Wzorów na pola jest sześć i wszystkie mieszczą się na jednej kartce. Zadania egzaminacyjne nie sprawdzają jednak, czy uczeń je pamięta — sprawdzają, czy potrafi dobrać właściwą wysokość do właściwej podstawy i co zrobić, gdy tej wysokości w danych nie ma. To jest cała trudność tego działu.
Dział: Egzamin ósmoklasistyPoziom: klasa 7–8Zadań z E8: 34
Sześć wzorów pokrywa praktycznie każde zadanie egzaminacyjne o polu:
prostokąt: P=a⋅b
kwadrat: P=a2
trójkąt: P=2a⋅h, gdzie h to wysokość opuszczona na bok a
równoległobok: P=a⋅h
trapez: P=2(a+b)⋅h, gdzie a i b to podstawy
romb: P=2e⋅f z przekątnych albo P=a⋅h jak w równoległoboku
Warto zauważyć, że trójkąt i trapez mają w mianowniku dwójkę, a prostokąt i równoległobok nie. Nie jest to przypadek: trójkąt to połowa równoległoboku, a trapez — połowa równoległoboku o podstawie a+b. Kto to raz zobaczy, przestaje mylić, gdzie dzielić przez dwa.
Pole trójkąta: podstawa i wysokość do niej
Najczęstszy błąd w całym dziale nie polega na pomyleniu wzoru, tylko na wzięciu wysokości, która nie pasuje do wybranej podstawy. Każdy trójkąt ma trzy podstawy i trzy odpowiadające im wysokości — i wolno łączyć je tylko w pary.
Sprawdzenie jest proste: wysokość musi być prostopadła do tej podstawy, którą podstawiasz do wzoru. Jeśli na rysunku wysokość opada na bok BC, to do wzoru wchodzi długość BC, a nie AB.
W trójkącie prostokątnym jest wygodnie: przyprostokątne są dla siebie nawzajem podstawą i wysokością, więc pole liczy się od razu jako połowa ich iloczynu — bez rysowania czegokolwiek.
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Próbny egzamin ósmoklasisty 2027, matematyka” (klasa 8), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
Pole trapezu — skąd bierze się dzielenie przez dwa
Weź dwa identyczne trapezy i obróć jeden o 180°. Złożą się w równoległobok o podstawie a+b i tej samej wysokości h. Pole tego równoległoboku to (a+b)⋅h, a nasz trapez jest jego połową.
Ptrapezu=2(a+b)⋅h
Stąd też bierze się najczęstsza pomyłka: podstawy się dodaje, a nie mnoży. Zapis 2a⋅b⋅h nie ma żadnego uzasadnienia geometrycznego, a bywa wybierany, bo „we wzorze na trójkąt też się mnożyło”.
Wysokość trapezu to odległość między podstawami — zawsze odcinek prostopadły do obu. Ramię pochyłe nią nie jest, nawet jeśli wygląda podobnie.
Skąd się bierze wzór na pole trapezu.
Pole rombu z przekątnych
Romb ma dwa wzory na pole i oba są poprawne. Jeśli znasz bok i wysokość — liczysz jak w równoległoboku: P=a⋅h. Jeśli znasz przekątne — P=2e⋅f.
Ten drugi wzór działa, bo przekątne rombu przecinają się pod kątem prostym i dzielą go na cztery przystające trójkąty prostokątne o przyprostokątnych 2e i 2f. Cztery takie trójkąty dają razem 4⋅21⋅2e⋅2f=2ef.
Przy okazji: skoro przekątne przecinają się pod kątem prostym i połowią, to bok rombu liczy się Pitagorasem z ich połówek. To zależność, która wraca w zadaniach o obwodzie rombu.
Pole rombu z przekątnych.
Pole figury złożonej: podziel albo odejmij
Figury o kilku załamaniach rozwiązuje się jedną z dwóch metod. Podział — kroimy figurę na prostokąty i trójkąty, liczymy pola osobno i dodajemy. Uzupełnienie — dorysowujemy figurę do pełnego prostokąta, liczymy jego pole i odejmujemy to, czego nie ma.
Wybór między nimi to kwestia wygody: jeśli po dorysowaniu brakuje jednego prostego kawałka, szybsze jest odejmowanie. Jeśli figura rozpada się na dwa czytelne prostokąty — dzielenie.
Niezależnie od metody warto zaznaczyć na rysunku linie podziału i podpisać wymiary każdego kawałka. Większość błędów w tych zadaniach bierze się z przyjęcia wymiaru, którego na rysunku nie ma.
Gdy wysokości nie ma w danych
W siedmiu z 34 zadań na tej stronie brakującego wymiaru nie da się odczytać z rysunku — trzeba go najpierw policzyć twierdzeniem Pitagorasa. Najczęściej jest to wysokość: trójkąt równoramienny z podanym obwodem albo trapez równoramienny z podanym ramieniem. Ale nie zawsze — bywa, że szukanym odcinkiem jest ramię pochyłe trapezu prostokątnego, druga przekątna rombu albo kawałek podstawy odcięty przez wysokość. Wspólne jest to, że do wzoru na pole brakuje jednej liczby i trzeba ją zdobyć osobnym rachunkiem.
Schemat jest zawsze ten sam: znajdź trójkąt prostokątny, w którym wysokość jest przyprostokątną, policz ją, dopiero potem wstaw do wzoru na pole. Próba podstawienia ramienia zamiast wysokości daje wynik zawyżony — i zwykle jedną z podanych odpowiedzi.
Drugi sposób na brakującą wysokość to policzenie tego samego pola dwoma sposobami. Opisałem go osobno na stronie o twierdzeniu Pitagorasa.
Przykłady krok po kroku
Cztery zadania rozpisane krok po kroku. Pierwsze dwa to bezpośrednie użycie wzoru, trzecie pokazuje figurę złożoną, czwarte — wysokość, której nie ma w danych.
Przykład 1 Pole trapezu
Trapez ma podstawy 8 cm i 5 cm oraz wysokość 4 cm. Oblicz jego pole.
Podstawy dodaję: 8+5=13 cm.
Mnożę przez wysokość: 13⋅4=52.
Dzielę przez dwa: P=252=26 cm².
Kontrola: pole trapezu musi mieścić się między polem prostokąta o krótszej podstawie (5⋅4=20) a o dłuższej (8⋅4=32). 20<26<32 ✓
Odpowiedź: Pole trapezu wynosi 26 cm².
Przykład 2 Pole rombu z przekątnych
Przekątne rombu mają 10 cm i 6 cm. Oblicz pole rombu i długość jego boku.
Pole z przekątnych: P=210⋅6=30 cm².
Bok liczę Pitagorasem z połówek przekątnych, bo przekątne rombu przecinają się pod kątem prostym i połowią.
Połówki to 5 cm i 3 cm, więc a2=52+32=25+9=34.
Stąd a=34 cm, czyli około 5,8 cm.
Odpowiedź: Pole wynosi 30 cm², a bok 34 cm.
Przykład 3 Figura złożona
Z prostokąta o wymiarach 10 cm × 6 cm wycięto w narożniku kwadrat o boku 4 cm. Oblicz pole powstałej figury.
Wybieram metodę odejmowania, bo brakuje dokładnie jednego prostego kawałka.
Pole całego prostokąta: 10⋅6=60 cm².
Pole wyciętego kwadratu: 42=16 cm².
Odejmuję: P=60−16=44 cm².
Kontrola: wynik musi być mniejszy od pola prostokąta i większy od jego połowy, bo wycięliśmy mniej niż połowę. 30<44<60 ✓
Odpowiedź: Pole figury wynosi 44 cm².
Przykład 4 Wysokość, której nie ma w danych
Trójkąt równoramienny ma ramiona długości 10 cm i podstawę 12 cm. Oblicz jego pole.
Wysokość trójkąta równoramiennego opuszczona na podstawę dzieli ją na połowy, czyli na dwa odcinki po 6 cm.
Powstaje trójkąt prostokątny o przeciwprostokątnej 10 (ramię) i przyprostokątnej 6 (połowa podstawy).
Z Pitagorasa: h2=102−62=100−36=64, więc h=8 cm.
Dopiero teraz pole: P=212⋅8=48 cm².
Kontrola: gdyby ktoś podstawił ramię (10) zamiast wysokości, wyszłoby 60 cm² — wynik zawyżony, bo wysokość zawsze jest krótsza od ramienia.
Odpowiedź: Pole trójkąta wynosi 48 cm².
Najczęstsze błędy
Cztery błędy, które przy sprawdzaniu prac wracają najczęściej. Trzy pierwsze kosztują cały punkt, czwarty — tylko jednostkę, ale za to prawie zawsze.
Wysokość niepasująca do wybranej podstawy
Skąd się bierze: Rysunek pokazuje wysokość opuszczoną na jeden bok, a w treści podana jest długość innego. Uczeń bierze obie liczby, bo obie są dane — a wzór wymaga pary: podstawy i wysokości do niej prostopadłej.
Jak zrobić dobrze: Zanim podstawisz, przejedź palcem od wysokości do boku, na który opada. Ta długość wchodzi do wzoru. Jeśli jej nie ma w danych — trzeba ją policzyć, a nie zastąpić inną.
Pole rombu jako iloczyn przekątnych bez dzielenia przez dwa
Skąd się bierze: Wzór P=e⋅f wygląda jak wzór na pole prostokąta i tak też bywa zapamiętany. Wynik wychodzi dokładnie dwa razy za duży — i najczęściej jest jedną z podanych odpowiedzi.
Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj obrazek: przekątne rombu tworzą prostokąt opisany na nim, a romb zajmuje dokładnie połowę tego prostokąta. Stąd dzielenie przez dwa.
Mnożenie podstaw trapezu zamiast dodawania
Skąd się bierze: We wzorach na trójkąt i romb wszystko się mnoży, więc trapez dostaje ten sam schemat. Powstaje 2a⋅b⋅h — wyrażenie bez sensu geometrycznego.
Jak zrobić dobrze: Wróć do wyprowadzenia: dwa trapezy składają się w równoległobok o podstawie a+b. Suma, nie iloczyn. Kontrola liczbowa: pole trapezu musi wypaść między polami dwóch prostokątów — o krótszej i o dłuższej podstawie.
Jednostki: cm zamiast cm², i pomyłka przy zamianie
Skąd się bierze: Pole podaje się w jednostkach kwadratowych, a uczeń przepisuje jednostkę z danych. Osobna pułapka to zamiana: 1 m² to 10000 cm², a nie 100 — bo skalujemy w dwóch wymiarach naraz.
Jak zrobić dobrze: Przy zapisie odpowiedzi sprawdź wykładnik: pole zawsze ma kwadrat. Przy zamianie jednostek pamiętaj, że przelicznik długości trzeba podnieść do kwadratu: 1 m =100 cm, więc 1 m² =1002=10000 cm².
Zadania z egzaminu ósmoklasisty — pola figur
Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. W zestawie jest 6 zadań z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (do 2019 roku) — dokładamy je jako dodatkowe ćwiczenie tych samych umiejętności. Zakres gimnazjum był miejscami szerszy niż wymagania dla klas 7–8, dlatego każde takie zadanie jest podpisane osobno.
Kolor rozdziela dwa składniki każdego wzoru na pole: zielona to podstawa (albo bok, albo przekątna), a czerwona to wysokość — czyli to, co do niej prostopadłe. Największa liczba błędów w tym dziale bierze się z pomylenia wysokości z ramieniem albo z bokiem ukośnym, dlatego warto śledzić czerwoną liczbę.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 6 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 6 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(maj 2026)1 pktśrednie
Dany jest trójkąt równoboczny o boku długości 2 cm. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Wysokość tego trójkąta jest równa 3 cm.
P
F
Pole tego trójkąta jest równe 3 cm².
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Korzystamy ze wzorów na trójkąt równoboczny o boku a: wysokość h=2a3, pole P=4a23.
Zdanie 1.h=223=3 cm ✓ — prawda.
Zdanie 2.P=4223=443=3 cm² ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P. (Można też wprost: P=21⋅2⋅3=3.)
💡 Wskazówka: Dla boku a=2 oba wzory dają tę samą liczbę 3 — to przypadek, ale wygodny do zapamiętania jako punkt odniesienia.
⚠ Najczęstszy błąd: pomylenie wzorów i policzenie wysokości ze wzoru na pole. Warto zapamiętać, że wysokość ma dwójkę w mianowniku, a pole czwórkę.
Przekątna AD dzieli pięciokąt ABCDE na trójkąt ADE (u góry) i kwadrat ABCD (u dołu). Pole trójkąta ADE jest równe 28, a wysokość poprowadzona z wierzchołka E na bok AD jest równa 7. Pole kwadratu ABCD jest równe
A.16
B.32
C.49
D.64
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Odcinek AD jest jednocześnie podstawą trójkąta i bokiem kwadratu — to on łączy obie figury.
Ze wzoru na pole trójkąta: 28=21⋅AD⋅7.
Stąd AD⋅7=56, czyli AD=8.
Kwadrat ma więc bok 8, a jego pole: 82=64.
Odpowiedź D.
💡 Wskazówka: W figurach złożonych zawsze szukaj odcinka wspólnego dla obu części — to on przenosi informację z jednej figury do drugiej.
⚠ Najczęstszy błąd: podzielenie 28:7=4 i przyjęcie tego za bok kwadratu (odpowiedź A). We wzorze na pole trójkąta jest jeszcze mnożenie przez 21 — trzeba je cofnąć.
Dany jest prostokąt ABCD o bokach długości 4 cm i 9 cm. Ten prostokąt narysowano w skali 2:1 i otrzymano prostokąt EFGH. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Obwód prostokąta EFGH jest dwukrotnie większy od obwodu prostokąta ABCD.
P
F
Pole prostokąta EFGH jest równe 144 cm².
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Skala 2:1 oznacza, że każdy wymiar mnożymy przez 2: boki nowego prostokąta to 8 cm i 18 cm.
Zdanie 1. Obwód ABCD: 2⋅(4+9)=26 cm. Obwód EFGH: 2⋅(8+18)=52 cm.
52:26=2 — obwód rzeczywiście wzrósł dwukrotnie ✓ prawda.
Zdanie 2. Pole EFGH: 8⋅18=144 cm² ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P.
💡 Wskazówka: Zapamiętaj regułę: w skali kobwód rośnie k razy, a pole k2 razy. Tutaj obwód dwukrotnie, a pole czterokrotnie (36→144).
⚠ Najczęstszy błąd w zdaniu 1: przekonanie, że skoro pole rośnie 4 razy, to obwód też. Obwód jest sumą długości, więc rośnie tak jak one — liniowo.
Dane są dwie figury: kwadrat K i romb R. Długość boku kwadratu K jest równa 8. Iloczyn długości przekątnych rombu R jest równy 64. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Pole rombu R jest równe 32.
P
F
Pole kwadratu K jest równe polu rombu R.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, F
Wzór na pole rombu z przekątnych: P=2e⋅f, gdzie e i f to przekątne.
Zwróć uwagę, że nie musimy znać długości poszczególnych przekątnych — wystarczy ich iloczyn.
Zdanie 2. Pole kwadratu: 82=64. Pole rombu: 32.
64=32 — pola nie są równe — fałsz.
Odpowiedzi: P, F.
💡 Wskazówka: Wzór z przekątnymi działa dla każdego czworokąta o przekątnych prostopadłych — rombu, kwadratu, latawca (deltoidu).
⚠ Najczęstszy błąd w zdaniu 2: przyjęcie, że skoro romb ma boki równe (jak kwadrat), to i pole ma takie samo. Romb o boku 8 może mieć pole od prawie zera do 64 — zależy od kątów.
Dany jest trapez prostokątny: krótsza podstawa (górna) ma 1 cm, dłuższa podstawa (dolna) 9 cm, a wysokość (lewe ramię, prostopadłe do obu podstaw) 6 cm. Uzupełnij zdania.
Pole tego trapezu jest równe AB.
A.30 cm²
B.60 cm²
Najdłuższy bok tego trapezu ma długość CD.
C.9 cm
D.10 cm
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A, D
Pierwsze zdanie — pole trapezu. Wzór: P=2a+b⋅h, gdzie a, b to podstawy.
P=21+9⋅6=5⋅6=30 cm² — odpowiedź A.
Drugie zdanie — najdłuższy bok. Znamy trzy boki: 1, 9 i 6. Czwarty to ramię ukośne — liczymy je z twierdzenia Pitagorasa.
Ramię jest przeciwprostokątną trójkąta o przyprostokątnych: wysokość6 oraz różnica podstaw9−1=8.
c=82+62=64+36=100=10 cm.
To więcej niż 9 cm, więc najdłuższym bokiem jest właśnie ramię — odpowiedź D. Razem: A, D.
💡 Wskazówka: W trapezie prostokątnym ramię ukośne zawsze liczymy z trójkąta o przyprostokątnych wysokość i różnica podstaw. Tutaj wyszła znajoma trójka 6–8–10.
⚠ Najczęstszy błąd w drugim zdaniu: uznanie dłuższej podstawy (9 cm) za najdłuższy bok, bo to największa podana liczba. Ramię trzeba dopiero policzyć.
Dany jest trójkąt prostokątny ABC (kąt prosty przy B). Na środku boku AB zaznaczono punkt D i poprowadzono odcinek DC, dzielący trójkąt ABC na dwa trójkąty ADC i DBC. Ponadto ∣AD∣=∣DB∣=30 cm oraz ∣DC∣=50 cm. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Pole trójkąta DBC jest równe 600 cm².
P
F
Pole trójkąta ABC jest dwa razy większe od pola trójkąta ADC.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Krok 1 — wyznaczamy BC. Trójkąt DBC jest prostokątny (kąt prosty przy B), a DC=50 to jego przeciwprostokątna.
Z twierdzenia Pitagorasa: BC=502−302=2500−900=1600=40 cm.
Zdanie 1.PDBC=21⋅30⋅40=600 cm² ✓ — prawda.
Zdanie 2. Trójkąty ADC i DBC mają równe podstawy (AD=DB=30) i wspólną wysokość (odcinek BC opuszczony z C).
Mają więc równe pola: PADC=PDBC=600 cm².
Cały trójkąt: PABC=600+600=1200 cm², czyli dokładnie dwa razy więcej niż PADC ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P.
💡 Wskazówka: Środkowa trójkąta (odcinek do środka boku) zawsze dzieli go na dwa trójkąty o równych polach — niezależnie od kształtu. Warto to znać, bo oszczędza liczenia.
⚠ Najczęstszy błąd: liczenie pola ADC osobno, z próbą wyznaczenia jego wysokości. Wystarczy zauważyć równe podstawy i wspólną wysokość.
Prostokąt ABCD podzielono prostą EF na kwadrat AEFD (z lewej) i prostokąt EBCF (z prawej). Obwód prostokąta EBCF jest równy 36 cm, a długość boku EB jest równa 10 cm. Pole kwadratu AEFD jest równe
A.8 cm²
B.16 cm²
C.32 cm²
D.64 cm²
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Krok 1 — wysokość prostokąta. Prostokąt EBCF ma boki 10 cm (poziomy) i h cm (pionowy).
Z obwodu: 2⋅(10+h)=36, czyli 10+h=18, więc h=8 cm.
Krok 2 — bok kwadratu. Wysokość 8 cm jest wspólna dla całego prostokąta ABCD, a więc również dla kwadratu AEFD.
Skoro AEFD jest kwadratem, jego wszystkie boki mają po 8 cm.
Pole: 82=64 cm² — odpowiedź D.
💡 Wskazówka: Kluczowa obserwacja: obie części mają tę samą wysokość, bo powstały z jednego prostokąta przecięcia pionową prostą. To wysokość przenosi informację między nimi.
⚠ Najczęstszy błąd: podzielenie obwodu przez 4 (jak dla kwadratu) — wychodzi 9, a potem 81. Obwód dotyczy prostokątaEBCF, a nie kwadratu.
Dany jest romb, którego przekątne mają długość 24 cm i 18 cm. Pole tego rombu jest równe
A.108 cm²
B.216 cm²
C.225 cm²
D.432 cm²
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Wzór na pole rombu z przekątnych: P=2e⋅f.
P=224⋅18=2432=216 cm².
Odpowiedź B.
💡 Wskazówka: Skąd bierze się dzielenie przez 2? Przekątne dzielą romb na cztery trójkąty prostokątne o przyprostokątnych 2e i 2f — po zsumowaniu wychodzi właśnie 2ef.
⚠ Najczęstszy błąd: pominięcie dzielenia przez 2 i podanie 432 cm² (kusząca odpowiedź D) — to pole prostokąta o bokach równych przekątnym, czyli dwa razy za dużo.
Dane są dwa równoległoboki: ABCD (o podstawie AB) oraz ECFD. Punkt E leży na boku AB, przy czym odcinek DE jest prostopadły do AB — jest więc wysokością równoległoboku ABCD. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Bok DC równoległoboku ABCD jest jedną z wysokości równoległoboku ECFD.
P
F
Pole równoległoboku ABCD jest równe polu równoległoboku ECFD.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Zdanie 1. W równoległoboku ABCD bok DC jest równoległy do AB. Skoro DE⊥AB, to również DE⊥DC.
Odcinek DC łączy wierzchołek D (leżący na boku DE równoległoboku ECFD) z wierzchołkiem C (leżącym na boku przeciwległym CF) i jest do nich prostopadły.
Spełnia więc definicję wysokości równoległoboku ECFD ✓ — prawda.
Zdanie 2. Liczymy oba pola przez „podstawa razy wysokość”:
PABCD=AB⋅DE (podstawa AB, wysokość DE).
PECFD=DE⋅DC (podstawa DE, wysokość DC — z pierwszego zdania).
W równoległoboku ABCD boki przeciwległe są równe, czyli AB=DC.
Oba iloczyny zawierają więc te same dwie liczby — pola są równe ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P.
💡 Wskazówka: Wysokość równoległoboku to dowolny odcinek prostopadły do pary boków równoległych i sięgający od jednego do drugiego — nie musi wychodzić z wierzchołka ani leżeć wewnątrz figury.
⚠ Najczęstszy błąd: uznanie, że skoro równoległoboki wyglądają na różnie „rozciągnięte”, to mają różne pola. Decyduje wyłącznie iloczyn podstawy i wysokości.
Dane są trzy figury: kwadrat F1 o boku 5 cm, kwadrat F2 o boku 3 cm i prostokąt F3 o bokach 3 cm i 5 cm. Czy z figur F1, F2, F3 można ułożyć — bez rozcinania — kwadrat K o polu 49 cm²?
A
Tak,
ponieważ
1.
suma obwodów figur F2 i F3 jest równa obwodowi kwadratu K.
2.
suma pól figur F1, F2 i F3 jest równa 49 cm².
B
Nie,
3.
suma długości dowolnych boków figur F1, F2 i F3 nie jest równa 7 cm.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B, 3
Sprawdźmy najpierw pola.F1: 25 cm², F2: 9 cm², F3: 15 cm². Razem 49 cm² — dokładnie tyle, ile ma mieć kwadrat K.
Zgodność pól to warunek konieczny, ale niewystarczający — trzeba jeszcze sprawdzić, czy kawałki fizycznie się złożą.
Kwadrat K ma bok 7 cm (bo 72=49). Żeby ułożyć jego bok, musimy poskładać boki naszych figur.
Dostępne długości boków to 5, 3, 3, 5. Sprawdzamy możliwe sumy: 5+3=8, 3+3=6, 5+5=10 — żadna nie daje 7.
Nie da się więc utworzyć boku kwadratu, a bez rozcinania figur nie ma innej możliwości.
Odpowiedź: B, 3 — nie można ułożyć, bo z dostępnych boków nie złożymy odcinka długości 7 cm.
💡 Wskazówka: Uzasadnienie 2. jest prawdziwym zdaniem, ale prowadzi do błędnej odpowiedzi — zgodność pól nie gwarantuje, że układanka się uda. To klasyczna pułapka „prawdziwa przesłanka, zły wniosek”.
⚠ Najczęstszy błąd: wybór A z uzasadnieniem 2. Zgodność pól sprawdza się szybko i wygląda przekonująco, ale trzeba jeszcze pomyśleć o wymiarach.
Trapez KLMN zbudowano z trzech jednakowych trójkątów prostokątnych o przyprostokątnych długości 3 cm i 4 cm. Krótsza podstawa NM ma 3 cm, a wysokość trapezu (bok NK) ma 4 cm. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Pole trapezu KLMN jest równe 18 cm².
P
F
Obwód trapezu KLMN jest równy 18 cm.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Zdanie 1 — pole. Najprościej policzyć je jako sumę trzech trójkątów, bez wzoru na trapez.
Pole jednego trójkąta: 21⋅3⋅4=6 cm². Trzy trójkąty: 3⋅6=18 cm² ✓ — prawda.
Zdanie 2 — obwód. Potrzebujemy długości wszystkich czterech boków.
Sprawdźmy dłuższą podstawę ze wzoru na pole trapezu: 23+KL⋅4=18, skąd 3+KL=9, czyli KL=6 cm.
Ramię ukośne ML to przeciwprostokątna trójkąta o przyprostokątnych 3 i 4, czyli 9+16=5 cm.
Obwód: 3+6+4+5=18 cm ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P. (Zbieżność liczb 18 i 18 to przypadek — jedna jest w cm², druga w cm.)
💡 Wskazówka: Trójkąt o przyprostokątnych 3 i 4 ma przeciwprostokątną 5 — najbardziej znana trójka pitagorejska. Warto ją rozpoznawać od razu.
⚠ Najczęstszy błąd: policzenie obwodu jako sumy obwodów trzech trójkątów (3⋅12=36 cm). Boki, którymi trójkąty się stykają, leżą wewnątrz trapezu i nie należą do obwodu.
Na krótszym boku prostokąta zbudowano trójkąt równoboczny o obwodzie 18 cm, a na dłuższym boku prostokąta zbudowano kwadrat o polu 64 cm². Oceń prawdziwość podanych zdań.
Pole prostokąta jest o 16 cm² mniejsze od pola kwadratu powstałego na dłuższym boku prostokąta.
P
F
Obwód prostokąta jest o 10 cm dłuższy od obwodu trójkąta równobocznego zbudowanego na krótszym boku prostokąta.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Krok 1 — boki prostokąta. Trójkąt równoboczny ma obwód 18 cm, więc jego bok to 18:3=6 cm — i tyle wynosi krótszy bok prostokąta.
Kwadrat ma pole 64 cm², więc jego bok to 64=8 cm — to dłuższy bok prostokąta.
Zdanie 1. Pole prostokąta: 6⋅8=48 cm². Pole kwadratu: 64 cm².
Różnica: 64−48=16 cm² ✓ — prawda.
Zdanie 2. Obwód prostokąta: 2⋅(6+8)=28 cm. Obwód trójkąta: 18 cm.
Różnica: 28−18=10 cm ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P.
💡 Wskazówka: Zadanie sprowadza się do jednego kroku: wyznacz oba boki prostokąta z informacji o figurach zbudowanych na nich. Reszta to zwykłe wzory.
⚠ Najczęstszy błąd: pomylenie, na którym boku stoi która figura. Trójkąt jest na krótszym boku, kwadrat na dłuższym — zamiana daje prostokąt 8×6… akurat ten sam, ale w innych zadaniach byłby to poważny błąd.
W zeszycie w linie narysowano dwa równoległoboki (P i R) oraz trójkąt (S). Odległości między sąsiednimi liniami są jednakowe. Podstawy wszystkich tych figur mają taką samą długość. Równoległobok P ma wysokość równą jednemu odstępowi między liniami, a równoległobok R i trójkąt S — po dwa odstępy. Pole równoległoboku P jest równe 4. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Pole równoległoboku R jest równe 8.
P
F
Pole trójkąta S jest równe 4.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Oznaczmy wspólną podstawę przez a, a odstęp między liniami przez h.
Równoległobok P: wysokość h, więc PP=a⋅h=4.
Zdanie 1 — równoległobok R: wysokość 2h, więc PR=a⋅2h=2⋅(ah)=2⋅4=8 ✓ — prawda.
Zdanie 2 — trójkąt S: ta sama podstawa i wysokość 2h, ale we wzorze na pole trójkąta jest jeszcze 21:
PS=21⋅a⋅2h=ah=4 ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P.
💡 Wskazówka: Nie musisz znać ani podstawy, ani odstępu — wystarczy, że wiesz, ile razy dana figura jest „wyższa” i czy jest trójkątem. Wszystko liczy się względem pola P.
⚠ Ciekawy zbieg okoliczności w zadaniu: trójkąt S jest dwa razy wyższy od równoległoboku P, ale wzór ma 21 — te dwa efekty się znoszą i pola wychodzą równe.
Prostokąt ABCD podzielono odcinkiem EF (równoległym do podstawy) na dwa prostokąty. Odcinek EF ma długość 11 cm, a odcinek ED ma długość 2 cm. Pole prostokąta EFCD stanowi 72 pola prostokąta ABCD. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Pole prostokąta ABCD jest równe 77 cm².
P
F
Odcinek AE ma długość 7 cm.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, F
Zdanie 1. Górny prostokąt EFCD ma boki 11 cm i 2 cm, więc jego pole to 11⋅2=22 cm².
To pole stanowi 72 całości: 72⋅PABCD=22, skąd PABCD=22⋅27=77 cm² ✓ — prawda.
Zdanie 2. Cały prostokąt ma podstawę 11 cm i pole 77 cm², więc jego wysokość: 77:11=7 cm.
Odcinek AE to reszta po odjęciu ED: AE=7−2=5 cm.
Zdanie mówi o 7 cm — to wysokość całego prostokąta, a nie odcinka AE — fałsz.
Odpowiedzi: P, F.
💡 Wskazówka: Sposób „na ułamek”: skoro górna część to 72 całości, to jej wysokość (2 cm) stanowi 72 całej wysokości. Stąd cała wysokość to 7 cm, a dolna część ma 5 cm.
⚠ Najczęstszy błąd w zdaniu 2: podanie wysokości całego prostokąta zamiast samego odcinka AE. Warto zaznaczyć na rysunku, gdzie dokładnie leży szukany odcinek.
Bok rombu ma długość 17 cm, a jedna z jego przekątnych ma długość 30 cm. Pole tego rombu jest równe
A.120 cm²
B.240 cm²
C.255 cm²
D.480 cm²
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Kluczowa własność: przekątne rombu przecinają się pod kątem prostym i dzielą na połowy. Powstają cztery przystające trójkąty prostokątne.
W każdym z nich: przeciwprostokątna to bok rombu (17 cm), a przyprostokątne to połowy przekątnych.
Znamy jedną przekątną: 30 cm, więc jej połowa to 15 cm.
Z twierdzenia Pitagorasa liczymy drugą połowę: 172−152=289−225=64=8 cm.
Druga przekątna ma więc 2⋅8=16 cm.
Pole: P=230⋅16=240 cm² — odpowiedź B.
💡 Wskazówka: Uwaga na moment podwojenia: Pitagoras daje połowę drugiej przekątnej. Łatwo o tym zapomnieć i podstawić 8 zamiast 16 do wzoru na pole.
⚠ Dwa typowe błędy: (1) użycie połowy (8) zamiast całej przekątnej — wychodzi 120 cm², czyli kusząca odpowiedź A; (2) pominięcie dzielenia przez 2 we wzorze — wychodzi 480 cm².
Kąt ostry rombu ma miarę 60°, a bok tego rombu ma długość równą 4 cm. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Krótsza przekątna dzieli ten romb na dwa trójkąty równoboczne.
P
F
Pole tego rombu jest równe 83 cm².
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Zdanie 1. Krótsza przekątna łączy wierzchołki kątów rozwartych, a więc odcina trójkąt zawierający kąt ostry 60°.
Ten trójkąt ma dwa boki równe bokom rombu (4 cm i 4 cm), jest więc równoramienny, a kąt między nimi wynosi 60°.
Kąty przy podstawie: (180°−60°):2=60° — wszystkie trzy kąty po 60°, czyli trójkąt jest równoboczny ✓ — prawda.
Zdanie 2. Skoro romb składa się z dwóch trójkątów równobocznych o boku 4 cm:
Pole jednego: 4423=4163=43 cm².
Pole rombu: 2⋅43=83 cm² ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P.
💡 Wskazówka: Romb o kącie 60° to bardzo wdzięczna figura — zawsze rozpada się na dwa trójkąty równoboczne. Warto rozpoznawać tę sytuację, bo omija liczenie przekątnych.
⚠ Najczęstszy błąd w zdaniu 1: przyjęcie, że to dłuższa przekątna daje trójkąty równoboczne. Dłuższa odcina trójkąty z kątem 120° — na pewno nie równoboczne.
Zadanie 17(kwiecień 2016, egzamin gimnazjalny)1 pkttrudniejsze
Punkty E i F są środkami boków BC i CD kwadratu ABCD (przyjmij oznaczenia: A lewy dolny, B prawy dolny, C prawy górny, D lewy górny). Oceń prawdziwość podanych zdań.
Pole trójkąta FEC stanowi 81 pola kwadratu ABCD.
P
F
Pole czworokąta DBEF stanowi 83 pola kwadratu ABCD.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Oznaczmy bok kwadratu przez a, więc pole kwadratu to a2.
Zdanie 1 — trójkąt FEC. Jest prostokątny (kąt prosty przy C), a jego przyprostokątne to połowy boków: FC=2a i EC=2a.
PFEC=21⋅2a⋅2a=8a2 — czyli 81 pola kwadratu ✓ — prawda.
Zdanie 2 — czworokąt DBEF. Najłatwiej policzyć go jako kwadrat minus dwa trójkąty.
Odcinamy trójkąt FEC (pole 81a2) oraz trójkąt ABD — połowę kwadratu odciętą przekątną DB, o polu 21a2.
PDBEF=a2−21a2−81a2=88−4−1a2=83a2 ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P.
💡 Wskazówka: Pole figury o dziwnym kształcie prawie zawsze najłatwiej policzyć jako całość minus kawałki, a nie bezpośrednio. Warto wcześniej podstawić konkretny bok (np. a=4), żeby rachunki były na liczbach.
⚠ Najczęstszy błąd: próba liczenia pola czworokąta DBEF wprost, przez dzielenie go na trójkąty. Da się, ale rachunki są znacznie dłuższe i łatwo o pomyłkę.
Zadanie 18(kwiecień 2013, egzamin gimnazjalny)1 pkttrudniejsze
W równoległoboku ABCD bok AB jest dwa razy dłuższy od boku AD. Punkt K jest środkiem boku AB, a punkt L jest środkiem boku CD. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Trójkąt ABL ma takie samo pole, jak trójkąt ABD.
P
F
Pole równoległoboku ABCD jest cztery razy większe od pola trójkąta AKD.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Oznaczmy AB=a oraz wysokość równoległoboku (odległość między AB a DC) przez h. Pole równoległoboku: a⋅h.
Zdanie 1. Oba trójkąty mają tę samą podstawę AB=a. Ich trzecie wierzchołki (L i D) leżą na tej samej prostejDC, równoległej do AB.
Wysokość obu trójkątów jest więc taka sama i równa h, a zatem pola są równe: 21ah ✓ — prawda.
Zdanie 2. Trójkąt AKD ma podstawę AK=21a (bo K jest środkiem AB) i wysokość h.
PAKD=21⋅21a⋅h=41ah.
Stosunek: 41ahah=4 ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P. (Informacja „AB dwa razy dłuższy od AD” okazała się w obu zdaniach zbędna.)
💡 Wskazówka: Reguła warta zapamiętania: trójkąty o wspólnej podstawie i wierzchołkach na prostej do niej równoległej mają równe pola — niezależnie od tego, jak bardzo są „przechylone”.
⚠ Najczęstszy błąd: próba wykorzystania warunku AB=2⋅AD i gubienie się w rachunkach. Część danych w zadaniach bywa rozpraszaczem — warto sprawdzić, czy są potrzebne.
Zadanie 21(kwiecień 2012, egzamin gimnazjalny)1 pktśrednie
Deska do krojenia ma kształt kwadratu o boku 20 cm, do którego z jednej strony dołączono półkole o średnicy równej bokowi kwadratu (20 cm). Powierzchnia tej deski (w cm²) jest równa
A.400+50π
B.40+50π
C.400+100π
D.40+100π
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Rozbijamy figurę na dwie znane części: kwadrat i półkole.
Kwadrat:P1=202=400 cm².
Półkole: średnica to 20 cm, więc promień r=10 cm.
P2=21πr2=21π⋅102=50π cm².
Razem: 400+50π cm² — odpowiedź A.
💡 Wskazówka: Uwaga na dwa najczęstsze potknięcia: rysunek podaje średnicę, a wzór potrzebuje promienia; i to jest pół koła, więc wzór dzielimy przez 2.
⚠ Najczęstszy błąd: podstawienie r=20 zamiast 10 albo pominięcie połówki — oba prowadzą do 100π, czyli kuszącej odpowiedzi C.
Ogródek pani Anny ma kształt trapezu, którego podstawy mają długości 18 m i 12 m, a wysokość jest równa 9 m. Pani Anna chce zmienić ogródek w łąkę kwietną. Jedno opakowanie nasion wystarcza na obsianie 25 m² powierzchni i kosztuje 23,80 zł. Oblicz, ile złotych musi zapłacić pani Anna za najmniejszą liczbę opakowań potrzebnych do obsiania całego ogródka.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 142,80 zł
Krok 1 — pole ogródka.P=218+12⋅9=15⋅9=135 m².
Krok 2 — ile opakowań? Jedno wystarcza na 25 m²: 135:25=5,4.
Nasion musi wystarczyć, więc zaokrąglamy w górę: 6 opakowań. (Pięć dałoby tylko 125 m² — za mało o 10 m².)
Krok 3 — koszt.6⋅23,80=142,80 zł.
Odpowiedź: pani Anna zapłaci 142,80 zł.
💡 Wskazówka: Mnożenie 6⋅23,80 w pamięci: 6⋅23=138, a 6⋅0,80=4,80. Razem 142,80 zł.
⚠ Najczęstszy błąd: zaokrąglenie 5,4 w dół do 5 opakowań. Przy materiałach obowiązuje zasada „musi wystarczyć” — zaokrąglamy zawsze w górę.
Obwód trójkąta równoramiennego jest równy 36 cm. Ramię tego trójkąta jest o 3 cm dłuższe od jego podstawy. Oblicz pole tego trójkąta. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 60 cm²
Krok 1 — boki trójkąta. Oznaczmy podstawę przez a; każde ramię ma wtedy a+3.
Obwód: a+2(a+3)=36, czyli 3a+6=36, więc a=10 cm.
Ramiona mają po 10+3=13 cm.
Krok 2 — wysokość. W trójkącie równoramiennym wysokość na podstawę dzieli ją na połowy, więc powstaje trójkąt prostokątny o przyprostokątnej 5 cm i przeciwprostokątnej 13 cm.
h=132−52=169−25=144=12 cm.
Krok 3 — pole.P=21⋅10⋅12=60 cm².
Odpowiedź: pole trójkąta wynosi 60 cm².
💡 Wskazówka: Trójka 5–12–13 to druga po 3–4–5 najczęściej spotykana trójka pitagorejska. Warto ją rozpoznawać — oszczędza liczenia pierwiastka.
⚠ Najczęstszy błąd: użycie w Pitagorasie całej podstawy (10) zamiast jej połowy (5). Wysokość trafia dokładnie w środek podstawy.
Na ścianie wiszą dwie tablice: mała kwadratowa i duża prostokątna. Mała tablica narysowana w skali 1:20 jest kwadratem o boku 3 cm. Rzeczywiste wymiary dużej tablicy są równe 240 cm i 90 cm. Oblicz, ile razy pole dużej tablicy jest większe od pola małej tablicy. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 6 razy
Krok 1 — rzeczywisty rozmiar małej tablicy. Skala 1:20 oznacza, że rysunek jest 20 razy mniejszy od rzeczywistości.
Dany jest trapez równoramienny ABCD, w którym ∣AD∣=∣BC∣=13 cm. Wysokość DE (opuszczona z D na podstawę AB) oraz krótsza podstawa CD mają długość po 12 cm. Oblicz pole trapezu ABCD. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 204 cm²
Krok 1 — odcinek AE. Trójkąt ADE jest prostokątny: przeciwprostokątna AD=13 cm, przyprostokątna DE=12 cm.
AE=132−122=169−144=25=5 cm.
Krok 2 — dłuższa podstawa. Trapez jest równoramienny, więc po drugiej stronie odcina się dokładnie tyle samo.
AB=5+12+5=22 cm (środkowy kawałek jest równy krótszej podstawie CD).
Krok 3 — pole.P=222+12⋅12=17⋅12=204 cm².
Odpowiedź: pole trapezu wynosi 204 cm².
💡 Wskazówka: W trapezie równoramiennym wysokości opuszczone z obu górnych wierzchołków dzielą dolną podstawę na trzy części: dwie równe po bokach i środkową równą krótszej podstawie.
⚠ Najczęstszy błąd: przyjęcie AB=12+5=17 cm, czyli doliczenie odcinka tylko z jednej strony. Trapez równoramienny jest symetryczny — piątkę dodajemy dwa razy.
Na trawniku w kształcie kwadratu o boku długości 9 metrów wytyczono kwietnik w kształcie prostokąta tak, że jego boki są równoległe do boków trawnika. Do kwietnika prowadzą cztery ścieżki — po jednej z każdego boku trawnika. Dwie krótsze ścieżki mają po 1,5 m długości każda, a dwie dłuższe po 2,5 m każda. Oblicz pole powierzchni wytyczonego kwietnika. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 24 m²
Ścieżki wypełniają odstęp między brzegiem trawnika a kwietnikiem — w każdym kierunku po dwie, z przeciwnych stron.
Kierunek pierwszy (dwie ścieżki po 1,5 m): bok kwietnika =9−1,5−1,5=6 m.
Kierunek drugi (dwie ścieżki po 2,5 m): bok kwietnika =9−2,5−2,5=4 m.
Pole kwietnika:6⋅4=24 m².
Odpowiedź: kwietnik ma pole 24 m².
💡 Wskazówka: Kluczowa obserwacja: ścieżki tej samej długości leżą naprzeciw siebie. Dlatego od boku trawnika odejmujemy dwie takie same wartości, a nie jedną krótszą i jedną dłuższą.
⚠ Najczęstszy błąd: odjęcie od boku trawnika jednej ścieżki krótszej i jednej dłuższej (9−1,5−2,5=5). Wychodzi wtedy kwadratowy kwietnik 5×5, co nie zgadza się z rysunkiem.
Dany jest prostokąt ABCD, w którym bok BC ma długość 4 cm. Na bokach prostokąta zaznaczono punkty: E na boku AD oraz F na boku AB. Narysowano odcinki EF i FC tak, że powstały dwa jednakowe (przystające) trójkątyEAF i FBC; w obu zaznaczono kąty o takiej samej mierze α (przy wierzchołku E w pierwszym i przy F w drugim). Odcinek AE ma długość 3 cm. Oblicz pole prostokąta ABCD. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 28 cm²
Oba trójkąty są prostokątne (kąty proste przy A i przy B — to narożniki prostokąta) i przystające.
Zaznaczone kąty α wskazują, jak sobie odpowiadają wierzchołki: E↔F, a stąd A↔B oraz F↔C.
Z tej odpowiedniości wynikają równości boków: AE=BF oraz AF=BC.
Podstawiamy dane: BF=AE=3 cm oraz AF=BC=4 cm.
Bok AB składa się z dwóch części: AB=AF+FB=4+3=7 cm.
Pole prostokąta:7⋅4=28 cm².
Odpowiedź: pole prostokąta ABCD wynosi 28 cm².
💡 Wskazówka: W trójkątach przystających boki odpowiadają sobie zgodnie z kątami, a nie z położeniem na rysunku. Zaznaczone kąty α są tu wskazówką, którą parę wierzchołków ze sobą łączyć.
⚠ Najczęstszy błąd: przyjęcie AF=AE=3 cm (czyli że trójkąt EAF jest równoramienny). Przystawanie łączy trójkąt EAF z FBC, a nie jego własne boki ze sobą.
Prostokątna łąka jest podzielona na dwie części A i B, z których każda ma kształt trapezu. Górny bok łąki dzieli się na odcinki 10 m (część A) i 90 m (część B), dolny bok — na 40 m (A) i 60 m (B), a wysokość łąki wynosi 80 m. Kosiarka w ciągu każdej godziny kosi trawę z powierzchni o takim samym polu. Trawę z części A kosiarka skosiła w ciągu trzech godzin. Oblicz, ile godzin kosiarka będzie kosiła trawę w części B. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 9 godzin
Krok 1 — pole części A. To trapez o podstawach 10 m i 40 m oraz wysokości 80 m:
PA=210+40⋅80=25⋅80=2000 m².
Krok 2 — pole części B. Trapez o podstawach 90 m i 60 m, ta sama wysokość:
PB=290+60⋅80=75⋅80=6000 m².
Krok 3 — czas. Część B jest 6000:2000=3 razy większa od części A.
Skoro część A zajęła 3 godziny, część B zajmie 3⋅3=9 godzin.
Odpowiedź: kosiarka będzie kosiła część B przez 9 godzin.
💡 Wskazówka: Nie trzeba liczyć wydajności kosiarki w m² na godzinę — wystarczy stosunek pól. Ile razy większe pole, tyle razy dłuższy czas.
⚠ Najczęstszy błąd: pomylenie, które odcinki tworzą podstawy którego trapezu. Część A zwęża się ku górze (40→10), część B przeciwnie (60→90).
Równoległobok ABCD zbudowano z czterech przystających trójkątów prostokątnych. Boki równoległoboku mają długości ∣AB∣=24 cm i ∣AD∣=13 cm. Oblicz pole równoległoboku ABCD. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 120 cm²
Oznaczmy przyprostokątne każdego z czterech trójkątów: x (pozioma) i h (pionowa — to zarazem wysokość równoległoboku).
Bok AD=13 cm jest przeciwprostokątną takiego trójkąta, więc x2+h2=169.
Kluczowy krok — porównujemy pole na dwa sposoby.
Jako suma czterech trójkątów: P=4⋅21xh=2xh.
Jako równoległobok (podstawa razy wysokość): P=24⋅h.
Przyrównujemy: 2xh=24h, skąd x=12 cm.
Teraz z Pitagorasa: h=169−122=169−144=25=5 cm.
Pole:P=24⋅5=120 cm².
Odpowiedź: pole równoległoboku wynosi 120 cm².
💡 Wskazówka: Sztuczka „policz to samo pole dwoma sposobami” jest bardzo skuteczna w figurach złożonych — daje równanie, którego inaczej trudno się doszukać.
⚠ Najczęstszy błąd: przyjęcie, że wysokość równoległoboku wynosi 13 cm (bo tyle ma bok AD). Bok ukośny jest zawsze dłuższy od wysokości — mylenie ich to najczęstsza pomyłka w całym dziale.
Trapez równoramienny ABCD, którego pole jest równe 72 cm², podzielono na trójkąt AED i trapez EBCD (odcinkiem DE prostopadłym do podstawy AB). Odcinek AE ma długość 4 cm, a odcinek CD jest od niego 2 razy dłuższy. Oblicz pole trójkąta AED. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 12 cm²
Krok 1 — krótsza podstawa.CD=2⋅4=8 cm.
Krok 2 — dłuższa podstawa. Trapez jest równoramienny, więc wysokości z obu górnych wierzchołków odcinają na dole równe odcinki po 4 cm, a środkowy kawałek równa się CD:
AB=4+8+4=16 cm.
Krok 3 — wysokość. Z pola trapezu: 216+8⋅h=72, czyli 12h=72, więc h=6 cm.
Krok 4 — pole trójkąta AED. Ma przyprostokątne 4 cm i 6 cm:
P=21⋅4⋅6=12 cm².
Odpowiedź: pole trójkąta AED wynosi 12 cm².
💡 Wskazówka: Wysokości trapezu równoramiennego dzielą dolną podstawę na trzy części: x, CD, x. Znając dwie z nich, zawsze wyznaczysz trzecią.
⚠ Najczęstszy błąd: pominięcie drugiego odcinka 4 cm i przyjęcie AB=12 cm. Wtedy wysokość wyszłaby 7,2 cm i cała odpowiedź byłaby błędna.
Przedstawione na rysunku trójkąt prostokątny równoramienny (o przeciwprostokątnej 62) oraz kwadrat (o boku x) mają równe pola. Oblicz obwód kwadratu. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 12√2
Krok 1 — przyprostokątne trójkąta. W trójkącie prostokątnym równoramiennym przeciwprostokątna jest 2 razy dłuższa od przyprostokątnej.
Skoro przeciwprostokątna to 62, przyprostokątna wynosi 62:2=6.
Krok 2 — pole trójkąta.P=21⋅6⋅6=18.
Krok 3 — bok kwadratu. Pola są równe, więc x2=18, czyli x=18=9⋅2=32.
Krok 4 — obwód.4x=4⋅32=122.
Odpowiedź: obwód kwadratu wynosi 122.
💡 Wskazówka: Wyłączanie czynnika: 18=9⋅2=32. Szukamy pod pierwiastkiem największego kwadratu doskonałego — tutaj dziewiątki.
⚠ Najczęstszy błąd: potraktowanie 62 jako przyprostokątnej. Wtedy pole wyszłoby 36, a obwód 24 — bez pierwiastka, co przy takim zadaniu powinno zwrócić uwagę.
Prostokątną działkę o powierzchni 3750 m² podzielono na trzy prostokątne działki o jednakowych wymiarach: jedna zajmuje całą lewą część (na pełną wysokość), a dwie pozostałe leżą po prawej stronie, jedna nad drugą. Jakie wymiary miała działka przed podziałem? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 50 m × 75 m
Oznaczmy wysokość całej działki przez b.
Lewa część ma wysokość b (pełną) i jakąś szerokość. Prawe części mają po 2b wysokości.
Skoro wszystkie trzy działki są jednakowe, to lewa (ustawiona „pionowo”) musi mieć wymiary zamienione względem prawych:
szerokość lewej =2b, szerokość prawych =b.
Szerokość całej działki:a=2b+b=23b.
Pole całości:a⋅b=23b⋅b=23b2=3750.
Stąd b2=2500, czyli b=50 m, a a=23⋅50=75 m.
Odpowiedź: działka miała wymiary 50 m × 75 m.
Sprawdzenie: każda mała działka to 25×50=1250 m², a 3⋅1250=3750 m² ✓
💡 Wskazówka: „Jednakowe wymiary” nie znaczy „tak samo ustawione” — działka po lewej jest obrócona o 90° względem tych po prawej. To sedno tego zadania.
⚠ Najczęstszy błąd: założenie, że wszystkie trzy działki są ustawione tak samo. Wtedy podział na jedną pionową i dwie poziome byłby niemożliwy.
Prostokąt ABCD o wymiarach 7 cm i 8 cm rozcięto wzdłuż prostej a na dwa trapezy. Odcinek CL (na górnym boku) ma długość 3,2 cm, a odcinek KB leży na dolnym boku. Pole trapezu KBCL jest czterokrotnie mniejsze od pola prostokąta ABCD. Oblicz długość odcinka KB. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 0,8 cm
Krok 1 — pole prostokąta.P=7⋅8=56 cm².
Krok 2 — pole trapezu. Jest czterokrotnie mniejsze: 56:4=14 cm².
Krok 3 — równanie. Trapez KBCL ma podstawy KB (dół) i 3,2 cm (góra), a jego wysokość to bok BC=7 cm.
2KB+3,2⋅7=14
Dzielimy obie strony przez 7: 2KB+3,2=2, czyli KB+3,2=4.
Stąd KB=0,8 cm.
Odpowiedź: odcinek KB ma długość 0,8 cm.
💡 Wskazówka: Uwaga na to, co jest wysokością trapezu: to bok prostokąta prostopadły do obu podstaw, czyli 7 cm — a nie 8 cm i nie długość cięcia.
⚠ Najczęstszy błąd: przyjęcie za wysokość boku 8 cm. Podstawy trapezu leżą na bokach długości 8 cm, więc wysokość musi być tym drugim wymiarem.
Zadanie 34(kwiecień 2012, egzamin gimnazjalny)4 pkttrudniejsze
Obwód trapezu równoramiennego jest równy 72 cm, ramię ma długość 20 cm, a różnica długości podstaw wynosi 24 cm. Oblicz pole tego trapezu. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 256 cm²
Krok 1 — suma podstaw. Oba ramiona zajmują 2⋅20=40 cm obwodu, więc na podstawy zostaje 72−40=32 cm.
Krok 3 — wysokość. Wysokości opuszczone z górnych wierzchołków odcinają na dole dwa równe kawałki po 24:2=12 cm.
Powstaje trójkąt prostokątny o przeciwprostokątnej 20 cm i przyprostokątnej 12 cm:
h=202−122=400−144=256=16 cm.
Krok 4 — pole.P=228+4⋅16=16⋅16=256 cm².
Odpowiedź: pole trapezu wynosi 256 cm².
💡 Wskazówka: Schemat „suma i różnica”: większa liczba to 2suma+roˊz˙nica, mniejsza to 2suma−roˊz˙nica. Warto go znać na pamięć.
⚠ Najczęstszy błąd: użycie w Pitagorasie całej różnicy podstaw (24) zamiast jej połowy (12). Różnica dzieli się równo na dwa kawałki po obu stronach trapezu.
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. P, P
2. D
3. P, P
4. P, F
5. A, D
6. P, P
7. D
8. B
9. P, P
10. B, 3
11. P, P
12. P, P
13. P, P
14. P, F
15. B
16. P, P
17. P, P
18. P, P
19. B
20. F, P
21. A
22. 142,80 zł
23. 60 cm²
24. 6 razy
25. 204 cm²
26. 24 m²
27. 28 cm²
28. 9 godzin
29. 120 cm²
30. 12 cm²
31. 12√2
32. 50 m × 75 m
33. 0,8 cm
34. 256 cm²
Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty oraz z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Przed egzaminem: karty pracy i arkusze z kluczem
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Do ćwiczeń na papierze: zestaw kart z tego tematu i arkusze egzaminacyjne z rozwiązaniami.
Płatny zestaw · sklep
Pola i obwody figur, klasy 4–6 — 12 kart pracy PDF z kluczem
Ściąga ze wzorami i 12 kart: obwód wielokątów, pole w kratkach, prostokąt i kwadrat, jednostki pola, równoległobok, romb, trójkąt, trapez…
P=2(a+b)⋅h, gdzie a i b to długości podstaw, a h to wysokość, czyli odległość między nimi. Podstawy się dodaje — wzór bierze się stąd, że dwa trapezy składają się w równoległobok o podstawie a+b.
Jak policzyć pole rombu z przekątnych?
P=2e⋅f — iloczyn przekątnych podzielony przez dwa. Dzielenie przez dwa jest konieczne: romb zajmuje połowę prostokąta opisanego na jego przekątnych.
Która wysokość pasuje do której podstawy w trójkącie?
Ta, która jest do niej prostopadła. Każdy trójkąt ma trzy pary podstawa-wysokość i wolno używać tylko pełnych par. W trójkącie prostokątnym najwygodniejszą parą są dwie przyprostokątne.
Jak policzyć pole figury złożonej?
Dwa sposoby: podzielić figurę na prostokąty i trójkąty i dodać ich pola, albo uzupełnić ją do pełnego prostokąta i odjąć brakujący kawałek. Jeśli brakuje jednego prostego elementu, szybsze jest odejmowanie.
Co zrobić, gdy w zadaniu nie podano wysokości?
Najczęściej trzeba ją policzyć twierdzeniem Pitagorasa — znaleźć trójkąt prostokątny, w którym wysokość jest przyprostokątną. W trójkącie równoramiennym wysokość dzieli podstawę na połowy i to daje potrzebny trójkąt.
Ile centymetrów kwadratowych ma metr kwadratowy?
10000. Przelicznik długości podnosi się do kwadratu: skoro 1 m =100 cm, to 1 m² =1002 cm² =10000 cm². To najczęstsza pomyłka przy zamianie jednostek pola.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-30. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-11
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.