Na literę D trafiło w naszej encyklopedii najwięcej delfinów — jest ich sześć, a do tego dochodzi delfinowiec białonosy. To dobra okazja, żeby pokazać dziecku, że „delfin” nie jest jednym zwierzęciem, lecz całą grupą gatunków różniących się wielkością, kształtem pyska i sposobem życia.

Delfin butlonosy to ten najbardziej znany, z zaokrąglonym pyskiem. Delfin długoszczęki ma pysk wyraźnie smuklejszy i dłuższy. Delfin pręgoboki wyróżnia się ciemnymi pasami wzdłuż boków. Najciekawszy jest jednak delfin Risso: jego szare ciało pokrywają liczne jasne blizny, które gromadzą się przez całe życie, więc starsze osobniki są niemal białe.

Zupełnie inną historię opowiada dziobak. To ssak, który składa jaja — samo w sobie brzmi jak pomyłka, a jednak tak właśnie jest. Ma dziób przypominający kaczy, którym wyczuwa pod wodą sygnały elektryczne wydawane przez drobne zwierzęta, oraz błony pławne. Samce mają dodatkowo ostrogę na tylnych nogach połączoną z gruczołem jadowym.

Wśród ptaków przeważają mieszkańcy lasów i pól. Trzy dzięcioły — duży, zielony i czerwonoczuby — kują w drewnie, a pomaga im w tym niezwykle długi język, który w spoczynku owija się wokół czaszki. Dudka poznaje się po rozkładanym czubie. Drop należy do najcięższych ptaków zdolnych do lotu. Najbardziej zaskakuje jednak dzioborożec: samica zamyka się w dziupli, zasklepiając wejście i zostawiając tylko wąską szparę, przez którą samiec podaje jej pokarm.

Ssaki na tę literę bywają skrajnie różne. Diabeł tasmański to torbacz o bardzo silnym zgryzie, żywiący się głównie padliną. Dingo jest dzikim psem Australii, dzik — przodkiem świni domowej, a dikdik maleńką antylopą, która całe życie spędza w niewielkim rewirze.

Listę zamykają dorsz, ryba morska o dużym znaczeniu dla ludzi, oraz drzewołaz — jaskrawy płaz Ameryki Południowej, którego kolory są ostrzeżeniem, a trucizna w skórze pochodzi z tego, co zwierzę zjada.