Strona głównaEgzamin ósmoklasistyWyrażenia algebraiczne na egzaminie ósmoklasisty

Wyrażenia algebraiczne na egzaminie ósmoklasisty

Litera w miejscu liczby to cała idea algebry — i jednocześnie miejsce, w którym najwięcej uczniów się zatrzymuje. Egzamin nie sprawdza tu skomplikowanych przekształceń. Sprawdza dwie rzeczy: czy potrafisz zapisać treść symbolami i czy nie zgubisz znaku przy minusie przed nawiasem.

Dział: Egzamin ósmoklasistyPoziom: klasa 7–8Zadań: 33 — 26 z egzaminu ósmoklasisty i 7 z egzaminu gimnazjalnego

Przejdź od razu do zadań (33) ↓

Po co w ogóle litery zamiast liczb

Litera oznacza liczbę, której jeszcze nie znamy albo która może się zmieniać. Zapis 2a2a znaczy „dwa razy tyle, ile wynosi aa” — i mówi to o każdej wartości aa naraz, zamiast o jednej konkretnej.

Stąd bierze się użyteczność: zamiast liczyć obwód dla boku 3, potem dla 5, potem dla 7, zapisujemy raz Ob=4aOb = 4a i mamy odpowiedź dla wszystkich przypadków.

Warto pamiętać o skrótach zapisu. 2a2a to 2a2 \cdot a — znak mnożenia się pomija. a2a^2 to aaa \cdot a, czyli coś zupełnie innego niż 2a2a. Dla a=3a = 3 pierwsze daje 9, drugie 6.

Zapisywanie treści wyrażeniem

To najczęstsze polecenie w tym dziale — siedem zadań na tej stronie zaczyna się od zdania, które trzeba przetłumaczyć na symbole. Kilka zwrotów wraca regularnie:

Dwa ostatnie różnią się nawiasem i to on decyduje o wyniku. Zwrot „powiększona trzykrotnie” dotyczy całej sumy, więc trzeba ją najpierw zamknąć w nawias.

Praktyczna wskazówka: po zapisaniu wyrażenia podstaw jakąś prostą liczbę i sprawdź, czy wynik zgadza się z tym, co mówi treść. Dla x=10x = 10 „o 5 więcej” musi dać 15, a „5 razy więcej” 50.

Wyrazy podobne i redukcja

Wyrazy podobne to takie, które mają tę samą część literową. 3a3a i 7a7a są podobne, 3a3a i 3b3b nie są, 3a3a i 3a23a^2 też nie.

Redukcja polega na dodaniu współczynników przy wyrazach podobnych: 3a+7a=10a3a + 7a = 10a. Wyrazów niepodobnych nie da się połączyć — 3a+2b3a + 2b zostaje w tej postaci i to jest pełna, poprawna odpowiedź.

Pomocny obraz: 3a3a to trzy jabłka, 2b2b to dwa banany. Trzy jabłka i dwa banany to nie „pięć jabłkobananów”. Ten sam mechanizm blokuje zapis 3a+2b=5ab3a + 2b = 5ab.

Minus przed nawiasem — gdzie znika najwięcej punktów

Gdy przed nawiasem stoi minus, przy opuszczaniu nawiasu wszystkie znaki w środku się odwracają. Nie tylko pierwszy.

5x(3x7)=5x3x+7=2x+75x - (3x - 7) = 5x - 3x + 7 = 2x + 7

Najczęstszy błąd to odwrócenie znaku tylko przy pierwszym wyrazie: 5x3x75x - 3x - 7. Wynik różni się wtedy o 14 i prawie zawsze jest jedną z podanych odpowiedzi.

Sposób na uniknięcie: potraktuj minus jak mnożenie przez -1 i wymnóż go przez każdy wyraz osobno. Przy dłuższych nawiasach warto zapisać ten krok pośredni, zamiast robić go w pamięci.

Obliczanie wartości wyrażenia

Podstawianie liczby za literę jest proste, dopóki liczba jest dodatnia. Przy ujemnej trzeba zapisać ją w nawiasie, inaczej znika znak.

Dla x=3x = -3 wyrażenie x2x^2 to (3)2=9(-3)^2 = 9, a nie 32=9-3^2 = -9. To dwie różne rzeczy: w pierwszym przypadku podnosimy do kwadratu liczbę ujemną, w drugim — tylko trójkę, a minus zostaje z przodu.

Kolejność działań obowiązuje jak zwykle: najpierw nawiasy i potęgi, potem mnożenie i dzielenie, na końcu dodawanie i odejmowanie.

Wyrażenia zapisane na rysunku

Osobny blok ośmiu zadań na tej stronie dotyczy figur, których boki opisano literami. Pytanie brzmi wtedy: zapisz obwód albo pole tej figury.

Metoda jest ta sama co przy zwykłym obwodzie — sumujemy wszystkie boki — tylko zamiast liczb dodajemy wyrażenia, a na końcu redukujemy wyrazy podobne.

Trudność pojawia się przy figurach złożonych z klocków: niektóre krawędzie są wspólne i nie należą do brzegu, więc nie wchodzą do obwodu. Warto obrysować brzeg ołówkiem przed liczeniem.

Uzasadnianie: „wykaż, że wyrażenie jest zawsze parzyste”

Cztery zadania na tej stronie proszą o uzasadnienie, a nie o wynik. Schemat jest krótki: zapisz wyrażenie, przekształć je i wyłącz przed nawias czynnik, który przesądza o tezie.

Jeśli po przekształceniu wyrażenie ma postać 2(cosˊ całkowitego)2 \cdot (\text{coś całkowitego}), to jest parzyste — bo dwójka jest jego dzielnikiem niezależnie od tego, co wyjdzie w nawiasie.

Liczby zapisujemy przez wspólną literę: kolejne liczby całkowite to nn, n+1n+1, n+2n+2; kolejne parzyste to 2n2n, 2n+22n+2; nieparzyste to 2n+12n+1.

Przykłady krok po kroku

Cztery zadania krok po kroku: zapis treści symbolami, redukcja, minus przed nawiasem i uzasadnienie parzystości.

Przykład 1 Zapisanie treści wyrażeniem

Zapisz wyrażeniem: „suma liczby xx i liczby o 4 od niej większej, powiększona dwukrotnie”.

  1. Liczba o 4 większa od xx to x+4x + 4.
  2. Suma obu liczb: x+(x+4)=2x+4x + (x+4) = 2x + 4.
  3. „Powiększona dwukrotnie” dotyczy całej sumy, więc zamykam ją w nawias i mnożę: 2(2x+4)2(2x+4).
  4. Można to jeszcze rozwinąć: 4x+84x + 8.
  5. Sprawdzenie dla x=3x = 3: liczby to 3 i 7, ich suma 10, podwojona 20. Ze wzoru: 43+8=204 \cdot 3 + 8 = 20

Odpowiedź: Wyrażenie to 2(2x+4)2(2x+4), czyli 4x+84x + 8.

Przykład 2 Redukcja wyrazów podobnych

Uprość wyrażenie 3a+5ba+2b3a + 5b - a + 2b.

  1. Grupuję wyrazy podobne — osobno te z literą aa, osobno z bb.
  2. Wyrazy z aa: 3aa=2a3a - a = 2a. Pamiętam, że a-a znaczy 1a-1a.
  3. Wyrazy z bb: 5b+2b=7b5b + 2b = 7b.
  4. Zapisuję razem: 2a+7b2a + 7b. Dalej się nie da — to wyrazy niepodobne.
  5. Sprawdzenie dla a=1a = 1, b=1b = 1: pierwotne wyrażenie daje 3+51+2=93+5-1+2 = 9, uproszczone 2+7=92+7 = 9

Odpowiedź: 3a+5ba+2b=2a+7b3a + 5b - a + 2b = 2a + 7b.

Przykład 3 Minus przed nawiasem

Uprość wyrażenie 5x(3x7)5x - (3x - 7).

  1. Przed nawiasem stoi minus, więc odwracam znaki wszystkich wyrazów w środku.
  2. (3x7)=3x+7-(3x - 7) = -3x + 7. Drugi znak też się zmienił — to jest ten krok, o którym najłatwiej zapomnieć.
  3. Składam całość: 5x3x+75x - 3x + 7.
  4. Redukuję: 2x+72x + 7.
  5. Sprawdzenie dla x=2x = 2: pierwotne 10(67)=10(1)=1110 - (6-7) = 10 - (-1) = 11, uproszczone 22+7=112 \cdot 2 + 7 = 11

Odpowiedź: 5x(3x7)=2x+75x - (3x - 7) = 2x + 7.

Przykład 4 Uzasadnienie parzystości

Wykaż, że suma dwóch kolejnych liczb parzystych jest podzielna przez 2, ale niekoniecznie przez 4.

  1. Kolejne liczby parzyste zapisuję przez wspólną literę: 2n2n oraz 2n+22n+2, gdzie nn jest liczbą całkowitą.
  2. Ich suma: 2n+(2n+2)=4n+22n + (2n+2) = 4n + 2.
  3. Wyłączam dwójkę przed nawias: 4n+2=2(2n+1)4n + 2 = 2(2n+1). Skoro 2n+12n+1 jest liczbą całkowitą, suma jest podzielna przez 2.
  4. Czy przez 4? Wyrażenie 2n+12n+1 jest zawsze nieparzyste, więc iloczyn 2(2n+1)2 \cdot (2n+1) nie zawiera drugiej dwójki.
  5. Sprawdzenie na liczbach: 2+4=62+4 = 6, 6:46:4 nie jest całkowite ✓

Odpowiedź: Suma zawsze dzieli się przez 2, ale przez 4 nie — ma postać 2(2n+1)2(2n+1), a 2n+12n+1 jest nieparzyste.

Najczęstsze błędy

Cztery błędy, przez które w tym dziale traci się najwięcej punktów. Pierwszy odpowiada za większość z nich.

Odwrócenie znaku tylko przy pierwszym wyrazie w nawiasie

Skąd się bierze: Minus przed nawiasem jest widziany jako znak przy najbliższym wyrazie, a nie jako mnożnik całego nawiasu. Z 5x(3x7)5x - (3x - 7) powstaje 5x3x75x - 3x - 7 zamiast 5x3x+75x - 3x + 7.

Jak zrobić dobrze: Potraktuj minus jak mnożenie przez -1 i wymnóż osobno przez każdy wyraz. Przy dłuższych nawiasach zapisz ten krok pośredni zamiast liczyć w pamięci.

Dodawanie wyrazów niepodobnych

Skąd się bierze: Wyrażenie 3a+2b3a + 2b wygląda na „niedokończone”, więc uczeń domyka je do 5ab5ab albo 5a5a. To zmienia sens: część literowa musi być identyczna, żeby wolno było dodać współczynniki.

Jak zrobić dobrze: Sprawdź, czy części literowe są takie same. Jeśli nie — wyrażenie już jest w najprostszej postaci. Kontrola: podstaw a=1a=1, b=2b=2 i porównaj wyniki przed i po.

Podstawianie liczby ujemnej bez nawiasu

Skąd się bierze: Za x=3x = -3 w wyrażeniu x2x^2 wpisuje się 32-3^2, co daje -9. Potęgowanie wiąże mocniej niż minus, więc bez nawiasu podnosimy do kwadratu samą trójkę.

Jak zrobić dobrze: Każdą liczbę ujemną wstawiaj w nawiasie: (3)2=9(-3)^2 = 9. To jeden dodatkowy znak, który ratuje cały rachunek.

Mylenie 2x2x z x2x^2

Skąd się bierze: Oba zapisy zawierają dwójkę i literę, a różnią się tylko pozycją. 2x2x to podwojenie, x2x^2 to pomnożenie liczby przez siebie — dla x=3x = 3 daje to 6 i 9.

Jak zrobić dobrze: Czytaj zapis na głos: „dwa razy iks” kontra „iks do kwadratu”. Przy sprawdzaniu podstaw x=3x = 3 — jeśli oba wyrażenia dają tę samą wartość, gdzieś jest pomyłka.

Zadania z arkuszy CKE — wyrażenia algebraiczne

Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. W zestawie jest 5 zadań z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (do 2019 roku) — dokładamy je jako dodatkowe ćwiczenie tych samych umiejętności. Zakres gimnazjum był miejscami szerszy niż wymagania dla klas 7–8, dlatego każde takie zadanie jest podpisane osobno.

Kolor grupuje wyrazy podobne — czyli te, które wolno ze sobą połączyć. Zieloną barwą oznaczamy jedną grupę (np. wszystkie wyrazy z x2x^2), czerwoną drugą (np. wszystkie z xx). Wyrazy z różnych grup nigdy się nie sumują. W zadaniach o opuszczaniu nawiasu kolorem zaznaczamy to, co zmienia znak.

Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 10 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 16 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (styczeń 2026)1 pktśrednie

Uzupełnij zdania.
Równość 3a4=a+23a - 4 = a + 2 jest spełniona dla liczby aa równej AB.
  • A. 3
  • B. 1
Wyrażenie (3a4)(a+2)(3a - 4) - (a + 2) jest równe CD.
  • C. 2a22a - 2
  • D. 2a62a - 6
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A, D

  1. Pierwsze zdanie — rozwiązujemy równanie. Przenosimy aa na lewo, a liczby na prawo: 3aa=2+43a - a = 2 + 4.
  2. 2a=62a = 6, więc a=3a = 3 — odpowiedź A. (Sprawdzenie: 334=53 \cdot 3 - 4 = 5 oraz 3+2=53 + 2 = 5 ✓)
  3. Drugie zdanie — opuszczamy nawiasy. Uwaga: przed drugim nawiasem stoi minus, więc znaki w jego wnętrzu się odwracają.
  4. (3a4)(a+2)=3a4a2(3a - 4) - (a + 2) = 3a - 4 \textcolor{#E0453A}{- a - 2} — zauważ, że +2+2 zamieniło się na 2\textcolor{#E0453A}{-2}.
  5. Redukujemy wyrazy podobne: 3aa=2a\textcolor{#16A06A}{3a} \textcolor{#16A06A}{- a} = \textcolor{#16A06A}{2a} oraz 42=6\textcolor{#E0453A}{-4} \textcolor{#E0453A}{- 2} = \textcolor{#E0453A}{-6}.
  6. Wynik: 2a62a - 6 — odpowiedź D. Razem: A, D.

💡 Wskazówka: Minus przed nawiasem działa jak mnożenie przez (1)(-1)każdy wyraz w środku zmienia znak, nie tylko pierwszy.

⚠ Najczęstszy błąd w drugim zdaniu: odjęcie tylko pierwszego wyrazu i otrzymanie 2a22a - 2 (kusząca odpowiedź C). To znaczy, że +2+2 nie zmieniło znaku.

Zadanie 2 (styczeń 2026)1 pktśrednie

Aleks kupił jeden komplet słuchawek bezprzewodowych, dwie jednakowe ładowarki i dwa jednakowe dyski USB. Jeden dysk USB był 2 razy tańszy od ładowarki, a komplet słuchawek był 4 razy droższy od jednej ładowarki. Dokończ zdanie.
Jeżeli przez xx oznaczymy cenę jednej ładowarki, to wartość zakupów Aleksa opiszemy wyrażeniem
  • A. 10,5x10{,}5x
  • B. 7x7x
  • C. 6,5x6{,}5x
  • D. 6x6x
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Zapisujemy cenę każdego produktu przez xx — cenę jednej ładowarki.
  2. Ładowarka: xx.   Dysk USB (2 razy tańszy): x2=0,5x\dfrac{x}{2} = 0{,}5x.   Słuchawki (4 razy droższe): 4x4x.
  3. Teraz mnożymy przez liczby sztuk i sumujemy:
  4. słuchawki: 14x=4x1 \cdot \textcolor{#16A06A}{4x} = \textcolor{#16A06A}{4x}  ·  ładowarki: 2x=2x2 \cdot \textcolor{#16A06A}{x} = \textcolor{#16A06A}{2x}  ·  dyski: 20,5x=1x2 \cdot \textcolor{#16A06A}{0{,}5x} = \textcolor{#16A06A}{1x}.
  5. Razem: 4x+2x+x=7x\textcolor{#16A06A}{4x} + \textcolor{#16A06A}{2x} + \textcolor{#16A06A}{x} = 7x — odpowiedź B.

💡 Wskazówka: Zauważ przyjemny zbieg okoliczności: dwa dyski po pół ceny ładowarki kosztują dokładnie tyle, co jedna ładowarka. To upraszcza rachunek.

⚠ Najczęstszy błąd: „2 razy tańszy” rozumiane jako 2x2x zamiast x2\tfrac{x}{2}. Wtedy wychodzi 4x+2x+4x=10x4x + 2x + 4x = 10x — blisko kuszącej odpowiedzi A. „Tańszy” zawsze oznacza dzielenie.

Zadanie 3 (maj 2025)1 pktśrednie

W pudełku znajdują się wyłącznie piłki białe, fioletowe i czarne. Piłek białych jest 4 razy więcej niż fioletowych i o 3 mniej niż czarnych. Liczbę piłek fioletowych oznaczymy przez xx. Dokończ zdanie.
Łączną liczbę wszystkich piłek w pudełku opisuje wyrażenie
  • A. 9x+39x + 3
  • B. 9x39x - 3
  • C. 6x+36x + 3
  • D. 6x36x - 3
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Fioletowe: xx (tak podano w treści).
  2. Białe: 4 razy więcej niż fioletowych, czyli 4x4x.
  3. Czarne: białych jest o 3 mniej niż czarnych, więc czarnych jest o 3 więcej niż białych: 4x+34x + 3.
  4. Sumujemy wszystkie: x+4x+(4x+3)\textcolor{#16A06A}{x} + \textcolor{#16A06A}{4x} + (\textcolor{#16A06A}{4x} + \textcolor{#E0453A}{3}).
  5. Grupujemy wyrazy podobne: x+4x+4x=9x\textcolor{#16A06A}{x + 4x + 4x} = \textcolor{#16A06A}{9x}, a liczba 3\textcolor{#E0453A}{3} zostaje osobno.
  6. Wynik: 9x+39x + 3 — odpowiedź A.

💡 Wskazówka: Zdanie „A jest o 3 mniej niż B” zapisz jako A=B3A = B - 3, a stąd B=A+3B = A + 3. Przestawianie w pamięci to najczęstsze źródło błędu ze znakiem.

⚠ Najczęstszy błąd: zapisanie czarnych jako 4x34x - 3 (odpowiedź B). To odwrócenie relacji — czarnych jest więcej niż białych, bo białych jest o 3 mniej.

Zadanie 4 (grudzień 2024)1 pkttrudniejsze

Dokończ zdanie.
Wyrażenie 2(a2b)(ab)(2b)+b22(a - 2b) - (a - b)(2 - b) + b^2 można przekształcić równoważnie do postaci
  • A. abab
  • B. ab2bab - 2b
  • C. b22babb^2 - 2b - ab
  • D. b26b+a2b^2 - 6b + a - 2
  • E. b2+abb^2 + ab
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Rozpisujemy po kolei — najpierw pierwszy nawias: 2(a2b)=2a4b2(a - 2b) = 2a - 4b.
  2. Teraz iloczyn dwóch nawiasów. Mnożymy każdy z każdym: (ab)(2b)=2aab2b+b2(a - b)(2 - b) = 2a - ab - 2b + b^2.
  3. Przed tym iloczynem stoi minus, więc wszystkie cztery znaki się odwracają: 2a+ab+2bb2-2a + ab + 2b - b^2.
  4. Składamy całość: 2a4b  2a+ab+2bb2  +b22a - 4b \;-2a + ab + 2b - b^2\; + b^2.
  5. Grupujemy wyrazy podobne: 2a2a=0\textcolor{#16A06A}{2a - 2a} = 0,   4b+2b=2b\textcolor{#E0453A}{-4b + 2b} = \textcolor{#E0453A}{-2b},   b2+b2=0\textcolor{#16A06A}{-b^2 + b^2} = 0,   zostaje jeszcze abab.
  6. Wynik: ab2bab - 2b — odpowiedź B.

💡 Wskazówka: Zwróć uwagę, jak wiele się skraca: 2a2a z 2a-2a oraz b2-b^2 z +b2+b^2. To typowe dla zadań egzaminacyjnych — jeśli nic się nie skraca, warto sprawdzić rachunki.

⚠ Najczęstszy błąd: odwrócenie znaku tylko przy pierwszym składniku iloczynu (czyli 2aab2b+b2-2a - ab - 2b + b^2). Minus przed nawiasem dotyczy wszystkich czterech wyrazów.

Zadanie 5 (maj 2024)1 pktśrednie

Dokończ zdanie.
Wyrażenie x(x+4)3(2x5)x(x + 4) - 3(2x - 5) można przekształcić równoważnie do postaci
  • A. x2+2x5x^2 + 2x - 5
  • B. x22x+5x^2 - 2x + 5
  • C. x2+2x15x^2 + 2x - 15
  • D. x22x+15x^2 - 2x + 15
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Wymnażamy pierwszy nawias: x(x+4)=x2+4xx(x + 4) = \textcolor{#16A06A}{x^2} \textcolor{#E0453A}{+ 4x}.
  2. Teraz drugi: 3(2x5)-3(2x - 5). Mnożymy przez -3 oba wyrazy: 6x+15\textcolor{#E0453A}{-6x} + 15.
  3. Uwaga na drugi znak: 3(5)=+15-3 \cdot (-5) = +15, a nie -15.
  4. Składamy: x2+4x6x+15\textcolor{#16A06A}{x^2} \textcolor{#E0453A}{+ 4x} \textcolor{#E0453A}{- 6x} + 15.
  5. Redukujemy wyrazy z xx: 4x6x=2x\textcolor{#E0453A}{4x - 6x} = \textcolor{#E0453A}{-2x}.
  6. Wynik: x22x+15x^2 - 2x + 15 — odpowiedź D.

💡 Wskazówka: Przy mnożeniu przez liczbę ujemną wypisz sobie osobno oba iloczyny ze znakami — (3)2x(-3) \cdot 2x i (3)(5)(-3) \cdot (-5) — zamiast liczyć „w głowie naraz”.

⚠ Najczęstszy błąd: 3(5)=15-3 \cdot (-5) = -15 (kusząca odpowiedź C). Minus razy minus daje plus — to najczęściej gubiony znak w całym dziale.

Zadanie 6 (czerwiec 2023)1 pktśrednie

W naczyniu znajdowało się kk litrów wody. Marcin odlał z tego naczynia 13\dfrac{1}{3} tej objętości, a następnie Magda odlała 3 litry wody. Dokończ zdanie.
Objętość wody (w litrach), która pozostała w naczyniu, opisuje wyrażenie
  • A. k(13k+3)k - \left(\dfrac{1}{3} \cdot k + 3\right)
  • B. 13k3\dfrac{1}{3} \cdot k - 3
  • C. k133k - \dfrac{1}{3} - 3
  • D. k(13k3)k - \left(\dfrac{1}{3} \cdot k - 3\right)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Zapisujemy, ile ubyło wody z naczynia.
  2. Marcin odlał 13\dfrac13 objętości, czyli 13k\textcolor{#16A06A}{\dfrac{1}{3} \cdot k} litrów. Uwaga — to jedna trzecia całej objętości kk, a nie po prostu 13\tfrac13 litra.
  3. Magda odlała 3\textcolor{#E0453A}{3} litry.
  4. Razem ubyło 13k+3\textcolor{#16A06A}{\dfrac{1}{3} \cdot k} + \textcolor{#E0453A}{3} litrów.
  5. Zostało: k(13k+3)k - \left(\textcolor{#16A06A}{\dfrac{1}{3} \cdot k} + \textcolor{#E0453A}{3}\right) — odpowiedź A.

💡 Wskazówka: Zwróć uwagę, że odpowiedź A można zapisać także jako 23k3\tfrac23 k - 3 — to ta sama wartość. W arkuszu podano jednak postać z nawiasem, więc jej szukamy.

⚠ Dwie pułapki: (1) odpowiedź C, w której odjęto samą liczbę 13\tfrac13 zamiast 13\tfrac13 objętości; (2) odpowiedź D ze złym znakiem przy trójce — Magda odlała wodę, więc trzeba ją odjąć, a nie dodać.

Zadanie 7 (maj 2023)1 pktśrednie

Dane są cztery wyrażenia:   G=2x2+2  \;G = 2x^2 + 2\;,   H=2x2+2x  \;H = 2x^2 + 2x\;,   J=2x22  \;J = 2x^2 - 2\;,   K=2x22x\;K = 2x^2 - 2x. Jedno z tych wyrażeń przyjmuje wartość 0 zarówno dla x=1x = 1, jak i dla x=1x = -1. Które to wyrażenie?
  • A. GG
  • B. HH
  • C. JJ
  • D. KK
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Kluczowa obserwacja: dla obu wartości xx mamy x2=1x^2 = 1, więc 2x2=22x^2 = \textcolor{#16A06A}{2} w każdym przypadku.
  2. G=2+2=4G = \textcolor{#16A06A}{2} + 2 = 4 — nigdy nie zeruje się ✗
  3. H=2+2xH = \textcolor{#16A06A}{2} + 2x: dla x=1x=1 daje 4 ✗
  4. J=22=0J = \textcolor{#16A06A}{2} - 2 = 0 — i to niezależnie od znaku xx, bo xx występuje tylko w kwadracie ✓
  5. K=22xK = \textcolor{#16A06A}{2} - 2x: dla x=1x=1 daje 0 ✓, ale dla x=1x=-1 daje 2+2=42 + 2 = 4
  6. Odpowiedź C.

💡 Wskazówka: Wyrażenia, w których xx występuje tylko w parzystej potędze (x2x^2, x4x^4), dają tę samą wartość dla xx i dla x-x. To od razu zawęża wybór do GG i JJ.

⚠ Najczęstszy błąd: sprawdzenie tylko x=1x = 1 i wybór KK (bo 22=02 - 2 = 0). Warunek dotyczy obu liczb — trzeba sprawdzić także x=1x = -1.

Zadanie 8 (maj 2023)1 pktłatwe

Liczbę xx powiększono o 7, a następnie otrzymany wynik zwiększono 4-krotnie. Liczbę yy zwiększono 5-krotnie, a otrzymany wynik powiększono o 3. Która para wyrażeń algebraicznych poprawnie opisuje wykonane działania?
  • A. 4(x+7)4(x + 7) oraz 5y+35y + 3
  • B. 4x+74x + 7 oraz 5y+35y + 3
  • C. 4(x+7)4(x + 7) oraz 5(y+3)5(y + 3)
  • D. 4x+74x + 7 oraz 5(y+3)5(y + 3)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Kluczem jest kolejność działań opisana w treści — i to, czy potrzebny jest nawias.
  2. Liczba xx: najpierw dodajemy 7, więc powstaje (x+7)\textcolor{#16A06A}{(x + 7)}. Dopiero ten wynik mnożymy przez 4: 4(x+7)4\textcolor{#16A06A}{(x + 7)}.
  3. Nawias jest tu konieczny — bez niego mnożylibyśmy tylko xx, a siódemka zostałaby nietknięta.
  4. Liczba yy: najpierw mnożymy przez 5, powstaje 5y\textcolor{#E0453A}{5y}. Dopiero potem dodajemy 3: 5y+3\textcolor{#E0453A}{5y} + 3.
  5. Tutaj nawias jest niepotrzebny, bo mnożenie i tak wykonuje się przed dodawaniem.
  6. Odpowiedź A.

💡 Wskazówka: Prosta reguła: jeśli najpierw dodajesz, potem mnożysz — nawias jest konieczny. Jeśli najpierw mnożysz, potem dodajesz — nawias jest zbędny.

⚠ Najczęstszy błąd: zapisanie 4x+74x + 7, czyli pominięcie nawiasu. To wyrażenie opisuje zupełnie inną kolejność: „pomnóż xx przez 4, a potem dodaj 7”.

Zadanie 9 (czerwiec 2022)1 pktśrednie

Uzupełnij zdania.
Wartość wyrażenia 22a22 - 2a^2 dla a=3a = -3 jest równa AB.
  • A. -16
  • B. 20
Wyrażenie 12(22a2)\dfrac{1}{2}(2 - 2a^2) można przekształcić do postaci CD.
  • C. 12a21 - 2a^2
  • D. 1a21 - a^2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A, D

  1. Pierwsze zdanie. Podstawiamy a=3a = -3, pamiętając o kolejności działań: najpierw potęga, potem mnożenie, na końcu odejmowanie.
  2. a2=(3)2=9a^2 = (-3)^2 = \textcolor{#16A06A}{9} — kwadrat liczby ujemnej jest dodatni.
  3. 229=218=162 - 2 \cdot \textcolor{#16A06A}{9} = 2 - 18 = -16 — odpowiedź A.
  4. Drugie zdanie. Mnożymy przez 12\tfrac12 każdy wyraz w nawiasie:
  5. 122=1\dfrac12 \cdot \textcolor{#E0453A}{2} = 1  oraz  12(2a2)=a2\dfrac12 \cdot \textcolor{#E0453A}{(-2a^2)} = -a^2.
  6. Wynik: 1a21 - a^2 — odpowiedź D. Razem: A, D.

💡 Wskazówka: Uwaga na zapis 22a22 - 2a^2: kwadrat dotyczy tylko aa, nie całego iloczynu 2a2a. Gdyby było (2a)2(2a)^2, wyszłoby 36 zamiast 18.

⚠ Dwa typowe błędy: (1) (3)2=9(-3)^2 = -9 (zgubiony nawias — kwadrat zawsze daje wynik nieujemny); (2) w drugim zdaniu pomnożenie przez 12\tfrac12 tylko pierwszego wyrazu (kusząca odpowiedź C).

Zadanie 10 (maj 2022)1 pkttrudniejsze

Dane jest wyrażenie n436\dfrac{n^4 - 3}{6} oraz liczby: -3, -1, 0, 1, 3. Dla której z danych liczb wartość podanego wyrażenia jest najmniejsza?
  • A. -3
  • B. -1
  • C. 0
  • D. 1
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Kluczowa obserwacja: mianownik (6) jest stały, a w liczniku odejmujemy stałą trójkę. O wyniku decyduje więc wyłącznie n4\textcolor{#16A06A}{n^4} — im mniejsze, tym mniejsza cała wartość.
  2. Czwarta potęga to parzysta potęga, więc zawsze wychodzi liczba nieujemna, a znak nn nie ma znaczenia:
  3. n=3n = -3 lub 3: n4=81\textcolor{#16A06A}{n^4} = \textcolor{#16A06A}{81}  ·  n=1n = -1 lub 1: n4=1\textcolor{#16A06A}{n^4} = \textcolor{#16A06A}{1}  ·  n=0n = 0: n4=0\textcolor{#16A06A}{n^4} = \textcolor{#16A06A}{0}.
  4. Najmniejsze n4\textcolor{#16A06A}{n^4} daje n=0n = 0, więc tam wartość wyrażenia jest najmniejsza: 036=12\dfrac{\textcolor{#16A06A}{0} - 3}{6} = -\dfrac{1}{2}.
  5. Dla porównania: dla n=±1n = \pm 1 wychodzi 13-\dfrac{1}{3} (więcej), a dla n=±3n = \pm 3 aż 13.
  6. Odpowiedź C.

💡 Wskazówka: Nie musisz liczyć wszystkich pięciu wartości. Wystarczy zauważyć, że wyrażenie rośnie razem z n4n^4 — a n4n^4 jest najmniejsze dla nn najbliższego zeru.

⚠ Najczęstszy błąd: wybór n=3n = -3, bo „to najmniejsza z podanych liczb”. Czwarta potęga zamienia -3 w 81 — największą wartość ze wszystkich. Drugi błąd: uznanie (1)4=1(-1)^4 = -1.

Zadanie 11 (czerwiec 2021)1 pktśrednie

Suma dwóch dodatnich liczb aa i bb jest równa 46. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Po zmniejszeniu każdej z tych liczb o 6 suma otrzymanych liczb będzie równa 34.PF
Po zwiększeniu każdej z tych liczb o połowę suma otrzymanych liczb będzie równa 69.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: P, P

  1. Nie znamy aa ani bb osobno — i nie musimy. Wystarczy, że a+b=46\textcolor{#16A06A}{a + b} = \textcolor{#16A06A}{46}.
  2. Zdanie 1. Nowa suma: (a6)+(b6)=a+b12=4612=34(a - 6) + (b - 6) = \textcolor{#16A06A}{a + b} - 12 = \textcolor{#16A06A}{46} - 12 = 34 ✓ — prawda.
  3. Sens: skoro od każdej z dwóch liczb odjęliśmy 6, to suma zmalała o 26=122 \cdot 6 = 12.
  4. Zdanie 2. „Zwiększyć o połowę” znaczy pomnożyć przez 1,5\textcolor{#E0453A}{1{,}5}.
  5. Nowa suma: 1,5a+1,5b=1,5(a+b)=1,546=69\textcolor{#E0453A}{1{,}5}a + \textcolor{#E0453A}{1{,}5}b = \textcolor{#E0453A}{1{,}5}(\textcolor{#16A06A}{a + b}) = \textcolor{#E0453A}{1{,}5} \cdot \textcolor{#16A06A}{46} = 69 ✓ — prawda.
  6. Odpowiedzi: P, P.

💡 Wskazówka: Gdy w zadaniu operujesz na obu liczbach tak samo, pracuj na ich sumie — nie trzeba znać każdej z osobna. To skraca zadanie do jednego działania.

⚠ Najczęstszy błąd w zdaniu 1: odjęcie 6 tylko raz (wyszłoby 40). Odejmujemy od każdej z dwóch liczb, więc suma maleje o 12.

Zadanie 12 (czerwiec 2021)1 pkttrudniejsze

Dane są trzy liczby aa, bb i cc. Uzupełnij zdania.
Gdy a+b+c=1a + b + c = -1 oraz aa jest liczbą mniejszą od (1)(-1), to suma (b+c)(b + c) jest AB.
  • A. dodatnia
  • B. ujemna
Gdy abc=1a \cdot b \cdot c = 1 oraz aa jest liczbą większą od zera, to iloczyn (bc)(b \cdot c) jest CD.
  • C. dodatni
  • D. ujemny
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A, C

  1. Pierwsze zdanie. Z równania wyznaczamy sumę: b+c=1a\textcolor{#16A06A}{b + c} = -1 - a.
  2. Wiemy, że a<1a < -1. Wtedy a>1-a > 1, więc 1a>1+1=0-1 - a > -1 + 1 = 0 — suma jest dodatnia, odpowiedź A.
  3. Sprawdzenie na przykładzie: gdy a=5a = -5, to b+c=1(5)=4>0\textcolor{#16A06A}{b + c} = -1 - (-5) = 4 > 0
  4. Drugie zdanie. Z równania: bc=1a\textcolor{#E0453A}{b \cdot c} = \dfrac{1}{a}.
  5. Skoro a>0a > 0, to 1a\dfrac{1}{a} też jest dodatnie — odpowiedź C.
  6. Można też rozumować przez znaki: iloczyn trzech liczb jest dodatni (=1=1), a aa jest dodatnie, więc bc\textcolor{#E0453A}{b \cdot c} musi być dodatnie. Razem: A, C.

💡 Wskazówka: W obu podpunktach po prostu wyznacz szukane wyrażenie z danego równania, a potem oceń jego znak. Nie próbuj zgadywać wartości bb i cc osobno.

⚠ Najczęstszy błąd w pierwszym zdaniu: rozumowanie „suma jest ujemna (-1), a aa jest ujemne, więc b+cb+c też ujemne”. Skoro aa jest bardziej ujemne niż cała suma, reszta musi to nadrobić na plus.

Zadanie 13 (czerwiec 2019)1 pkttrudniejsze

Dokończ zdanie.
Wyrażenie (x2)(4x3)x(1x)(x - 2)(4x - 3) - x(1 - x) po uproszczeniu jest równe
  • A. 5x2x65x^2 - x - 6
  • B. 5x29x+65x^2 - 9x + 6
  • C. 5x212x+65x^2 - 12x + 6
  • D. 3x2x63x^2 - x - 6
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Mnożymy pierwsze dwa nawiasy — każdy wyraz przez każdy:
  2. (x2)(4x3)=4x23x8x+6=4x211x+6(x - 2)(4x - 3) = \textcolor{#16A06A}{4x^2} \textcolor{#E0453A}{- 3x} \textcolor{#E0453A}{- 8x} + 6 = \textcolor{#16A06A}{4x^2} \textcolor{#E0453A}{- 11x} + 6.
  3. Teraz drugi składnik: x(1x)=x+x2-x(1 - x) = \textcolor{#E0453A}{-x} \textcolor{#16A06A}{+ x^2}.
  4. Uwaga na znaki: x1=x-x \cdot 1 = \textcolor{#E0453A}{-x}, a x(x)=+x2-x \cdot (-x) = \textcolor{#16A06A}{+x^2}.
  5. Składamy: 4x211x+6x+x2\textcolor{#16A06A}{4x^2} \textcolor{#E0453A}{- 11x} + 6 \textcolor{#E0453A}{- x} \textcolor{#16A06A}{+ x^2}.
  6. Grupujemy: 4x2+x2=5x2\textcolor{#16A06A}{4x^2 + x^2} = \textcolor{#16A06A}{5x^2},   11xx=12x\textcolor{#E0453A}{-11x - x} = \textcolor{#E0453A}{-12x},   zostaje +6+6.
  7. Wynik: 5x212x+65x^2 - 12x + 6 — odpowiedź C.

💡 Wskazówka: Szybka kontrola bez pełnego mnożenia: podstaw x=0x = 0. Wyrażenie daje (2)(3)0=6(-2)(-3) - 0 = 6, więc wyraz wolny musi wynosić +6+6 — to od razu skreśla odpowiedzi A i D.

⚠ Najczęstszy błąd: potraktowanie x(1x)-x(1 - x) jako x+x2-x + x^2 bez zmiany znaku przy pierwszym wyrazie albo jako xx2-x - x^2. Oba dają błędne grupowanie.

Zadanie 14 (kwiecień 2019)1 pktśrednie

Dokończ zdanie.
Wyrażenie (2a+3b)(3b2a)(2a + 3b)(3b - 2a) jest równe
  • A. 4a212ab+9b24a^2 - 12ab + 9b^2
  • B. 9b2+12ab+4a29b^2 + 12ab + 4a^2
  • C. 9b24a29b^2 - 4a^2
  • D. 4a29b24a^2 - 9b^2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Przestawiamy pierwszy nawias, żeby zobaczyć znajomy wzór: (2a+3b)=(3b+2a)(2a + 3b) = (\textcolor{#16A06A}{3b} + \textcolor{#E0453A}{2a}).
  2. Teraz wyrażenie wygląda tak: (3b+2a)(3b2a)(\textcolor{#16A06A}{3b} + \textcolor{#E0453A}{2a})(\textcolor{#16A06A}{3b} - \textcolor{#E0453A}{2a}) — to wzór na różnicę kwadratów.
  3. Wzór: (A+B)(AB)=A2B2(\textcolor{#16A06A}{A} + \textcolor{#E0453A}{B})(\textcolor{#16A06A}{A} - \textcolor{#E0453A}{B}) = \textcolor{#16A06A}{A}^2 - \textcolor{#E0453A}{B}^2, gdzie A=3b\textcolor{#16A06A}{A} = \textcolor{#16A06A}{3b}, a B=2a\textcolor{#E0453A}{B} = \textcolor{#E0453A}{2a}.
  4. Podstawiamy: (3b)2(2a)2=9b24a2\textcolor{#16A06A}{(3b)}^2 - \textcolor{#E0453A}{(2a)}^2 = \textcolor{#16A06A}{9b^2} - \textcolor{#E0453A}{4a^2} — odpowiedź C.
  5. Kontrola przez zwykłe mnożenie: 6ab4a2+9b26ab6ab - 4a^2 + 9b^2 - 6ab — wyrazy 6ab6ab i 6ab-6ab się skracają, zostaje 9b24a29b^2 - 4a^2

💡 Wskazówka: Rozpoznawaj wzór po tym, że te same dwa składniki występują w obu nawiasach — raz z plusem, raz z minusem. Kolejność w nawiasie nie ma znaczenia, więc wolno je przestawić.

⚠ Najczęstszy błąd: odwrócenie kolejności odejmowania i wybór 4a29b24a^2 - 9b^2 (odpowiedź D). Na kwadrat podnosimy ten składnik, który w obu nawiasach ma plus — tutaj 3b3b.

Zadanie 15 (kwiecień 2016, egzamin gimnazjalny)1 pkttrudniejsze

Dane są liczby aa i bb takie, że 2<a<32 < a < 3 oraz 1<b<1-1 < b < 1. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Iloraz ba\dfrac{b}{a} jest zawsze dodatni.PF
Różnica bab - a jest zawsze dodatnia.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: F, F

  1. Kluczowe słowo w obu zdaniach: „zawsze”. Wystarczy znaleźć jeden kontrprzykład, żeby zdanie obalić.
  2. Zdanie 1. Liczba a\textcolor{#16A06A}{a} jest na pewno dodatnia (mieści się między 2 a 3), ale b\textcolor{#E0453A}{b} może być ujemne — np. b=0,5\textcolor{#E0453A}{b} = -0{,}5.
  3. Wtedy 0,52,5\dfrac{\textcolor{#E0453A}{-0{,}5}}{\textcolor{#16A06A}{2{,}5}} jest ujemne — fałsz. (Dla b=0b = 0 iloraz jest w dodatku równy zeru, czyli też nie jest dodatni.)
  4. Zdanie 2. Tu odwrotnie — sprawdźmy, czy różnica może być dodatnia.
  5. Największe możliwe b\textcolor{#E0453A}{b} jest bliskie 1\textcolor{#E0453A}{1}, a najmniejsze a\textcolor{#16A06A}{a} bliskie 2\textcolor{#16A06A}{2}.
  6. Nawet w tym najkorzystniejszym przypadku ba<12=1\textcolor{#E0453A}{b} - \textcolor{#16A06A}{a} < \textcolor{#E0453A}{1} - \textcolor{#16A06A}{2} = -1 — różnica jest zawsze ujemna, więc zdanie jest fałszywe.
  7. Odpowiedzi: F, F.

💡 Wskazówka: Przy przedziałach sprawdzaj skrajne przypadki: największe możliwe bb i najmniejsze możliwe aa. Jeśli nawet wtedy warunek nie zachodzi, to nie zachodzi nigdy.

⚠ Najczęstszy błąd w zdaniu 2: porównanie „bb może być bliskie 1, a aa bliskie 2, więc czasem b>ab > a”. Przedziały wcale się nie nakładają — każde bb jest mniejsze od każdego aa.

Zadanie 16 (kwiecień 2016, egzamin gimnazjalny)1 pktśrednie

W klasie IIIa liczba dziewcząt stanowi 23\dfrac{2}{3} liczby wszystkich uczniów tej klasy. Dokończ zdanie.
W klasie IIIa
  • A. jest więcej chłopców niż dziewcząt.
  • B. liczba dziewcząt stanowi 23\dfrac{2}{3} liczby chłopców.
  • C. jest dwa razy więcej dziewcząt niż chłopców.
  • D. stosunek liczby chłopców do liczby dziewcząt jest równy 1:31 : 3.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Skoro dziewczęta to 23\textcolor{#16A06A}{\dfrac{2}{3}} całej klasy, to chłopcy stanowią resztę: 123=131 - \textcolor{#16A06A}{\dfrac23} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{1}{3}}.
  2. Porównujemy: 23\textcolor{#16A06A}{\dfrac23} kontra 13\textcolor{#E0453A}{\dfrac13} — dziewcząt jest dwa razy więcej niż chłopców. Odpowiedź C.
  3. Najłatwiej sprawdzić na konkretnej klasie 30-osobowej: dziewcząt 20\textcolor{#16A06A}{20}, chłopców 10\textcolor{#E0453A}{10}.
  4. A — chłopców jest mniej, nie więcej ✗
  5. B — dziewcząt jest więcej niż chłopców, więc nie mogą stanowić ich 23\tfrac23 (sprawdzenie: 2010=2\tfrac{20}{10} = 2, a nie 23\tfrac23) ✗
  6. D — stosunek chłopców do dziewcząt to 10:20=1:2\textcolor{#E0453A}{10} : \textcolor{#16A06A}{20} = 1 : 2, a nie 1:31 : 3

💡 Wskazówka: W takich zadaniach podstaw sobie wygodną liczbę uczniów — najlepiej podzielną przez mianownik (tu 30). Wszystkie odpowiedzi sprawdzisz wtedy na liczbach zamiast na ułamkach.

⚠ Klasyczna pułapka: odpowiedź D. Ułamek 23\tfrac23 mówi, że na 3 uczniów przypada 2 dziewczynki i 1 chłopiec, więc stosunek chłopców do dziewcząt to 1:21 : 2, a chłopców do wszystkich 1:31 : 3.

Zadanie 17 (kwiecień 2015, egzamin gimnazjalny)1 pktśrednie

Liczba xx jest dodatnia, a liczba yy jest ujemna. Ile spośród liczb   xy\;x \cdot y,   xy\;x - y,   xy\;\dfrac{x}{y},   (yx)2  \;(y - x)^2\; jest dodatnich?
  • A. Jedna.
  • B. Dwie.
  • C. Trzy.
  • D. Cztery.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Sprawdzamy każde wyrażenie osobno, pamiętając: x>0\textcolor{#16A06A}{x} > 0, a y<0\textcolor{#E0453A}{y} < 0.
  2. xy\textcolor{#16A06A}{x} \cdot \textcolor{#E0453A}{y} — dodatnia razy ujemna daje ujemną
  3. xy\textcolor{#16A06A}{x} - \textcolor{#E0453A}{y} — odejmujemy liczbę ujemną, czyli w istocie dodajemy: x+y\textcolor{#16A06A}{x} + |\textcolor{#E0453A}{y}|dodatnia
  4. xy\dfrac{\textcolor{#16A06A}{x}}{\textcolor{#E0453A}{y}} — dodatnia przez ujemną daje ujemną
  5. (yx)2(\textcolor{#E0453A}{y} - \textcolor{#16A06A}{x})^2 — w nawiasie wychodzi liczba ujemna, ale kwadrat dowolnej liczby różnej od zera jest dodatni
  6. Dodatnie są dwie liczby — odpowiedź B.
  7. Kontrola na przykładzie x=2x = 2, y=3y = -3: -6,  5,  23-\tfrac23,  25 — rzeczywiście dwie dodatnie ✓

💡 Wskazówka: Gdy gubisz się w znakach, podstaw konkretne liczby (np. x=2x = 2, y=3y = -3) i policz wszystko na liczbach. To pewniejsze niż rozumowanie w pamięci.

⚠ Najczęstszy błąd: uznanie (yx)2(y - x)^2 za ujemne, bo „w nawiasie jest minus”. Kwadrat zawsze daje wynik nieujemny — to potęga parzysta.

Zadanie 18 (kwiecień 2013, egzamin gimnazjalny)1 pktłatwe

Dane są liczby xx i yy spełniające warunki: x<0x < 0 oraz y<xy < x. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Liczba yy jest ujemna.PF
Liczba xx jest większa od liczby yy.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: P, P

  1. Ustawmy obie informacje w jeden ciąg nierówności: y<x<0\textcolor{#E0453A}{y} < \textcolor{#16A06A}{x} < 0.
  2. Zdanie 1. Skoro y\textcolor{#E0453A}{y} leży na lewo od x\textcolor{#16A06A}{x}, a x\textcolor{#16A06A}{x} jest już ujemne, to y\textcolor{#E0453A}{y} tym bardziej jest ujemne ✓ — prawda.
  3. Zdanie 2. Zapis y<x\textcolor{#E0453A}{y} < \textcolor{#16A06A}{x} czytamy: „yy jest mniejsze od xx”, co znaczy dokładnie to samo, co „x\textcolor{#16A06A}{x} jest większe od y\textcolor{#E0453A}{y}” ✓ — prawda.
  4. Odpowiedzi: P, P.

💡 Wskazówka: Zaznacz liczby na osi: yy najdalej na lewo, potem xx, potem zero. Z rysunku oba zdania widać od razu, bez żadnego liczenia.

⚠ Najczęstszy błąd: mylenie kierunku nierówności przy liczbach ujemnych — np. przekonanie, że skoro yy jest „bardziej ujemne”, to jest większe. Na osi liczbowej im dalej w lewo, tym mniej.

Zadanie 19 (grudzień 2011, egzamin gimnazjalny)1 pktśrednie

Dokończ zdanie.
Równość 35=1x+1y\dfrac{3}{5} = \dfrac{1}{x} + \dfrac{1}{y} będzie prawdziwa, jeśli w miejscu xx i yy zostaną wpisane liczby
  • A. 5 i 2
  • B. 6 i 4
  • C. 10 i 2
  • D. 10 i 6
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Sprawdzamy odpowiedzi po kolei, za każdym razem sprowadzając ułamki do wspólnego mianownika.
  2. A. 15+12=210+510=710\dfrac{1}{5} + \dfrac{1}{2} = \dfrac{2}{10} + \dfrac{5}{10} = \dfrac{7}{10}
  3. B. 16+14=212+312=512\dfrac{1}{6} + \dfrac{1}{4} = \dfrac{2}{12} + \dfrac{3}{12} = \dfrac{5}{12}
  4. C. 110+12=110+510=610=35\dfrac{1}{\textcolor{#16A06A}{10}} + \dfrac{1}{\textcolor{#E0453A}{2}} = \dfrac{1}{10} + \dfrac{5}{10} = \dfrac{6}{10} = \dfrac{3}{5}
  5. D. 110+16=330+530=830=415\dfrac{1}{10} + \dfrac{1}{6} = \dfrac{3}{30} + \dfrac{5}{30} = \dfrac{8}{30} = \dfrac{4}{15}
  6. Odpowiedź C.

💡 Wskazówka: Można też szukać wprost: rozpisz 35=610=110+510\dfrac35 = \dfrac{6}{10} = \dfrac{1}{10} + \dfrac{5}{10}, a 510=12\dfrac{5}{10} = \dfrac12. Stąd od razu liczby 10 i 2.

⚠ Najczęstszy błąd: dodawanie „licznik do licznika, mianownik do mianownika” — np. 15+12=27\tfrac15 + \tfrac12 = \tfrac27. Ułamki wymagają wspólnego mianownika.

Zadanie 20 (materiały CKE)1 pkttrudniejsze

Pan Jan spłacił całą pożyczkę w xx ratach. Każda z pierwszych czterech rat była równa aa zł, a każda z pozostałych była o 100 zł większa od pierwszej raty. Dokończ zdanie.
Spłaconą kwotę pożyczki opisano wyrażeniem
  • A. 4a+100x4a + 100x
  • B. 4a+x(a+100)4a + x(a + 100)
  • C. 4a+x(100a)4a + x(100a)
  • D. 4a+(x4)(a+100)4a + (x - 4) \cdot (a + 100)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Rozbijamy spłatę na dwie części — pierwsze cztery raty i całą resztę.
  2. Pierwsze cztery raty: po aa zł każda, czyli razem 4a\textcolor{#16A06A}{4a} zł.
  3. Pozostałe raty — ile ich jest? Wszystkich rat jest xx, cztery już policzyliśmy, więc zostaje x4\textcolor{#E0453A}{x - 4} rat.
  4. Każda z nich jest o 100 zł większa od pierwszej, czyli wynosi a+100\textcolor{#E0453A}{a + 100} zł.
  5. Ta część to (x4)(a+100)\textcolor{#E0453A}{(x - 4)} \cdot \textcolor{#E0453A}{(a + 100)}.
  6. Razem: 4a+(x4)(a+100)\textcolor{#16A06A}{4a} + \textcolor{#E0453A}{(x - 4)(a + 100)} — odpowiedź D.

💡 Wskazówka: Gdy zadanie dzieli coś na „pierwsze nn” i „pozostałe”, liczba pozostałych to zawsze całość minus nn. Tutaj x4x - 4.

⚠ Najczęstszy błąd: pomnożenie (a+100)(a + 100) przez xx zamiast przez (x4)(x - 4) — kusząca odpowiedź B. Wtedy pierwsze cztery raty policzylibyśmy dwa razy.

Zadanie 21 (materiały CKE)1 pktłatwe

Dokończ zdanie.
Dla x=3x = 3 i y=2y = -2 wartość 0 przyjmuje wyrażenie
  • A. 3x+y23x + y^2
  • B. 3y2x3y - 2x
  • C. (x7)(2y1)(x - 7) \cdot (2y - 1)
  • D. (x+3)(y+2)(x + 3) \cdot (y + 2)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Przy iloczynach warto zacząć od sprytnej obserwacji: iloczyn jest zerem wtedy, gdy przynajmniej jeden z czynników jest zerem.
  2. D. Sprawdzamy drugi nawias: y+2=2+2=0\textcolor{#E0453A}{y + 2} = -2 + 2 = \textcolor{#E0453A}{0} — cały iloczyn wynosi 0, niezależnie od pierwszego nawiasu ✓
  3. Dla porządku pozostałe:
  4. A. 33+(2)2=9+4=133 \cdot 3 + (-2)^2 = 9 + 4 = 13 ✗  ·  B. 3(2)23=66=123 \cdot (-2) - 2 \cdot 3 = -6 - 6 = -12
  5. C. (37)(2(2)1)=(4)(5)=20(3 - 7)(2 \cdot (-2) - 1) = (-4) \cdot (-5) = 20
  6. Odpowiedź D.

💡 Wskazówka: Przy wyrażeniach w postaci iloczynu nie mnóż od razu — najpierw sprawdź, czy któryś nawias się nie zeruje. To skraca zadanie do jednego działania.

⚠ Najczęstszy błąd: policzenie (2)2(-2)^2 jako -4 w odpowiedzi A. Kwadrat liczby ujemnej jest dodatni, więc wyrażenie daje 13, a nie 5.

Zadanie 22 (materiały CKE)1 pktśrednie

Paweł zjada średnio aa jabłek w czasie bb dni. Którym wyrażeniem opisano, ile średnio jabłek Paweł zjada w ciągu tygodnia?
  • A. 7ab\dfrac{7a}{b}
  • B. 7ba\dfrac{7b}{a}
  • C. ab7\dfrac{ab}{7}
  • D. 7ab\dfrac{7}{ab}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Standardowy schemat: najpierw policz wielkość na jeden dzień, potem pomnóż przez liczbę dni.
  2. Na jeden dzień przypada ab\textcolor{#16A06A}{\dfrac{a}{b}} jabłka (dzielimy liczbę jabłek przez liczbę dni).
  3. Tydzień ma 7\textcolor{#E0453A}{7} dni, więc w tygodniu: 7ab=7ab\textcolor{#E0453A}{7} \cdot \textcolor{#16A06A}{\dfrac{a}{b}} = \dfrac{7a}{b}.
  4. Odpowiedź A.
  5. Kontrola na liczbach: gdyby Paweł zjadał a=6a = 6 jabłek w b=3b = 3 dni, to dziennie 2 jabłka, a w tygodniu 14. Wzór daje 763=14\dfrac{7 \cdot 6}{3} = 14

💡 Wskazówka: Zawsze sprawdzaj wzór na konkretnych, wygodnych liczbach. Jeśli podstawienie daje bzdurę (np. ułamek zamiast liczby jabłek), wzór jest zły.

⚠ Najczęstszy błąd: odwrócenie ułamka i zapisanie 7ba\tfrac{7b}{a}. Kontrola liczbowa natychmiast to wyłapuje: 736=3,5\tfrac{7 \cdot 3}{6} = 3{,}5 jabłka tygodniowo — mniej niż dziennie, co nie ma sensu.

Zadania otwarte

Zadanie 23 (marzec 2021)2 pkttrudniejsze

Pewną kwotę rozdzielono na trzy nagrody pieniężne. Marcin dostał 2 razy więcej pieniędzy niż Jędrek, a Kamil 2 razy mniej niż Jędrek. Uzasadnij, że Kamil otrzymał 17\dfrac{1}{7} tej kwoty.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: dowód

  1. Za niewiadomą wybieramy nagrodę Jędrka — bo to do niej odnoszą się obie pozostałe. Niech jj oznacza jego nagrodę.
  2. Marcin dostał 2 razy więcej: 2j\textcolor{#16A06A}{2j}.
  3. Kamil dostał 2 razy mniej: j2\textcolor{#E0453A}{\dfrac{j}{2}}.
  4. Cała rozdzielona kwota to suma trzech nagród: 2j+j+j2\textcolor{#16A06A}{2j} + j + \textcolor{#E0453A}{\dfrac{j}{2}}.
  5. Sprowadzamy do wspólnego mianownika 2: 4j2+2j2+j2=7j2\dfrac{4j}{2} + \dfrac{2j}{2} + \dfrac{j}{2} = \dfrac{7j}{2}.
  6. Teraz liczymy, jaką część całości stanowi nagroda Kamila: j2:7j2=j227j=17\textcolor{#E0453A}{\dfrac{j}{2}} : \dfrac{7j}{2} = \dfrac{j}{2} \cdot \dfrac{2}{7j} = \dfrac{1}{7}.
  7. Kamil otrzymał więc 17\dfrac17 całej kwoty — co należało uzasadnić.
  8. Można też prościej: przyjmijmy, że nagroda Kamila to 1 część. Wtedy Jędrek ma 2 części, a Marcin 4 — razem 1+2+4=71 + 2 + 4 = 7 części, z których Kamil ma jedną ✓

💡 Wskazówka: Sposób „na części” jest tu najszybszy: zacznij od najmniejszej nagrody jako jednej części, a pozostałe wyrażą się liczbami całkowitymi — bez ułamków.

⚠ Najczęstszy błąd: przyjęcie za niewiadomą nagrody Marcina lub Kamila i pogubienie się w ułamkach. Zawsze wybieraj tę wielkość, do której odnoszą się pozostałe — tu Jędrka.

Zadanie 24 (kwiecień 2019)2 pktśrednie

Adam zamówił bukiet złożony tylko z goździków i róż, w którym goździków było 2 razy więcej niż róż. Jedna róża kosztowała 4 zł, a cena jednego goździka wynosiła 3 zł. Czy wszystkie kwiaty w tym bukiecie mogły kosztować 35 zł? Uzasadnij odpowiedź.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: Nie mogły

  1. Oznaczmy liczbę róż przez rr. Goździków było 2 razy więcej, czyli 2r2r.
  2. Koszt róż: 4r\textcolor{#16A06A}{4r} zł.   Koszt goździków: 32r=6r3 \cdot 2r = \textcolor{#E0453A}{6r} zł.
  3. Łączny koszt bukietu: 4r+6r=10r\textcolor{#16A06A}{4r} + \textcolor{#E0453A}{6r} = 10r zł.
  4. Zauważ ważną rzecz: koszt jest zawsze wielokrotnością 10 — niezależnie od tego, ile róż kupimy.
  5. Gdyby bukiet kosztował 35 zł, mielibyśmy 10r=3510r = 35, czyli r=3,5r = 3{,}5 — a liczba róż musi być liczbą całkowitą.
  6. Odpowiedź: nie, bukiet nie mógł kosztować 35 zł. Możliwe kwoty to tylko 10 zł, 20 zł, 30 zł, 40 zł itd.

💡 Wskazówka: Gdy w zadaniu pytają „czy mogło”, a wynik wychodzi ułamkowy — to zwykle właśnie jest odpowiedź. Liczba kwiatów, osób czy przedmiotów zawsze musi być całkowita.

⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź „nie” bez obliczeń. Komisja wymaga pokazania, że koszt wynosi 10r10r, i wyjaśnienia, dlaczego 3,5 róży jest niemożliwe.

Zadanie 25 (materiały CKE)3 pktśrednie

Nauczyciel zadał uczniom takie polecenie: Pomyśl pewną liczbę, pomnóż ją przez 3, do iloczynu dodaj 6, a otrzymany wynik podziel przez 3. Teraz od ostatniego wyniku odejmij liczbę, którą pomyślałeś na początku. Uzasadnij, że każdy uczeń powinien otrzymać taki sam końcowy wynik.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: dowód — zawsze wychodzi 2

  1. Oznaczmy pomyślaną liczbę przez nn — jest dowolna, więc dowód obejmie wszystkich uczniów naraz.
  2. Pomnóż przez 3: 3n\textcolor{#16A06A}{3n}.
  3. Dodaj 6: 3n+6\textcolor{#16A06A}{3n} + 6.
  4. Podziel przez 3: 3n+63=3n3+63=n+2\dfrac{\textcolor{#16A06A}{3n} + 6}{3} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{3n}}{3} + \dfrac{6}{3} = \textcolor{#E0453A}{n} + 2.
  5. Odejmij pomyślaną liczbę: (n+2)n=2(\textcolor{#E0453A}{n} + 2) - \textcolor{#E0453A}{n} = 2.
  6. Litera n\textcolor{#E0453A}{n} się skróciła — wynik nie zależy więc od pomyślanej liczby.
  7. Odpowiedź: każdy uczeń otrzyma 2, niezależnie od tego, jaką liczbę pomyślał — co należało uzasadnić.
  8. Sprawdzenie na przykładzie: dla n=10n = 10 mamy 3036121210=230 \to 36 \to 12 \to 12 - 10 = 2

💡 Wskazówka: Przy dzieleniu sumy przez liczbę rozbij ułamek na dwa: 3n+63=3n3+63\dfrac{3n+6}{3} = \dfrac{3n}{3} + \dfrac{6}{3}. Widać wtedy od razu, co się skraca.

⚠ Najczęstszy błąd: sprawdzenie zadania na jednej czy dwóch liczbach i napisanie „zawsze wychodzi 2”. Kilka przykładów nie jest dowodem — trzeba przeprowadzić rachunek na literze nn.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. A, D2. B3. A4. B5. D6. A
7. C8. A9. A, D10. C11. P, P12. A, C
13. C14. C15. F, F16. C17. B18. P, P
19. C20. D21. D22. A23. dowód24. Nie mogły
25. dowód — zawsze wychodzi 2

Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty oraz z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów liczę i zapisuję sam — Mateusz Będkowski.

Zadania z arkuszy CKE — wyrażenia algebraiczne na rysunkach

Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. W zestawie jest 2 zadania z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (do 2019 roku) — dokładamy je jako dodatkowe ćwiczenie tych samych umiejętności. Zakres gimnazjum był miejscami szerszy niż wymagania dla klas 7–8, dlatego każde takie zadanie jest podpisane osobno.

Cały ten dział opiera się na jednym pomyśle: ten sam odcinek opisano na dwa sposoby. Dlatego zielonedwa opisy tej samej długości — to z ich zrównania bierze się równanie — a czerwona jest wyliczona wartość niewiadomej, którą potem wstawiamy z powrotem do wyrażeń. Kolor pokazuje więc dokładnie ten moment, w którym rysunek zamienia się w równanie.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (czerwiec 2022)1 pktśrednie

Na rysunku przedstawiono prostokąt. Długość dłuższego boku oznaczono symbolem xx oraz opisano za pomocą wyrażenia algebraicznego 272x27 - 2x. Długość krótszego boku oznaczono symbolem yy oraz opisano za pomocą wyrażenia algebraicznego 2y32y - 3. Które równanie nie opisuje poprawnej zależności między wartościami xx i yy?
Prostokąt, którego boki opisano dwoma wyrażeniami narazxy27 − 2x2y − 3
  • A. xy=6x - y = 6
  • B. x+y=12x + y = 12
  • C. xy=27x \cdot y = 27
  • D. y:x=3y : x = 3
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Każdy bok opisano dwa razy — raz literą, raz wyrażeniem. Skoro to ten sam odcinek, obydwa opisy muszą być równe.
  2. Dłuższy bok: x=272x\textcolor{#16A06A}{x} = \textcolor{#16A06A}{27 - 2x}, czyli 3x=273x = 27, więc x=9\textcolor{#E0453A}{x} = \textcolor{#E0453A}{9}.
  3. Krótszy bok: y=2y3\textcolor{#16A06A}{y} = \textcolor{#16A06A}{2y - 3}, czyli y=3y = 3 (przenosimy 2y2y na lewo: y=3-y = -3), więc y=3\textcolor{#E0453A}{y} = \textcolor{#E0453A}{3}.
  4. Kontrola: 9>3\textcolor{#E0453A}{9} > \textcolor{#E0453A}{3} — dłuższy bok faktycznie wyszedł dłuższy ✓
  5. Sprawdzamy kolejne równania:
  6. A. 93=6\textcolor{#E0453A}{9} - \textcolor{#E0453A}{3} = 6 ✓ opisuje
  7. B. 9+3=12\textcolor{#E0453A}{9} + \textcolor{#E0453A}{3} = 12 ✓ opisuje
  8. C. 93=27\textcolor{#E0453A}{9} \cdot \textcolor{#E0453A}{3} = 27 ✓ opisuje
  9. D. 3:9=13\textcolor{#E0453A}{3} : \textcolor{#E0453A}{9} = \tfrac13, a nie 3 ✗ — to równanie nie opisuje zależności.
  10. Odpowiedź D.

💡 Wskazówka: Pytanie jest „na odwrót” — szukamy równania fałszywego. Warto podkreślić sobie słowo „nie” w treści, zanim zacznie się liczyć.

⚠ Najczęstszy błąd (poza przeoczeniem „nie”): zapisanie ilorazu w złej kolejności. W y:xy : x dzielimy krótszy przez dłuższy, więc wynik musi być mniejszy od 1.

Zadanie 2 (czerwiec 2021)1 pktśrednie

Długości boków trójkąta równoramiennego opisano wyrażeniami algebraicznymi: ramiona mają długości 3x+13x + 1 oraz 2x+42x + 4, a podstawa (bok leżący między dwoma równymi kątami α\alpha) — 2x+12x + 1. Dokończ zdanie.
Obwód tego trójkąta jest równy
Trójkąt równoramienny o bokach opisanych wyrażeniami algebraicznymiαα2x + 12x + 43x + 1
  • A. 13
  • B. 21
  • C. 27
  • D. 30
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Kąty przy podstawie są równe (α\alpha i α\alpha), więc leżące naprzeciw nich ramiona są równe. To daje równanie:
  2. 3x+1=2x+4\textcolor{#16A06A}{3x + 1} = \textcolor{#16A06A}{2x + 4}
  3. 3x2x=413x - 2x = 4 - 1, czyli x=3\textcolor{#E0453A}{x} = \textcolor{#E0453A}{3}.
  4. Podstawiamy x=3\textcolor{#E0453A}{x} = \textcolor{#E0453A}{3} do wszystkich wyrażeń:
  5. ramię: 33+1=103 \cdot \textcolor{#E0453A}{3} + 1 = 10  •  drugie ramię: 23+4=102 \cdot \textcolor{#E0453A}{3} + 4 = 10 ✓ (zgadza się),
  6. podstawa: 23+1=72 \cdot \textcolor{#E0453A}{3} + 1 = 7.
  7. Obwód: 10+10+7=2710 + 10 + 7 = 27.
  8. Odpowiedź C.
  9. Kontrola: nierówność trójkąta 10+7>1010 + 7 > 10 ✓ — taki trójkąt istnieje.

💡 Wskazówka: Po wyliczeniu xx zawsze podstaw je do obu wyrażeń na ramiona — jeśli wyjdą różne liczby, gdzieś jest błąd rachunkowy. To darmowa kontrola.

⚠ Najczęstszy błąd: zatrzymanie się na x=3x = 3 i zaznaczenie odpowiedzi z trójką albo obliczenie obwodu jako 3x+1+2x+4+2x+1=7x+63x+1+2x+4+2x+1 = 7x + 6 i podstawienie źle. Zadanie pyta o obwód, nie o xx.

Zadanie 3 (czerwiec 2020)1 pkttrudniejsze

Czworokąt ABCDABCD podzielono przekątną ACAC na dwa trójkąty. Długości odcinków opisano wyrażeniami algebraicznymi: AD=x5AD = x - 5, DC=x7DC = x - 7, AC=x4AC = x - 4, CB=x4CB = x - 4 oraz AB=xAB = x. Obwód trójkąta ABCABC jest równy 31. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Czworokąt ABCD z przekątną ACx − 4xx − 4x − 7x − 5ABCD
Odcinek ACAC jest o 4 jednostki dłuższy od odcinka CDCD.PF
Obwód trójkąta ACDACD jest równy 23.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: F, P

  1. Krok 1 — wyznaczamy xx z obwodu trójkąta ABCABC. Jego boki to ABAB, BCBC i CACA:
  2. x+(x4)+(x4)=31\textcolor{#16A06A}{x} + \textcolor{#16A06A}{(x-4)} + \textcolor{#16A06A}{(x-4)} = 31
  3. 3x8=313x - 8 = 31, czyli 3x=393x = 39, więc x=13\textcolor{#E0453A}{x} = \textcolor{#E0453A}{13}.
  4. Krok 2 — obliczamy wszystkie odcinki.
  5. AB=13AB = \textcolor{#E0453A}{13}  •  AC=134=9AC = \textcolor{#E0453A}{13} - 4 = 9  •  CB=9CB = 9  •  AD=135=8AD = \textcolor{#E0453A}{13} - 5 = 8  •  DC=137=6DC = \textcolor{#E0453A}{13} - 7 = 6
  6. Zdanie 1. ACCD=96=3AC - CD = 9 - 6 = 3, a nie 4 — fałsz.
  7. Zdanie 2. Obwód trójkąta ACDACD: 9+6+8=239 + 6 + 8 = 23 ✓ — prawda.
  8. Odpowiedzi: F, P.

💡 Wskazówka: Różnicę z pierwszego zdania można sprawdzić bez liczenia xx: ACCD=(x4)(x7)=3AC - CD = (x-4) - (x-7) = 3. Ta różnica jest stała, niezależnie od wartości xx.

⚠ Najczęstszy błąd: doliczenie do obwodu trójkąta ABCABC także boków ADAD i DCDC. Przekątna ACAC dzieli czworokąt na dwa trójkąty, a każdy z nich ma swoje trzy boki.

Zadanie 4 (kwiecień 2019)1 pkttrudniejsze

Kwadrat o boku aa rozcięto poziomą linią na dwa przystające prostokąty (każdy o wymiarach a×a2a \times \tfrac{a}{2}). Z tych prostokątów ułożono nową figurę: jeden prostokąt leży poziomo, a drugi stoi pionowo na nim, opierając się o niego całym krótszym bokiem. Pole ułożonej figury jest równe polu kwadratu. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Kwadrat rozcięty na dwa prostokąty i ułożona z nich figuraaaa½a½aa
Obwód ułożonej figury jest większy o 1,5a1{,}5a od obwodu kwadratu.PF
Obwód ułożonej figury jest równy 5a5a.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: F, P

  1. Krok 1 — obwód kwadratu. 4a\textcolor{#16A06A}{4a}.
  2. Krok 2 — obwód każdego prostokąta osobno. Prostokąt ma wymiary aa i a2\tfrac{a}{2}:
  3. 2(a+a2)=3a2\left(a + \tfrac{a}{2}\right) = \textcolor{#16A06A}{3a} — i tak samo drugi.
  4. Krok 3 — sklejenie. Pionowy prostokąt styka się z poziomym całym krótszym bokiem, czyli odcinkiem długości a2\textcolor{#E0453A}{\tfrac{a}{2}}. Ten odcinek znika z obwodu dwukrotnie — raz z jednej figury, raz z drugiej:
  5. P=3a+3a2a2=6aa=5aP = \textcolor{#16A06A}{3a} + \textcolor{#16A06A}{3a} - 2 \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac{a}{2}} = 6a - \textcolor{#E0453A}{a} = 5a.
  6. Zdanie 1. Różnica wynosi 5a4a=a5a - \textcolor{#16A06A}{4a} = a, a nie 1,5a1{,}5afałsz.
  7. Zdanie 2. Obwód wynosi dokładnie 5a5a ✓ — prawda.
  8. Odpowiedzi: F, P.

💡 Wskazówka: Zdanie „pole ułożonej figury jest równe polu kwadratu” to podpowiedź, że pole się nie zmienia przy przekładaniu kawałków — zmienia się tylko obwód. Warto sobie to rozróżnienie utrwalić.

⚠ Najczęstszy błąd: odjęcie linii styku tylko raz (wychodzi wtedy 5,5a5{,}5a). Każde sklejenie usuwa z obwodu dwa odcinki tej samej długości — po jednym z każdej łączonej figury.

Zadanie 5 (kwiecień 2014, egzamin gimnazjalny)1 pktśrednie

Płytki o jednakowym kształcie układa się w rzędzie, zazębiając je ze sobą. Jedna płytka ma szerokość 6 cm, a dwie ułożone obok siebie — łącznie 10 cm. Ułożono wzór z 5 płytek. Dokończ zdanie tak, aby otrzymać zdanie prawdziwe.
Odcinek xx — długość całego wzoru — ma długość
Pięć zazębionych płytek: jedna ma 6 cm, dwie sąsiednie łącznie 10 cm6 cm10 cmx
  • A. 20 cm
  • B. 22 cm
  • C. 26 cm
  • D. 30 cm
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Krok 1 — ile dokłada każda kolejna płytka. Porównujemy dwa podane przypadki:
  2. 106=4\textcolor{#16A06A}{10} - \textcolor{#16A06A}{6} = \textcolor{#E0453A}{4} cm — o tyle rośnie wzór po dołożeniu jednej płytki.
  3. (Płytki się zazębiają, więc druga płytka dokłada mniej niż własne 6 cm.)
  4. Krok 2 — pięć płytek. Zaczynamy od pierwszej (6\textcolor{#16A06A}{6} cm) i dokładamy cztery kolejne po 4\textcolor{#E0453A}{4} cm:
  5. x=6+44=6+16=22x = \textcolor{#16A06A}{6} + 4 \cdot \textcolor{#E0453A}{4} = 6 + 16 = 22 cm.
  6. Odpowiedź B.

💡 Wskazówka: Sprawdź regułę na danych z treści: dla 1 płytki 6+04=66 + 0 \cdot 4 = 6 ✓, dla 2 płytek 6+14=106 + 1 \cdot 4 = 10 ✓. Dopiero potem licz dla pięciu.

⚠ Najczęstszy błąd: pomnożenie 54=205 \cdot 4 = 20 (odpowiedź A) — czyli policzenie o jeden przyrost za dużo. Pięć płytek to pierwsza plus cztery dołożone.

Zadanie 6 (kwiecień 2014, egzamin gimnazjalny)1 pkttrudniejsze

Płytki o jednakowym kształcie układa się w rzędzie, zazębiając je ze sobą: jedna płytka ma szerokość 6 cm, a dwie ułożone obok siebie — 10 cm. Które wyrażenie algebraiczne opisuje długość całego wzoru złożonego z nn płytek?
Pięć zazębionych płytek: jedna ma 6 cm, dwie sąsiednie łącznie 10 cm6 cm10 cmx
  • A. 6n6n
  • B. 6n46n - 4
  • C. 4n24n - 2
  • D. 4n+24n + 2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Krok 1 — budujemy wzór wprost z reguły. Pierwsza płytka daje 6\textcolor{#16A06A}{6} cm, a każda następna dokłada 4\textcolor{#E0453A}{4} cm. Płytek „następnych” jest n1n - 1:
  2. 6+4(n1)=6+4n4=4n+2\textcolor{#16A06A}{6} + \textcolor{#E0453A}{4}(n-1) = \textcolor{#16A06A}{6} + \textcolor{#E0453A}{4n} - \textcolor{#E0453A}{4} = 4n + 2.
  3. Odpowiedź D.
  4. Krok 2 — sprawdzenie na znanych przypadkach. To najpewniejszy sposób na wybór właściwej odpowiedzi:
  5. dla n=1n = 1: 41+2=64 \cdot 1 + 2 = \textcolor{#16A06A}{6} ✓  •  dla n=2n = 2: 42+2=104 \cdot 2 + 2 = \textcolor{#16A06A}{10} ✓  •  dla n=5n = 5: 45+2=224 \cdot 5 + 2 = 22
  6. Pozostałe wzory odpadają już przy n=1n = 1: 61=66 \cdot 1 = 6 ✓ ale 62=12106 \cdot 2 = 12 \neq 10 ✗; 412=264 \cdot 1 - 2 = 2 \neq 6 ✗; 614=266 \cdot 1 - 4 = 2 \neq 6

💡 Wskazówka: Przy zadaniach zamkniętych z wzorem najszybciej jest podstawić najmniejsze nn i odrzucić wszystko, co nie pasuje. Zwykle wystarczą dwa sprawdzenia.

⚠ Najczęstszy błąd: wzór 6n6n — czyli założenie, że płytki nie zachodzą na siebie. Gdyby tak było, dwie płytki dałyby 12 cm, a nie 10 cm.

Zadania otwarte

Zadanie 7 (grudzień 2024)3 pkttrudniejsze

Dany jest trójkąt ABCABC, w którym długości boków opisano wyrażeniami algebraicznymi: AC=3x12AC = 3x - 12, BC=882xBC = 88 - 2x oraz AB=1,5x+18AB = 1{,}5x + 18. Długość boku ACAC w tym trójkącie jest równa długości boku BCBC. Uzasadnij, że trójkąt ABCABC jest równoboczny. Zapisz obliczenia.
Trójkąt ABC o bokach opisanych wyrażeniami algebraicznymi1,5x + 1888 − 2x3x − 12ABC
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: x = 20, wszystkie boki mają długość 48

  1. Żeby uzasadnić, że trójkąt jest równoboczny, trzeba pokazać, że wszystkie trzy boki mają tę samą długość.
  2. Krok 1 — wyznaczamy xx z warunku AC=BCAC = BC.
  3. 3x12=882x\textcolor{#16A06A}{3x - 12} = \textcolor{#16A06A}{88 - 2x}
  4. 3x+2x=88+123x + 2x = 88 + 12
  5. 5x=1005x = 100, czyli x=20\textcolor{#E0453A}{x} = \textcolor{#E0453A}{20}.
  6. Krok 2 — obliczamy każdy bok.
  7. AC=32012=6012=48AC = 3 \cdot \textcolor{#E0453A}{20} - 12 = 60 - 12 = 48
  8. BC=88220=8840=48BC = 88 - 2 \cdot \textcolor{#E0453A}{20} = 88 - 40 = 48
  9. AB=1,520+18=30+18=48AB = 1{,}5 \cdot \textcolor{#E0453A}{20} + 18 = 30 + 18 = 48
  10. Krok 3 — wniosek. Wszystkie trzy boki mają długość 48, więc trójkąt ABCABC jest równoboczny.

💡 Wskazówka: W zadaniach „uzasadnij” nie wystarczy wyliczyć xx — trzeba pokazać wszystkie trzy wyniki i wprost napisać wniosek. Za samo x=20x = 20 nie ma kompletu punktów.

⚠ Najczęstszy błąd: policzenie tylko ACAC i BCBC (bo z założenia są równe) i pominięcie ABAB. To właśnie trzeci bok jest tu całą treścią dowodu.

Zadanie 8 (materiały CKE)1 pkttrudniejsze

Z każdego narożnika prostokąta odcięto kwadrat o boku aa i otrzymano figurę w kształcie krzyża. Z wymiarów zaznaczonych na rysunku wynika, że górna krawędź prostokąta składa się z odcinków aa, 3 i aa, a prawa krawędź — z odcinków aa, 1 i aa. Zapisz wyrażenie algebraiczne opisujące pole zacieniowanej figury i oblicz jego wartość dla a=2,5a = 2{,}5. Zapisz obliczenia.
Krzyż powstały po wycięciu czterech kwadratów o boku a z narożników prostokątaa3aa1a
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: 8a + 3, dla a = 2,5 pole wynosi 23

  1. Krok 1 — wymiary całego prostokąta. Składamy je z zaznaczonych odcinków:
  2. szerokość: a+3+a=2a+3\textcolor{#16A06A}{a} + \textcolor{#16A06A}{3} + \textcolor{#16A06A}{a} = \textcolor{#16A06A}{2a + 3}
  3. wysokość: a+1+a=2a+1\textcolor{#16A06A}{a} + \textcolor{#16A06A}{1} + \textcolor{#16A06A}{a} = \textcolor{#16A06A}{2a + 1}
  4. Krok 2 — pole prostokąta.
  5. (2a+3)(2a+1)=4a2+2a+6a+3=4a2+8a+3(\textcolor{#16A06A}{2a+3})(\textcolor{#16A06A}{2a+1}) = 4a^2 + 2a + 6a + 3 = \textcolor{#E0453A}{4a^2 + 8a + 3}
  6. Krok 3 — odejmujemy cztery wycięte kwadraty. Każdy ma pole a2a^2:
  7. P=4a2+8a+34a2=8a+3P = \textcolor{#E0453A}{4a^2 + 8a + 3} - \textcolor{#E0453A}{4a^2} = 8a + 3
  8. Kwadratowe wyrazy się skróciły — zostaje wyrażenie liniowe.
  9. Krok 4 — wartość dla a=2,5a = 2{,}5.
  10. 82,5+3=20+3=238 \cdot 2{,}5 + 3 = 20 + 3 = 23
  11. Odpowiedź: pole opisuje wyrażenie 8a+38a + 3, a dla a=2,5a = 2{,}5 wynosi 23.

💡 Wskazówka: Można też liczyć krzyż wprost, jako trzy prostokąty: pionowa belka 3×(2a+1)3 \times (2a+1) plus dwa boczne kawałki a×1a \times 1 każdy. Wychodzi 6a+3+2a=8a+36a + 3 + 2a = 8a + 3 ✓ — ta sama odpowiedź, mniej rachunków.

⚠ Najczęstszy błąd przy mnożeniu nawiasów: pomnożenie tylko „pierwszy razy pierwszy i drugi razy drugi” (4a2+34a^2 + 3). Trzeba wymnożyć każdy składnik przez każdy — stąd biorą się wyrazy 2a2a i 6a6a.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. D2. C3. F, P4. F, P5. B6. D
7. x = 20, wszystkie boki mają długość 488. 8a + 3, dla a = 2,5 pole wynosi 23

Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty oraz z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów liczę i zapisuję sam — Mateusz Będkowski.

Pytania i odpowiedzi

Jak zapisać „o 5 więcej niż x”?

Jako x+5x + 5. Zwrot „o tyle więcej” zawsze oznacza dodawanie. Gdyby w treści było „5 razy więcej”, zapis brzmiałby 5x5x — to zupełnie inne wyrażenie i dla x=10x = 10 daje 50 zamiast 15.

Czym są wyrazy podobne?

To wyrazy mające identyczną część literową, na przykład 3a3a i 7a7a. Tylko takie wolno łączyć, dodając współczynniki. Wyrazy 3a3a i 3b3b podobne nie są, podobnie jak 3a3a i 3a23a^2 — potęga też należy do części literowej.

Co dzieje się ze znakami po minusie przed nawiasem?

Wszystkie znaki wewnątrz nawiasu się odwracają, nie tylko pierwszy. Najprościej potraktować minus jako mnożenie przez -1 i wymnożyć go przez każdy wyraz osobno — wtedy nie da się o żadnym zapomnieć.

Jak zapisać obwód figury, której boki opisano literami?

Tak samo jak dla liczb: dodaj długości wszystkich boków, a potem zredukuj wyrazy podobne. Przy figurach złożonych uważaj na krawędzie wspólne — one nie leżą na brzegu, więc do obwodu nie wchodzą.

Jak wykazać, że wyrażenie jest zawsze parzyste?

Przekształć je i wyłącz dwójkę przed nawias. Jeśli otrzymasz postać 2(cosˊ całkowitego)2 \cdot (\text{coś całkowitego}), teza jest udowodniona dla każdej wartości niewiadomej. Kolejne liczby parzyste zapisuj jako 2n2n i 2n+22n+2.

Czym różni się 2x2x od x2x^2?

Pierwsze to podwojenie liczby, drugie to pomnożenie jej przez samą siebie. Dla x=3x = 3 wychodzi odpowiednio 6 i 9, a dla x=2x = 2 oba dają 4 — dlatego sprawdzanie akurat na dwójce niczego nie rozstrzyga.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-07-30. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa Mateusza Będkowskiego.