Dwanaście z 19 zadań w tym dziale opiera się na jednym schemacie: policz sprzyjające, policz wszystkie, podziel. Cała reszta strony to dwa warianty, w których ten schemat trzeba zastosować dwa razy — przy dokładaniu elementów do pudełka i przy porównywaniu dwóch prawdopodobieństw. Trudność nigdy nie leży w dzieleniu, tylko w liczeniu.
Dział: Egzamin ósmoklasistyPoziom: klasa 7–8Zadań z E8: 19
Prawdopodobieństwo klasyczne — licznik i mianownik
Definicja mieści się w jednym ułamku: liczba zdarzeń sprzyjających podzielona przez liczbę wszystkich możliwych.
P=liczba wszystkich zdarzenˊliczba zdarzenˊ sprzyjających
Warunek jej stosowania bywa pomijany, a jest istotny: wszystkie zdarzenia muszą być jednakowo prawdopodobne. W zadaniach egzaminacyjnych to zawsze prawda — losowanie jest opisane jako całkowicie przypadkowe.
Z definicji wynikają dwie granice. Prawdopodobieństwo nigdy nie jest ujemne i nigdy nie przekracza 1, bo sprzyjających nie może być więcej niż wszystkich. Wynik spoza przedziału od zera do jedynki to na pewno błąd.
Odpowiedź warto podawać w postaci, w jakiej występuje w wariantach odpowiedzi — czasem to ułamek, czasem procent. Sam wynik jest ten sam.
Jak policzyć zdarzenia sprzyjające bez pomyłki
Tu przewraca się najwięcej zadań. Mianownik zwykle jest podany wprost („w pudełku jest 20 kul”), a licznik trzeba wypracować.
Najbezpieczniejsza metoda to wypisanie. Przy losowaniu liczby od 1 do 20 podzielnej przez 3 wypisuje się je: 3,6,9,12,15,18 — jest ich sześć. Liczenie w pamięci daje tu pomyłki o jeden.
Uwaga na słowa graniczne w treści. „Co najmniej dwa” obejmuje także trzy i cztery. „Więcej niż dwa” już nie obejmuje dwóch. Jedno słowo zmienia licznik.
Przy zdarzeniach opisanych przez zaprzeczenie („kula nie jest biała”) szybciej policzyć zdarzenia przeciwne i odjąć je od całości niż wyliczać każdy pozostały kolor osobno.
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Próbny egzamin ósmoklasisty 2027, matematyka” (klasa 8), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
Losowanie bez zwracania
Gdy losujemy dwa razy i pierwszego elementu nie wkładamy z powrotem, przy drugim losowaniu oba składniki ułamka się zmieniają.
Mianownik maleje o jeden, bo w pudełku został o jeden element mniej. Licznik maleje o jeden tylko wtedy, gdy wylosowany element był tym sprzyjającym — i to trzeba za każdym razem rozstrzygnąć.
Typowa treść: „z pudełka z 5 czerwonymi i 3 niebieskimi wylosowano czerwoną kulę i jej nie zwrócono”. Przy drugim losowaniu czerwonych jest już 4, a wszystkich 7.
Zapisanie stanu pudełka po pierwszym losowaniu, zanim policzy się drugie prawdopodobieństwo, eliminuje ten błąd całkowicie.
Losowanie bez zwracania zmienia licznik i mianownik.
Co się dzieje, gdy dokładamy elementy do pudełka
Cztery zadania na tej stronie mają ten motyw i są zauważalnie trudniejsze od pozostałych. Dokładanie zmienia mianownik zawsze, a licznik — tylko czasem.
Dołożenie kul w kolorze sprzyjającym zwiększa oba składniki ułamka, więc prawdopodobieństwo rośnie. Dołożenie kul w kolorze niesprzyjającym zwiększa tylko mianownik, więc prawdopodobieństwo maleje.
Wariant trudniejszy odwraca pytanie: „ile kul dołożyć, żeby prawdopodobieństwo wyniosło 21”. Wtedy zapisuje się równanie z niewiadomą w liczniku i mianowniku — technicznie to już zadanie tekstowe z równaniem.
Kontrola kierunku przed rachunkiem oszczędza sporo czasu. Jeśli dokładamy elementy sprzyjające, a wynik wyszedł mniejszy niż początkowy, gdzieś jest błąd.
Jak dokładanie kul zmienia prawdopodobieństwo.
Porównywanie dwóch prawdopodobieństw
Cztery zadania nie pytają o wartość, tylko o to, które prawdopodobieństwo jest większe. Liczenie obu do końca bywa niepotrzebne.
Gdy mianowniki są równe, wystarczy porównać liczniki. Gdy równe są liczniki, wygrywa ułamek o mniejszym mianowniku — mniej możliwości przy tej samej liczbie sprzyjających to większa szansa.
W pozostałych przypadkach sprowadza się ułamki do wspólnego mianownika albo zamienia na postać dziesiętną. To zwykłe porównywanie ułamków, tylko w kontekście losowania.
Zadania w formacie prawda/fałsz często dają się rozstrzygnąć samym rozumowaniem, bez liczenia: „więcej kul czerwonych niż niebieskich” przesądza, że czerwona jest bardziej prawdopodobna.
Prawdopodobieństwo a podzielność liczb
Odrębny typ: losujemy liczbę z pewnego zakresu i pytamy o prawdopodobieństwo, że jest podzielna przez trzy, parzysta albo pierwsza. Cała trudność leży w policzeniu licznika.
Liczb podzielnych przez 3 w zakresie od 1 do n jest tyle, ile wynosi część całkowita ilorazu n:3. Dla n=20 daje to sześć — i wypisanie ich potwierdza rachunek.
Przy liczbach pierwszych wypisanie jest jedyną pewną drogą, bo wzoru nie ma. W zakresie do 20 jest ich osiem: 2,3,5,7,11,13,17,19. Jedynka nie jest liczbą pierwszą.
Ten typ zadań łączy dwa działy — warto mieć opanowane cechy podzielności, bo bez nich licznik liczy się wolno i niepewnie.
Przykłady krok po kroku
Cztery zadania krok po kroku: schemat podstawowy, dokładanie kul, losowanie bez zwracania i porównanie dwóch prawdopodobieństw.
Przykład 1 Schemat podstawowy
W pudełku jest 5 kul czerwonych, 3 niebieskie i 2 zielone. Losujemy jedną kulę. Jakie jest prawdopodobieństwo wylosowania kuli czerwonej?
Liczę wszystkie możliwości: 5+3+2=10 kul.
Liczę sprzyjające: kul czerwonych jest 5.
Podstawiam: P=105=21.
Kontrola zakresu: wynik mieści się między 0 a 1 ✓
Kontrola sensowności: czerwonych jest tyle samo, co wszystkich pozostałych razem, więc szansa musi wynosić dokładnie połowę ✓
Odpowiedź: Prawdopodobieństwo wynosi 21, czyli 50%.
Przykład 2 Dokładanie kul do pudełka
W pudełku jest 4 kule białe i 6 czarnych. Ile kul białych trzeba dołożyć, aby prawdopodobieństwo wylosowania białej wyniosło 21?
Oznaczam przez x liczbę dokładanych kul białych.
Po dołożeniu białych jest 4+x, a wszystkich kul 10+x — mianownik też rośnie.
Zapisuję równanie: 10+x4+x=21.
Mnożę na krzyż: 2(4+x)=10+x, czyli 8+2x=10+x, stąd x=2.
Sprawdzenie: białych będzie 6, wszystkich 12, a 126=21 ✓
Kontrola kierunku: dokładaliśmy kule sprzyjające, więc prawdopodobieństwo wzrosło z 104 do 21 ✓
Odpowiedź: Trzeba dołożyć 2 kule białe.
Przykład 3 Losowanie bez zwracania
W pudełku jest 5 kul czerwonych i 3 niebieskie. Wylosowano czerwoną kulę i jej nie zwrócono. Jakie jest prawdopodobieństwo, że druga losowana kula też będzie czerwona?
Zapisuję stan pudełka po pierwszym losowaniu.
Czerwonych zostało 5−1=4, bo wylosowana była czerwona.
Wszystkich kul zostało 8−1=7.
Prawdopodobieństwo: P=74.
Kontrola: przed pierwszym losowaniem było 85, teraz jest 74 — mniej, bo ubyło kul sprzyjających ✓
Odpowiedź: Prawdopodobieństwo wynosi 74.
Przykład 4 Które prawdopodobieństwo większe
W pudełku A jest 3 kule zielone wśród 10 kul, w pudełku B — 4 zielone wśród 15. Z którego pudełka łatwiej wylosować kulę zieloną?
Zapisuję oba prawdopodobieństwa: PA=103, PB=154.
Ani liczniki, ani mianowniki nie są równe, więc sprowadzam do wspólnego mianownika 30.
PA=309, PB=308.
Większy jest PA, bo 9>8.
Kontrola postacią dziesiętną: 0,3 wobec około 0,27 ✓
Odpowiedź: Łatwiej wylosować zieloną kulę z pudełka A.
Najczęstsze błędy
Cztery błędy tego działu. Trzy pierwsze dotyczą liczenia, a nie rachunku — i to jest reguła w prawdopodobieństwie.
Zły mianownik przy dokładaniu elementów
Skąd się bierze: Uczeń zwiększa liczbę kul sprzyjających, ale zapomina, że łączna liczba kul też wzrosła. Powstaje ułamek, w którym licznik odpowiada nowemu stanowi, a mianownik staremu, więc wynik bywa zawyżony.
Jak zrobić dobrze: Zapisz stan pudełka po zmianie jako osobny krok — ile jest kul sprzyjających i ile wszystkich. Dopiero z tych dwóch liczb buduj ułamek.
Pominięcie zmiany przy losowaniu bez zwracania
Skąd się bierze: Drugie losowanie liczy się tak samo jak pierwsze, choć w pudełku jest o jeden element mniej. Błąd jest tym trudniejszy do zauważenia, że wynik nadal wygląda sensownie.
Jak zrobić dobrze: Zanim policzysz drugie prawdopodobieństwo, wypisz nowy skład pudełka. Mianownik maleje zawsze, a licznik tylko wtedy, gdy usunięty element był sprzyjający.
Błędne liczenie zdarzeń sprzyjających
Skąd się bierze: Liczenie w pamięci, ile liczb w danym zakresie spełnia warunek, kończy się pomyłką o jeden. Sam ułamek jest wtedy zbudowany poprawnie, a odpowiedź zła.
Jak zrobić dobrze: Wypisz te liczby zamiast je zliczać z głowy. Zwróć też uwagę na sformułowanie: „co najmniej dwa” obejmuje dwójkę, a „więcej niż dwa” już nie.
Wynik większy od jedynki
Skąd się bierze: Zwykle bierze się z odwrócenia ułamka albo z podzielenia liczby wszystkich zdarzeń przez sprzyjające. Taki wynik jest niemożliwy, bo sprzyjających nigdy nie ma więcej niż wszystkich.
Jak zrobić dobrze: Sprawdzaj zakres odruchowo — prawdopodobieństwo mieści się zawsze między zerem a jedynką. Wartość spoza tego przedziału oznacza, że ułamek jest odwrócony.
Zadania z egzaminu ósmoklasisty — prawdopodobieństwo
Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. W zestawie jest 6 zadań z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (do 2019 roku) — dokładamy je jako dodatkowe ćwiczenie tych samych umiejętności. Zakres gimnazjum był miejscami szerszy niż wymagania dla klas 7–8, dlatego każde takie zadanie jest podpisane osobno.
Kolor rozbija wzór P=wszystkiesprzyjające na dwie części: zielona to licznik (ile jest zdarzeń, o które nam chodzi), a czerwona to mianownik (ile jest wszystkich możliwości). Warto śledzić zwłaszcza czerwoną — gdy coś już wylosowano i nie wraca do pudełka, mianownik też się zmienia, a to najczęstsze źródło błędów w tym dziale.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(czerwiec 2025)1 pktśrednie
W pudełku jest 18 kart jednakowej wielkości, na każdej narysowano jedną figurę: • pięć kart z trójkątem równobocznym o boku 6 cm, • cztery karty z kwadratem o boku 7 cm, • dziewięć kart z pięciokątem foremnym o boku 2 cm. Z pudełka wylosowano jedną kartę. Uzupełnij zdania.
Prawdopodobieństwo, że wylosowano kartę z narysowanym kwadratem, jest równe AB.
A.181
B.92
Prawdopodobieństwo, że wylosowano kartę z figurą o obwodzie mniejszym od 18 cm, jest równe CD.
C.21
D.97
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B, C
Pierwsze zdanie. Kart z kwadratem jest 4, a wszystkich kart 18.
P=184=92 — odpowiedź B.
Drugie zdanie. Najpierw liczymy obwód każdej figury (wszystkie są foremne, więc obwód to bok razy liczba boków):
trójkąt: 3⋅6=18 cm · kwadrat: 4⋅7=28 cm · pięciokąt: 5⋅2=10 cm.
Warunek „mniejszy od 18 cm” spełnia tylko pięciokąt (10 cm). Trójkąt ma dokładnie 18 cm, więc nie wchodzi.
Kart z pięciokątem jest 9, zatem P=189=21 — odpowiedź C.
Razem: B, C.
💡 Wskazówka: Zwróć uwagę, że pytanie o obwód wymaga policzenia trzech obwodów — to zadanie z geometrii ukryte w zadaniu z prawdopodobieństwa.
⚠ Najczęstszy błąd: zaliczenie trójkąta, którego obwód wynosi dokładnie 18 cm. Nierówność jest ostra, więc 18<18 nie zachodzi. Doliczenie go dałoby 1814=97 — stąd kusząca odpowiedź D.
Na loterię przygotowano 72 losy i ponumerowano je kolejnymi liczbami naturalnymi od 1 do 72. Wygrywają losy o numerach od 1 do 9 oraz od 46 do 72. Pozostałe losy są puste. Ada jako pierwsza wyciąga jeden los. Dokończ zdanie. Prawdopodobieństwo wyciągnięcia przez Adę losu pustego jest równe
A.7226
B.7227
C.7235
D.7236
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Liczymy losy wygrywające w dwóch grupach.
Numery od 1 do 9 — to po prostu 9 losów.
Numery od 46 do 72 — tu nie wolno odejmować „na skróty”. Liczba liczb od a do b włącznie to b−a+1, czyli 72−46+1=27 losów.
Wygrywających jest razem 9+27=36.
Pustych jest więc 72−36=36, a wszystkich losów 72.
P=7236 — odpowiedź D. (Można też skrócić do 21, ale w odpowiedziach podano postać nieskróconą.)
💡 Wskazówka: Wzór na liczbę kolejnych liczb: b−a+1. Sprawdź go na czymś oczywistym: od 1 do 9 mamy 9−1+1=9 ✓.
⚠ Najczęstszy błąd: policzenie 72−46=26 zamiast 27 (zapomniana jedynka). Wtedy pustych wyszłoby 37, a przy dalszej pomyłce — kusząca odpowiedź A lub B.
W pudełku znajdują się kule różniące się tylko kolorem: białe, czerwone i niebieskie. Kul białych jest pięć, kul czerwonych jest trzy razy więcej niż białych, a kul niebieskich jest o pięć mniej niż czerwonych. Z pudełka losujemy jedną kulę. Dokończ zdanie. Prawdopodobieństwo wylosowania kuli białej jest równe
A.21
B.31
C.51
D.61
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Rozpisujemy liczby kul po kolei, dokładnie tak, jak podaje treść.
Białe: 5.
Czerwone: trzy razy więcej niż białych, czyli 3⋅5=15.
Niebieskie: o pięć mniej niż czerwonych (nie niż białych!), czyli 15−5=10.
Wszystkich kul: 5+15+10=30.
P=305=61 — odpowiedź D.
💡 Wskazówka: Rozpisz liczby kul w słupku, zanim policzysz prawdopodobieństwo. Mianownik to suma wszystkich, więc łatwo o pomyłkę, gdy jednej grupy się nie doliczy.
⚠ Najczęstszy błąd: policzenie niebieskich jako „o pięć mniej niż białych” (czyli 0) albo podzielenie 5 przez 15 zamiast przez 30. Zawsze sprawdź, do czego odnosi się porównanie.
Karolina kupiła pudełko balonów. W tabeli podano ich kolory i liczby:
Kolor balonu
czerwony
niebieski
zielony
żółty
Liczba balonów
10
8
6
8
Karolina wyjmowała losowo po jednym balonie. Pierwsze dwa wyjęte balony były czerwone. Jakie jest prawdopodobieństwo, że trzeci wyjęty balon będzie czerwony?
A.31
B.165
C.154
D.41
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Na początku balonów było 10+8+6+8=32, w tym 10 czerwonych.
Ale Karolina wyjęła już dwa czerwone i ich nie zwróciła — zmieniły się więc obie liczby.
Czerwonych zostało: 10−2=8.
Wszystkich balonów zostało: 32−2=30.
P=308=154 — odpowiedź C.
💡 Wskazówka: Przy losowaniu bez zwracania za każdym razem zmniejsz o 1 mianownik, a licznik tylko wtedy, gdy wyjęty przedmiot należał do interesującej nas grupy.
⚠ Najczęstszy błąd: zmniejszenie tylko licznika (328=41 — kusząca odpowiedź D) albo tylko mianownika (3010=31 — odpowiedź A). Trzeba zmienić oba.
Spośród wszystkich liczb dwucyfrowych dodatnich losujemy jedną liczbę. Dokończ zdanie. Prawdopodobieństwo wylosowania liczby podzielnej przez 20 jest równe
A.452
B.251
C.21
D.994
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Mianownik — ile jest liczb dwucyfrowych? Od 10 do 99, czyli 99−10+1=90 liczb.
Licznik — dwucyfrowe wielokrotności 20: 20, 40, 60, 80. To 4 liczby (setka jest już trzycyfrowa).
P=904=452 — odpowiedź A.
💡 Wskazówka: Zapamiętaj: liczb dwucyfrowych jest 90, trzycyfrowych 900, czterocyfrowych 9000. Ta liczba wraca w wielu zadaniach.
⚠ Najczęstszy błąd: przyjęcie 99 liczb dwucyfrowych (czyli liczenie od 1) — stąd kusząca odpowiedź D. Liczby jednocyfrowe od 1 do 9 nie są dwucyfrowe, więc odpadają.
W pudełku było wyłącznie 6 kulek zielonych i 8 kulek niebieskich. Po dołożeniu do tego pudełka pewnej liczby kulek zielonych prawdopodobieństwo wylosowania kulki niebieskiej jest równe 41. Ile kulek zielonych dołożono do pudełka?
A.10
B.16
C.18
D.24
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Kluczowa obserwacja: dokładamy tylko zielone, więc liczba niebieskich się nie zmienia — nadal jest ich 8.
Zmienia się natomiast liczba wszystkich kulek. Oznaczmy przez x liczbę dołożonych zielonych: wszystkich jest 6+8+x=14+x.
Zapisujemy równanie: 14+x8=41.
Mnożymy na krzyż: 4⋅8=14+x, czyli 32=14+x.
Stąd x=18 — odpowiedź C.
Sprawdzenie: po dołożeniu jest 6+18=24 zielone i 8 niebieskich, razem 32. P(niebieska)=328=41 ✓
💡 Wskazówka: Skoro P=41, to niebieskie stanowią jedną czwartą wszystkich kulek. Skoro jest ich 8, to wszystkich musi być 4⋅8=32 — i stąd od razu 32−14=18 dołożonych.
⚠ Najczęstszy błąd: podanie końcowej liczby zielonych (24 — kusząca odpowiedź D) zamiast liczby dołożonych. Sześć zielonych było już w pudełku.
W pudełku znajdowały się piłeczki białe i czarne — łącznie 72. Wśród wszystkich piłeczek 41 stanowiły piłeczki czarne. Wyciągnięto 12 piłeczek, wśród których żadna nie była czarna. Bartek — jako trzynasty — losuje jedną piłeczkę. Dokończ zdanie. Prawdopodobieństwo wylosowania przez Bartka piłeczki czarnej wynosi
A.41
B.31
C.103
D.73
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Najpierw ile było czarnych: 41 z 72, czyli 72:4=18 piłeczek.
Teraz kluczowe zdanie: wyciągnięto 12 piłeczek i żadna nie była czarna.
Czarnych zostało więc tyle samo: 18 — licznik się nie zmienia.
Ale wszystkich piłeczek ubyło: 72−12=60 — mianownik maleje.
P=6018=103 — odpowiedź C.
💡 Wskazówka: Zauważ ciekawą rzecz: wyciąganie samych białych zwiększa szansę na czarną (z 41=0,25 do 103=0,3). Im mniej białych w pudełku, tym „gęściej” od czarnych.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź A — przekonanie, że skoro losujemy tę samą pulę, to prawdopodobieństwo zostaje 41. Skład pudełka jednak się zmienił, więc i szansa jest inna.
W pewnej loterii wśród 150 losów co szósty był wygrywający, a pozostałe losy były puste. Wyciągnięto 30 losów i żaden z nich nie był wygrywający. Uzupełnij zdania.
Na loterię przygotowano AB losów wygrywających.
A.120
B.25
Wyciągnięto jeszcze jeden los. Prawdopodobieństwo, że będzie to los wygrywający, wynosi CD.
C.12025
D.12525
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B, C
Pierwsze zdanie. „Co szósty los wygrywający” znaczy, że wygrywające stanowią 61 wszystkich.
150:6=25 losów wygrywających — odpowiedź B. (Liczba 120 to losy puste: 150−25.)
Drugie zdanie. Wyciągnięto 30 losów i żaden nie był wygrywający.
Wygrywających zostało tyle samo: 25.
Wszystkich losów zostało: 150−30=120.
P=12025 — odpowiedź C. Razem: B, C.
💡 Wskazówka: „Co szósty” to zawsze 61 całości — podobnie „co trzeci” to 31, a „co dziesiąty” to 101.
⚠ Dwie pułapki naraz: (1) w pierwszym zdaniu podanie liczby losów pustych (120) zamiast wygrywających; (2) w drugim — mianownik 125, jakby wyciągnięto tylko 25 losów. Wyciągnięto 30, więc zostało 120.
Na festyn przygotowano loterię, w której było 120 losów, w tym 80 wygrywających. Przed rozpoczęciem festynu dołożono jeszcze 20 losów wygrywających i 20 przegrywających. Czy prawdopodobieństwo wyciągnięcia losu wygrywającego zmieniło się po dołożeniu losów?
A
Tak,
ponieważ
1.
różnica liczby losów wygrywających i przegrywających po dołożeniu losów jest taka sama jak na początku.
2.
dołożono tyle samo losów wygrywających co przegrywających.
B
Nie,
3.
zmienił się stosunek liczby losów wygrywających do liczby wszystkich losów.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A, 3
Liczymy prawdopodobieństwo przed dołożeniem: 12080=32≈0,67.
Po dołożeniu: wygrywających jest 80+20=100, a wszystkich 120+40=160.
P=160100=85=0,625.
Skoro 32=85, prawdopodobieństwo się zmieniło — odpowiedź A.
Powód: o prawdopodobieństwie decyduje stosunek wygrywających do wszystkich, a ten stosunek się zmienił — uzasadnienie 3.
Dlaczego nie 1. ani 2.? Oba te zdania są prawdziwe (różnica 40 zostaje, dołożono po równo), ale opisują różnicę i sumę, a nie stosunek. A to stosunek decyduje o prawdopodobieństwie.
💡 Wskazówka: Dopisanie takiej samej liczby do licznika i mianownika zmienia ułamek — i zawsze przybliża go do 1. Sprawdź na prostym przykładzie: 21, a po dodaniu 1 do obu 32.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź B z uzasadnieniem 2 („dołożono po równo, więc bez zmian”). To rozumowanie działa dla różnicy, ale nie dla ułamka.
Do gry planszowej używane są dwa bączki. Każdy po zatrzymaniu wskazuje jedną liczbę ze swojej tarczy. • Bączek I — pięciokąt foremny z liczbami od 1 do 5, • Bączek II — sześciokąt foremny z liczbami od 1 do 6. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Prawdopodobieństwo otrzymania liczby większej niż 3 na bączku z rysunku I jest większe niż 21.
P
F
Uzyskanie nieparzystej liczby na bączku z rysunku I jest tak samo prawdopodobne, jak uzyskanie nieparzystej liczby na bączku z rysunku II.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: F, F
Zdanie 1. Na bączku I liczby większe niż 3 to 4 i 5 — czyli 2 możliwości z 5.
P=52=0,4, a 21=0,5. Zatem 0,4<0,5 — fałsz.
Zdanie 2. Nieparzyste na bączku I: 1,3,5, czyli PI=53.
Nieparzyste na bączku II: też 1,3,5, ale wszystkich liczb jest sześć: PII=63=21.
53=0,6, a 21=0,5 — prawdopodobieństwa nie są równe — fałsz.
Odpowiedzi: F, F.
💡 Wskazówka: Zauważ, dlaczego wyniki się różnią: liczba nieparzystych jest w obu przypadkach ta sama (3), ale mianowniki są inne (5 i 6). To mianownik decyduje o różnicy.
⚠ Najczęstszy błąd w drugim zdaniu: „w obu jest po trzy liczby nieparzyste, więc szansa taka sama”. Prawdopodobieństwo to ułamek — liczy się także, ile jest wszystkich możliwości.
Zadanie 12(kwiecień 2016, egzamin gimnazjalny)1 pkttrudniejsze
Rzucamy jeden raz nietypową sześcienną kostką do gry. Z jej siatki odczytujemy, że kostka ma: • trzy ścianki z jednym oczkiem, • dwie ścianki z dwoma oczkami, • jedną ściankę z trzema oczkami. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Prawdopodobieństwo wyrzucenia nieparzystej liczby oczek jest 2 razy większe niż prawdopodobieństwo wyrzucenia parzystej liczby oczek.
P
F
Prawdopodobieństwo wyrzucenia liczby oczek mniejszej od 3 jest równe 65.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Wypiszmy wszystkie sześć ścianek: 1,1,1,2,2,3.
Zdanie 1. Nieparzyste oczka to jedynki i trójka: 3+1=4 ścianki, więc P=64=32.
Parzyste to same dwójki: 2 ścianki, więc P=62=31.
Sprawdzamy: 32=2⋅31 ✓ — prawda.
Zdanie 2. Liczby oczek mniejsze od 3 to jedynki i dwójki: 3+2=5 ścianek.
P=65 ✓ — prawda. Odpowiedzi: P, P.
💡 Wskazówka: Przy nietypowej kostce wypisz wszystkie ścianki jako listę liczb (1,1,1,2,2,3). Wtedy zadanie robi się tak samo proste jak z kulami w pudełku.
⚠ Najczęstszy błąd: liczenie rodzajów wyników (są trzy: 1, 2, 3) zamiast ścianek (jest ich sześć). Mianownik to zawsze liczba ścianek, nawet gdy niektóre się powtarzają.
Zadanie 13(kwiecień 2015, egzamin gimnazjalny)1 pktśrednie
Doświadczenie losowe polega na dwukrotnym rzucie monetą. Jeśli wypadnie orzeł, zapisujemy 1, a jeśli reszka — zapisujemy 2. Wynikiem doświadczenia jest zapisana liczba dwucyfrowa. Jakie jest prawdopodobieństwo, że zapisana liczba jest podzielna przez 3?
A.0
B.41
C.31
D.21
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Wypisujemy wszystkie możliwe wyniki dwóch rzutów. Za każdym razem mamy 1 albo 2, więc liczb jest cztery:
💡 Wskazówka: Przy dwóch rzutach zawsze warto wypisać wszystkie wyniki — jest ich niewiele, a ryzyko pomyłki spada do zera. Uwaga: 12 i 21 to dwa różne wyniki, bo kolejność rzutów ma znaczenie.
⚠ Najczęstszy błąd: potraktowanie 12 i 21 jako tego samego wyniku (wychodzą wtedy 3 możliwości i odpowiedź 31). Pierwszy rzut zapisujemy jako pierwszą cyfrę — kolejność jest istotna.
Zadanie 14(kwiecień 2014, egzamin gimnazjalny)1 pktłatwe
Rzucamy jeden raz sześcienną kostką do gry. Oznaczmy przez p2 prawdopodobieństwo wyrzucenia liczby podzielnej przez 2, a przez p3 — prawdopodobieństwo wyrzucenia liczby podzielnej przez 3. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Liczba p2 jest mniejsza od liczby p3.
P
F
Liczby p2 i p3 są mniejsze od 61.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: F, F
Kostka ma ścianki 1,2,3,4,5,6 — wszystkich możliwości jest 6.
Podzielne przez 2: 2,4,6 — czyli 3 ścianki, więc p2=63=21.
Podzielne przez 3: 3,6 — czyli 2 ścianki, więc p3=62=31.
Zdanie 1: czy 21<31? Nie — fałsz.
Zdanie 2: obie liczby (21 i 31) są większe od 61 — fałsz.
Odpowiedzi: F, F.
💡 Wskazówka: Im więcej liczb spełnia warunek, tym większe prawdopodobieństwo. Podzielnych przez 2 jest więcej niż przez 3, więc od razu wiadomo, że p2>p3.
⚠ Częsty błąd w drugim zdaniu: przekonanie, że skoro kostka ma 6 ścianek, to każde prawdopodobieństwo jest rzędu 61. Wartość 61 dotyczy jednej konkretnej ścianki, a tu warunek spełnia kilka.
Zadanie 15(kwiecień 2013, egzamin gimnazjalny)1 pktśrednie
W pudełku było 20 kul białych i 10 czarnych. Dołożono jeszcze 10 kul białych i 15 czarnych. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Przed dołożeniem kul prawdopodobieństwo wylosowania kuli białej było trzy razy większe niż prawdopodobieństwo wylosowania kuli czarnej.
P
F
Po dołożeniu kul prawdopodobieństwo wylosowania kuli czarnej jest większe niż prawdopodobieństwo wylosowania kuli białej.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: F, F
Zdanie 1 — stan początkowy. Kul jest 20+10=30.
P(biała)=3020=32, P(czarna)=3010=31.
Białych jest dwa razy więcej niż czarnych, a nie trzy razy — fałsz.
Zdanie 2 — po dołożeniu. Białych: 20+10=30. Czarnych: 10+15=25. Razem 55.
P(biała)=5530, P(czarna)=5525.
Mianowniki są równe, więc wystarczy porównać liczniki: 30>25 — białych nadal jest więcej, czarna jest mniej prawdopodobna — fałsz.
Odpowiedzi: F, F.
💡 Wskazówka: Gdy porównujesz dwa prawdopodobieństwa w tym samym doświadczeniu, mianowniki są identyczne — wystarczy porównać same liczniki, czyli liczby kul.
⚠ Najczęstszy błąd w drugim zdaniu: uznanie, że skoro dołożono więcej czarnych (15 kontra 10), to czarne przeważyły. Doszły, owszem, ale białych i tak zostało więcej.
Zadanie 17(kwiecień 2012, egzamin gimnazjalny)1 pktśrednie
Organizatorzy konkursu matematycznego przygotowali zestaw, w którym było 10 pytań z algebry i 8 pytań z geometrii. Uczestnicy losowali kolejno po jednym pytaniu, które po wylosowaniu było usuwane z zestawu. Pierwszy uczestnik wylosował pytanie z algebry. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Prawdopodobieństwo wyciągnięcia przez drugą osobę pytania z algebry jest równe 179.
P
F
Prawdopodobieństwo wyciągnięcia przez drugą osobę pytania z geometrii się nie zmieniło.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, F
Na początku pytań było 10+8=18. Pierwszy uczestnik wylosował pytanie z algebry i je usunięto.
Zostało: algebra 10−1=9, geometria nadal 8, wszystkich 18−1=17.
Zdanie 1:P(algebra)=179 ✓ — prawda.
Zdanie 2: przed losowaniem P(geometria)=188=94≈0,444.
Teraz P(geometria)=178≈0,471 — liczba pytań z geometrii się nie zmieniła, ale mianownik zmalał, więc prawdopodobieństwo wzrosło — fałsz.
Odpowiedzi: P, F.
💡 Wskazówka: Usunięcie pytania z innej kategorii zawsze zwiększa szansę na naszą kategorię — licznik zostaje ten sam, a mianownik maleje.
⚠ Najczęstszy błąd w drugim zdaniu: „liczba pytań z geometrii się nie zmieniła, więc prawdopodobieństwo też nie”. Prawdopodobieństwo to ułamek — zmiana samego mianownika wystarczy, żeby je zmienić.
W szufladzie znajduje się 10 par skarpetek, w tym 3 pary skarpetek czarnych. Tomek losowo wyjmuje po jednej skarpetce z szuflady. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Tomek, aby mieć pewność, że przynajmniej dwie skarpetki będą czarne, musi wyjąć co najmniej 16 skarpetek.
P
F
Tomek za pierwszym razem nie wyjął czarnej skarpetki. Prawdopodobieństwo, że za drugim razem wyjmie czarną skarpetkę, wzrosło.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Zamieniamy pary na sztuki: 10 par to 20 skarpetek, w tym 3 pary czarnych, czyli 6 czarnych skarpetek. Nieczarnych jest 20−6=14.
Zdanie 1. Słowo „pewność” oznacza, że musimy założyć najgorszy możliwy przypadek.
Najgorzej będzie, gdy Tomek najpierw wyciągnie wszystkie 14 skarpetek nieczarnych.
Potem każda kolejna musi już być czarna: piętnasta to pierwsza czarna, szesnasta — druga.
Zatem 14+2=16 skarpetek ✓ — prawda.
Zdanie 2. Na początku P(czarna)=206=0,3.
Po wyjęciu jednej nieczarnej: czarnych nadal 6, wszystkich 19, więc P=196≈0,316 — wzrosło ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P.
💡 Wskazówka: Zadania o „pewności” nie mają nic wspólnego z prawdopodobieństwem — to zadania o najgorszym przypadku. Zakładaj, że pech trwa jak najdłużej.
⚠ Dwa typowe błędy: (1) liczenie 10 skarpetek zamiast 20 (para to dwie sztuki); (2) w zdaniu 1 odpowiedź „15”, czyli zapomnienie, że potrzebne są dwie czarne, a nie jedna.
Na diagramie przedstawiono rozkład liczby punktów zdobytych przez zawodników w grze Kulki. Z diagramu odczytujemy:Dane z rysunku — wersja tekstowa
Liczba punktów
0
10
20
30
40
Liczba zawodników
1
2
4
3
1
Oblicz prawdopodobieństwo, że losowo wybrany zawodnik zdobył w tej grze więcej niż 20 punktów. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 4/11
Mianownik — ilu było wszystkich zawodników? Sumujemy słupki: 1+2+4+3+1=11.
Licznik — którzy zdobyli więcej niż 20 punktów? To zawodnicy z wynikiem 30 i 40 punktów.
Uwaga: słupek dla 20 punktów nie wchodzi, bo warunek brzmi „więcej niż 20”, a nie „co najmniej 20”.
3+1=4 zawodników.
P=114.
Odpowiedź: prawdopodobieństwo wynosi 114.
💡 Wskazówka: Przy diagramach słupkowych mianownik to suma wysokości wszystkich słupków, a nie liczba słupków. Tu słupków jest 5, ale zawodników 11.
⚠ Dwa typowe błędy: (1) doliczenie zawodników z dokładnie 20 punktami (wyszłoby 118); (2) podzielenie przez 5 (liczbę słupków) zamiast przez 11 (liczbę zawodników).
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. B, C
2. D
3. D
4. C
5. A
6. P, F
7. C
8. C
9. B, C
10. A, 3
11. F, F
12. P, P
13. D
14. F, F
15. F, F
16. P, P
17. P, F
18. P, P
19. 4/11
Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty oraz z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Przed egzaminem: karty pracy i arkusze z kluczem
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Do ćwiczeń na papierze: zestaw kart z tego tematu i arkusze egzaminacyjne z rozwiązaniami.
Płatny zestaw · sklep
Kombinatoryka i prawdopodobieństwo, klasy 7–8 — 11 kart z kluczem
11 kart pracy z matematyki dla klas 7–8: reguła mnożenia, wypisywanie możliwości, każdy z każdym, rzut kostką, losowanie kul…
Policz najpierw, ile jest wszystkich możliwych wyników, potem ile z nich spełnia warunek zadania, i podziel drugą liczbę przez pierwszą. Wynik zawsze mieści się między zerem a jedynką — wartość spoza tego przedziału oznacza, że ułamek został odwrócony.
Co to są zdarzenia sprzyjające?
To te wyniki losowania, które spełniają warunek podany w zadaniu — na przykład wylosowanie kuli czerwonej albo liczby podzielnej przez trzy. Trafiają do licznika ułamka. Przy warunkach opisanych przez zaprzeczenie szybciej policzyć przypadki przeciwne i odjąć je od liczby wszystkich.
Jak zmienia się prawdopodobieństwo po dołożeniu kul?
Łączna liczba kul rośnie zawsze, więc mianownik rośnie w każdym przypadku. Licznik rośnie tylko wtedy, gdy dokładane kule są tego koloru, o który pyta zadanie. Dołożenie kul sprzyjających zwiększa prawdopodobieństwo, dołożenie pozostałych — zmniejsza.
Czy prawdopodobieństwo może być większe od jedynki?
Nie. Zdarzeń sprzyjających nigdy nie ma więcej niż wszystkich możliwych, więc ułamek nie przekroczy jedynki. Jedynka oznacza zdarzenie pewne, zero — niemożliwe. Wynik poza tym przedziałem to zawsze sygnał błędu.
Jak porównać dwa prawdopodobieństwa bez liczenia?
Gdy mianowniki są takie same, wystarczy porównać liczniki. Gdy takie same są liczniki, większe prawdopodobieństwo ma ułamek o mniejszym mianowniku — mniej możliwości przy tej samej liczbie sprzyjających to większa szansa. W pozostałych przypadkach sprowadź ułamki do wspólnego mianownika.
Co zmienia losowanie bez zwracania?
Przy drugim losowaniu w pudełku jest o jeden element mniej, więc mianownik maleje. Licznik maleje tylko wtedy, gdy za pierwszym razem wylosowano element sprzyjający. Najbezpieczniej wypisać skład pudełka po pierwszym losowaniu, zanim policzy się drugie prawdopodobieństwo.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-30. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.