Derkacz

Derkacz przemyka w wysokiej trawie i rzadko się z niej wychyla. Jest tak dobrze ukryty, że nawet ornitolodzy liczą derkacze po głosie, a nie po wyglądzie.

Gniazdo zakłada na ziemi wśród traw. Pisklęta są czarne i puszyste i od razu opuszczają gniazdo, chowając się w trawie razem z matką.

Derkacz ma krępe, bocznie spłaszczone ciało, krótki dziób, krótki ogon i mocne nogi. W locie zwisają mu nogi, a skrzydła są rdzawe.

Upierzenie jest płowobrązowe, w ciemne plamki na grzbiecie, z szarą szyją i piersią oraz rdzawymi paskami na bokach. Mierzy 27–30 cm.

Kokoszka jest ciemna, ma czerwono-żółty dziób i mieszka nad stawami.

Kropiatka jest mniejsza, ciemniejsza, w białe kropki, i żyje na bagnach.

Derkacz jest w Polsce chroniony. Wiele derkaczy i ich piskląt ginęło podczas koszenia łąk.

Dlatego zaleca się kosić łąki później i od środka na zewnątrz — wtedy ptaki mogą uciec w nieskoszoną trawę na brzegach.