Egzamin ósmoklasisty · matematyka · maj 2021

Egzamin ósmoklasisty 2021 z matematyki – odpowiedzi i rozwiązania

Egzamin ósmoklasisty z matematyki 2021, sesja główna (maj). Arkusz OMAP-100-2105 miał 19 zadań: 15 zamkniętych i 4 otwartych, razem 25 punktów, a na rozwiązanie było 100 minut. Niżej jest tabela odpowiedzi, a pod nią każde zadanie w kolejności z arkusza z naszym rozwiązaniem krok po kroku.

19zadań · 25 pkt

Odpowiedzi – egzamin ósmoklasisty 2021, matematyka

Odpowiedzi do zadań zamkniętych zgadzają się z kluczem w zasadach oceniania CKE. Przy zadaniach otwartych podajemy wynik; pełny tok obliczeń jest przy zadaniu.

ZadaniePunktyOdpowiedź
Zadanie 11 pktFP
Zadanie 21 pktB
Zadanie 31 pktBC
Zadanie 41 pktA
Zadanie 51 pktA, 3
Zadanie 61 pktAD
Zadanie 71 pktA
Zadanie 81 pktBC
Zadanie 91 pktA
Zadanie 101 pktD
Zadanie 111 pktBC
Zadanie 121 pktD
Zadanie 131 pktB
Zadanie 141 pktC
Zadanie 151 pktB
Zadanie 162 pktNie — części sumują się do 13/12, czyli więcej niż cała tabliczka
Zadanie 173 pktAdam dotarł o godzinie 17:5617{:}56, czyli 44 minuty przed umówioną godziną
Zadanie 182 pkt3,60 zł
Zadanie 193 pkt9,6 cm

Zadania z rozwiązaniami krok po kroku

Rozwiązanie każdego zadania otwiera się po kliknięciu „Zobacz rozwiązanie”. Najpierw spróbuj samodzielnie, a potem porównaj swój tok rozumowania z naszym.

Zadanie 1 – odczytywanie danych z tabel, diagramów i wykresów (1 pkt)

Zadanie 11 pktśrednie

Na diagramie słupkowym przedstawiono liczby medali zdobytych na czterech letnich igrzyskach olimpijskich przez reprezentację Polski.

Medale zdobyte przez reprezentację Polskizłotesrebrnebrązowe02468102004200820122016 liczba medali igrzyska
Dane z rysunku — wersja tekstowa
Igrzyskazłotesrebrnebrązowe
2004325
2008452
2012317
2016236

Oceń prawdziwość podanych zdań dotyczących medali zdobytych w latach 2004–2016.
Liczba zdobytych złotych medali stanowi więcej niż jedną trzecią liczby wszystkich zdobytych medali.PF
Podczas letnich igrzysk olimpijskich średnio zdobywano 3 złote medale.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: F, P

  1. Krok 1 — sumujemy złote medale. 3+4+3+2=12\textcolor{#16A06A}{3} + \textcolor{#16A06A}{4} + \textcolor{#16A06A}{3} + \textcolor{#16A06A}{2} = \textcolor{#16A06A}{12}.
  2. Krok 2 — sumujemy wszystkie medale. Najprościej igrzyskami:
  3. 20042004: 3+2+5=103+2+5 = 10  •  20082008: 4+5+2=114+5+2 = 11  •  20122012: 3+1+7=113+1+7 = 11  •  20162016: 2+3+6=112+3+6 = 11
  4. Razem: 43\textcolor{#E0453A}{43} medale.
  5. Zdanie 1. Jedna trzecia wszystkich to 43:3≈14,3\textcolor{#E0453A}{43} : 3 \approx 14{,}3. Złotych jest 12\textcolor{#16A06A}{12}, czyli mniej — fałsz.
  6. Zdanie 2. Średnia liczba złotych medali na jedne igrzyska:
  7. 12:4=3\textcolor{#16A06A}{12} : 4 = 3 ✓ — prawda.
  8. Odpowiedzi: F, P.

💡 Wskazówka: Porównanie z jedną trzecią da się zrobić bez dzielenia: sprawdź, czy 3⋅12=363 \cdot 12 = 36 przekracza 4343. Nie przekracza, więc złote to mniej niż trzecia część.

⚠ Najczęstszy błąd: podzielenie liczby wszystkich medali przez 4 przy liczeniu średniej. Zdanie mówi o średniej liczbie złotych medali, więc dzielimy tylko je.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: odczytywanie danych z tabel, diagramów i wykresów

Zadanie 2 – działania na ułamkach (1 pkt)

Zadanie 21 pktśrednie

Dane są cztery liczby zapisane za pomocą wyrażeń arytmetycznych:
x=−62,5+30x = -62{,}5 + 30  ·  y=−14,4−12,6y = -14{,}4 - 12{,}6  ·  t=−12:0,3t = -12 : 0{,}3  ·  u=−8,02⋅6u = -8{,}02 \cdot 6
Która z tych liczb jest największa?
  • A. xx
  • B. yy
  • C. tt
  • D. uu
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Liczymy każdą wartość osobno:
  2. x=−62,5+30=−32,5x = -62{,}5 + 30 = -32{,}5
  3. y=−14,4−12,6=−27y = -14{,}4 - 12{,}6 = -27
  4. t=−12:0,3=−40t = -12 : 0{,}3 = -40 (dzielenie przez liczbę mniejszą od 1 zwiększa wartość bezwzględną)
  5. u=−8,02⋅6=−48,12u = -8{,}02 \cdot 6 = -48{,}12
  6. Wszystkie są ujemne, więc największa jest ta najbliższa zera: −27-27, czyli liczba yy.
  7. Odpowiedź B.

💡 Wskazówka: Wśród liczb ujemnych największa to ta o najmniejszej wartości bezwzględnej — najbliżej zera na osi liczbowej.

⚠ Dwa typowe błędy: (1) wybór uu jako „największej”, bo 48,12 to największa liczba — ale ze znakiem minus jest najmniejsza; (2) policzenie −12:0,3-12 : 0{,}3 jako −4-4 zamiast −40-40.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: działania na ułamkach

Zadanie 3 – działania na ułamkach (1 pkt)

Zadanie 31 pktśrednie

Uzupełnij zdania.
Wartość wyrażenia 37+35\dfrac{3}{7} + \dfrac{3}{5} jest liczbą AB.
  • A. mniejszą od 1
  • B. większą od 1
Wartość wyrażenia 37−35\dfrac{3}{7} - \dfrac{3}{5} jest liczbą CD.
  • C. ujemną
  • D. dodatnią
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B, C

  1. Wspólny mianownik dla 7 i 5 to 35. Rozszerzamy: 37=1535\textcolor{#16A06A}{\dfrac{3}{7}} = \textcolor{#16A06A}{\dfrac{15}{35}} (razy 5), a 35=2135\textcolor{#E0453A}{\dfrac{3}{5}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{21}{35}} (razy 7).
  2. Suma: 1535+2135=3635>1\textcolor{#16A06A}{\dfrac{15}{35}} + \textcolor{#E0453A}{\dfrac{21}{35}} = \dfrac{36}{35} > 1 — odpowiedź B.
  3. Różnica: 1535−2135=−635\textcolor{#16A06A}{\dfrac{15}{35}} - \textcolor{#E0453A}{\dfrac{21}{35}} = -\dfrac{6}{35} — liczba ujemna, odpowiedź C.
  4. Razem: B, C.

💡 Wskazówka: Można odpowiedzieć bez liczenia. Ułamki mają ten sam licznik, więc większy jest ten o mniejszym mianowniku: 35>37\tfrac35 > \tfrac37. Skoro odejmujemy większy od mniejszego — wynik ujemny. A skoro 35\tfrac35 to ponad połowa i 37\tfrac37 też ponad jedną trzecią — suma przekracza 1.

⚠ Najczęstszy błąd: dodawanie „licznik do licznika, mianownik do mianownika” (37+35=612\tfrac{3}{7} + \tfrac{3}{5} = \tfrac{6}{12}). Tak się ułamków nie dodaje — potrzebny jest wspólny mianownik.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: działania na ułamkach

Zadanie 4 – potęgi (1 pkt)

Zadanie 41 pktśrednie

Z reguł działań na potęgach wynika, że (200 000)3=(2⋅105)3=23⋅1015(200\,000)^3 = (2 \cdot 10^5)^3 = 2^3 \cdot 10^{15}. Z tych samych reguł wynika, że liczba (60 000 000)3(60\,000\,000)^3 jest równa:
  • A. 63⋅10216^3 \cdot 10^{21}
  • B. 6⋅10216 \cdot 10^{21}
  • C. 63⋅10106^3 \cdot 10^{10}
  • D. 6⋅10106 \cdot 10^{10}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Zapisujemy liczbę w notacji wykładniczej: 60 000 000=6⋅10760\,000\,000 = \textcolor{#16A06A}{6} \cdot \textcolor{#16A06A}{10}^{7} (siedem zer).
  2. Podnosimy do sześcianu — potęgujemy oba czynniki: (6⋅107)3=63⋅(107)3(\textcolor{#16A06A}{6} \cdot \textcolor{#16A06A}{10}^{7})^{\textcolor{#E0453A}{3}} = \textcolor{#16A06A}{6}^{\textcolor{#E0453A}{3}} \cdot (\textcolor{#16A06A}{10}^{7})^{\textcolor{#E0453A}{3}}.
  3. (107)3=1021(\textcolor{#16A06A}{10}^{7})^{\textcolor{#E0453A}{3}} = \textcolor{#16A06A}{10}^{21}, więc wynik to 63⋅10216^{3} \cdot 10^{21}.

💡 Wskazówka: Potęga iloczynu: (ab)n=anbn(ab)^n = a^n b^n — potęgujemy oba czynniki.

⚠ Częsty błąd: spotęgowanie tylko dziesiątki i zostawienie samotnej szóstki — stąd odpowiedź B.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: potęgi

Zadanie 5 – podzielność, cyfry i zaokrąglanie (1 pkt)

Zadanie 51 pkttrudniejsze

Czy iloczyn dowolnych pięciu kolejnych liczb całkowitych jest podzielny przez 10? Wybierz odpowiedź A albo B i jej uzasadnienie spośród 1., 2. albo 3.
ATak,ponieważ wśród dowolnych pięciu kolejnych liczb całkowitych1.nie musi znajdować się liczba podzielna przez 10.
2.jest co najmniej jedna liczba nieparzysta i co najmniej jedna parzysta.
BNie,
3.jest co najmniej jedna liczba podzielna przez 5 i co najmniej jedna parzysta.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A, 3

  1. Rozkładamy dzielnik na czynniki pierwsze: 10=2⋅510 = \textcolor{#16A06A}{2} \cdot \textcolor{#E0453A}{5}. Żeby iloczyn dzielił się przez 10, musi zawierać czynnik 2\textcolor{#16A06A}{2} i czynnik 5\textcolor{#E0453A}{5}.
  2. Wśród pięciu kolejnych liczb zawsze jest dokładnie jedna podzielna przez 5\textcolor{#E0453A}{5} — bo co piąta liczba jest wielokrotnością piątki.
  3. Wśród pięciu kolejnych są też co najmniej dwie liczby parzyste, czyli czynnik 2\textcolor{#16A06A}{2} na pewno się znajdzie.
  4. Skoro iloczyn zawiera i 2\textcolor{#16A06A}{2}, i 5\textcolor{#E0453A}{5}, to dzieli się przez 2⋅5=10\textcolor{#16A06A}{2} \cdot \textcolor{#E0453A}{5} = 10 — odpowiedź A, uzasadnienie 3.
  5. Przykład: 3⋅4⋅5⋅6⋅7=25203 \cdot 4 \cdot 5 \cdot 6 \cdot 7 = 2520, a 2520:10=2522520 : 10 = 252 ✓.

💡 Wskazówka: Przy podzielności iloczynu zawsze rozłóż dzielnik na czynniki pierwsze i sprawdź, czy każdy z nich gdzieś się znajdzie.

⚠ Kuszące uzasadnienie 2. („jest liczba parzysta i nieparzysta”) gwarantuje tylko podzielność przez 2 — nic nie mówi o piątce. A uzasadnienie 1. jest prawdziwe (liczby podzielnej przez 10 faktycznie może nie być), ale prowadzi do złej odpowiedzi: dziesiątka powstaje z iloczynu 2 i 5, nie musi być gotowa w jednej liczbie.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: podzielność, cyfry i zaokrąglanie

Zadanie 6 – procenty (1 pkt)

Zadanie 61 pkttrudniejsze

Podatek od dochodów za rok 2016 w Polsce był obliczany według sposobów przedstawionych w tabeli.
Podstawa obliczenia podatkuSposób obliczenia podatku
kwota mniejsza lub równa 85 528 zł18% podstawy obliczenia podatku pomniejszone o 556,02 zł
kwota większa niż 85 528 zł14 839,02 zł plus 32% nadwyżki ponad 85 528 zł
Uzupełnij zdania.
Podstawa obliczenia podatku dla pana Jana wyniosła 84 500 zł. Wysokość podatku (w zł) opisuje wyrażenie AB.
  • A. 0,18⋅84 500−556,020{,}18 \cdot 84\,500 - 556{,}02
  • B. 0,18⋅(84 500−556,02)0{,}18 \cdot (84\,500 - 556{,}02)
Podstawa obliczenia podatku dla pani Zofii wyniosła 97 300 zł. Wysokość podatku (w zł) opisuje wyrażenie CD.
  • C. 14 839,02+0,32⋅85 52814\,839{,}02 + 0{,}32 \cdot 85\,528
  • D. 14 839,02+0,32⋅(97 300−85 528)14\,839{,}02 + 0{,}32 \cdot (97\,300 - 85\,528)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A, D

  1. Pan Jan — jego podstawa to 84 500 zł, czyli mniej niż 85 528 zł. Bierzemy więc pierwszy wiersz tabeli.
  2. Instrukcja mówi: „18%18\% podstawy pomniejszone o 556,02 zł”. Czyli najpierw liczymy procent, a dopiero potem odejmujemy.
  3. 0,18⋅84 500−556,02\textcolor{#16A06A}{0{,}18} \cdot 84\,500 - 556{,}02 — odpowiedź A.
  4. Pani Zofia — 97 300 zł to więcej niż 85 528 zł, więc drugi wiersz tabeli.
  5. Kluczowe słowo: nadwyżka ponad 85 528 zł. Nadwyżka to nie cały dochód, tylko to, co przekracza próg: 97 300−85 528\textcolor{#E0453A}{97\,300 - 85\,528}.
  6. Zatem podatek to 14 839,02+0,32⋅(97 300−85 528)14\,839{,}02 + \textcolor{#16A06A}{0{,}32} \cdot \textcolor{#E0453A}{(97\,300 - 85\,528)} — odpowiedź D.
  7. Razem: A, D.

💡 Wskazówka: W zadaniach z tabelą czytaj instrukcję słowo po słowie i zapisuj wyrażenie w tej samej kolejności. „Pomniejszone o” na końcu zdania oznacza odejmowanie na końcu obliczeń.

⚠ Dwa typowe błędy: (1) u pana Jana — wciągnięcie odejmowania do nawiasu (odpowiedź B), co zmienia wynik o kilkaset złotych; (2) u pani Zofii — policzenie 32% od progu zamiast od nadwyżki (odpowiedź C). Wtedy podatek wyszedłby ponad dwa razy za wysoki.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: procenty

Zadanie 7 – pierwiastki (1 pkt)

Zadanie 71 pktśrednie

Do liczby (−10)(-\sqrt{10}) dodajemy 5. Otrzymany wynik jest liczbą:
  • A. większą od 1.
  • B. dodatnią mniejszą od 1.
  • C. mniejszą od (−8)(-8).
  • D. ujemną większą od (−8)(-8).
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Obliczamy wyrażenie: 5−105 - \sqrt{10}.
  2. Szacujemy 10\sqrt{10}: leży między 33 a 44 (bo 9<10<169 < 10 < 16), a bliżej trójki — około 3,163{,}16.
  3. Zatem 5−10≈5−3,16=1,845 - \sqrt{10} \approx 5 - 3{,}16 = 1{,}84.
  4. Wynik jest większy od 1 — odpowiedź A.
  5. Pewniej bez przybliżeń: skoro 10<4\sqrt{10} < 4, to 5−10>5−4=15 - \sqrt{10} > 5 - 4 = 1 ✓

💡 Wskazówka: Zamiast liczyć przybliżenie, oszacuj pierwiastek z góry — często to wystarcza do wskazania odpowiedzi.

⚠ Częsty błąd: uznanie, że 10≈10\sqrt{10} \approx 10 lub 55, i wybranie odpowiedzi z liczbą ujemną.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: pierwiastki

Zadanie 8 – obliczanie i przekształcanie wzorów (1 pkt)

Zadanie 81 pkttrudniejsze

Trójki liczb naturalnych aa, bb, cc spełniające warunek a2+b2=c2a^2 + b^2 = c^2 nazywamy trójkami pitagorejskimi. Niektóre z nich znajdujemy ze wzorów:   a=2n+1\;a = 2n + 1,   b=2n(n+1)\;b = 2n(n + 1),   c=2n2+2n+1\;c = 2n^2 + 2n + 1, gdzie nn to dowolna liczba naturalna (n≥1n \ge 1).
Uzupełnij zdania.
Liczba aa zawsze będzie AB.
  • A. parzysta
  • B. nieparzysta
Liczby bb i cc różnią się o CD.
  • C. 11
  • D. nn
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B, C

  1. Pierwsze zdanie. Wyrażenie a=2n+1a = \textcolor{#16A06A}{2n} + \textcolor{#E0453A}{1} — składnik 2n\textcolor{#16A06A}{2n} jest zawsze parzysty (bo to dwójka razy coś), a dodanie 1\textcolor{#E0453A}{1} czyni całość nieparzystą.
  2. Odpowiedź B. (Sprawdzenie: dla n=1,2,3n = 1, 2, 3 mamy a=3,5,7a = 3, 5, 7 — same nieparzyste ✓)
  3. Drugie zdanie. Liczymy różnicę, wcześniej wymnażając nawias w bb: b=2n(n+1)=2n2+2nb = 2n(n+1) = \textcolor{#16A06A}{2n^2 + 2n}.
  4. Zauważ, że c=2n2+2n+1c = \textcolor{#16A06A}{2n^2 + 2n} + \textcolor{#E0453A}{1} — to dokładnie bb powiększone o 1\textcolor{#E0453A}{1}.
  5. Zatem c−b=1c - b = \textcolor{#E0453A}{1} — odpowiedź C. Razem: B, C.

💡 Wskazówka: Zawsze warto wymnożyć nawias, zanim porównasz dwa wyrażenia. Po rozpisaniu bb od razu widać, że cc to po prostu b+1b + 1.

⚠ Częsty błąd w drugim zdaniu: odejmowanie „na oko” bez rozpisania 2n(n+1)2n(n+1) i wybór odpowiedzi D. Litera nn pojawia się w obu wzorach, ale to nie znaczy, że jest różnicą.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: obliczanie i przekształcanie wzorów

Zadanie 9 – obliczanie i przekształcanie wzorów (1 pkt)

Zadanie 91 pkttrudniejsze

Trójki pitagorejskie wyznaczamy ze wzorów:   a=2n+1\;a = 2n + 1,   b=2n(n+1)\;b = 2n(n + 1),   c=2n2+2n+1\;c = 2n^2 + 2n + 1, gdzie n≥1n \ge 1 jest liczbą naturalną.
Dokończ zdanie.
Jeżeli najmniejsza z liczb aa, bb, cc jest równa 99, to największa z tych liczb jest równa
  • A. 4141
  • B. 7373
  • C. 145145
  • D. 181181
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Najpierw ustalmy, która z trzech liczb jest najmniejsza, a która największa.
  2. Po wymnożeniu b=2n(n+1)=2n2+2nb = 2n(n + 1) = 2n^2 + 2n widać, że c=b+1c = b + 1, więc cc jest zawsze największa.
  3. Zostaje porównać aa i bb. Sprawdźmy n=1n = 1: a=3a = 3, b=4b = 4. Dla większych nn różnica tylko rośnie, bo bb zawiera n2n^2. Zatem a\textcolor{#16A06A}{a} jest najmniejsza.
  4. Skoro a=9\textcolor{#16A06A}{a} = 9, to 2n+1=92n + 1 = 9, czyli n=4\textcolor{#E0453A}{n} = 4.
  5. Liczymy największą: c=2⋅42+2⋅4+1=32+8+1=41c = 2 \cdot \textcolor{#E0453A}{4}^2 + 2 \cdot \textcolor{#E0453A}{4} + 1 = 32 + 8 + 1 = 41 — odpowiedź A.
  6. Sprawdzenie, czy to naprawdę trójka pitagorejska: b=2⋅4⋅5=40b = 2 \cdot 4 \cdot 5 = 40, a 92+402=81+1600=1681=4129^2 + 40^2 = 81 + 1600 = 1681 = 41^2 ✓

💡 Wskazówka: Zadanie ma dwa etapy: najpierw z jednej danej wyznacz parametr nn, a dopiero potem policz to, o co pytają. To typowa konstrukcja zadań ze wzorem z parametrem.

⚠ Najczęstszy błąd: podstawienie n=9n = 9 zamiast rozwiązania równania 2n+1=92n + 1 = 9. Wtedy wychodzi c=181c = 181 — kusząca odpowiedź D.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: obliczanie i przekształcanie wzorów

Zadanie 10 – średnia arytmetyczna (1 pkt)

Zadanie 101 pktłatwe

Ala kupiła trzy zeszyty i blok rysunkowy. Średnia arytmetyczna cen tych czterech artykułów była równa 6 zł. Zeszyty kosztowały łącznie 15 zł. Ile kosztował blok rysunkowy?
  • A. 44 zł
  • B. 55 zł
  • C. 88 zł
  • D. 99 zł
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Artykułów są cztery (trzy zeszyty + blok), a średnia cena to 6 zł.
  2. Łączny koszt zakupów: 6⋅4=246 \cdot 4 = \textcolor{#16A06A}{24} zł.
  3. Zeszyty kosztowały razem 15\textcolor{#E0453A}{15} zł.
  4. Blok: 24−15=9\textcolor{#16A06A}{24} - \textcolor{#E0453A}{15} = 9 zł.
  5. Odpowiedź D.

💡 Wskazówka: Cena jednego zeszytu jest tu niepotrzebna — wystarczy, że znamy ich łączny koszt.

⚠ Częsty błąd: dzielenie przez 2 („zeszyty i blok”) zamiast przez 4. Liczymy artykuły, nie rodzaje.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: średnia arytmetyczna

Zadanie 11 – prawdopodobieństwo (1 pkt)

Zadanie 111 pkttrudniejsze

W pewnej loterii wśród 150 losów co szósty był wygrywający, a pozostałe losy były puste. Wyciągnięto 30 losów i żaden z nich nie był wygrywający. Uzupełnij zdania.
Na loterię przygotowano AB losów wygrywających.
  • A. 120120
  • B. 2525
Wyciągnięto jeszcze jeden los. Prawdopodobieństwo, że będzie to los wygrywający, wynosi CD.
  • C. 25120\dfrac{25}{120}
  • D. 25125\dfrac{25}{125}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B, C

  1. Pierwsze zdanie. „Co szósty los wygrywający” znaczy, że wygrywające stanowią 16\tfrac16 wszystkich.
  2. 150:6=25150 : 6 = 25 losów wygrywających — odpowiedź B. (Liczba 120 to losy puste: 150−25150 - 25.)
  3. Drugie zdanie. Wyciągnięto 30 losów i żaden nie był wygrywający.
  4. Wygrywających zostało tyle samo: 25\textcolor{#16A06A}{25}.
  5. Wszystkich losów zostało: 150−30=120\textcolor{#E0453A}{150 - 30} = \textcolor{#E0453A}{120}.
  6. P=25120P = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{25}}{\textcolor{#E0453A}{120}} — odpowiedź C. Razem: B, C.

💡 Wskazówka: „Co szósty” to zawsze 16\tfrac16 całości — podobnie „co trzeci” to 13\tfrac13, a „co dziesiąty” to 110\tfrac{1}{10}.

⚠ Dwie pułapki naraz: (1) w pierwszym zdaniu podanie liczby losów pustych (120) zamiast wygrywających; (2) w drugim — mianownik 125, jakby wyciągnięto tylko 25 losów. Wyciągnięto 30, więc zostało 120.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: prawdopodobieństwo

Zadanie 12 – kąty w figurach (1 pkt)

Zadanie 121 pkttrudniejsze

W trójkącie ABCABC narysowano dwie wysokości: CDCD (opuszczoną z CC na bok ABAB, punkt DD na ABAB) oraz AEAE (opuszczoną z AA na bok BCBC, punkt EE na BCBC). Kąt rozwarty pomiędzy tymi wysokościami jest równy 138°138°. Kąt α\alpha to kąt DAEDAE — czyli kąt przy wierzchołku AA między bokiem ABAB a wysokością AEAE. Jaką miarę ma kąt α\alpha?
Trójkąt ABC z wysokościami CD i AE138°ABCDE
  • A. 38°38°
  • B. 42°42°
  • C. 45°45°
  • D. 48°48°
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Oznaczmy przez HH punkt przecięcia obu wysokości. Kąt rozwarty przy HH ma 138°\textcolor{#16A06A}{138°}, więc kąt ostry obok niego (przyległy) wynosi 180°−138°=42°\textcolor{#E0453A}{180°} - \textcolor{#16A06A}{138°} = \textcolor{#16A06A}{42°}.
  2. Przyglądamy się trójkątowi ADHADH — tworzą go: wierzchołek AA, spodek wysokości DD i punkt przecięcia HH.
  3. Kąt przy DD to 90°\textcolor{#E0453A}{90°}, bo CDCD jest wysokością opuszczoną na ABAB.
  4. Kąt przy HH musi być ostry (w trójkącie może być tylko jeden kąt prosty lub rozwarty), więc ∠AHD=42°\angle AHD = \textcolor{#16A06A}{42°}.
  5. Zostaje kąt przy AA: α=180°−90°−42°=48°\alpha = \textcolor{#E0453A}{180°} - \textcolor{#E0453A}{90°} - \textcolor{#16A06A}{42°} = 48°.
  6. Odpowiedź D.

💡 Wskazówka: Wysokość zawsze daje darmowy kąt 90°90° — szukaj trójkąta, w którym ten kąt prosty występuje razem ze znanym kątem. Wtedy trzeci kąt liczy się jednym odejmowaniem.

⚠ Najczęstszy błąd: podstawienie 138°138° do trójkąta ADHADH. Razem z kątem prostym dałoby to już 228°228° — czyli więcej niż 180°180°, co powinno od razu zwrócić uwagę. Do trójkąta wchodzi kąt ostry, 42°42°.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: kąty w figurach

Zadanie 13 – skala i mapa (1 pkt)

Zadanie 131 pkttrudniejsze

Listewkę o długości 50 cm planowano pociąć na równe części. Iwona zaproponowała podział na kawałki po 5 cm i zaznaczyła na listewce czerwonym kolorem linie cięcia. Agata chciała podzielić tę samą listewkę na części po 2 cm i linie cięcia zaznaczyła na zielono. Ile razy linia czerwona pokrywała się z linią zieloną?
Listewka 50 cm z liniami cięcia co 5 cm i co 2 cmcięcia Iwony — co 5 cmcięcia Agaty — co 2 cm050 cm
  • A. 55
  • B. 44
  • C. 33
  • D. 22
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Linie pokrywają się tam, gdzie odległość od początku listewki jest jednocześnie wielokrotnością 5\textcolor{#16A06A}{5} i wielokrotnością 2\textcolor{#16A06A}{2} — czyli wielokrotnością ich najmniejszej wspólnej wielokrotności:
  2. NWW(5,2)=10\text{NWW}(\textcolor{#16A06A}{5}, \textcolor{#16A06A}{2}) = \textcolor{#E0453A}{10} cm
  3. Wypisujemy wielokrotności 10\textcolor{#E0453A}{10} mieszczące się na listewce:
  4. 10\textcolor{#E0453A}{10},  20\textcolor{#E0453A}{20},  30\textcolor{#E0453A}{30},  40\textcolor{#E0453A}{40} — to cztery miejsca.
  5. Uwaga na koniec listewki: 5050 cm to nie linia cięcia, tylko koniec deski — nikt tam nie tnie.
  6. Odpowiedź B — linie pokryły się 44 razy.

💡 Wskazówka: Kontrola: Iwona zaznaczyła 9 linii (5,10,…,455, 10, \ldots, 45), a Agata 24 (2,4,…,482, 4, \ldots, 48) — w obu przypadkach o jedną mniej, niż wychodzi z dzielenia, bo koniec listewki się nie liczy.

⚠ Najczęstszy błąd: doliczenie 5050 cm i podanie odpowiedzi 55. Cięcie na nn równych części wymaga n−1n-1 nacięć — skrajny punkt to już brzeg materiału.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: skala i mapa

Zadanie 14 – prostopadłościan i sześcian (1 pkt)

Zadanie 141 pktłatwe

Skrzynia ma kształt prostopadłościanu. Podłoga skrzyni ma wymiary 1,5 m i 1,2 m, a wysokość skrzyni jest równa 1 m. Piasek wsypany do skrzyni zajmuje 34\frac{3}{4} jej pojemności. Ile metrów sześciennych piasku wsypano do skrzyni?
Skrzynia wypełniona piaskiem do 3/4 wysokości1,5 m1,2 m1 m
  • A. 1,81{,}8 m³
  • B. 0,450{,}45 m³
  • C. 1,351{,}35 m³
  • D. 2,42{,}4 m³
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Krok 1 — pojemność całej skrzyni. V=1,5⋅1,2⋅1=1,8V = \textcolor{#16A06A}{1{,}5} \cdot \textcolor{#16A06A}{1{,}2} \cdot \textcolor{#16A06A}{1} = \textcolor{#E0453A}{1{,}8} m³.
  2. Krok 2 — ile zajmuje piasek. 34\tfrac34 z 1,8\textcolor{#E0453A}{1{,}8}:
  3. 34⋅1,8=3⋅1,84=5,44=1,35\tfrac34 \cdot \textcolor{#E0453A}{1{,}8} = \tfrac{3 \cdot 1{,}8}{4} = \tfrac{5{,}4}{4} = 1{,}35 m³.
  4. Odpowiedź C.

💡 Wskazówka: Można też podzielić na ćwiartki: 1,8:4=0,45\textcolor{#E0453A}{1{,}8} : 4 = 0{,}45, a potem 3⋅0,45=1,353 \cdot 0{,}45 = 1{,}35. Rachunek jest wtedy w pamięci.

⚠ Najczęstszy błąd: zatrzymanie się na objętości całej skrzyni (1,81{,}8 m³ — odpowiedź A) albo podanie samej jednej czwartej (0,450{,}45 m³ — odpowiedź B). Obie są w zestawie właśnie po to, żeby złapać na niedokończonym rachunku.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: prostopadłościan i sześcian

Zadanie 15 – graniastosłupy i ostrosłupy (1 pkt)

Zadanie 151 pkttrudniejsze

Staś ma dwa jednakowe klocki w kształcie ostrosłupa prawidłowego czworokątnego, każdy o polu powierzchni całkowitej 80 cm280\ \text{cm}^2. Podstawa i ściana boczna klocka mają równe pola. Staś skleił oba klocki podstawami. Jakie pole powierzchni ma bryła otrzymana przez Stasia?
Dwa ostrosłupy sklejone podstawami
  • A. 112112 cm²
  • B. 128128 cm²
  • C. 144144 cm²
  • D. 160160 cm²
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Krok 1\boldsymbol{1} — pole jednej ściany. Klocek ma 1\textcolor{#16A06A}{1} podstawę i 4\textcolor{#E0453A}{4} ściany boczne, a wszystkie pięć pól jest równych (tak mówi treść).
  2. Zatem każde z nich wynosi 80:5=1680 : 5 = \textcolor{#16A06A}{16} cm².
  3. Krok 2\boldsymbol{2} — co znika przy sklejeniu. Bryły stykają się podstawami, więc z powierzchni wypadają dwie podstawy:
  4. 2⋅16=322 \cdot \textcolor{#16A06A}{16} = \textcolor{#E0453A}{32} cm².
  5. Krok 3\boldsymbol{3} — pole nowej bryły.
  6. 2⋅80−32=160−32=1282 \cdot 80 - \textcolor{#E0453A}{32} = 160 - \textcolor{#E0453A}{32} = 128 cm².
  7. Odpowiedź B.
  8. (Można też inaczej: zostaje 8\textcolor{#E0453A}{8} ścian bocznych po 16\textcolor{#16A06A}{16} cm², czyli 8⋅16=1288 \cdot \textcolor{#16A06A}{16} = 128 cm² ✓)

💡 Wskazówka: Zdanie „podstawa i ściana boczna mają równe pola” jest tu całym kluczem — dzięki niemu pole całkowite dzieli się na pięć jednakowych kawałków.

⚠ Najczęstszy błąd: odjęcie tylko jednej podstawy (wychodzi 144144 — odpowiedź C). Przy sklejeniu chowają się obie stykające się ściany.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: graniastosłupy i ostrosłupy

Zadanie 16 – działania na ułamkach (2 pkt)

Zadanie 162 pktśrednie

Paweł powiedział, że podzieli tabliczkę czekolady w taki sposób, że bratu przypadnie 12\dfrac{1}{2} całej tabliczki, siostrze 512\dfrac{5}{12} całej tabliczki, a jemu 16\dfrac{1}{6} całej tabliczki. Czy taki podział tabliczki czekolady jest możliwy? Uzasadnij swoją odpowiedź.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: Nie — części sumują się do 13/12, czyli więcej niż cała tabliczka

  1. Cała tabliczka to jedna całość, czyli 1. Sprawdzamy więc, ile daje suma wszystkich trzech części.
  2. Wspólny mianownik dla 2, 12 i 6 to 12. Rozszerzamy każdy ułamek:
  3. 12=612\textcolor{#16A06A}{\dfrac{1}{2}} = \textcolor{#16A06A}{\dfrac{6}{12}} (razy 6)  ·  512\dfrac{5}{12} zostaje bez zmian  ·  16=212\textcolor{#E0453A}{\dfrac{1}{6}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{2}{12}} (razy 2).
  4. Sumujemy: 612+512+212=1312\textcolor{#16A06A}{\dfrac{6}{12}} + \dfrac{5}{12} + \textcolor{#E0453A}{\dfrac{2}{12}} = \dfrac{13}{12}.
  5. Otrzymaliśmy 1312=1112\dfrac{13}{12} = 1\dfrac{1}{12}, czyli więcej niż całą tabliczkę.
  6. Odpowiedź: taki podział nie jest możliwy — Pawłowi zabrakłoby 112\dfrac{1}{12} tabliczki, bo obiecał łącznie więcej, niż ma.

💡 Wskazówka: W zadaniach „czy taki podział jest możliwy” zawsze sprawdzaj, czy części sumują się do dokładnie 1. Mniej niż 1 oznacza, że coś zostaje; więcej — że podział jest niewykonalny.

⚠ Za samą odpowiedź „nie” bez obliczeń komisja nie przyzna punktów. Trzeba pokazać sumę 1312\tfrac{13}{12} i wyraźnie napisać, że to więcej niż jedna całość.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: działania na ułamkach

Zadanie 17 – prędkość, droga i czas (3 pkt)

Zadanie 173 pkttrudniejsze

Adam mieszka w miejscowości Bocianowo, a jego kolega Bartek — w miejscowości Żabno. Adam umówił się z Bartkiem w Żabnie na godzinę 18:0018{:}00. Wyjechał z Bocianowa na skuterze o godzinie 17:2017{:}20. Średnia prędkość jazdy Adama była równa 25 km/h25\ \text{km/h}. Na kwadratowej siatce Adam przedstawił schemat trasy, którą jechał (zobacz rysunek). O której godzinie Adam dotarł na spotkanie z Bartkiem? Zapisz obliczenia.
Trasa Adama na siatce: Bocianowo, Stawisko, Bajorko i Zabno, bok kratki 1 km1 kmBocianowoStawiskoBajorkoŻabno
Dane z rysunku — wersja tekstowaSkala rysunku: bok jednej kratki odpowiada odległości 11 km.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: Adam dotarł o godzinie 17:5617{:}56, czyli 44 minuty przed umówioną godziną

  1. Krok 1 — czytamy trasę z siatki. Bok kratki to 1\textcolor{#16A06A}{1} km. Trasa składa się z trzech odcinków i tylko środkowy jest ukośny:
  2.   • Bocianowo → Stawisko: poziomo, 3\textcolor{#E0453A}{3} kratki, czyli 3\textcolor{#E0453A}{3} km,
  3.   • Stawisko → Bajorko: ukośnie, 3\textcolor{#E0453A}{3} kratki w prawo i 4\textcolor{#E0453A}{4} kratki w górę,
  4.   • Bajorko → Żabno: pionowo, 7\textcolor{#E0453A}{7} kratek, czyli 7\textcolor{#E0453A}{7} km.
  5. Krok 2 — odcinek ukośny z twierdzenia Pitagorasa. Tego jednego nie da się odczytać przez policzenie kratek — trzeba go policzyć. Przesunięcie w prawo i w górę tworzy trójkąt prostokątny o przyprostokątnych 3\textcolor{#E0453A}{3} i 4\textcolor{#E0453A}{4}:
  6. ∣SB∣2=32+42=9+16=25⟹∣SB∣=5 km|SB|^2 = \textcolor{#E0453A}{3}^2 + \textcolor{#E0453A}{4}^2 = 9 + 16 = \textcolor{#E0453A}{25} \qquad \Longrightarrow \qquad |SB| = \textcolor{#E0453A}{5} \text{ km}
  7. To znana trójka pitagorejska 33, 44, 55 — warto ją rozpoznać od razu.
  8. Krok 3 — cała trasa.
  9. s=3+5+7=15 kms = \textcolor{#E0453A}{3} + \textcolor{#E0453A}{5} + \textcolor{#E0453A}{7} = \textcolor{#E0453A}{15} \text{ km}
  10. Krok 4 — czas jazdy. Ze wzoru t=svt = \dfrac{s}{v}:
  11. t=15 km25 km/h=0,6 ht = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{15} \text{ km}}{\textcolor{#16A06A}{25} \text{ km/h}} = \textcolor{#E0453A}{0{,}6} \text{ h}
  12. Krok 5 — zamiana na minuty. Godzina to 6060 minut, więc
  13. 0,6 h=0,6⋅60=36 minut\textcolor{#E0453A}{0{,}6} \text{ h} = \textcolor{#E0453A}{0{,}6} \cdot 60 = \textcolor{#E0453A}{36} \text{ minut}
  14. Krok 6 — godzina przyjazdu.
  15. 17:20+36 min=17:56\textcolor{#16A06A}{17{:}20} + \textcolor{#E0453A}{36} \text{ min} = 17{:}56
  16. Odpowiedź: Adam dotarł o godzinie 17:5617{:}56 — czyli 44 minuty przed umówioną 18:00\textcolor{#16A06A}{18{:}00}.
  17. Kontrola: gdyby Adam jechał przez cały czas 25\textcolor{#16A06A}{25} km/h przez pełne 4040 minut (czyli do 18:0018{:}00), przejechałby 25⋅4060≈16,725 \cdot \tfrac{40}{60} \approx \textcolor{#E0453A}{16{,}7} km. Trasa jest krótsza niż 16,716{,}7 km, więc przyjazd przed czasem jest wynikiem sensownym  ✓
  18. Druga kontrola, na odcinku ukośnym: jest on dłuższy od każdej z przyprostokątnych, ale krótszy od ich sumy — 4<5<3+4\textcolor{#E0453A}{4} < \textcolor{#E0453A}{5} < \textcolor{#E0453A}{3} + \textcolor{#E0453A}{4}  ✓ Gdyby ktoś policzył go, licząc kratki „po schodkach”, wyszłoby 77 km i cała trasa miałaby 1717 km, czyli o 22 km za dużo.

💡 Wskazówka: Na siatce da się policzyć kratki tylko dla odcinków poziomych i pionowych. Odcinek ukośny trzeba wyliczyć z twierdzenia Pitagorasa, biorąc jako przyprostokątne jego przesunięcie w poziomie i w pionie. To najczęstszy schemat w zadaniach „trasa na kratce”. Druga rzecz: prędkość 2525 km/h i czas w minutach nie pasują do siebie wprost — najpierw licz czas w godzinach ze wzoru t=svt = \tfrac{s}{v}, a dopiero potem zamień na minuty, mnożąc przez 6060. Ułamek 0,60{,}6 h to 3636 minut, a nie 66 ani 6060.

⚠ Policzenie odcinka ukośnego przez liczenie kratek „po schodkach”, czyli 3+4=73 + 4 = 7 km zamiast 55 km. Cała trasa wychodzi wtedy 1717 km, czas 40,840{,}8 minuty i godzina 18:0118{:}01 — czyli spóźnienie zamiast przyjazdu przed czasem. Warto pamiętać: przekątna kratki jest zawsze krótsza niż droga po jej bokach. Drugi błąd: potraktowanie 0,60{,}6 h jako 66 minut albo jako 11 godziny i 66 minut; 0,60{,}6 h to 3636 minut, bo godzina ma 6060, a nie 100100 minut. Trzeci błąd: dodanie 3636 minut do godziny 18:0018{:}00 zamiast do 17:2017{:}20 — pytanie dotyczy godziny przyjazdu, a 18:0018{:}00 to godzina umówiona, nie wyjazdu.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: prędkość, droga i czas

Zadanie 18 – zadania tekstowe (2 pkt)

Zadanie 182 pkttrudniejsze

Ania chciała kupić 10 jednakowych puszek karmy dla psa, ale zabrakło jej 11 złotych. Kupiła 6 takich puszek karmy i zostało jej 3,40 złotych. Ile kosztuje jedna puszka karmy? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: 3,60 zł

  1. Sprytne podejście: patrzymy na różnicę obu sytuacji, dzięki czemu nie musimy znać kwoty, którą Ania miała.
  2. Gdyby kupiła 10 puszek, brakowałoby jej 11 zł. Kupując 6 puszek, zostało jej 3,40 zł.
  3. Różnica w liczbie puszek: 10−6=410 - 6 = \textcolor{#E0453A}{4} puszki.
  4. Różnica w pieniądzach: od „zostało 3,40 zł” do „brakuje 11 zł” to 3,40+11=14,403{,}40 + 11 = \textcolor{#16A06A}{14{,}40} zł.
  5. Zatem 4\textcolor{#E0453A}{4} puszki kosztują 14,40\textcolor{#16A06A}{14{,}40} zł, czyli jedna: 14,40:4=3,60\textcolor{#16A06A}{14{,}40} : \textcolor{#E0453A}{4} = 3{,}60 zł.
  6. Odpowiedź: jedna puszka karmy kosztuje 3,60 zł.
  7. Sprawdzenie: Ania miała 6⋅3,60+3,40=256 \cdot 3{,}60 + 3{,}40 = 25 zł. Na 10 puszek trzeba 3636 zł, więc brakowałoby jej 1111 zł ✓

💡 Wskazówka: Klasyczny schemat „za mało / za dużo”: dodaj brakującą kwotę do reszty, żeby otrzymać wartość różnicy w sztukach. Nie trzeba wtedy dwóch niewiadomych.

⚠ Najczęstszy błąd: odjęcie 11−3,4011 - 3{,}40 zamiast dodania. Brakujące 11 zł i pozostałe 3,40 zł są po przeciwnych stronach — dlatego się sumują.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: zadania tekstowe

Zadanie 19 – twierdzenie pitagorasa (3 pkt)

Zadanie 193 pkttrudniejsze

Dany jest prostokąt ABCDABCD o wymiarach 12 cm i 16 cm. Odcinek ACAC jest przekątną tego prostokąta. Odcinek DSDS jest wysokością trójkąta ACDACD poprowadzoną na przekątną ACAC. Oblicz długość odcinka DSDS. Zapisz obliczenia.
Prostokąt ABCD z przekątną AC i wysokością DS S A B C D 12 cm 16 cm
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: 9,6 cm

  1. Krok 1 — przekątna prostokąta. AC=122+162=144+256=400=20\textcolor{#E0453A}{AC} = \sqrt{\textcolor{#16A06A}{12}^2 + \textcolor{#16A06A}{16}^2} = \sqrt{144 + 256} = \sqrt{400} = \textcolor{#E0453A}{20} cm.
  2. Krok 2 — pole trójkąta ACDACD pierwszym sposobem. Trójkąt jest prostokątny (kąt prosty przy DD), a jego przyprostokątne to boki prostokąta:
  3. P=12⋅12⋅16=96P = \tfrac12 \cdot \textcolor{#16A06A}{12} \cdot \textcolor{#16A06A}{16} = \textcolor{#16A06A}{96} cm².
  4. Krok 3 — to samo pole drugim sposobem. Bierzemy za podstawę przekątną AC\textcolor{#E0453A}{AC}, a za wysokość szukany odcinek DSDS:
  5. P=12⋅20⋅DSP = \tfrac12 \cdot \textcolor{#E0453A}{20} \cdot DS.
  6. Krok 4 — przyrównujemy. 12⋅20⋅DS=96\tfrac12 \cdot \textcolor{#E0453A}{20} \cdot DS = \textcolor{#16A06A}{96}, czyli 10⋅DS=9610 \cdot DS = \textcolor{#16A06A}{96}, więc DS=9,6DS = 9{,}6 cm.
  7. Odpowiedź: odcinek DSDS ma długość 9,6 cm.

💡 Wskazówka: Uniwersalna metoda: policz pole raz „łatwą” parą podstawa–wysokość, drugi raz tą z niewiadomą, i przyrównaj. Działa przy każdej wysokości opuszczonej na nietypowy bok.

⚠ Najczęstszy błąd: przyjęcie, że DSDS to połowa jednego z boków albo połowa przekątnej (10 cm). Wysokość na przeciwprostokątną jest zawsze krótsza od obu przyprostokątnych.

To zadanie na osobnej stronie Więcej zadań: twierdzenie pitagorasa

Oryginalny arkusz i zasady oceniania

Arkusz i zasady oceniania tej sesji udostępnia Centralna Komisja Egzaminacyjna: arkusz OMAP-100-2105 (PDF) oraz zasady oceniania (PDF). Statystyki wszystkich sesji i podział zadań na działy są na stronie arkusze egzaminu ósmoklasisty z matematyki.

Sesje główne

Arkusze próbne i przykładowe

Sklep Nie każ mu liczyć!

Przygotuj się do E8: zadania i pełne arkusze

Karty pracy i arkusze z kluczem — do druku od razu po zakupie.

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki i pedagog

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →

Ostatnia aktualizacja: 2026-10-18