Strona główna › Egzamin ósmoklasisty › Skala i mapa na egzaminie ósmoklasisty
Skala i mapa na egzaminie ósmoklasisty
Skala to najprostszy dział w całym egzaminie i jednocześnie ten, w którym gubi się najwięcej zer. Sam rachunek to jedno mnożenie albo jedno dzielenie. Cała trudność leży w zamianie jednostek — bo wynik wychodzi w centymetrach, a odpowiedź ma być w kilometrach, i między nimi jest sto tysięcy.
Przejdź od razu do zadań (5) ↓
Co znaczy zapis 1 : 50 000
Skala to stosunek dwóch długości: tej na mapie do tej w terenie. Zapis znaczy dokładnie tyle, że jednej jednostce na mapie odpowiada takich samych jednostek w rzeczywistości.
Słowa „takich samych” są tu najważniejsze. Skala nie mówi nic o centymetrach ani kilometrach — działa na dowolnych jednostkach, byle po obu stronach były te same. Jeden centymetr na mapie to centymetrów w terenie, a jeden milimetr to milimetrów.
Stąd wynika reguła, która porządkuje cały dział: najpierw skala, potem jednostki. Nigdy odwrotnie.
Druga liczba mówi też, jak bardzo obraz jest pomniejszony. Im większa, tym mapa obejmuje większy teren i tym mniej na niej szczegółów. Mapa w skali jest mniej dokładna niż ta w skali , choć liczba jest większa.
Z mapy w teren i z terenu na mapę
Kierunki są dwa i mylą się nagminnie, więc warto je zapamiętać przez sens, a nie przez wzór.
- z mapy w teren — rzeczywistość jest większa, więc mnożymy przez skalę,
- z terenu na mapę — obraz jest mniejszy, więc dzielimy przez skalę.
Kontrola kierunku zajmuje sekundę i ratuje przed najgorszym błędem tego działu: odległość w terenie musi wyjść większa niż na mapie. Jeśli wyszła mniejsza, działanie zostało odwrócone.
Trzeci wariant to obliczenie samej skali: dzieli się odległość na mapie przez odległość w terenie, sprowadziwszy je wcześniej do tej samej jednostki. Wynik zapisuje się w postaci , więc licznik trzeba doprowadzić do jedynki.
Zamiana jednostek długości — gdzie gubi się zera
Tu przewracają się wszystkie zadania z tego działu. Wynik po pomnożeniu przez skalę wychodzi w centymetrach, a odpowiedzi w arkuszu są w metrach albo kilometrach.
Trzy przeliczniki wystarczą do wszystkiego:
- 1 m cm,
- 1 km m,
- 1 km cm.
Ostatni z nich jest kluczowy i wart zapamiętania osobno, bo powstaje z przemnożenia dwóch poprzednich — a właśnie w tym mnożeniu gubi się zera.
Praktyczna konsekwencja: w skali jeden centymetr na mapie to dokładnie jeden kilometr w terenie. To najwygodniejszy punkt odniesienia w całym dziale i warto go używać jako sprawdzianu rzędu wielkości.
Pełny mechanizm przeliczania opisuję na stronie o zamianie jednostek — tam chodzi głównie o czas, ale zasada jest identyczna.
Skala na planie mieszkania i na planie działki
Plany różnią się od map wyłącznie rzędem wielkości skali. Plan mieszkania rysuje się w skali albo , plan działki w , a mapa turystyczna w .
Metoda jest ta sama, ale przy małych skalach jednostką docelową są metry, nie kilometry. W skali jeden centymetr na planie to 100 cm, czyli równo metr.
Zadania o planach często pytają nie o długość, lecz o pole pomieszczenia. Wtedy trzeba przeliczyć obie długości osobno, a dopiero potem policzyć pole — mnożenie pola z planu przez skalę daje wynik błędny.
Dzieje się tak dlatego, że przy dwukrotnym powiększeniu długości pole rośnie czterokrotnie. To ta sama zależność, która stoi za polami figur: pole zależy od dwóch wymiarów naraz.
Odległość w linii prostej a odległość drogą
Zadania egzaminacyjne bywają sformułowane tak, że rozróżnienie decyduje o poprawności odpowiedzi. Skala przelicza odległość zmierzoną na mapie, a nie długość trasy, którą trzeba faktycznie pokonać.
Jeśli treść mówi o odległości w linii prostej, mierzy się odcinek między punktami. Jeśli o trasie drogą, mierzy się długość zaznaczonej linii — nawet jeśli jest kręta.
W obu przypadkach przelicznik jest identyczny. Różnica dotyczy wyłącznie tego, co się mierzy przed przeliczeniem.
Warto też zauważyć, że skala nie zmienia się w zależności od kierunku. Ten sam centymetr oznacza tyle samo w poziomie i w pionie — mapa jest pomniejszona równomiernie.
Skala to stosunek — dlatego nie ma jednostki
Skala jest liczbą niemianowaną. Zapis „skala cm” jest błędny, bo obie strony stosunku skracają się jednostkowo.
To bezpośrednia konsekwencja tego, że skala porównuje dwie długości tego samego rodzaju. Podobnie jak przy podziale proporcjonalnym, sam stosunek nie niesie jednostek — dostaje je dopiero konkretna wielkość, którą przez niego przeliczamy.
Praktyczna korzyść z tej obserwacji: nie trzeba pamiętać, w czym „jest wyrażona” skala, bo w niczym nie jest. Wystarczy pilnować, żeby po obu stronach rachunku używać tej samej jednostki, a przeliczyć na docelową dopiero na końcu.
Ta sama liczba działa więc niezależnie od tego, w jakich jednostkach liczymy — w centymetrach, metrach czy kilometrach. Nie przenosi się natomiast na powiększoną kopię mapy: powiększenie zmienia skalę, więc trzeba ją przeliczyć od nowa.
Przykłady krok po kroku
Cztery zadania krok po kroku: z mapy w teren, z terenu na mapę, wyznaczenie skali i pole na planie.
Przykład 1 Z mapy w teren
Na mapie w skali odległość między dwoma miastami wynosi 4 cm. Ile kilometrów dzieli je w rzeczywistości?
- Kierunek: z mapy w teren, więc mnożę przez skalę.
- cm. Uwaga — wynik jest w centymetrach, bo skala działa na tych samych jednostkach.
- Zamieniam na kilometry: 1 km cm, więc km.
- Kontrola kierunku: odległość w terenie (2 km) jest większa niż na mapie (4 cm) ✓
- Kontrola rzędu wielkości: w skali jeden centymetr to kilometr, a nasza skala jest dwa razy dokładniejsza, więc cztery centymetry dają dwa kilometry ✓
Odpowiedź: Miasta dzieli 2 km.
Przykład 2 Z terenu na mapę
Rzeczywista długość mostu wynosi 600 m. Jaką długość będzie miał ten most na mapie w skali ?
- Kierunek: z terenu na mapę, więc dzielę przez skalę.
- Najpierw sprowadzam do wspólnej jednostki: 600 m cm.
- cm.
- Kontrola kierunku: długość na mapie (3 cm) jest mniejsza niż w terenie (600 m) ✓
- Pominięcie zamiany metrów na centymetry dałoby — wynik zaniżony sto razy.
Odpowiedź: Na mapie most będzie miał 3 cm.
Przykład 3 Wyznaczanie skali
Odcinek o długości 5 cm na planie odpowiada odległości 250 m w terenie. W jakiej skali sporządzono plan?
- Sprowadzam obie długości do tej samej jednostki: 250 m cm.
- Zapisuję stosunek: .
- Doprowadzam pierwszą liczbę do jedynki, dzieląc obie przez 5: .
- Kontrola: 1 cm na planie to 5000 cm, czyli 50 m. Pięć centymetrów daje więc 250 m ✓
- Skala wyszła liczbą niemianowaną — i tak powinno być, bo obie strony stosunku były w centymetrach.
Odpowiedź: Plan sporządzono w skali .
Przykład 4 Pole pomieszczenia z planu
Na planie w skali pokój ma wymiary 4 cm na 3 cm. Jakie jest jego rzeczywiste pole?
- Przeliczam każdy wymiar osobno: cm m oraz cm m.
- Dopiero teraz liczę pole: m².
- Sprawdzam błędną drogę: pole na planie to 12 cm², a pomnożenie go przez 100 dałoby 1200 cm², czyli 0,12 m² — wynik sto razy za mały.
- Powód: przy stukrotnym powiększeniu długości pole rośnie razy, nie sto.
- Kontrola sensowności: pokój cztery metry na trzy to typowy pokój, a 0,12 m² to powierzchnia kartki papieru ✓
Odpowiedź: Rzeczywiste pole pokoju wynosi 12 m².
Najczęstsze błędy
Cztery błędy tego działu. Pierwsze dwa dotyczą jednostek, trzeci kierunku, czwarty — pól.
Zapomnienie o zamianie jednostek po pomnożeniu przez skalę
Skąd się bierze: Skala działa na tych samych jednostkach, więc po pomnożeniu centymetrów z mapy wynik nadal jest w centymetrach. Zapisanie go jako metrów albo kilometrów zaniża odpowiedź sto albo sto tysięcy razy.
Jak zrobić dobrze: Zapisz jednostkę przy każdym kroku rachunku, a zamianę wykonaj jako osobne, ostatnie działanie. Zapamiętaj jeden przelicznik: kilometr to sto tysięcy centymetrów.
Odwrócenie kierunku przeliczania
Skąd się bierze: Mnożenie i dzielenie przez skalę łatwo pomylić, bo oba wyglądają w zapisie podobnie. Wynik wychodzi wtedy absurdalny — teren mniejszy od mapy — ale bywa zapisany bez namysłu.
Jak zrobić dobrze: Sprawdź sens przed zapisaniem odpowiedzi: rzeczywistość jest zawsze większa niż mapa. Z mapy w teren mnożymy, z terenu na mapę dzielimy.
Traktowanie większej liczby w skali jako dokładniejszej mapy
Skąd się bierze: Odruch podpowiada, że większa liczba to więcej szczegółów. Jest odwrotnie — skala jeden do stu tysięcy oznacza mocniejsze pomniejszenie niż jeden do dwudziestu pięciu tysięcy, więc mapa pokazuje większy obszar mniej dokładnie.
Jak zrobić dobrze: Czytaj drugą liczbę jako krotność pomniejszenia. Im większa, tym mocniej teren został zmniejszony i tym mniej szczegółów mieści się na mapie.
Mnożenie pola przez skalę zamiast przeliczania wymiarów
Skąd się bierze: Pole zależy od dwóch wymiarów naraz, więc przy stukrotnym powiększeniu długości rośnie dziesięć tysięcy razy. Pomnożenie pola z planu przez samą skalę daje wynik zaniżony o cały rząd wielkości.
Jak zrobić dobrze: Przelicz każdy wymiar osobno, a pole policz dopiero z otrzymanych rzeczywistych długości. Kontrolą jest sensowność — pokój ma kilkanaście metrów kwadratowych, nie ułamek metra.
Zadania z egzaminu ósmoklasisty — długości przedmiotów i odległości w terenie
Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Zadania zamknięte
Zadanie 1 (maj 2026)1 pkttrudniejsze
| Odległość w linii prostej schroniska od muzeum jest równa odległości w linii prostej schroniska od wieży widokowej. | P | F |
| Odległość w linii prostej muzeum od wieży widokowej jest mniejsza niż 10 km. | P | F |
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
- Najwygodniej ustawić schronisko w początku układu: kierunek wschodni to „w prawo”, północny — „w górę”.
- • •
- Zdanie 1. Odległość od mierzymy wzdłuż linii wschód–zachód: km.
- Odległość od liczymy z twierdzenia Pitagorasa (przesunięcie km w bok i km w górę):
- km
- Obie odległości wynoszą 5 km ✓ — prawda. (To znajomy trójkąt 3–4–5.)
- Zdanie 2. Z do przesuwamy się o km na wschód i km na południe:
- km
- ✓ — prawda.
- Odpowiedzi: P, P.
💡 Wskazówka: Porównanie z 10 km można zrobić bez pierwiastkowania: wobec 10 to to samo co 90 wobec 100. Mniejsza liczba pod pierwiastkiem — mniejsza odległość.
⚠ Najczęstszy błąd: dodanie przesunięć zamiast użycia Pitagorasa ( km). Odległość „w linii prostej” to przeciwprostokątna, a nie suma drogi na wschód i na południe.
Zadanie 2 (czerwiec 2024)1 pktśrednie
W terenie odległość między wejściami do tych obiektów jest w linii prostej równa
- A. 4,2 m
- B. 42 m
- C. 420 m
- D. 4200 m
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
- Skala znaczy: 1 cm na planie to 5000 cm w terenie.
- Krok 1 — mnożymy przez przelicznik.
- cm
- Krok 2 — zamieniamy na metry. W metrze jest 100 cm:
- m.
- Odpowiedź C.
💡 Wskazówka: Skrót wart zapamiętania: przy skali 1 cm na planie to 50 m w terenie (bo 5000 cm m). Wtedy m — jednym mnożeniem.
⚠ Najczęstszy błąd: zatrzymanie się na centymetrach albo podzielenie przez 1000 zamiast przez 100 (wychodzi wtedy 42 m — odpowiedź B). Warto pilnować, w jakiej jednostce są odpowiedzi.
Zadanie 3 (maj 2023)1 pktśrednie
Odległość w linii prostej w terenie między tymi przystankami jest równa
- A. 320 m
- B. 500 m
- C. 3200 m
- D. 5000 m
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
- Skala znaczy, że 1 cm na planie odpowiada cm w terenie.
- Krok 1 — odległość w centymetrach.
- cm
- Krok 2 — zamiana na metry.
- m.
- Odpowiedź A.
- Szybciej: cm m, więc m ✓
💡 Wskazówka: Odpowiedź 3200 m (czyli ponad 3 km między dwoma przystankami w centrum miasta) powinna od razu wydać się podejrzana. Sprawdzanie, czy wynik ma sens, wyłapuje większość błędów jednostkowych.
⚠ Najczęstszy błąd: podzielenie liczby centymetrów przez 10 zamiast przez 100 — stąd bierze się kusząca odpowiedź C.
Zadanie 4 (maj 2021)1 pkttrudniejsze
- A. 5
- B. 4
- C. 3
- D. 2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
- Linie pokrywają się tam, gdzie odległość od początku listewki jest jednocześnie wielokrotnością i wielokrotnością — czyli wielokrotnością ich najmniejszej wspólnej wielokrotności:
- cm
- Wypisujemy wielokrotności mieszczące się na listewce:
- , , , — to cztery miejsca.
- Uwaga na koniec listewki: 50 cm to nie linia cięcia, tylko koniec deski — nikt tam nie tnie.
- Odpowiedź B — linie pokryły się 4 razy.
💡 Wskazówka: Kontrola: Iwona zaznaczyła 9 linii (), a Agata 24 () — w obu przypadkach o jedną mniej, niż wychodzi z dzielenia, bo koniec listewki się nie liczy.
⚠ Najczęstszy błąd: doliczenie 50 cm i podanie odpowiedzi 5. Cięcie na równych części wymaga nacięć — skrajny punkt to już brzeg materiału.
Zadania otwarte
Zadanie 5 (grudzień 2018)3 pkttrudniejsze
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 3 cm
- Kwadraty stoją „na rogu”, więc wzdłuż krawędzi kartki każdy z nich zajmuje swoją przekątną, a nie bok.
- Krok 1 — przekątna kwadratu o boku .
- Krok 2 — warunek dla krótszego boku (15 cm). Trzy przekątne muszą się zmieścić:
- → →
- Krok 3 — warunek dla dłuższego boku (18 cm). Tu przekątnych jest cztery:
- → →
- Krok 4 — wybieramy największą liczbę całkowitą. Muszą być spełnione oba warunki, więc decyduje ten ostrzejszy: .
- Największa taka liczba całkowita to cm.
- Sprawdzenie: dla przekątna wynosi 4,2 cm, więc trzy przekątne to ✓, a cztery — ✓
- Dla : przekątna 5,6 cm, trzy przekątne to już ✗ — nie mieści się.
- Odpowiedź: maksymalna długość boku kwadratu wynosi 3 cm.
💡 Wskazówka: Gdy warunki są dwa, zawsze wygrywa ostrzejszy — czyli ten, który dopuszcza mniej. Warto na koniec podstawić wynik do obu i sprawdzić, że oba są spełnione.
⚠ Najczęstszy błąd: użycie boku kwadratu zamiast przekątnej ( daje ). Skoro kwadraty są obrócone o , wzdłuż krawędzi kartki układa się ich przekątna, czyli odcinek o około 40% dłuższy od boku.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
| 1. P, P | 2. C | 3. A | 4. B | 5. 3 cm |
Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów liczę i zapisuję sam — Mateusz Będkowski.
Pytania i odpowiedzi
Co oznacza skala jeden do dwudziestu pięciu tysięcy?
Że jednej jednostce na mapie odpowiada dwadzieścia pięć tysięcy takich samych jednostek w terenie. Jeden centymetr na mapie to dwadzieścia pięć tysięcy centymetrów, czyli dwieście pięćdziesiąt metrów. Skala nie ma własnej jednostki — jest stosunkiem dwóch długości tego samego rodzaju.
Jak przeliczyć centymetry na mapie na kilometry w terenie?
Najpierw pomnóż długość z mapy przez drugą liczbę ze skali — wynik jest wtedy w centymetrach. Dopiero potem podziel go przez sto tysięcy, bo tyle centymetrów ma kilometr. Ten drugi krok jest miejscem, w którym najczęściej gubi się zera.
Jak obliczyć skalę, mając dwie odległości?
Sprowadź obie do tej samej jednostki, zapisz ich stosunek i doprowadź pierwszą liczbę do jedynki, dzieląc obie przez nią. Wynik zapisuje się bez jednostki, bo obie strony stosunku były wyrażone tak samo i jednostki się skróciły.
Czym różni się plan od mapy?
Tylko rzędem wielkości skali i wynikającą z niego jednostką odpowiedzi. Plany mieszkań i działek rysuje się w skalach od jeden do pięćdziesięciu do jeden do pięciuset, a wyniki wychodzą w metrach. Mapy mają skale rzędu dziesiątek tysięcy i tam naturalną jednostką są kilometry.
Ile to jeden centymetr na mapie w skali jeden do stu tysięcy?
Dokładnie jeden kilometr. To najwygodniejszy punkt odniesienia w całym dziale, bo kilometr ma sto tysięcy centymetrów. Warto go pamiętać jako szybki sprawdzian rzędu wielkości przy innych skalach.
Czy pole z planu można pomnożyć przez skalę?
Nie. Pole zależy od dwóch wymiarów naraz, więc przy stukrotnym powiększeniu długości rośnie dziesięć tysięcy razy, a nie sto. Przelicz każdy wymiar osobno i dopiero z rzeczywistych długości policz pole.
Czytaj dalej
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-30. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa Mateusza Będkowskiego.