To nie jest strona o ułamkach jako takich — o tym, czym jest licznik i mianownik, piszę w teorii ułamków. Tu chodzi o wyrażenia, w których ułamek jest jednym z elementów obok liczby ujemnej, potęgi i nawiasu. Osiem z 24 zadań zawiera liczby ujemne, a sześć sprawdza kolejność działań.
Dział: Egzamin ósmoklasistyPoziom: klasa 7–8Zadań z E8: 24
Ułamek zwykły czy dziesiętny — co się opłaca zamienić
W jednym wyrażeniu często stoją obok siebie 0,75 i 31. Liczyć da się na oba sposoby, ale jeden bywa wyraźnie krótszy.
Zasada praktyczna: jeśli w wyrażeniu jest ułamek, którego nie da się zapisać skończenie dziesiętnie — jak 31 czy 61 — zamieniaj wszystko na ułamki zwykłe. W przeciwnym razie pojawi się rozwinięcie nieskończone i rachunek stanie się przybliżony.
Warto mieć w pamięci najczęstsze pary: 0,5=21, 0,25=41, 0,75=43, 0,2=51, 0,125=81. Te zamiany robi się bez liczenia.
Kolejność działań w wyrażeniu z ułamkami
Kolejność jest ta sama co zawsze i nie zmienia jej obecność ułamków: najpierw nawiasy, potem potęgi i pierwiastki, następnie mnożenie i dzielenie, na końcu dodawanie i odejmowanie.
Kreska ułamkowa działa przy tym jak nawias — i to jest jej najczęściej pomijana własność. W zapisie 32+4 najpierw wykonujemy dodawanie w liczniku, choć żadnego nawiasu tam nie widać.
Mnożenie i dzielenie mają równy priorytet i wykonuje się je od lewej do prawej. W wyrażeniu 12:3⋅2 wynik to 8, a nie 2 — dzielenie stoi pierwsze, więc idzie pierwsze.
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Próbny egzamin ósmoklasisty 2027, matematyka” (klasa 8), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
Wspólny mianownik: kiedy naprawdę jest potrzebny
Wspólny mianownik jest konieczny tylko przy dodawaniu i odejmowaniu. Przy mnożeniu i dzieleniu nie robi nic poza wydłużeniem rachunku.
To częste nieporozumienie: uczeń sprowadza 32⋅53 do wspólnego mianownika 15, choć wystarczy pomnożyć liczniki i mianowniki osobno. Wynik jest ten sam, ale drogi dwa razy dłuższej.
Przy dodawaniu wspólnym mianownikiem nie musi być iloczyn mianowników — wystarczy ich najmniejsza wspólna wielokrotność. Dla 61 i 41 jest to 12, a nie 24, co upraszcza całą resztę.
Wspólny mianownik tylko przy dodawaniu i odejmowaniu
Mnożenie i dzielenie ułamków
Mnożenie jest najprostszym z czterech działań: licznik razy licznik, mianownik razy mianownik. Przed wymnożeniem warto skrócić na krzyż — wtedy liczby zostają małe i nie trzeba upraszczać wyniku.
Dzielenie zamieniamy na mnożenie przez odwrotność: ba:dc=ba⋅cd. Odwracamy drugi ułamek, nigdy pierwszy.
Liczbę mieszaną zamieniamy na niewłaściwą przed każdym mnożeniem i dzieleniem. 531 to 316, bo 5⋅3+1=16 — zapomniana jedynka to jeden z częstszych błędów w tym dziale.
Liczby ujemne — znak wyniku przed rachunkiem
Osiem zadań na tej stronie zawiera liczby ujemne, a większość błędów w nich to zgubiony znak, nie pomyłka rachunkowa. Dlatego opłaca się ustalić znak zanim zacznie się liczyć.
Przy mnożeniu i dzieleniu decyduje liczba minusów: parzysta daje wynik dodatni, nieparzysta ujemny. Przy dodawaniu i odejmowaniu trzeba porównać wartości bezwzględne.
Ta wstępna kontrola bywa całym rozwiązaniem zadania zamkniętego. Jeśli w wyrażeniu (52−34):(−2) nawias jest ujemny i dzielimy przez liczbę ujemną, wynik musi być dodatni — a to skreśla wszystkie ujemne odpowiedzi bez liczenia.
Porównywanie ułamków bez wspólnego mianownika
Najszybsza metoda to mnożenie na krzyż: żeby porównać 53 i 85, mnożymy 3⋅8=24 oraz 5⋅5=25. Większy iloczyn wskazuje większy ułamek, czyli 85.
Działa to tylko dla ułamków dodatnich. Przy ujemnych porządek się odwraca — z dwóch liczb ujemnych większa jest ta bliżej zera.
Czasem szybsze bywa porównanie z połową albo z jedynką. 94 jest mniejsze od połowy, a 95 większe — i to wystarcza, żeby je uporządkować bez żadnego mnożenia.
Liczba mieszana na ułamek niewłaściwy: nie gub licznika
Przykłady krok po kroku
Cztery zadania krok po kroku: kolejność działań, liczby ujemne, mnożenie ze skracaniem i porównywanie.
Przykład 1 Kolejność działań z ułamkiem
Oblicz 2+31⋅6.
Mnożenie ma pierwszeństwo przed dodawaniem, więc zaczynam od 31⋅6.
31⋅6=36=2.
Teraz dodawanie: 2+2=4.
Uwaga na częsty błąd: gdyby liczyć od lewej, wyszłoby (2+31)⋅6=14 — wynik zupełnie inny i zwykle obecny wśród odpowiedzi.
Odpowiedź: 2+31⋅6=4.
Przykład 2 Wyrażenie z liczbami ujemnymi
Oblicz (52−34):(−2).
Najpierw kontrola znaku: w nawiasie od mniejszej liczby odejmuję większą, więc nawias będzie ujemny. Ujemna dzielona przez ujemną da wynik dodatni.
Liczę nawias. Wspólny mianownik dla 5 i 3 to 15: 52=156, 34=1520.
Odejmuję: 156−1520=−1514.
Dzielenie przez (−2) to mnożenie przez −21: −1514⋅(−21)=3014=157.
Wynik jest dodatni — zgadza się ze wstępną kontrolą ✓
Odpowiedź: (52−34):(−2)=157.
Przykład 3 Mnożenie ze skracaniem na krzyż
Oblicz 149⋅127.
Przed wymnożeniem skracam na krzyż — to trzyma liczby małe.
9 i 12 dzielą się przez 3: zostaje 3 i 4.
7 i 14 dzielą się przez 7: zostaje 1 i 2.
Po skróceniu: 23⋅41=83.
Kontrola: bez skracania wyszłoby 16863, a po uproszczeniu to samo 83 ✓
Odpowiedź: 149⋅127=83.
Przykład 4 Porównywanie ułamków
Który ułamek jest większy: 53 czy 85?
Mnożę na krzyż: licznik pierwszego przez mianownik drugiego i odwrotnie.
3⋅8=24 oraz 5⋅5=25.
Większy iloczyn stoi po stronie 85, więc ten ułamek jest większy.
Kontrola dziesiętnie: 53=0,6, a 85=0,625 ✓
Obie liczby są większe od połowy, więc porównanie z 21 tu nie wystarczyło — dlatego mnożenie na krzyż.
Odpowiedź: Większy jest ułamek 85.
Najczęstsze błędy
Cztery błędy, które w tym dziale kosztują najwięcej punktów. Trzy pierwsze dotyczą znaku albo kolejności, nie samych ułamków.
Zgubienie jedynki przy zamianie liczby mieszanej
Skąd się bierze: Liczba 531 bywa zamieniana na 315, bo 5⋅3=15 — i część ułamkowa znika. Wynik jest wtedy mniejszy o jedną trzecią, a rachunek dalej wygląda poprawnie.
Jak zrobić dobrze: Pamiętaj o dwóch krokach: pomnóż całość przez mianownik i dodaj licznik. 531=35⋅3+1=316. Kontrola: ułamek niewłaściwy musi być większy od samej całości.
Dodawanie przed mnożeniem
Skąd się bierze: Wyrażenie czyta się od lewej do prawej jak zdanie, więc 2+31⋅6 bywa liczone jako (2+31)⋅6. Różnica jest duża — 4 kontra 14.
Jak zrobić dobrze: Zanim policzysz, zaznacz ołówkiem, co ma pierwszeństwo: nawiasy, potem potęgi, potem mnożenie i dzielenie. Pamiętaj też, że kreska ułamkowa działa jak nawias.
Sprowadzanie do wspólnego mianownika przy mnożeniu
Skąd się bierze: Wspólny mianownik kojarzy się z „przygotowaniem ułamków do działania”, więc bywa robiony zawsze. Przy mnożeniu jest zbędny i tylko wydłuża rachunek, zwiększając szansę pomyłki.
Jak zrobić dobrze: Wspólny mianownik potrzebny jest wyłącznie przy dodawaniu i odejmowaniu. Przy mnożeniu skracaj na krzyż, przy dzieleniu odwróć drugi ułamek.
Zgubiony znak przy dzieleniu przez liczbę ujemną
Skąd się bierze: Po kilku krokach rachunku minus przed dzielnikiem umyka uwadze, zwłaszcza gdy wcześniej też były liczby ujemne. Wynik ma wtedy poprawną wartość, ale zły znak.
Jak zrobić dobrze: Ustal znak przed liczeniem: policz minusy w mnożeniu i dzieleniu — parzysta liczba daje plus, nieparzysta minus. Na końcu sprawdź, czy wynik zgadza się z tą przewidywaną.
Zadania z egzaminu ósmoklasisty — działania na ułamkach
Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. W zestawie jest 2 zadania z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (do 2019 roku) — dokładamy je jako dodatkowe ćwiczenie tych samych umiejętności. Zakres gimnazjum był miejscami szerszy niż wymagania dla klas 7–8, dlatego każde takie zadanie jest podpisane osobno.
Kolor pokazuje, co w co się zamienia. Przy sprowadzaniu do wspólnego mianownika widać, przez ile rozszerzamy pierwszy ułamek, a przez ile drugi. Przy dzieleniu przez ułamek kolorem zaznaczamy ten, który się odwraca. W zwykłych rachunkach liczby zostają czarne.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 10 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 18 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(styczeń 2026)1 pktłatwe
Dane jest wyrażenie (0,75⋅8+8⋅21):(−2). Dokończ zdanie. Wartość tego wyrażenia jest równa
A.−5
B.−3,5
C.3,5
D.5
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Najpierw liczymy wszystko w nawiasie, a w nawiasie — najpierw mnożenie.
0,75⋅8=6 (bo 0,75=43, a 43 z 8 to 6).
8⋅21=4.
W nawiasie zostaje 6+4=10.
Na koniec dzielenie: 10:(−2)=−5.
Odpowiedź A.
💡 Wskazówka: Ułamki dziesiętne warto w pamięci zamieniać na zwykłe: 0,75=43, 0,25=41, 0,5=21. Rachunek robi się wtedy znacznie prostszy.
⚠ Najczęstszy błąd: pominięcie minusa przy dzieleniu przez (−2) i wybór odpowiedzi D. Dodatnia liczba dzielona przez ujemną daje ujemny wynik.
Dane jest wyrażenie (2,4−531):(−2). Dokończ zdanie. Wartość tego wyrażenia jest równa
A.−1158
B.−1157
C.1157
D.1158
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Sprowadzamy obie liczby do ułamków zwykłych: 2,4=512, a 531=316 (bo 5⋅3+1=16).
Wspólny mianownik dla 5 i 3 to 15. Rozszerzamy: pierwszy ułamek razy 3, drugi razy 5.
512=1536 oraz 316=1580.
Odejmujemy: 1536−1580=−1544.
Dzielimy przez (−2): −1544:(−2)=3044=1522.
Zamieniamy na liczbę mieszaną: 1522=1157 — odpowiedź C.
💡 Wskazówka: Kontrola znaku bez rachunków: w nawiasie od mniejszej liczby (2,4) odejmujemy większą (531), więc wynik jest ujemny. Ujemna dzielona przez ujemną daje dodatnią — to od razu skreśla odpowiedzi A i B.
⚠ Dwa typowe błędy: (1) zamiana 531 na 315 zamiast 316 (zapomniana jedynka); (2) zgubienie minusa przy dzieleniu i wybór odpowiedzi B.
Wypisano ułamki spełniające łącznie następujące warunki: • mianownik każdego z nich jest równy 4, • licznik każdego z nich jest liczbą naturalną większą od mianownika, • każdy z tych ułamków jest większy od liczby 3 oraz mniejszy od liczby 5. Dokończ zdanie. Wszystkich ułamków spełniających powyższe warunki jest
A. sześć.
B. siedem.
C. osiem.
D. dziewięć.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Każdy z tych ułamków ma postać 4n, gdzie n to liczba naturalna.
Zamieniamy warunek na liczniki: liczby 3 i 5 też zapisujemy z mianownikiem 4, żeby móc je porównać.
3=412 oraz 5=420.
Warunek 3<4n<5 zamienia się więc na 12<n<20.
Liczniki to zatem: 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19 — siedem liczb.
Sprawdzamy jeszcze drugi warunek (licznik większy od mianownika, czyli n>4) — wszystkie go spełniają.
Odpowiedź B.
💡 Wskazówka: Gdy porównujesz ułamek z liczbą całkowitą, zamień tę liczbę na ułamek o tym samym mianowniku — problem zamienia się wtedy w proste porównanie liczników.
⚠ Najczęstszy błąd: doliczenie liczników 12 i 20 do wyniku. Nierówności są ostre („większy od 3”, „mniejszy od 5”), więc same 3 i 5 nie wchodzą.
Z tasiemki o długości 32 m odcięto kawałek o długości pół metra. Dokończ zdanie. Pozostała po odcięciu część tasiemki ma długość
A. mniejszą od 15 cm.
B. większą od 15 cm, ale mniejszą od 16 cm.
C. równą 16 cm.
D. większą od 16 cm, ale mniejszą od 17 cm.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Odejmujemy ułamki — wspólny mianownik dla 3 i 2 to 6.
32=64 (razy 2) oraz 21=63 (razy 3).
64−63=61 metra.
Zamieniamy na centymetry: 61 m =6100 cm =1632 cm ≈16,67 cm.
To liczba większa od 16, ale mniejsza od 17 — odpowiedź D.
💡 Wskazówka: Nie zaokrąglaj za wcześnie. Gdyby ktoś przyjął 32 m ≈66 cm, wyszłoby 16 cm i błędna odpowiedź C. Licz na ułamkach do samego końca.
⚠ Najczęstszy błąd: potraktowanie 61 m jako 16 cm (bo „szóstka”). 61 metra to 100:6≈16,67 cm — właśnie te dwie trzecie centymetra decydują o odpowiedzi.
Dane są cztery liczby: 0,7, −0,65, −0,456, 0,234. Uzupełnij zdania.
Suma największej i najmniejszej spośród tych liczb jest równa AB.
A.1,35
B.0,05
Na osi liczbowej odległość między punktami odpowiadającymi liczbom −0,65 oraz −0,456 jest równa CD.
C.0,194
D.1,106
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B, C
Najpierw porządkujemy liczby na osi. Ujemne są zawsze mniejsze od dodatnich, a wśród ujemnych mniejsza jest ta „dalej od zera”: −0,65<−0,456<0,234<0,7.
Największa to 0,7, najmniejsza to −0,65.
Suma: 0,7+(−0,65)=0,05 — odpowiedź B.
Drugie zdanie — odległość na osi to zawsze różnica większej i mniejszej (wynik musi być dodatni).
−0,456−(−0,65)=−0,456+0,65=0,194 — odpowiedź C. Razem: B, C.
💡 Wskazówka: Odległość dwóch punktów na osi zawsze wychodzi dodatnia. Jeśli otrzymasz wynik ujemny, po prostu odwróciłeś kolejność odejmowania.
⚠ Najczęstszy błąd przy odległości: dodanie liczb zamiast odjęcia (0,65+0,456=1,106 — kusząca odpowiedź D). Obie liczby leżą po tej samej stronie zera, więc odległość musi być mniejsza niż każda z nich.
Dostęp do pliku jest chroniony hasłem ∗∗T∗∗ złożonym z dwóch liczb dwucyfrowych oddzielonych literą T. Pierwsza liczba hasła to sześcian liczby 4, a druga to najmniejszy wspólny mianownik ułamków 151 i 251. Jakie jest hasło do pliku?
A.24T45
B.24T75
C.64T45
D.64T75
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Pierwsza liczba — sześcian liczby 4, czyli 43=4⋅4⋅4=64.
Druga liczba — najmniejszy wspólny mianownik ułamków 151 i 251 to po prostu NWW(15,25).
Rozkładamy: 15=3⋅5, 25=52. Bierzemy każdy czynnik w najwyższej potędze: 3⋅52=75.
Sprawdzamy: 75:15=5 ✓ oraz 75:25=3 ✓ — 75 dzieli się przez oba mianowniki.
Hasło: 64T75 — odpowiedź D.
💡 Wskazówka: Wspólny mianownik zawsze da się uzyskać, mnożąc mianowniki (15⋅25=375) — ale najmniejszy to zwykle mniej. Tu 75, czyli pięć razy mniej.
⚠ Dwa typowe błędy: (1) policzenie 43 jako 4⋅3=12 albo 4⋅6=24 (kusząca odpowiedź A i B); (2) podanie 45 jako wspólnego mianownika — 45 nie dzieli się przez 25.
Liczby x, (−65), y są uporządkowane rosnąco. Liczba y jest o 0,5 większa od (−65), a liczba (−65) jest o 0,5 większa od liczby x. Jakie wartości mają liczby x i y?
A.x=−34 i y=−31
B.x=−67 i y=−61
C.x=−34 i y=−21
D.x=−67 i y=−31
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Zamieniamy 0,5 na ułamek o mianowniku 6, żeby wszystko liczyć w jednej „walucie”: 0,5=21=63.
Liczba y jest o 0,5większa, więc dodajemy: y=−65+63=−62=−31.
Liczba x — tu uwaga na kierunek. To −65 jest większe od x, więc x jest mniejsze: odejmujemy.
x=−65−63=−68=−34.
Zatem x=−34 i y=−31 — odpowiedź A.
Kontrola: −34<−65<−31, czyli liczby są uporządkowane rosnąco ✓
💡 Wskazówka: Wynik zawsze skracaj do końca — −62 to −31, a −68 to −34. Odpowiedzi w arkuszu są podane w postaci skróconej.
⚠ Najczęstszy błąd: pomylenie kierunku przy liczbie x i dodanie zamiast odjęcia. Zdanie brzmi „−65 jest większa odx”, czyli x leży na lewo — trzeba odjąć.
Dokończ zdanie. Wartość wyrażenia 542−32 jest równa
A.−529
B.−522
C.57
D.561
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Najpierw potęgi: 42=16 oraz 32=9. Wyrażenie to 516−9.
Żeby odjąć, zapisujemy 9 jako ułamek o mianowniku 5: 9=545.
516−545=−529.
Odpowiedź A.
💡 Wskazówka: Kontrola sensu: 516 to nieco ponad 3, a odejmujemy 9 — wynik musi być ujemny i bliski −6. Odpowiedzi C i D odpadają od razu.
⚠ Uwaga na zapis 542 — kwadrat dotyczy tylko czwórki, nie całego ułamka. Gdyby podnieść do kwadratu cały ułamek, wyszłoby 2516 i zupełnie inny wynik.
Poniżej zapisano trzy liczby: p=27+927⋅9, r=27−927+9, s=27:927−9. Który zapis przedstawia poprawnie uporządkowane liczby p, r, s od najmniejszej do największej?
A.s,r,p
B.r,s,p
C.s,p,r
D.r,p,s
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Kreska ułamkowa działa jak nawias — najpierw liczymy osobno cały licznik i cały mianownik, dopiero potem dzielimy.
p=27+927⋅9=36243=6,75.
r=27−927+9=1836=2.
s=27:927−9=318=6.
Porządkujemy rosnąco: 2<6<6,75, czyli r, s, p.
Odpowiedź B.
💡 Wskazówka: Przy p nie trzeba dzielić dokładnie — wystarczy zauważyć, że 36243 to niecałe 7, a s=6. To już rozstrzyga kolejność.
⚠ Najczęstszy błąd: liczenie „po kolei od lewej” bez traktowania kreski jak nawiasu — np. 27⋅9:27+9, co daje zupełnie inny wynik.
Dane są cztery wyrażenia: I. −16,55+6,05 · II. −543−4,75 · III. 32⋅(−1541) · IV. (−1,5):71 Wartość którego wyrażenia nie jest równa (−1021)?
A. I
B. II
C. III
D. IV
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Szukamy wartości −1021=−10,5. Sprawdzamy po kolei.
I.−16,55+6,05=−10,5 ✓
II.−543=−5,75, więc −5,75−4,75=−10,5 ✓
III.−1541=−461, zatem 32⋅(−461)=−12122=−661=−1061 ✗
IV. Dzielenie przez ułamek to mnożenie przez jego odwrotność: (−1,5):71=(−1,5)⋅7=−10,5 ✓
Jedyne wyrażenie o innej wartości to III — odpowiedź C.
💡 Wskazówka: Zanim policzysz III dokładnie, oszacuj: 32 z 15 to 10, a z 1541 trochę więcej — czyli około 10,17, nie 10,5. Szacowanie oszczędza czas.
⚠ Uwaga na wyrażenie IV: dzielenie przez 71zwiększa liczbę siedmiokrotnie. Częsty błąd to potraktowanie tego jak dzielenia przez 7 i otrzymanie −0,214.
Dane są cztery liczby zapisane za pomocą wyrażeń arytmetycznych: x=−62,5+30 · y=−14,4−12,6 · t=−12:0,3 · u=−8,02⋅6 Która z tych liczb jest największa?
A.x
B.y
C.t
D.u
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Liczymy każdą wartość osobno:
x=−62,5+30=−32,5
y=−14,4−12,6=−27
t=−12:0,3=−40 (dzielenie przez liczbę mniejszą od 1 zwiększa wartość bezwzględną)
u=−8,02⋅6=−48,12
Wszystkie są ujemne, więc największa jest ta najbliższa zera: −27, czyli liczba y.
Odpowiedź B.
💡 Wskazówka: Wśród liczb ujemnych największa to ta o najmniejszej wartości bezwzględnej — najbliżej zera na osi liczbowej.
⚠ Dwa typowe błędy: (1) wybór u jako „największej”, bo 48,12 to największa liczba — ale ze znakiem minus jest najmniejsza; (2) policzenie −12:0,3 jako −4 zamiast −40.
Wspólny mianownik dla 7 i 5 to 35. Rozszerzamy: 73=3515 (razy 5), a 53=3521 (razy 7).
Suma: 3515+3521=3536>1 — odpowiedź B.
Różnica: 3515−3521=−356 — liczba ujemna, odpowiedź C.
Razem: B, C.
💡 Wskazówka: Można odpowiedzieć bez liczenia. Ułamki mają ten sam licznik, więc większy jest ten o mniejszym mianowniku: 53>73. Skoro odejmujemy większy od mniejszego — wynik ujemny. A skoro 53 to ponad połowa i 73 też ponad jedną trzecią — suma przekracza 1.
⚠ Najczęstszy błąd: dodawanie „licznik do licznika, mianownik do mianownika” (73+53=126). Tak się ułamków nie dodaje — potrzebny jest wspólny mianownik.
A — ten sam mianownik, więc decyduje licznik: 25>23, czyli 925>923. Nierówność jest odwrotna — fałsz.
B — 45+25=1,25+2,5=3,75, a to mniej niż 4 — fałsz.
C — 1713⋅3=1739, czyli obie strony są równe. Nierówność ostra „>” nie zachodzi — fałsz.
D — ten sam licznik (11), więc decyduje mianownik: im mniejszy mianownik, tym większy ułamek (dzielimy na mniej części). Skoro 12<13, to 1211>1311 ✓ — prawda.
Odpowiedź D.
💡 Wskazówka: Dwie reguły, które załatwiają większość porównań: ten sam mianownik → większy licznik wygrywa; ten sam licznik → mniejszy mianownik wygrywa (bo tort dzielony na mniej kawałków daje większe kawałki).
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź C — przy szybkim czytaniu 1713⋅3 wygląda na coś większego, ale to dokładnie 1739. Znak „>” wymaga ścisłej większości.
Dane są trzy wyrażenia: I. 6⋅132 · II. 6:1,2 · III. 7,25−241 Dokończ zdanie. Liczbami całkowitymi są wartości wyrażeń
A. I, II i III.
B. Tylko I i II.
C. Tylko II i III.
D. Tylko I i III.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
I. Zamieniamy liczbę mieszaną na ułamek niewłaściwy: 132=35.
6⋅35=330=10 — liczba całkowita ✓
II.6:1,2 — mnożymy obie liczby przez 10, żeby pozbyć się przecinka: 60:12=5 — całkowita ✓
III.241=2,25, więc 7,25−2,25=5 — całkowita ✓
Wszystkie trzy dają liczby całkowite — odpowiedź A.
💡 Wskazówka: Przy dzieleniu przez liczbę z przecinkiem pomnóż obie liczby przez 10 (albo 100). Wynik dzielenia się nie zmieni, a rachunek robi się dużo prostszy.
⚠ Częsty błąd w I: pomnożenie 6 tylko przez część całkowitą (6⋅1=6) i osobne dodanie 32. Liczbę mieszaną trzeba najpierw zamienić na ułamek niewłaściwy.
Dane są trzy wyrażenia arytmetyczne: I. 75,5⋅2−7⋅6,99 · II. (4,6+5,5)⋅10 · III. 0,26⋅400 Które spośród tych wyrażeń mają wartość większą od 100?
A. Tylko I i II.
B. Tylko I i III.
C. Tylko II i III.
D. Tylko I, II i III.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
I.75,5⋅2=151, a 7⋅6,99=48,93. Zatem 151−48,93=102,07>100 ✓
II.(4,6+5,5)⋅10=10,1⋅10=101>100 ✓
III.0,26⋅400=104>100 ✓
Wszystkie trzy przekraczają 100 — odpowiedź D.
💡 Wskazówka: Sprytne szacowanie w I: 6,99 to prawie 7, więc 7⋅6,99 to prawie 49, ale trochę mniej. Od 151 odejmujemy niecałe 49, więc zostaje ponad 102.
⚠ Najczęstszy błąd w III: pomyłka o rząd wielkości — 0,26⋅400 to 104, a nie 10,4. Warto sprawdzić: 0,25⋅400=100, a 0,26 to trochę więcej.
Dokończ zdanie. Wartość wyrażenia 75−72⋅(−23) jest równa
A.−1415
B.−149
C.72
D.78
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Kolejność działań: najpierw mnożenie, dopiero potem odejmowanie.
72⋅(−23)=−146=−73 (skracamy przez 2).
Wstawiamy do wyrażenia: 75−(−73).
Odejmowanie liczby ujemnej to dodawanie: 75+73=78.
Odpowiedź D.
💡 Wskazówka: Skracaj przed mnożeniem: w 72⋅23 dwójki się skracają, zostaje od razu 73 — bez liczenia 146.
⚠ Najczęstszy błąd: pominięcie podwójnego minusa i wykonanie odejmowania (75−73=72 — kusząca odpowiedź C). „Minus razy minus daje plus” działa też przy odejmowaniu liczby ujemnej.
Zadanie 21(kwiecień 2014, egzamin gimnazjalny)1 pkttrudniejsze
Dokończ zdanie tak, aby otrzymać zdanie prawdziwe. Liczbą większą od 31 jest
A.900300
B.900−1300
C.900+1300
D.900300−1
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Punkt wyjścia: 31=900300 — wszystkie odpowiedzi to warianty tego samego ułamka.
A to dokładnie 900300=31 — równe, więc nie większe ✗
B — mianownik zmniejszony o 1. Mniejszy mianownik przy tym samym liczniku daje większy ułamek ✓
C — mianownik zwiększony, więc ułamek jest mniejszy ✗
D — licznik zmniejszony, więc ułamek jest mniejszy ✗
Odpowiedź B.
💡 Wskazówka: Dwie reguły na całe życie: większy licznik → większy ułamek, większy mianownik → mniejszy ułamek. Tu wystarczyło zobaczyć, gdzie stoi minus.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź D — intuicja podpowiada, że „minus w liczniku i minus w mianowniku zachowują się tak samo”. Zachowują się dokładnie odwrotnie.
Kamil otrzymał 300 złotych na zakup koszulki i torby sportowej. Na koszulkę wydał 51 tej kwoty. Za torbę sportową zapłacił 53 kwoty, która została mu po zakupie koszulki. Oblicz, ile złotych zostało Kamilowi po zakupach. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 96 zł
Koszulka — 51 z 300 zł: 300:5=60 zł.
Po tym zakupie zostało mu: 300−60=240 zł.
Torba — uwaga na kluczowe słowa: 53 liczymy nie z 300 zł, tylko z tego, co zostało, czyli z 240 zł.
53 z 240 zł: 240:5=48, więc 3⋅48=144 zł.
Zostało: 240−144=96 zł.
Odpowiedź: Kamilowi zostało 96 zł.
Szybsza droga: skoro na torbę poszło 53 reszty, to zostało mu 52 reszty, czyli 52⋅240=96 zł ✓
💡 Wskazówka: Zwróć uwagę na to, od czego liczymy ułamek. Tutaj podstawa zmienia się w trakcie zadania: najpierw 300 zł, potem 240 zł.
⚠ Najczęstszy błąd: policzenie 53 z 300 zł (czyli 180 zł) zamiast z reszty. Wtedy wyszłoby, że Kamilowi zostało 60 zł — i całe zadanie na zero punktów.
Paweł powiedział, że podzieli tabliczkę czekolady w taki sposób, że bratu przypadnie 21 całej tabliczki, siostrze 125 całej tabliczki, a jemu 61 całej tabliczki. Czy taki podział tabliczki czekolady jest możliwy? Uzasadnij swoją odpowiedź.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: Nie — części sumują się do 13/12, czyli więcej niż cała tabliczka
Cała tabliczka to jedna całość, czyli 1. Sprawdzamy więc, ile daje suma wszystkich trzech części.
Wspólny mianownik dla 2, 12 i 6 to 12. Rozszerzamy każdy ułamek:
21=126 (razy 6) · 125 zostaje bez zmian · 61=122 (razy 2).
Sumujemy: 126+125+122=1213.
Otrzymaliśmy 1213=1121, czyli więcej niż całą tabliczkę.
Odpowiedź: taki podział nie jest możliwy — Pawłowi zabrakłoby 121 tabliczki, bo obiecał łącznie więcej, niż ma.
💡 Wskazówka: W zadaniach „czy taki podział jest możliwy” zawsze sprawdzaj, czy części sumują się do dokładnie 1. Mniej niż 1 oznacza, że coś zostaje; więcej — że podział jest niewykonalny.
⚠ Za samą odpowiedź „nie” bez obliczeń komisja nie przyzna punktów. Trzeba pokazać sumę 1213 i wyraźnie napisać, że to więcej niż jedna całość.
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. A
2. C
3. C
4. B
5. A, C
6. D
7. B, C
8. D
9. A
10. A
11. B
12. C
13. B
14. B, C
15. D
16. A
17. D
18. D
19. B
20. A, D
21. B
22. A
23. 96 zł
24. Nie — części sumują się do 13/12, czyli więcej niż cała tabliczka
Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty oraz z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Przed egzaminem: karty pracy i arkusze z kluczem
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Do ćwiczeń na papierze: zestaw kart z tego tematu i arkusze egzaminacyjne z rozwiązaniami.
Płatny zestaw · sklep
Liczby wymierne, klasy 6–7 — 11 kart pracy PDF z kluczem
11 kart pracy z matematyki dla klas 6–7: ułamki zwykłe i dziesiętne, porównywanie, liczby przeciwne i odwrotne, działania, potęgi. Na końcu…
Zamieniać ułamki dziesiętne na zwykłe czy odwrotnie?
Jeśli w wyrażeniu jest ułamek, którego nie da się zapisać skończenie dziesiętnie — jak jedna trzecia albo jedna szósta — zamieniaj wszystko na ułamki zwykłe. W przeciwnym razie pojawi się rozwinięcie nieskończone i rachunek stanie się przybliżony.
Jaka jest kolejność działań?
Najpierw nawiasy, potem potęgi i pierwiastki, następnie mnożenie i dzielenie, na końcu dodawanie i odejmowanie. Mnożenie i dzielenie mają równy priorytet i wykonuje się je od lewej do prawej. Kreska ułamkowa działa jak nawias.
Kiedy potrzebny jest wspólny mianownik?
Tylko przy dodawaniu i odejmowaniu. Przy mnożeniu wystarczy pomnożyć liczniki i mianowniki, a przy dzieleniu — odwrócić drugi ułamek i pomnożyć. Sprowadzanie do wspólnego mianownika w tych dwóch działaniach niczego nie ułatwia.
Jak szybko porównać dwa ułamki?
Pomnóż na krzyż: licznik pierwszego przez mianownik drugiego i odwrotnie. Większy iloczyn wskazuje większy ułamek. Metoda działa dla liczb dodatnich; przy ujemnych porządek się odwraca.
Ujemny przez ujemny to plus czy minus?
Plus. Przy mnożeniu i dzieleniu decyduje liczba minusów — parzysta daje wynik dodatni, nieparzysta ujemny. Warto ustalić znak przed rozpoczęciem rachunku, bo często pozwala od razu odrzucić część odpowiedzi.
Jak zamienić liczbę mieszaną na ułamek niewłaściwy?
Pomnóż część całkowitą przez mianownik i dodaj licznik — mianownik zostaje bez zmian. Pominięcie tego dodawania to najczęstszy błąd w tym dziale; kontrolą jest sprawdzenie, czy wynik jest większy od samej części całkowitej.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-30. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.