Litera Ł to jedna z tych typowo polskich liter, pod którymi kryje się całkiem spore i różnorodne towarzystwo — ptaki, ssaki, ryba i owad. To świetna okazja, żeby przy okazji nauki o zwierzętach poćwiczyć z dzieckiem rozpoznawanie polskich liter.

Łabędź trąbiący to jeden z największych ptaków wodnych, słynący z donośnego, trąbiącego głosu. Łasica to maleńki, ale bardzo zwinny drapieżnik, który potrafi wśliznąć się do norki gryzonia. Łosoś atlantycki to wędrowna ryba, która z morza wraca w górę rzek, by złożyć ikrę tam, gdzie sama się urodziła. Łoś to największy przedstawiciel jeleniowatych, z charakterystycznym „garbem” i szerokim pyskiem. Łyska to czarny ptak wodny z białą łysinką na czole, a łątka to smukły owad przypominający małą ważkę.

Każde z tych zwierząt ma własne, ciekawe zwyczaje — od dalekich wędrówek łososia po zwinne polowania łasicy. Kliknij wybranego zwierzaka, żeby zobaczyć jego zdjęcie, dowiedzieć się, gdzie mieszka i co je, oraz poznać ciekawostki napisane prosto, do wspólnego czytania.

Litera Ł to dobra okazja, żeby przy okazji poznawania zwierząt poćwiczyć z dzieckiem pisownię polskich liter z „ogonkami” i „kreskami”. Przeczytajcie nazwy na głos i sprawdźcie, ile z tych zwierząt dziecko widziało już na własne oczy — nad jeziorem, w lesie albo choćby na filmie przyrodniczym.

Do każdego z tych zwierząt da się dopisać szczegół, który zapada w pamięć. Łoś nie tylko jest największym jeleniowatym — świetnie też pływa i potrafi zanurzyć głowę, żeby sięgnąć po rośliny rosnące pod wodą. Byki co roku zrzucają poroże i odbudowują je od nowa, a u łosia ma ono charakterystyczny, łopatowaty kształt, niepodobny do gałęzistych wieńców jelenia.

Łasica zaskakuje z innego powodu: to najmniejszy drapieżnik świata. Jej wąskie, wydłużone ciało pozwala wchodzić do korytarzy gryzoni, czyli polować tam, gdzie zdobycz uważa się za bezpieczną. W chłodniejszych rejonach łasice na zimę zmieniają futro na białe, tak samo jak zające bielaki.

Dwa ptaki wodne z tej listy łatwo pomylić z kaczkami, a różnią się od nich wyraźnie. Łyska ma na czole białą blaszkę, od której wzięła nazwę, a jej palce nie są spięte pełną błoną — każdy ma osobne, płatkowate obrzeżenie, które działa jak małe wiosełko. Łątka z kolei to nie ważka w ścisłym sensie: należy do ważek równoskrzydłych i w spoczynku składa skrzydła wzdłuż ciała, podczas gdy „prawdziwe” ważki trzymają je rozłożone na boki.

Najbardziej niezwykła jest jednak historia łososia atlantyckiego. Ryba ta rodzi się w rzece, schodzi do morza, spędza tam kilka lat, a potem wraca dokładnie do tego samego dopływu, w którym się wykluła. Po drodze pokonuje prądy i progi, wyskakując nad wodę. To jeden z tych faktów, przy których dzieciom najłatwiej zrozumieć, po co buduje się przepławki dla ryb.