textcolor{#E0453A}{h}, ale we wzorze na pole trójkąta jest jeszcze 12\tfrac12:
  5. PS=12⋅a⋅2h=ah=4P_S = \tfrac12 \cdot \textcolor{#16A06A}{a} \cdot 2\textcolor{#E0453A}{h} = \textcolor{#16A06A}{a}\textcolor{#E0453A}{h} = 4 ✓ — prawda.
  6. Odpowiedzi: P, P.

💡 Wskazówka: Nie musisz znać ani podstawy, ani odstępu — wystarczy, że wiesz, ile razy dana figura jest „wyższa” i czy jest trójkątem. Wszystko liczy się względem pola PP.

⚠ Ciekawy zbieg okoliczności w zadaniu: trójkąt SS jest dwa razy wyższy od równoległoboku PP, ale wzór ma 12\tfrac12 — te dwa efekty się znoszą i pola wychodzą równe.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: pola figur

Zadanie 12 – podział proporcjonalny i stosunki (1 pkt)

Zadanie 121 pktśrednie

W trójkącie stosunek miar kątów jest równy 2:3:72 : 3 : 7. Dokończ zdanie.
Trójkąt o podanych własnościach jest
  • A. rozwartokątny
  • B. prostokątny
  • C. ostrokątny
  • D. równoramienny
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Kluczowa wiedza: suma kątów w każdym trójkącie wynosi 180°180° — to jest nasza „całość”.
  2. Liczba wszystkich części: 2+3+7=122 + 3 + 7 = \textcolor{#16A06A}{12}.
  3. Jedna część: 180°:12=15°180° : \textcolor{#16A06A}{12} = \textcolor{#E0453A}{15°}.
  4. Liczymy kąty: 2⋅15°=30°2 \cdot \textcolor{#E0453A}{15°} = 30°,   3⋅15°=45°3 \cdot \textcolor{#E0453A}{15°} = 45°,   7⋅15°=105°7 \cdot \textcolor{#E0453A}{15°} = 105°.
  5. Największy kąt ma 105°105°, czyli więcej niż 90°90° — trójkąt jest rozwartokątny.
  6. Odpowiedź A. Sprawdzenie: 30°+45°+105°=180°30° + 45° + 105° = 180° ✓

💡 Wskazówka: Wystarczy sprawdzić największy kąt: jeśli przekracza 90°90° — rozwartokątny, jeśli równy 90°90° — prostokątny, jeśli mniejszy — ostrokątny.

⚠ Odpowiedź D (równoramienny) odpada, bo wszystkie trzy liczby stosunku są różne — czyli wszystkie kąty są różne, a więc i wszystkie boki.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: podział proporcjonalny i stosunki

Zadanie 13 – pola figur (1 pkt)

Zadanie 131 pkttrudniejsze

Prostokąt ABCDABCD podzielono odcinkiem EFEF (równoległym do podstawy) na dwa prostokąty. Odcinek EFEF ma długość 11 cm, a odcinek EDED ma długość 2 cm. Pole prostokąta EFCDEFCD stanowi 27\dfrac{2}{7} pola prostokąta ABCDABCD. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Prostokąt ABCD podzielony odcinkiem EFABCDEF11 cm2 cm
Pole prostokąta ABCDABCD jest równe 77 cm².PF
Odcinek AEAE ma długość 7 cm.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: P, F

  1. Zdanie 1. Górny prostokąt EFCDEFCD ma boki 11\textcolor{#16A06A}{11} cm i 2\textcolor{#E0453A}{2} cm, więc jego pole to 11⋅2=22\textcolor{#16A06A}{11} \cdot \textcolor{#E0453A}{2} = 22 cm².
  2. To pole stanowi 27\tfrac27 całości: 27⋅PABCD=22\tfrac27 \cdot P_{ABCD} = 22, skąd PABCD=22⋅72=77P_{ABCD} = 22 \cdot \tfrac72 = 77 cm² ✓ — prawda.
  3. Zdanie 2. Cały prostokąt ma podstawę 11\textcolor{#16A06A}{11} cm i pole 7777 cm², więc jego wysokość: 77:11=777 : \textcolor{#16A06A}{11} = \textcolor{#E0453A}{7} cm.
  4. Odcinek AEAE to reszta po odjęciu EDED: AE=7−2=5AE = \textcolor{#E0453A}{7} - \textcolor{#E0453A}{2} = 5 cm.
  5. Zdanie mówi o 77 cm — to wysokość całego prostokąta, a nie odcinka AEAE — fałsz.
  6. Odpowiedzi: P, F.

💡 Wskazówka: Sposób „na ułamek”: skoro górna część to 27\tfrac27 całości, to jej wysokość (22 cm) stanowi 27\tfrac27 całej wysokości. Stąd cała wysokość to 77 cm, a dolna część ma 55 cm.

⚠ Najczęstszy błąd w zdaniu 2: podanie wysokości całego prostokąta zamiast samego odcinka AEAE. Warto zaznaczyć na rysunku, gdzie dokładnie leży szukany odcinek.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: pola figur

Zadanie 14 – pola figur (1 pkt)

Zadanie 141 pkttrudniejsze

Bok rombu ma długość 17 cm, a jedna z jego przekątnych ma długość 30 cm. Pole tego rombu jest równe
Romb o boku 17 cm i przekątnej 30 cm30 cm17 cm
  • A. 120120 cm²
  • B. 240240 cm²
  • C. 255255 cm²
  • D. 480480 cm²
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Kluczowa własność: przekątne rombu przecinają się pod kątem prostym i dzielą na połowy. Powstają cztery przystające trójkąty prostokątne.
  2. W każdym z nich: przeciwprostokątna to bok rombu (1717 cm), a przyprostokątne to połowy przekątnych.
  3. Znamy jedną przekątną: 3030 cm, więc jej połowa to 15\textcolor{#16A06A}{15} cm.
  4. Z twierdzenia Pitagorasa liczymy drugą połowę: 172−152=289−225=64=8\sqrt{17^2 - \textcolor{#16A06A}{15}^2} = \sqrt{289 - 225} = \sqrt{64} = \textcolor{#E0453A}{8} cm.
  5. Druga przekątna ma więc 2⋅8=162 \cdot \textcolor{#E0453A}{8} = \textcolor{#E0453A}{16} cm.
  6. Pole: P=30⋅162=240P = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{30} \cdot \textcolor{#E0453A}{16}}{2} = 240 cm² — odpowiedź B.

💡 Wskazówka: Uwaga na moment podwojenia: Pitagoras daje połowę drugiej przekątnej. Łatwo o tym zapomnieć i podstawić 8 zamiast 16 do wzoru na pole.

⚠ Dwa typowe błędy: (1) użycie połowy (88) zamiast całej przekątnej — wychodzi 120120 cm², czyli kusząca odpowiedź A; (2) pominięcie dzielenia przez 2 we wzorze — wychodzi 480480 cm².

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: pola figur

Zadanie 15 – prostopadłościan i sześcian (1 pkt)

Zadanie 151 pkttrudniejsze

Dwa sześciany — jeden o krawędzi 2 i drugi o krawędzi 3 — pocięto na sześciany o krawędzi 1. Z otrzymanych sześcianów zbudowano prostopadłościan. Żadna ściana tego prostopadłościanu nie jest kwadratem. Dokończ zdanie.
Pole powierzchni zbudowanego prostopadłościanu jest równe
Sześcian o krawędzi 2 i sześcian o krawędzi 3, pocięte na sześciany o krawędzi 123
  • A. 3535
  • B. 4747
  • C. 9494
  • D. 142142
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Krok 1 — ile mamy kostek. 23+33=8+27=35\textcolor{#16A06A}{2}^3 + \textcolor{#16A06A}{3}^3 = 8 + 27 = \textcolor{#E0453A}{35} kostek jednostkowych.
  2. Krok 2 — jakie wymiary są możliwe. Szukamy trójki liczb naturalnych o iloczynie 35\textcolor{#E0453A}{35}. Ponieważ 35=5⋅735 = 5 \cdot 7 (obie liczby pierwsze), są tylko dwie możliwości: 1×1×351 \times 1 \times 35 oraz 1×5×71 \times 5 \times 7.
  3. Krok 3 — który wariant odpada. Prostopadłościan 1×1×351 \times 1 \times 35 ma dwie ściany 1×11 \times 1, czyli kwadraty — a treść tego zabrania. Zostaje 1×5×7\textcolor{#16A06A}{1} \times \textcolor{#16A06A}{5} \times \textcolor{#16A06A}{7}.
  4. Krok 4 — pole powierzchni. P=2(1⋅5+1⋅7+5⋅7)=2(5+7+35)=2⋅47=94P = 2(\textcolor{#16A06A}{1} \cdot \textcolor{#16A06A}{5} + \textcolor{#16A06A}{1} \cdot \textcolor{#16A06A}{7} + \textcolor{#16A06A}{5} \cdot \textcolor{#16A06A}{7}) = 2(5 + 7 + 35) = 2 \cdot 47 = 94.
  5. Odpowiedź C.

💡 Wskazówka: Warunek „żadna ściana nie jest kwadratem” znaczy po prostu, że wszystkie trzy wymiary są różne. To on wskazuje jedyny właściwy rozkład na czynniki.

⚠ Najczęstszy błąd: podanie 4747 (odpowiedź B) — czyli zapomnienie o mnożeniu przez 2. Prostopadłościan ma trzy pary jednakowych ścian.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: prostopadłościan i sześcian

Zadanie 16 – wyrażenia algebraiczne (2 pkt)

Zadanie 162 pkttrudniejsze

Pewną kwotę rozdzielono na trzy nagrody pieniężne. Marcin dostał 2 razy więcej pieniędzy niż Jędrek, a Kamil 2 razy mniej niż Jędrek. Uzasadnij, że Kamil otrzymał 17\dfrac{1}{7} tej kwoty.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: dowód

  1. Za niewiadomą wybieramy nagrodę Jędrka — bo to do niej odnoszą się obie pozostałe. Niech jj oznacza jego nagrodę.
  2. Marcin dostał 2 razy więcej: 2j\textcolor{#16A06A}{2j}.
  3. Kamil dostał 2 razy mniej: j2\textcolor{#E0453A}{\dfrac{j}{2}}.
  4. Cała rozdzielona kwota to suma trzech nagród: 2j+j+j2\textcolor{#16A06A}{2j} + j + \textcolor{#E0453A}{\dfrac{j}{2}}.
  5. Sprowadzamy do wspólnego mianownika 2: 4j2+2j2+j2=7j2\dfrac{4j}{2} + \dfrac{2j}{2} + \dfrac{j}{2} = \dfrac{7j}{2}.
  6. Teraz liczymy, jaką część całości stanowi nagroda Kamila: j2:7j2=j2⋅27j=17\textcolor{#E0453A}{\dfrac{j}{2}} : \dfrac{7j}{2} = \dfrac{j}{2} \cdot \dfrac{2}{7j} = \dfrac{1}{7}.
  7. Kamil otrzymał więc 17\dfrac17 całej kwoty — co należało uzasadnić.
  8. Można też prościej: przyjmijmy, że nagroda Kamila to 1 część. Wtedy Jędrek ma 2 części, a Marcin 4 — razem 1+2+4=71 + 2 + 4 = 7 części, z których Kamil ma jedną ✓

💡 Wskazówka: Sposób „na części” jest tu najszybszy: zacznij od najmniejszej nagrody jako jednej części, a pozostałe wyrażą się liczbami całkowitymi — bez ułamków.

⚠ Najczęstszy błąd: przyjęcie za niewiadomą nagrody Marcina lub Kamila i pogubienie się w ułamkach. Zawsze wybieraj tę wielkość, do której odnoszą się pozostałe — tu Jędrka.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: wyrażenia algebraiczne

Zadanie 17 – prędkość, droga i czas (3 pkt)

Zadanie 173 pkttrudniejsze

Ula chodzi do szkoły dwiema drogami. Droga A prowadzi wzdłuż dwóch prostopadłych ulic: najpierw 800 m, potem 600 m. Droga B to skrót biegnący na wprost — po przekątnej, od domu Uli prosto do szkoły. Przyjmij, że Ula porusza się ze stałą prędkością 4 kmh4\ \tfrac{\text{km}}{\text{h}}. Oblicz, o ile minut krócej Ula idzie do szkoły drogą B niż drogą A. Zapisz obliczenia.
Droga A wzdłuż dwóch prostopadłych ulic (800 m i 600 m) oraz droga B na wprostdroga B800 m600 mdomszkoła
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: 6 minut

  1. Droga A to po prostu suma dwóch odcinków: 800+600=1400800 + 600 = \textcolor{#16A06A}{1400} m.
  2. Droga B to przekątna prostokąta — a że ulice są prostopadłe, korzystamy z twierdzenia Pitagorasa.
  3. B2=8002+6002=640 000+360 000=1 000 000B^2 = 800^2 + 600^2 = 640\,000 + 360\,000 = 1\,000\,000, więc B=1000B = \textcolor{#E0453A}{1000} m.
  4. Różnica dróg: 1400−1000=400\textcolor{#16A06A}{1400} - \textcolor{#E0453A}{1000} = 400 m.
  5. Teraz zamieniamy tę różnicę na czas. Prędkość 4 kmh4\ \tfrac{\text{km}}{\text{h}} to 40004000 m na 60 minut, czyli na 1 minutę przypada 4000:60=20034000 : 60 = \dfrac{200}{3} m.
  6. Czas na 400 m: 400:2003=400⋅3200=6400 : \dfrac{200}{3} = 400 \cdot \dfrac{3}{200} = 6 minut.
  7. Odpowiedź: drogą B Ula idzie o 6 minut krócej.

💡 Wskazówka: Nie trzeba liczyć obu czasów osobno — wystarczy policzyć różnicę dróg i ją zamienić na czas. Mniej rachunków, mniej okazji do pomyłki.

⚠ Najczęstszy błąd: uznanie drogi B za 800+600800 + 600 podzielone na pół albo za 700 m „na oko”. Przekątna zawsze wymaga Pitagorasa — i zawsze jest krótsza od sumy boków, ale dłuższa od każdego z nich.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: prędkość, droga i czas

Zadanie 18 – zadania tekstowe (2 pkt)

Zadanie 182 pkttrudniejsze

W kwiaciarni było trzy razy więcej czerwonych róż niż białych. Pan Nowak kupił 40 czerwonych róż i wtedy w kwiaciarni zostało dwa razy więcej białych róż niż czerwonych. Ile białych róż było w kwiaciarni? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: 16 białych róż

  1. Oznaczamy przez b\textcolor{#16A06A}{b} liczbę róż białych. Czerwonych było trzy razy więcej: 3b\textcolor{#E0453A}{3b}.
  2. Po zakupie 40 czerwonych zostało ich 3b−40\textcolor{#E0453A}{3b - 40}. Białych nie ubyło — nadal jest b\textcolor{#16A06A}{b}.
  3. Warunek: teraz białych jest dwa razy więcej niż czerwonych: b=2(3b−40)\textcolor{#16A06A}{b} = 2\textcolor{#E0453A}{(3b - 40)}.
  4. b=6b−80\textcolor{#16A06A}{b} = 6b - 80, czyli 80=5b80 = 5b, więc b=16\textcolor{#16A06A}{b} = 16.
  5. Odpowiedź: w kwiaciarni było 16 białych róż.
  6. Sprawdzenie: czerwonych było 3⋅16=483 \cdot 16 = 48; po sprzedaniu 40 zostało 8, a 16=2⋅816 = 2 \cdot 8 ✓

💡 Wskazówka: Zwróć uwagę, że relacja się odwraca: na początku czerwonych było więcej, a po zakupie więcej jest białych. To normalne — ubyło tylko czerwonych.

⚠ Najczęstszy błąd: zapisanie warunku jako 2b=3b−402\textcolor{#16A06A}{b} = \textcolor{#E0453A}{3b - 40}, czyli pomnożenie niewłaściwej strony. „Białych dwa razy więcej niż czerwonych” znaczy: białe=2⋅czerwone\text{białe} = 2 \cdot \text{czerwone}.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: zadania tekstowe

Zadanie 19 – obwody figur (3 pkt)

Zadanie 193 pkttrudniejsze

Kwadrat ABCDABCD o polu 400 cm² podzielono na trzy części: kwadrat K1K_1 o polu 49 cm² (w prawym górnym rogu), kwadrat K2K_2 (w prawym dolnym rogu) oraz figurę FF zajmującą resztę — lewą część na pełną wysokość wraz z paskiem u góry. Oblicz obwód figury FF. Zapisz obliczenia.
Kwadrat podzielony na kwadraty K₁, K₂ i figurę FK₁K₂F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: 66 cm

  1. Krok 1 — bok dużego kwadratu. 400=20\sqrt{400} = \textcolor{#16A06A}{20} cm.
  2. Krok 2 — bok K1K_1. 49=7\sqrt{49} = \textcolor{#E0453A}{7} cm.
  3. Krok 3 — bok K2K_2. Kwadraty K1K_1 i K2K_2 stoją jeden nad drugim przy prawej krawędzi, a razem sięgają od dołu do góry:
  4. bok K2=20−7=13K_2 = \textcolor{#16A06A}{20} - \textcolor{#E0453A}{7} = \textcolor{#E0453A}{13} cm.
  5. Krok 4 — obwód figury FF. Obchodzimy ją dookoła, zaczynając od lewego dolnego rogu kwadratu:
  6. w prawo po dole: 20−13=7\textcolor{#16A06A}{20} - \textcolor{#E0453A}{13} = 7 cm  →  w górę wzdłuż K2K_2: 13\textcolor{#E0453A}{13} cm  →  w prawo pod K1K_1: 13−7=6\textcolor{#E0453A}{13} - \textcolor{#E0453A}{7} = 6 cm
  7. → w górę wzdłuż K1K_1: 7\textcolor{#E0453A}{7} cm  →  w lewo po górze: 20−7=13\textcolor{#16A06A}{20} - \textcolor{#E0453A}{7} = 13 cm  →  w dół lewą krawędzią: 20\textcolor{#16A06A}{20} cm
  8. Sumujemy: 7+13+6+7+13+20=667 + \textcolor{#E0453A}{13} + 6 + \textcolor{#E0453A}{7} + 13 + \textcolor{#16A06A}{20} = 66 cm.
  9. Odpowiedź: obwód figury FF wynosi 66 cm.

💡 Wskazówka: Obwód figury schodkowej licz, obchodząc ją dookoła i zapisując po kolei każdy odcinek. Zapisywanie ich w kolejności chroni przed pominięciem któregoś.

⚠ Najczęstszy błąd: policzenie obwodu jako „obwód dużego kwadratu minus obwody kwadracików”. Obwody nie odejmują się w ten sposób — część odcinków wewnętrznych staje się przecież brzegiem figury FF.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: obwody figur

Oryginalny arkusz i zasady oceniania

Arkusz i zasady oceniania tej sesji udostępnia Centralna Komisja Egzaminacyjna: arkusz OMAP-100-2103 (PDF) oraz zasady oceniania (PDF). Statystyki wszystkich sesji i podział zadań na działy są na stronie arkusze egzaminu ósmoklasisty z matematyki.

Sesje główne

Arkusze próbne i przykładowe

Sklep Nie każ mu liczyć!

Przygotuj się do E8: zadania i pełne arkusze

Karty pracy i arkusze z kluczem — do druku od razu po zakupie.

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki i pedagog

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →

Ostatnia aktualizacja: 2026-10-18