Teza i argumentacja — zadania maturalne — strona 3

Przeczytaj poniższy fragment utworu literackiego. – Patrzaj – mówi Suzin – to ulica Lafayette, a ot bulwar Magenta. Jedziem wciąż Lafayettem aż do hotelu przy Operze. Powiadam tobie, cud – nie miasto! No, a jak zobaczysz Elizejskie Pole1, a potem między Sekwaną i Rivoli2… Eh! ja tobie mówię, cud – nie miasto… […] Na wszelki sposób cieszę się, żeś przyjechał; pięćdziesiąt albo i więcej tysięcy rubli to nie nic… Ot, widzisz, Opera, a ot bulwar Kapucyński, a ot nasza chata… Wokulski spostrzega ogromny pięciopiętrowy gmach […], na wysokości drugiego piętra otoczony żelazną balustradą, przy szerokiej ulicy wysadzonej niezbyt starymi drzewami, pełnej omnibusów, powozów, ludzi konnych i pieszych. Ruch jest tak wielki, jak gdyby co najmniej połowa Warszawy biegła na zobaczenie jakiegoś wypadku; ulica jest tak gładka jak posadzka. Widzi, że jest w samym środku Paryża, lecz – nie doznaje ani wzruszenia, ani ciekawości. Nic go nie obchodzi. 1 Elizejskie Pole (właśc. Pola) – wielki bulwar wśród szerokich alei nad Sekwaną. 2 Rivoli – jedna z najruchliwszych i najelegantszych arterii Paryża, biegnąca przez jego centrum równolegle do Sekwany. Pomiędzy nią a Sekwaną znajdują się liczne obiekty zabytkowe i reprezentacyjne.

Przeczytaj poniższy fragment utworu literackiego. „Wszystkich was — kończył Klucznik — biorę tu na świadki, Czy Robak nie powiadał, że wprzód nim przyjmiecie W dom wasz Napoleona, trzeba wymieść śmiecie? Słyszeliście to wszyscy, a czy rozumiecie? Któż jest śmieciem powiatu? Kto zdradziecko zabił Najlepszego z Polaków, kto go okradł, zgrabił? I jeszcze chce ostatki wydrzeć z rąk dziedzica? Któż to? Mamże wam gadać?” „A jużci Soplica — Przerwał Konewka — to łotr!” — „Oj, to ciemiężyciel!” — Pisnął Brzytewka. — „Więc go kropić!” — dodał Chrzciciel. „Jeśli zdrajca — rzekł Buchman — więc na szubienicę!” „Hejże! — krzyknęli wszyscy — hajże na Soplicę!” Lecz Prusak śmiał podjąć się Sędziego obrony I wołał z wzniesionymi ku szlachcie ramiony: „Panowie Bracia! aj! aj! a na Boskie rany! Co znowu? Panie Klucznik, czy Waść opętany? Czy o tym była mowa? że ktoś miał wariata, Banita bratem, to co? karać go za brata! To mi po chrześcijańsku! Są tu w tym konszachty Hrabiego. — Żeby Sędzia był ciężki dla szlachty, Nieprawda! dalibógże! To wy tylko sami Pozywacie go, a on zgody szuka z wami, Ustępuje ze swego, jeszcze grzywny płaci […]”.