To jest dział, w którym traci się najwięcej punktów — i prawie nigdy nie z powodu rachunków. Uczeń, który umie rozwiązać 4x+6=26, potrafi się zaciąć, gdy to samo równanie trzeba najpierw zbudować z tekstu. Ta strona jest o tym przejściu: od zdania do symbolu.
Dział: Egzamin ósmoklasistyPoziom: klasa 7–8Zadań z E8: 34
Zanim napiszę pierwszą literę, odpowiadam sobie na cztery pytania. Ten sam zestaw działa na zadanie o wieku, o pieniądzach i o polu działki.
Co wiem? — wypisuję dane liczby razem z tym, czego dotyczą.
Czego szukam? — to jest kandydat na niewiadomą.
Co je łączy? — jedno zdanie z treści, które wiąże znane z nieznanym. To zdanie stanie się równaniem.
Czy wynik ma sens? — sprawdzenie, czy liczba pasuje do sytuacji z zadania.
Trzecie pytanie jest najważniejsze i jednocześnie najczęściej pomijane. W treści prawie zawsze da się wskazać jedno konkretne zdanie, które jest równaniem zapisanym słowami — reszta to opis sytuacji. Warto je podkreślić ołówkiem.
Cztery pytania do każdego zadania tekstowego.
Co oznaczyć jako x
Reguła praktyczna: oznaczaj najmniejszą albo najprostszą z porównywanych wielkości. Wtedy pozostałe zapiszesz przez dodawanie i mnożenie, a nie przez ułamki.
Przykład: „ojciec ma trzy razy więcej lat niż syn”. Jeśli x to wiek syna, ojciec ma 3x — czysto. Jeśli x to wiek ojca, syn ma 3x i rachunek robi się niepotrzebnie ułamkowy.
Drugi nawyk wart wyrobienia: podpisz, co oznacza x, zanim ułożysz równanie. Jedno zdanie — „niech x oznacza liczbę zeszytów”. Na egzaminie to bywa punktowane, a przy dłuższym zadaniu ratuje przed pomyleniem, do czego odnosi się wynik.
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Próbny egzamin ósmoklasisty 2027, matematyka” (klasa 8), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
Zadania o wieku
Cała mechanika tych zadań opiera się na jednej własności: różnica wieku nigdy się nie zmienia. Jeśli teraz ojciec jest o 28 lat starszy, to był i będzie starszy o 28 lat.
Zmienia się natomiast stosunek wieków — i to on jest zwykle treścią zadania („za ile lat ojciec będzie dwa razy starszy”). Za n lat obaj mają o n lat więcej, więc do obu wyrażeń dopisujemy to samo n.
Najczęstsza pułapka: dopisanie lat tylko jednej osobie. Jeśli syn ma x, a ojciec 3x, to za 5 lat mają x+5 i 3x+5 — nie x+5 i 3x.
Zadania o wieku — różnica wieku się nie zmienia.
Zadania o pieniądzach i zakupach
Tu równanie prawie zawsze wynika z jednego zdania o sumie: „razem zapłacił”, „w sumie kosztowały”. Reszta treści opisuje zależności między cenami.
Warto trzymać się jednej jednostki. Jeśli w treści mieszają się złote i grosze, przelicz wszystko na złote, zanim ułożysz równanie — inaczej równanie będzie poprawne, a wynik sto razy za duży.
Uwaga na sformułowanie „o ile” kontra „ile razy”. „Zeszyt jest o 2 zł droższy” to d+2. „Zeszyt jest dwa razy droższy” to 2d. To dwa różne równania i dwa różne wyniki.
Równania z ułamkami
Gdy w równaniu pojawiają się ułamki, pierwszy ruch jest zawsze ten sam: pomnóż obie strony przez wspólny mianownik. Ułamki znikają i zostaje równanie, które umiesz rozwiązać.
Przy 3x+4x=14 wspólnym mianownikiem jest 12. Po pomnożeniu: 4x+3x=168. Dalej to już zwykłe równanie.
Częsty błąd: pomnożenie tylko tych składników, które mają ułamek. Mnożenie obejmuje każdy wyraz po obu stronach, także liczbę stojącą samodzielnie.
Jak zapisać rozwiązanie na pełne punkty
Dwadzieścia dwa z 34 zadań na tej stronie to zadania otwarte, w których punktuje się nie tylko wynik. Egzaminator ocenia drogę, więc musi ją zobaczyć.
podpisz, co oznacza niewiadoma („niech x oznacza…”),
zapisz równanie — samo w sobie bywa warte punkt,
pokaż przekształcenia, nie tylko wynik,
napisz odpowiedź pełnym zdaniem, z jednostką.
Sam poprawny wynik bez zapisanego równania zwykle nie daje kompletu punktów. Odwrotnie też: poprawne równanie z błędem rachunkowym dalej jest warte część punktów — dlatego zawsze warto je zapisać, nawet gdy nie ma pewności co do dalszych obliczeń.
Sprawdzenie: czy wynik ma sens
Ostatni krok, który zajmuje kilkanaście sekund i wyłapuje większość pomyłek. Podstaw wynik do treści zadania, nie do własnego równania — bo jeśli równanie było źle ułożone, podstawienie do niego niczego nie wykryje.
Sprawdzaj też sensowność: liczba osób ani liczba zeszytów nie może być ułamkiem, wiek nie może być ujemny, a cena po obniżce nie może przewyższać ceny wyjściowej.
Przykłady krok po kroku
Cztery zadania rozpisane tak, jak rozpisuję je uczniowi. Każde reprezentuje inny typ, który wraca w arkuszach: wiek, zakupy, równanie z ułamkami i zadanie z dwiema wielkościami.
Przykład 1 Zadanie o wieku
Ojciec ma trzy razy więcej lat niż syn. Razem mają 48 lat. Ile lat ma każdy z nich?
Oznaczam mniejszą wielkość: niech x oznacza wiek syna. Wtedy ojciec ma 3x lat.
Zdanie, które łączy dane: „razem mają 48 lat”. Stąd równanie x+3x=48.
Redukuję: 4x=48, czyli x=12.
Wiek ojca: 3⋅12=36 lat.
Sprawdzenie z treścią: 36 to trzy razy 12 ✓, a 12+36=48 ✓
Odpowiedź: Syn ma 12 lat, a ojciec 36 lat.
Przykład 2 Zadanie o zakupach
Ania kupiła trzy zeszyty i jeden długopis, płacąc 26 zł. Zeszyt był o 2 zł droższy od długopisu. Ile kosztował długopis?
Oznaczam tańszy przedmiot: niech d oznacza cenę długopisu. Zeszyt kosztuje wtedy d+2.
Zdanie łączące: „płacąc 26 zł”. Trzy zeszyty i długopis: 3(d+2)+d=26.
Opuszczam nawias — mnożę oba wyrazy: 3d+6+d=26.
Redukuję wyrazy podobne: 4d+6=26, więc 4d=20 i d=5.
Sprawdzenie z treścią: zeszyt kosztuje 7 zł, trzy zeszyty to 21 zł, plus długopis 5 zł daje 26 zł ✓
Odpowiedź: Długopis kosztował 5 zł.
Przykład 3 Równanie z ułamkami
Suma jednej trzeciej i jednej czwartej pewnej liczby wynosi 14. Znajdź tę liczbę.
Niech x oznacza szukaną liczbę. Zapisuję: 3x+4x=14.
Wspólny mianownik dla 3 i 4 to 12. Mnożę przez 12obie strony i każdy wyraz.
12⋅3x=4x, 12⋅4x=3x, a 12⋅14=168.
Zostaje 4x+3x=168, czyli 7x=168 i x=24.
Sprawdzenie z treścią: 324=8, 424=6, a 8+6=14 ✓
Odpowiedź: Szukana liczba to 24.
Przykład 4 Zadanie z dwiema wielkościami
W klasie jest 27 uczniów. Dziewcząt jest o 3 więcej niż chłopców. Ilu jest chłopców?
Oznaczam mniejszą grupę: niech x oznacza liczbę chłopców. Dziewcząt jest wtedy x+3.
Zdanie łączące: „w klasie jest 27 uczniów”, czyli x+(x+3)=27.
Redukuję: 2x+3=27, więc 2x=24 i x=12.
Dziewcząt: 12+3=15.
Sprawdzenie z treścią: 12+15=27 ✓, a 15 to o 3 więcej niż 12 ✓. Obie liczby są całkowite — w zadaniu o uczniach to warunek konieczny.
Odpowiedź: W klasie jest 12 chłopców i 15 dziewcząt.
Najczęstsze błędy
Cztery błędy, przez które traci się punkty w zadaniach tekstowych. Żaden nie dotyczy rachunków — wszystkie powstają na etapie układania równania albo zapisu.
Pomylenie „o ile” z „ile razy”
Skąd się bierze: Oba zwroty opisują porównanie, więc w pośpiechu wyglądają podobnie. „O 3 więcej” to dodawanie, „3 razy więcej” to mnożenie — a równania wychodzą zupełnie różne.
Jak zrobić dobrze: Podkreśl w treści słowo o albo razy, zanim zaczniesz pisać. „O” → x+3. „Razy” → 3x. Przy sprawdzeniu podstaw wynik do zdania z treści, a nie do własnego równania.
Oznaczenie x jako większej wielkości
Skąd się bierze: Uczeń oznacza to, o co pyta zadanie — a pyta zwykle o wielkość większą. Wtedy mniejszą trzeba zapisać ułamkiem i rachunek robi się niepotrzebnie trudny, co zwiększa szansę na pomyłkę.
Jak zrobić dobrze: Oznacz mniejszą wielkość, rozwiąż równanie, a na końcu policz to, o co pytano. Odpowiedź i tak podajesz osobnym zdaniem, więc nic nie tracisz.
Dopisanie lat tylko jednej osobie
Skąd się bierze: W zadaniach o wieku „za 5 lat” dotyczy wszystkich naraz, ale przy zapisie łatwo dodać 5 tylko do tej wielkości, o którą pyta zadanie. Różnica wieku wtedy sztucznie się zmienia, a ona jest stała.
Jak zrobić dobrze: Zapisz oba wieki w jednej linii i dopisz +5 do obu jednocześnie: x+5 oraz 3x+5. Kontrola: różnica przed i po musi być taka sama.
Brak zapisanego równania i odpowiedzi zdaniem
Skąd się bierze: Uczeń liczy w pamięci albo na brudno i wpisuje sam wynik. W zadaniu otwartym punktuje się drogę, więc nawet poprawna liczba nie daje kompletu punktów.
Jak zrobić dobrze: Zapisz cztery rzeczy: co oznacza x, równanie, przekształcenia i odpowiedź pełnym zdaniem z jednostką. Samo równanie bywa warte punkt nawet wtedy, gdy dalszy rachunek się nie uda.
Zadania z egzaminu ósmoklasisty — zadania tekstowe
Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. W zestawie jest 6 zadań z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (do 2019 roku) — dokładamy je jako dodatkowe ćwiczenie tych samych umiejętności. Zakres gimnazjum był miejscami szerszy niż wymagania dla klas 7–8, dlatego każde takie zadanie jest podpisane osobno.
Kolor pokazuje najważniejszą decyzję w każdym zadaniu tekstowym: zielona to wielkość, którą oznaczamy literą — zawsze ta, do której odnoszą się pozostałe. Czerwona to reszta, zapisana już przez nią. Dobry wybór zielonej rozwiązuje połowę zadania; zły — zamienia je w gąszcz ułamków.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 9 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 9 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(styczeń 2026)1 pktśrednie
Uczniowie trzech klas: 8A, 8B i 8C zebrali łącznie 132,9 kg makulatury. Uczniowie klas 8A i 8B zebrali łącznie 90,6 kg, a uczniowie klas 8B i 8C — 86,8 kg. Ile kilogramów makulatury zebrali uczniowie klasy 8B?
A.43,4
B.44,3
C.44,5
D.47,2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Sprytny trik: skoro znamy sumę wszystkich trzech klas i sumę dwóch z nich, to odejmowanie od razu daje trzecią.
8C=132,9−90,6=42,3 kg (bo 90,6 to razem 8A i 8B).
Teraz z drugiej informacji: 8B=86,8−42,3=44,5 kg.
Odpowiedź C.
Sprawdzenie: 8A=90,6−44,5=46,1, a 46,1+44,5+42,3=132,9 ✓
💡 Wskazówka: Nie buduj układu trzech równań — wystarczy zauważyć, że „wszystko minus dwie klasy” daje trzecią klasę. Dwa odejmowania i zadanie zrobione.
⚠ Najczęstszy błąd: dodanie 90,6+86,8 i odjęcie od 132,9. To daje 44,5 — akurat poprawny wynik, ale przez przypadek: klasa 8B jest w tej sumie liczona dwa razy, więc metoda działa tylko tutaj.
Kasia jest 3 razy starsza od Ani. Ola jest o 2 lata starsza od Kasi. Oznaczymy przez x wiek Ani. Dokończ zdanie. Łączny wiek Kasi, Ani i Oli opisuje wyrażenie
A.3x+5
B.4x+2
C.5x+2
D.7x+2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Zapisujemy wiek każdej dziewczyny przez x — wiek Ani.
Ania: x. Kasia (3 razy starsza): 3x. Ola (o 2 lata starsza od Kasi): 3x+2.
Sumujemy: x+3x+(3x+2).
Grupujemy: x+3x+3x=7x, a dwójka zostaje osobno.
Wynik: 7x+2 — odpowiedź D.
💡 Wskazówka: Zapisuj wiek każdej osoby w osobnej linijce, zanim zaczniesz sumować. Wtedy nie zgubisz żadnego składnika ani stałej.
⚠ Najczęstszy błąd: zapisanie wieku Oli jako x+2 (o 2 lata starsza od Ani, a nie od Kasi) — wychodzi wtedy 5x+2, czyli kusząca odpowiedź C.
Córka obecnie jest 4 razy młodsza od swojej mamy. Razem mają 60 lat. Uzupełnij zdania.
Mama obecnie ma AB lat.
A.48
B.45
Córka za 8 lat będzie miała CD.
C.23 lata
D.20 lat
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A, D
Oznaczamy przez c wiek córki — bo to ona jest wielkością odniesienia („4 razy młodsza”).
Mama ma wtedy 4c lat.
Razem 60 lat: c+4c=60, czyli 5c=60, więc c=12.
Mama: 4⋅12=48 lat — odpowiedź A.
Córka za 8 lat: 12+8=20 lat — odpowiedź D. Razem: A, D.
💡 Wskazówka: Zawsze oznaczaj literą mniejszą z porównywanych wielkości. Gdybyśmy oznaczyli wiek mamy, córka miałaby 4m — i doszłyby ułamki.
⚠ Najczęstszy błąd w drugim podpunkcie: dodanie 8 lat do wieku mamy albo podanie obecnego wieku córki (12). Warto podkreślać w treści, o kogo i o kiedy pyta zadanie.
Ogrodnik kupił ziemię ogrodową, którą zaplanował zużyć w maju, czerwcu i lipcu. W maju zużył 31 masy kupionej ziemi. W czerwcu zużył połowę masy ziemi, która została. Na lipiec pozostało mu jeszcze 60 kg. Dokończ zdanie. Jeżeli przez x oznaczymy masę zakupionej ziemi, to sytuację opisuje równanie
A.(x−31x)+21x=60
B.(x−31x)+21(x−31x)=60
C.(x−31x)−21x=60
D.(x−31x)−21(x−31x)=60
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Idziemy miesiąc po miesiącu i pilnujemy, od czego liczymy każdy ułamek.
Maj: zużył 31 całości, więc zostało x−31x.
Czerwiec: kluczowe słowa — „połowę masy ziemi, która została”. Czyli połowę tego, co zostało po maju: 21(x−31x).
Lipiec: od tego, co było po maju, odejmujemy to, co poszło w czerwcu — i ma zostać 60 kg:
(x−31x)−21(x−31x)=60 — odpowiedź D.
Dla ciekawości: po uproszczeniu 31x=60, czyli ogrodnik kupił 180 kg ziemi.
💡 Wskazówka: Gdy w zadaniu pada zwrot „z tego, co zostało”, podstawa liczenia się zmienia. Zapisz najpierw resztę w nawiasie i dopiero od niej licz kolejny ułamek.
⚠ Dwa typowe błędy: (1) liczenie połowy z całości zamiast z reszty (odpowiedzi A i C); (2) dodawanie zużycia zamiast odejmowania (odpowiedzi A i B) — ziemi przecież ubywa.
Oskar jest o 6 lat starszy od swoich braci bliźniaków. Obecnie Oskar i jego dwaj bracia mają razem 42 lata. Ile lat ma obecnie każdy z bliźniaków?
A.18
B.16
C.14
D.12
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Oznaczamy przez b wiek jednego bliźniaka. Drugi ma tyle samo, a Oskar b+6.
Uwaga: bliźniaków jest dwóch, więc w sumie ich wiek liczymy dwa razy.
b+b+(b+6)=42, czyli 3b+6=42.
3b=36, więc b=12 lat.
Odpowiedź D. Sprawdzenie: 12+12+18=42 ✓
💡 Wskazówka: Bliźniacy to dwie osoby w tym samym wieku — łatwo policzyć ich jako jedną. Wypisz wszystkie trzy wieki osobno, zanim je zsumujesz.
⚠ Najczęstszy błąd: policzenie bliźniaków jako jednej osoby (2b+6=42, czyli b=18 — kusząca odpowiedź A). Drugi błąd: podanie wieku Oskara (18) zamiast bliźniaków.
Sprzedawca kupił od ogrodnika róże i tulipany za łączną kwotę 580 zł. Jeden tulipan kosztował 1,20 zł, a cena jednej róży wynosiła 4 zł. Sprzedawca kupił o 50 tulipanów więcej niż róż. Dokończ zdanie. Jeśli liczbę zakupionych tulipanów oznaczymy przez t, to zależności opisuje równanie
A.1,2(t+50)+4t=580
B.1,2(t−50)+4t=580
C.1,2t+4(t−50)=580
D.1,2t+4(t+50)=580
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Uwaga na to, co oznacza litera: t to liczba tulipanów — czyli tych, których jest więcej.
Skoro tulipanów jest o 50 więcej niż róż, to róż jest o 50 mniej: t−50.
Zapisujemy koszty: tulipany 1,2⋅t, róże 4⋅(t−50).
Razem 580 zł: 1,2t+4(t−50)=580 — odpowiedź C.
(Rozwiązując: 1,2t+4t−200=580⇒5,2t=780⇒t=150 tulipanów i 100 róż.)
💡 Wskazówka: Zawsze sprawdź, czy litera oznacza wielkość większą czy mniejszą. Jeśli większą — przy drugiej stawiasz minus, jeśli mniejszą — plus.
⚠ Najczęstszy błąd: dopisanie +50 do róż (odpowiedź D), czyli odwrócenie relacji. Kontrola zdroworozsądkowa: róże są droższe, więc jeśli byłoby ich więcej, kwota szybko przekroczyłaby 580 zł.
O liczbie x wiemy, że 31 tej liczby jest o 43większa od 61 tej liczby. Które równanie pozwoli wyznaczyć liczbę x?
A.32x=61x+43
B.31x+43=65x
C.31x=61x+43
D.31x+43=61x
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Zdanie „A jest o k większe od B” zapisujemy jako A=B+k — dodajemy do tej mniejszej strony.
Tutaj A=31x (ta większa), B=61x, a k=43.
Zatem 31x=61x+43 — odpowiedź C.
Sprawdzenie sensu: 31 jest rzeczywiście większe od 61, więc kierunek się zgadza ✓
(Rozwiązując: 61x=43, czyli x=4,5.)
💡 Wskazówka: Trik pamięciowy: dodajesz do tego, czego jest mniej, żeby zrównać strony. Odpowiedź D robi odwrotnie — dodaje do większej strony.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź D, czyli dopisanie 43 po niewłaściwej stronie. Warto sprawdzić, czy równanie ma sensowne rozwiązanie — w D wychodzi x ujemne, co przy „liczbie większej o” powinno zapalić lampkę.
Zadanie 8(kwiecień 2016, egzamin gimnazjalny)1 pktśrednie
Cenę roweru obniżono o 8%. Klient kupił rower po obniżonej cenie i dzięki temu zapłacił o 120 zł mniej, niż zapłaciłby przed obniżką. Dokończ zdanie. Przed obniżką ten rower kosztował
A.2000 zł
B.1500 zł
C.1380 zł
D.960 zł
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Kluczowa obserwacja: kwota 120 zł to sama obniżka, czyli 8% ceny początkowej.
Zapisujemy: 0,08⋅c=120.
Stąd c=120:0,08=1500 zł.
Odpowiedź B.
Sposób „na 1 procent”: skoro 8% to 120 zł, to 1% to 15 zł, a 100% — 1500 zł ✓
💡 Wskazówka: Rozróżnij, co jest podane: kwota obniżki (jak tutaj) czy cena po obniżce. W pierwszym przypadku dzielisz przez 8%, w drugim przez 92% — to zupełnie inne rachunki.
⚠ Najczęstszy błąd: potraktowanie 120 zł jako ceny po obniżce albo pomnożenie 120⋅8=960 (kusząca odpowiedź D) zamiast podzielenia przez 0,08.
Zadanie 9(listopad 2012, egzamin gimnazjalny)1 pktśrednie
Do dzbanka wlano 2 jednakowe butelki soku. Ile takich samych butelek wody należy dolać do dzbanka, aby sok stanowił 25% napoju?
A.2
B.4
C.6
D.8
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
25% to 41, więc sok ma stanowić jedną czwartą całego napoju.
Skoro 2 butelki soku to 41 całości, to cały napój ma 2⋅4=8 butelek.
Wody trzeba dolać: 8−2=6 butelek.
Odpowiedź C. Sprawdzenie: 82=0,25=25% ✓
💡 Wskazówka: Zamieniaj procenty na ułamki: 25%=41, 20%=51, 50%=21. Wtedy takie zadania robi się w pamięci.
⚠ Najczęstszy błąd: podanie całkowitej liczby butelek (8 — kusząca odpowiedź D) zamiast liczby butelek wody do dolania. Dwie butelki soku są już w dzbanku.
Zadanie 11(grudzień 2011, egzamin gimnazjalny)1 pkttrudniejsze
Ania i Tomek mają razem 14 lat. Dwa lata temu Tomek był 4 razy starszy od Ani. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Ania jest dwa razy młodsza od Tomka.
P
F
Tomek jest o 6 lat starszy od Ani.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: F, P
Oznaczamy obecny wiek: Ania a, Tomek t. Wiemy, że a+t=14.
Kluczowy krok: dwa lata temu oboje byli o 2 lata młodsi — Ania miała a−2, a Tomek t−2.
Warunek z przeszłości: t−2=4(a−2), czyli t−2=4a−8, stąd t=4a−6.
Wstawiamy do pierwszego równania: a+4a−6=14, czyli 5a=20, więc a=4 i t=10.
Zdanie 1: czy Ania jest dwa razy młodsza? Byłoby tak przy 4 i 8, a Tomek ma 10 — fałsz.
Zdanie 2:10−4=6 ✓ — prawda. Odpowiedzi: F, P.
Sprawdzenie warunku: dwa lata temu Ania miała 2 lata, Tomek 8, a 8=4⋅2 ✓
💡 Wskazówka: W zadaniach „ile lat temu / za ile lat” odejmij (lub dodaj) tę samą liczbę każdej osobie. Różnica wieku nigdy się nie zmienia — to bardzo przydatna kontrola.
⚠ Najczęstszy błąd: odjęcie 2 lat tylko jednej osobie. Drugi błąd: potraktowanie „4 razy starszy” jako warunku obecnego, mimo że dotyczy przeszłości.
W pojemniku znajdują się niebieskie, czarne i zielone piłeczki. Piłeczek czarnych jest o 20% mniej niż niebieskich, a niebieskich o 6 mniej niż zielonych. Niebieskich i zielonych piłeczek jest łącznie o 48 więcej niż czarnych. Przez n oznaczamy liczbę piłeczek niebieskich. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Treść tego zadania opisuje równanie n+(n+6)=0,8n+48.
P
F
W pojemniku jest 29 piłeczek zielonych.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, F
Zapisujemy wszystkie kolory przez n — liczbę niebieskich.
Czarne: o 20% mniej niż niebieskich, czyli 0,8n.
Zielone: niebieskich jest o 6 mniej niż zielonych, więc zielonych jest o 6 więcej: n+6.
Zdanie 1. „Niebieskich i zielonych łącznie o 48 więcej niż czarnych” zapisujemy: n+(n+6)=0,8n+48 ✓ — dokładnie to równanie — prawda.
Zdanie 2. Rozwiązujemy: 2n+6=0,8n+48, czyli 1,2n=42, więc n=35.
Zielonych jest 35+6=41, a nie 29 — fałsz. Odpowiedzi: P, F.
💡 Wskazówka: „O 20% mniej” to mnożnik 0,8 — nie odejmowanie liczby 20. Warto ten mnożnik zapisać od razu, zanim zacznie się budować równanie.
⚠ Najczęstszy błąd w zdaniu 2: podanie liczby niebieskich (35) zamiast zielonych. Drugi błąd: zapisanie zielonych jako n−6, czyli odwrócenie relacji.
Do wykonania origami Ela przygotowała łącznie 160 kartek w czterech kolorach: białym, niebieskim, zielonym i czerwonym. Kartek białych było 37. Kartek niebieskich było 1,5 raza więcej niż czerwonych, a kartek zielonych było o 10 mniej niż czerwonych. Oblicz, ile kartek niebieskich przygotowała Ela.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 57 kartek niebieskich
Oznaczamy przez c liczbę kartek czerwonych — bo do nich odnoszą się dwa pozostałe kolory.
Porządkujemy: 3,5c+27=160, czyli 3,5c=133, więc c=38.
Pytanie dotyczy niebieskich: 1,5⋅38=57.
Odpowiedź: Ela przygotowała 57 kartek niebieskich.
Sprawdzenie: 37+57+38+28=160 ✓
💡 Wskazówka: Wybierz na niewiadomą ten kolor, do którego odnoszą się pozostałe — tu czerwony. Gdybyś oznaczył niebieskie, czerwone wyszłyby jako 1,5n, a zielone jeszcze gorzej.
⚠ Najczęstszy błąd: zatrzymanie się na c=38 i podanie tej liczby. Zadanie pyta o niebieskie, więc trzeba jeszcze pomnożyć przez 1,5.
Drużynę harcerską można podzielić na 4-osobowe zespoły. Gdyby ta drużyna liczyła o 3 osoby mniej, to harcerzy można by podzielić na zespoły 5-osobowe. Liczba zespołów 5-osobowych byłaby o 2 mniejsza od liczby zespołów 4-osobowych. Oblicz, ile osób jest w tej drużynie. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 28 osób
Oznaczamy przez n liczbę harcerzy w drużynie.
Liczba zespołów 4-osobowych: 4n.
Gdyby było o 3 osoby mniej, zespołów 5-osobowych byłoby: 5n−3.
Warunek — zespołów pięcioosobowych jest o 2mniej: 5n−3=4n−2.
Mnożymy obie strony przez 20, żeby pozbyć się ułamków: 4(n−3)=5n−40.
4n−12=5n−40, czyli n=28.
Odpowiedź: w drużynie jest 28 osób.
Sprawdzenie: 28:4=7 zespołów czteroosobowych, (28−3):5=5 zespołów pięcioosobowych, a 7−5=2 ✓
💡 Wskazówka: Przy równaniu z dwoma ułamkami pomnóż obie strony przez NWW mianowników (tu 20). Zadanie zamienia się wtedy w proste równanie liniowe.
⚠ Najczęstszy błąd: zapisanie warunku odwrotnie (5n−3+2=4n jest poprawne, ale 5n−3=4n+2 już nie). Zespołów pięcioosobowych jest mniej, bo są liczniejsze.
Liczbę 157 zapisano w postaci sumy trzech ułamków zwykłych, z których jeden jest równy 51, a drugi 61. Uzasadnij, że trzeci składnik tej sumy można przedstawić w postaci ułamka zwykłego, którego licznik jest równy 1, a mianownik jest liczbą całkowitą dodatnią. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: trzeci składnik to 1/10
Trzeci składnik wyznaczamy przez odejmowanie: x=157−51−61.
Szukamy wspólnego mianownika dla 15, 5 i 6. Rozkładamy: 15=3⋅5, 5, 6=2⋅3 — najmniejszy wspólny to 30.
Rozszerzamy każdy ułamek: 157=3014, 51=306, 61=305.
Odejmujemy: x=3014−306−305=303.
Skracamy przez 3: 303=101.
Otrzymaliśmy ułamek o liczniku 1 i mianowniku 10 — czyli liczbie całkowitej dodatniej. To należało uzasadnić.
Sprawdzenie: 51+61+101=306+5+3=3014=157 ✓
💡 Wskazówka: Nie zatrzymuj się na 303 — dopiero po skróceniu widać, że licznik wynosi 1. Właśnie o to pyta zadanie.
⚠ Najczęstszy błąd: podanie wyniku 303 bez skrócenia. Formalnie to ta sama liczba, ale zadanie wymaga pokazania postaci z licznikiem 1 — bez skrócenia uzasadnienie jest niepełne.
Troje przyjaciół — Andrzej, Basia i Marek — zbiera plakaty. Andrzej ma o 28 plakatów więcej od Basi, a Marek ma ich 3 razy mniej od Basi. Andrzej i Marek mają razem 2 razy więcej plakatów od Basi. Oblicz, ile plakatów ma każde z tych przyjaciół. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: Basia 42, Andrzej 70, Marek 14
Oznaczamy przez b liczbę plakatów Basi — do niej odnoszą się obaj chłopcy.
Andrzej: b+28. Marek: 3b.
Trzeci warunek: Andrzej i Marek razem mają 2 razy więcej niż Basia:
(b+28)+3b=2b.
Mnożymy obie strony przez 3: 3b+84+b=6b, czyli 4b+84=6b.
84=2b, więc b=42.
Andrzej: 42+28=70. Marek: 42:3=14.
Odpowiedź: Basia ma 42 plakaty, Andrzej 70, a Marek 14.
Sprawdzenie: 70+14=84=2⋅42 ✓
💡 Wskazówka: Gdy trzy osoby są porównywane, oznacz literą tę, która występuje w największej liczbie porównań — tu Basię. Pozostałe wyrażą się przez nią bez kombinowania.
⚠ Najczęstszy błąd: zapisanie Marka jako 3b zamiast 3b. „Trzy razy mniej” oznacza dzielenie, a nie mnożenie.
Ela i Ania dostały w prezencie po jednym zestawie puzzli o takiej samej liczbie elementów. Ela ułożyła 52 swoich puzzli, a Ania 31 swoich. Dziewczynki ułożyły łącznie 440 elementów. Oblicz, z ilu elementów składa się jeden zestaw puzzli. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 600 elementów
Oznaczamy przez n liczbę elementów w jednym zestawie (oba są takie same).
Ela ułożyła 52n, Ania 31n, a razem 440 elementów:
52n+31n=440.
Sprowadzamy ułamki do mianownika 15: 156n+155n=1511n.
Zatem 1511n=440, więc n=440⋅1115=600.
Odpowiedź: jeden zestaw składa się z 600 elementów.
Sprawdzenie: Ela ułożyła 240, Ania 200, a 240+200=440 ✓
💡 Wskazówka: Uwaga na pytanie: zadanie prosi o jeden zestaw, a nie o oba razem. Ułamki 52 i 31 odnoszą się do własnych zestawów każdej z dziewczynek.
⚠ Najczęstszy błąd: potraktowanie 440 jako części wspólnej puli dwóch zestawów i podzielenie wyniku przez 2. Każda dziewczynka układała swój zestaw.
Do księgarni dostarczono łącznie 240 książek w czterech językach. Książek w języku włoskim było 3 razy mniej niż w niemieckim, książek w angielskim było 2 razy więcej niż w niemieckim, a w francuskim o 20 więcej niż we włoskim. Oblicz, ile książek w języku francuskim dostarczono. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 40 książek
Oznaczamy przez n liczbę książek niemieckich — to do nich odnoszą się dwa pozostałe języki.
Włoskie: 3n. Angielskie: 2n. Francuskie: 3n+20.
Sumujemy wszystkie cztery: 3n+n+2n+(3n+20)=240.
Mnożymy wszystko przez 3: n+3n+6n+n+60=720, czyli 11n=660, więc n=60.
Włoskie: 60:3=20. Francuskie: 20+20=40.
Odpowiedź: dostarczono 40 książek w języku francuskim.
Sprawdzenie: 20+60+120+40=240 ✓
💡 Wskazówka: Przy czterech wielkościach narysuj sobie krótką listę: „niemiecki = n, włoski = …, angielski = …, francuski = …”. Dopiero potem sumuj — inaczej łatwo o pominięcie jednego składnika.
⚠ Najczęstszy błąd: zatrzymanie się na n=60 albo podanie liczby włoskich (20). Zadanie pyta o francuskie, więc trzeba zrobić jeszcze dwa kroki.
W kasie są banknoty 20-złotowe i 50-złotowe. Liczba banknotów 20-złotowych jest taka sama jak liczba banknotów 50-złotowych. Łączna wartość wszystkich banknotów 50-złotowych jest o 6 tysięcy złotych większa od łącznej wartości banknotów 20-złotowych. Oblicz, ile banknotów 20-złotowych jest w kasie. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 200 banknotów
Oznaczamy przez b liczbę banknotów każdego rodzaju — jest ich tyle samo.
Wartość banknotów 50-złotowych: 50b. Wartość 20-złotowych: 20b.
Warunek: pięćdziesiątek jest o 6000 zł więcej: 50b−20b=6000.
30b=6000, więc b=200.
Odpowiedź: w kasie jest 200 banknotów 20-złotowych.
Sprawdzenie: 200⋅50=10000 zł, 200⋅20=4000 zł, a różnica to 6000 zł ✓
💡 Wskazówka: Skoro banknotów jest po tyle samo, każda para (jedna dwudziestka + jedna pięćdziesiątka) daje różnicę 30 zł. Wystarczy więc podzielić 6000:30.
⚠ Najczęstszy błąd: dodanie wartości zamiast odjęcia (70b=6000) albo pomylenie liczby banknotów z ich wartością. Sześć tysięcy to różnica kwot, nie liczba sztuk.
W zespole tańca nowoczesnego liczba dziewcząt jest dwa razy większa od liczby chłopców. Gdy na próbie nieobecnych było 2 chłopców i 1 dziewczyna, to liczba obecnych chłopców stanowiła 52 liczby obecnych dziewcząt. Z ilu osób składa się zespół? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 24 osoby
Oznaczamy przez c liczbę chłopców w całym zespole. Dziewcząt jest dwa razy więcej: 2c.
Na próbie zabrakło 2 chłopców i 1 dziewczyny, więc obecnych było: chłopców c−2, dziewcząt 2c−1.
Warunek: obecni chłopcy to 52 obecnych dziewcząt:
c−2=52(2c−1).
Mnożymy obie strony przez 5: 5c−10=2(2c−1)=4c−2.
5c−10=4c−2, czyli c=8 chłopców, a dziewcząt 2⋅8=16.
Cały zespół: 8+16=24 osoby.
Odpowiedź: zespół składa się z 24 osób.
Sprawdzenie: obecnych było 6 chłopców i 15 dziewcząt, a 52⋅15=6 ✓
💡 Wskazówka: Pilnuj, które liczby dotyczą całego zespołu, a które tylko obecnych na próbie. Warto zapisać je w dwóch kolumnach — inaczej łatwo pomieszać warunki.
⚠ Najczęstszy błąd: zatrzymanie się na c=8 i podanie liczby chłopców. Zadanie pyta o cały zespół, więc trzeba dodać dziewczęta.
Ania chciała kupić 10 jednakowych puszek karmy dla psa, ale zabrakło jej 11 złotych. Kupiła 6 takich puszek karmy i zostało jej 3,40 złotych. Ile kosztuje jedna puszka karmy? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 3,60 zł
Sprytne podejście: patrzymy na różnicę obu sytuacji, dzięki czemu nie musimy znać kwoty, którą Ania miała.
Gdyby kupiła 10 puszek, brakowałoby jej 11 zł. Kupując 6 puszek, zostało jej 3,40 zł.
Różnica w liczbie puszek: 10−6=4 puszki.
Różnica w pieniądzach: od „zostało 3,40 zł” do „brakuje 11 zł” to 3,40+11=14,40 zł.
Zatem 4 puszki kosztują 14,40 zł, czyli jedna: 14,40:4=3,60 zł.
Odpowiedź: jedna puszka karmy kosztuje 3,60 zł.
Sprawdzenie: Ania miała 6⋅3,60+3,40=25 zł. Na 10 puszek trzeba 36 zł, więc brakowałoby jej 11 zł ✓
💡 Wskazówka: Klasyczny schemat „za mało / za dużo”: dodaj brakującą kwotę do reszty, żeby otrzymać wartość różnicy w sztukach. Nie trzeba wtedy dwóch niewiadomych.
⚠ Najczęstszy błąd: odjęcie 11−3,40 zamiast dodania. Brakujące 11 zł i pozostałe 3,40 zł są po przeciwnych stronach — dlatego się sumują.
W kwiaciarni było trzy razy więcej czerwonych róż niż białych. Pan Nowak kupił 40 czerwonych róż i wtedy w kwiaciarni zostało dwa razy więcej białych róż niż czerwonych. Ile białych róż było w kwiaciarni? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 16 białych róż
Oznaczamy przez b liczbę róż białych. Czerwonych było trzy razy więcej: 3b.
Po zakupie 40 czerwonych zostało ich 3b−40. Białych nie ubyło — nadal jest b.
Warunek: teraz białych jest dwa razy więcej niż czerwonych: b=2(3b−40).
b=6b−80, czyli 80=5b, więc b=16.
Odpowiedź: w kwiaciarni było 16 białych róż.
Sprawdzenie: czerwonych było 3⋅16=48; po sprzedaniu 40 zostało 8, a 16=2⋅8 ✓
💡 Wskazówka: Zwróć uwagę, że relacja się odwraca: na początku czerwonych było więcej, a po zakupie więcej jest białych. To normalne — ubyło tylko czerwonych.
⚠ Najczęstszy błąd: zapisanie warunku jako 2b=3b−40, czyli pomnożenie niewłaściwej strony. „Białych dwa razy więcej niż czerwonych” znaczy: białe=2⋅czerwone.
Do pracowni komputerowej kupiono 6 myszek bezprzewodowych i 6 myszek przewodowych. Cena myszki bezprzewodowej była o 11 zł wyższa od ceny myszki z przewodem. Za zakup wszystkich myszek zapłacono 234 zł. Ile najwięcej myszek bezprzewodowych można by kupić za tę kwotę? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 9 myszek
Oznaczamy przez p cenę myszki przewodowej (tańszej). Bezprzewodowa kosztuje p+11.
Kupiono po 6 sztuk każdego rodzaju za 234 zł: 6p+6(p+11)=234.
6p+6p+66=234, czyli 12p=168, więc p=14 zł.
Myszka bezprzewodowa kosztuje 14+11=25 zł.
Teraz drugie pytanie: ile takich myszek kupimy za 234 zł? 234:25=9,36.
Myszek nie kupuje się na sztuki ułamkowe, więc zaokrąglamy w dół: 9 myszek (za 225 zł, zostaje 9 zł).
Odpowiedź: za tę kwotę można kupić najwyżej 9 myszek bezprzewodowych.
💡 Wskazówka: Zadanie ma dwa etapy: najpierw równanie na cenę, potem dzielenie z zaokrągleniem w dół. Przy „ile najwięcej” resztę zawsze się odrzuca.
⚠ Dwa typowe błędy: (1) zaokrąglenie 9,36 w górę do 10 (zabrakłoby 16 zł); (2) podzielenie 234 zł przez cenę myszki przewodowej — zadanie pyta o bezprzewodowe.
W domu kultury zorganizowano konkurs recytatorski. Dla uczestników kupiono nagrody: książki i e-booki. Książki stanowiły 32 liczby kupionych nagród. E-booków było o 8 mniej niż książek. Ile kupiono książek? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 16 książek
Oznaczamy przez n liczbę wszystkich nagród.
Książki to 32 całości: 32n. Reszta to e-booki: 31n.
Warunek: e-booków jest o 8 mniej niż książek, czyli różnica wynosi 8:
32n−31n=8, czyli 31n=8.
Stąd n=24 nagrody łącznie.
Książek: 32⋅24=16.
Odpowiedź: kupiono 16 książek.
Sprawdzenie: e-booków było 24−16=8, a 16−8=8 ✓
💡 Wskazówka: Skoro książki to 32 całości, e-booki muszą być pozostałą 31. Ich różnica to więc dokładnie 31 całości — i to od razu daje rozwiązanie.
⚠ Najczęstszy błąd: podanie liczby wszystkich nagród (24) zamiast samych książek. Drugi błąd: potraktowanie 32 jako stosunku książek do e-booków, a nie do całości.
Boisko szkolne ma kształt prostokąta o wymiarach 46 m i 30 m. Postanowiono posiać na nim trawę. Do obsiania 40 m² powierzchni potrzebny jest jeden kilogram nasion. Nasiona sprzedawane są tylko w 10-kilogramowych workach, po 163 zł za worek. Oblicz koszt zakupu nasion potrzebnych do obsiania boiska. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 652 zł
Krok 1 — pole boiska:46⋅30=1380 m².
Krok 2 — ile nasion? Na 40 m² idzie 1 kg, więc 1380:40=34,5 kg.
Krok 3 — ile worków? Worek ma 10 kg: 34,5:10=3,45 worka.
Worków nie kupimy na ułamki, a nasion musi wystarczyć — zaokrąglamy więc w górę do 4 worków (3 worki dałyby tylko 30 kg, za mało).
Krok 4 — koszt:4⋅163=652 zł.
Odpowiedź: zakup nasion kosztuje 652 zł.
💡 Wskazówka: W jednym zadaniu mogą wystąpić oba kierunki zaokrąglania. Tu w górę, bo nasion musi wystarczyć — inaczej niż przy „ile najwięcej można kupić”, gdzie zaokrągla się w dół.
⚠ Najczęstszy błąd: zaokrąglenie 3,45 w dół do 3 worków (wyszłoby 489 zł) albo zapłacenie za 34,5 kg „na wagę”. Nasiona sprzedają tylko w całych workach.
Cenniki dwóch korporacji taksówkowych (należność = opłata początkowa + opłata za kilometry):
Taxi „Jedynka”
Taxi „Dwójka”
Opłata początkowa
3,20 zł
8,00 zł
Cena za 1 km trasy
3,20 zł
2,40 zł
Pan Jan korzystał z Taxi „Jedynka”, a pan Wojciech z Taxi „Dwójka”. Obaj pokonali trasę o tej samej długości i zapłacili tyle samo. Ile kilometrów miała ta trasa? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 6 km
Oznaczamy przez k długość trasy w kilometrach.
Koszt u „Jedynki”: 3,20+3,20k. Koszt u „Dwójki”: 8,00+2,40k.
Skoro zapłacili tyle samo, przyrównujemy: 3,20+3,20k=8,00+2,40k.
Przenosimy: 3,20k−2,40k=8,00−3,20, czyli 0,80k=4,80.
💡 Wskazówka: Sens zadania: „Dwójka” ma wyższą opłatę początkową (o 4,80 zł), ale tańszy kilometr (o 0,80 zł). Ta przewaga nadrabia różnicę dokładnie po 4,80:0,80=6 km.
⚠ Najczęstszy błąd: pominięcie opłaty początkowej u jednej z korporacji albo doliczenie jej do każdego kilometra. To opłata jednorazowa.
Zmieszano 40 dag rodzynek w cenie 12 zł za kilogram oraz 60 dag pestek dyni w cenie 17 zł za kilogram. Ile kosztuje 1 kilogram tej mieszanki? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 15 zł
Najpierw zamieniamy jednostki: 40 dag =0,4 kg, 60 dag =0,6 kg.
Zauważ, że razem daje to 0,4+0,6=1 kg — czyli od razu dokładnie kilogram mieszanki.
Koszt rodzynek: 0,4⋅12=4,80 zł.
Koszt pestek: 0,6⋅17=10,20 zł.
Razem: 4,80+10,20=15 zł — i to jest cena za cały kilogram mieszanki.
Odpowiedź: 1 kilogram mieszanki kosztuje 15 zł.
💡 Wskazówka: Sprawdź na początku, czy składniki sumują się do okrągłej masy — tutaj do 1 kg, więc na końcu nie trzeba nic przeliczać. To częsty zabieg w zadaniach o mieszankach.
⚠ Najczęstszy błąd: policzenie średniej cen(12+17):2=14,50 zł. To działałoby tylko przy równych masach — a tu pestek jest więcej, więc mieszanka jest droższa.
Pan Jan wybrał z bankomatu 2900 zł. Na tę kwotę składały się łącznie 22 banknoty 200-złotowe i 100-złotowe. Ile banknotów 100-złotowych wybrał pan Jan? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 15 banknotów
Oznaczamy przez d liczbę banknotów dwustuzłotowych. Skoro wszystkich jest 22, setek jest 22−d.
Zapisujemy wartość: 200d+100(22−d)=2900.
Opuszczamy nawias: 200d+2200−100d=2900.
100d=700, więc d=7 banknotów po 200 zł.
Setek jest zatem 22−7=15.
Odpowiedź: pan Jan wybrał 15 banknotów 100-złotowych.
Sprawdzenie: 7⋅200+15⋅100=1400+1500=2900 zł ✓
💡 Wskazówka: Sposób „na wszystkie setki”: gdyby wszystkie 22 banknoty były po 100 zł, dałyby 2200 zł. Brakuje 700 zł, a każda zamiana setki na dwusetkę dodaje 100 zł — stąd 7 dwusetek.
⚠ Najczęstszy błąd: podanie liczby banknotów 200-złotowych (7) zamiast setek. Warto podkreślić w treści, o które banknoty pyta zadanie.
Bilet normalny na koncert kosztuje 45 zł, a cena biletu ulgowego stanowi 95 ceny biletu normalnego. Janek zakupił pięć razy więcej biletów normalnych niż ulgowych. Za wszystkie bilety zapłacił 500 zł. Ile biletów każdego rodzaju zakupił Janek? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 2 ulgowe i 10 normalnych
Krok 1 — cena biletu ulgowego:95⋅45=25 zł.
Krok 2 — oznaczenia. Niech u to liczba biletów ulgowych (tych jest mniej). Normalnych jest pięć razy więcej: 5u.
Krok 3 — równanie na koszt:25u+45⋅5u=500.
25u+225u=500, czyli 250u=500, więc u=2.
Biletów normalnych: 5⋅2=10.
Odpowiedź: Janek kupił 2 bilety ulgowe i 10 normalnych.
Sprawdzenie: 2⋅25+10⋅45=50+450=500 zł ✓
💡 Wskazówka: Zawsze oznaczaj literą tę wielkość, której jest mniej — wtedy drugą zapisujesz przez mnożenie. Gdybyśmy oznaczyli bilety normalne, ulgowe wyszłyby jako 5n.
⚠ Najczęstszy błąd: pominięcie kroku z ceną ulgową i podstawienie 95 do równania kosztów. Najpierw policz konkretną cenę (25 zł), dopiero potem układaj równanie.
Z okazji dnia sportu w godzinach od 9:00 do 12:00 przeprowadzono połowę wszystkich zaplanowanych konkurencji, a między 12:00 a 14:00 — jeszcze 31z pozostałych. O godzinie 14:00 z powodu deszczu zakończono zawody. Tego dnia nie przeprowadzono 12 zaplanowanych konkurencji. Ile konkurencji planowano przeprowadzić? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 36 konkurencji
Oznaczamy przez n liczbę wszystkich zaplanowanych konkurencji.
Rano: przeprowadzono 21n, więc zostało 21n.
Po południu: przeprowadzono 31z pozostałych, czyli 31⋅21n=61n.
Nieprzeprowadzone to reszta: 21n−61n=63n−61n=62n=31n.
Z treści wiemy, że to 12 konkurencji: 31n=12, więc n=36.
Sprawdzenie: rano 18, po południu 31⋅18=6, nieprzeprowadzone 36−18−6=12 ✓
💡 Wskazówka: Zwrot „31z pozostałych” zmienia podstawę liczenia. Najpierw zapisz, ile zostało po pierwszym etapie, i dopiero od tej wielkości licz kolejny ułamek.
⚠ Najczęstszy błąd: policzenie 31 z całości zamiast z reszty. Wyszłoby wtedy, że nieprzeprowadzonych jest 61n, i cała odpowiedź byłaby dwa razy za duża.
W wyborach na przewodniczącego klasy kandydowało troje uczniów: Jacek, Helena i Grzegorz. Każdy uczeń oddał jeden ważny głos. Jacek otrzymał 9 głosów, co stanowiło 36% wszystkich głosów. Helena otrzymała o 6 głosów więcej niż Grzegorz. Oblicz, ile głosów otrzymała Helena, a ile Grzegorz. Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: Helena 11, Grzegorz 5
Krok 1 — ilu było głosujących? Skoro 9 głosów to 36% wszystkich, to wszystkich jest 9:0,36=25.
(W pamięci: 36% to 9, więc 4% to 1, a 100% to 25.)
Krok 2 — ile głosów zostało dla pozostałych?25−9=16 głosów dla Heleny i Grzegorza razem.
Krok 3 — podział. Niech g to głosy Grzegorza; Helena ma g+6.
g+(g+6)=16, czyli 2g=10, więc g=5.
Helena: 5+6=11 głosów.
Odpowiedź: Helena otrzymała 11 głosów, a Grzegorz 5.
Sprawdzenie: 9+11+5=25 ✓ oraz 259=0,36=36% ✓
💡 Wskazówka: Zadania „suma i różnica” mają szybki sposób: od sumy odejmij różnicę i podziel na pół, żeby dostać mniejszą liczbę. Tu: (16−6):2=5.
⚠ Najczęstszy błąd: podzielenie 16 głosów na pół (po 8) i zignorowanie różnicy 6. Drugi błąd: policzenie 36%z 9 zamiast potraktowania 9 jako 36% całości.
W wypożyczalni Gierka za wypożyczenie gry planszowej płaci się 8 zł za 3 dni i dodatkowo po 2,50 zł za każdy kolejny dzień. W wypożyczalni Planszówka płaci się 12 zł za 3 dni i po 2 zł za każdy kolejny dzień. Przy jakiej liczbie dni koszty wypożyczenia w obu wypożyczalniach są jednakowe? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 11 dni
Oznaczamy przez d całkowitą liczbę dni wypożyczenia. Pierwsze 3 dni są w cenie podstawowej, więc dni dodatkowych jest d−3.
Gierka:8+2,50⋅(d−3). Planszówka:12+2⋅(d−3).
Przyrównujemy koszty: 8+2,50(d−3)=12+2(d−3).
Przenosimy wyrazy z nawiasem na jedną stronę: 0,50⋅(d−3)=4.
Stąd d−3=8, czyli d=11 dni.
Odpowiedź: koszty zrównują się przy 11 dniach wypożyczenia.
💡 Wskazówka: Rozumowanie bez równania: Planszówka startuje o 4 zł drożej, ale każdy dodatkowy dzień jest u niej tańszy o 0,50 zł. Nadrabia więc różnicę po 4:0,50=8 dodatkowych dniach, czyli w 11. dniu.
⚠ Najczęstszy błąd: podanie odpowiedzi 8 dni — czyli liczby dni dodatkowych zamiast wszystkich. Trzeba doliczyć trzy dni z opłaty podstawowej.
Zadanie 33(kwiecień 2016, egzamin gimnazjalny)3 pkttrudniejsze
Uczniowie klas trzecich pojechali na wycieczkę pociągiem. W każdym zajętym przez nich przedziale było ośmioro uczniów. Jeśli w każdym przedziale byłoby sześcioro uczniów, to zajęliby oni o 3 przedziały więcej. Ilu uczniów pojechało na tę wycieczkę? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 72 uczniów
Oznaczamy przez u liczbę uczniów. Liczba przedziałów zależy od tego, ilu wsiada do każdego.
Po ośmioro: 8u przedziałów. Po sześcioro: 6u przedziałów.
Warunek: przy sześciu osobach przedziałów jest o 3więcej:
6u=8u+3.
Mnożymy obie strony przez 24 (NWW mianowników): 4u=3u+72.
Stąd u=72.
Odpowiedź: na wycieczkę pojechało 72 uczniów.
Sprawdzenie: 72:8=9 przedziałów, 72:6=12 przedziałów, a 12−9=3 ✓
💡 Wskazówka: Zwróć uwagę na kierunek: mniej osób w przedziale to więcej przedziałów. To zależność odwrotnie proporcjonalna — dlatego plus stoi przy ułamku z szóstką.
⚠ Najczęstszy błąd: zapisanie warunku odwrotnie (6u+3=8u) — wychodzi wtedy wynik ujemny, co powinno od razu zwrócić uwagę.
Zadanie 34(kwiecień 2013, egzamin gimnazjalny)3 pktśrednie
W pewnej klasie liczba chłopców stanowi 80% liczby dziewcząt. Gdyby do tej klasy doszło jeszcze trzech chłopców, to liczba chłopców byłaby równa liczbie dziewcząt. Ile dziewcząt jest w tej klasie? Zapisz obliczenia.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 15 dziewcząt
Oznaczamy przez d liczbę dziewcząt — to do nich odnosi się procent.
Chłopcy stanowią 80% dziewcząt, czyli jest ich 0,8d.
Warunek: po dołączeniu 3 chłopców liczby się zrównają: 0,8d+3=d.
Przenosimy: 3=d−0,8d=0,2d.
Stąd d=3:0,2=15.
Odpowiedź: w klasie jest 15 dziewcząt.
Sprawdzenie: chłopców jest 0,8⋅15=12; po dołączeniu trzech byłoby 15 — tyle samo co dziewcząt ✓
💡 Wskazówka: Kluczowa obserwacja: brakujący 20% (różnica między 100% a 80%) to dokładnie ci trzej chłopcy. Stąd od razu 20%=3, więc 100%=15.
⚠ Najczęstszy błąd: podanie liczby chłopców (12) zamiast dziewcząt. Drugi błąd: liczenie 80% z całej klasy zamiast z liczby dziewcząt.
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. C
2. D
3. A, D
4. D
5. D
6. C
7. C
8. B
9. C
10. B
11. F, P
12. P, F
13. 57 kartek niebieskich
14. 28 osób
15. trzeci składnik to 1/10
16. Basia 42, Andrzej 70, Marek 14
17. 600 elementów
18. 40 książek
19. 200 banknotów
20. 24 osoby
21. 3,60 zł
22. 16 białych róż
23. 9 myszek
24. 16 książek
25. 652 zł
26. 6 km
27. 15 zł
28. 15 banknotów
29. 2 ulgowe i 10 normalnych
30. 36 konkurencji
31. Helena 11, Grzegorz 5
32. 11 dni
33. 72 uczniów
34. 15 dziewcząt
Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty oraz z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Przed egzaminem: karty pracy i arkusze z kluczem
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Do ćwiczeń na papierze: zestaw kart z tego tematu i arkusze egzaminacyjne z rozwiązaniami.
Płatny zestaw · sklep
Zadania tekstowe z równaniami, klasy 7–8 — 10 kart pracy PDF z kluczem
10 kart pracy z matematyki dla klas 7–8: zapis treści wyrażeniem, zadania o liczbach i wieku, kolejne liczby, geometria, zakupy, ruch…
Znajdź w treści jedno zdanie, które wiąże znane z nieznanym — najczęściej zaczyna się od „razem”, „w sumie” albo „łącznie”. To zdanie jest równaniem zapisanym słowami. Reszta treści opisuje tylko zależności między wielkościami.
Co oznaczyć jako x?
Najmniejszą z porównywanych wielkości. Wtedy pozostałe zapiszesz przez dodawanie i mnożenie zamiast przez ułamki. Jeśli zadanie pyta o większą, policzysz ją na końcu — to jeden dodatkowy krok, ale prostszy rachunek.
Jak rozwiązać zadanie o wieku?
Wykorzystaj to, że różnica wieku jest stała. Zapisz oba wieki przez jedną niewiadomą, a jeśli w treści pojawia się „za n lat”, dopisz +ndo obu wyrażeń naraz.
Ile punktów można dostać za samo równanie bez wyniku?
W zadaniach otwartych zwykle część punktów — poprawnie ułożone równanie jest osobno punktowanym etapem. Dlatego warto je zapisać nawet wtedy, gdy nie masz pewności co do dalszych obliczeń.
Czy trzeba pisać odpowiedź pełnym zdaniem?
Tak, i z jednostką. To ostatni etap rozwiązania, a przy okazji wymusza sprawdzenie, czy wynik odpowiada na zadane pytanie — a nie na pytanie, które pojawiło się po drodze.
Jak sprawdzić, czy wynik jest sensowny?
Podstaw go do treści zadania, nie do swojego równania. Sprawdź też realność: liczba osób i przedmiotów musi być całkowita, wiek dodatni, a cena po obniżce niższa od wyjściowej.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-30. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-12
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.