
Płatny materiał · sklep
NWD i NWW — kartkówka, klasa 5
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Strona główna › Liczby i działania › NWD — największy wspólny dzielnik
NWD to największy wspólny dzielnik — największa liczba, przez którą dzielą się obie dane liczby. Pytanie, na które odpowiada, brzmi zawsze podobnie: ile najwięcej równych części da się z czegoś zrobić. Ile jednakowych paczek z cukierków i ciastek. Jak duży kafelek pokryje podłogę bez docinania.
Kalkulator NWD i NWW
Przejdź od razu do zadań (4) ↓
Ta sama trójstopniowa konstrukcja co przy NWW, tylko w drugą stronę.
Dzielnik liczby to liczba, przez którą dzieli się ona bez reszty. Dzielniki dwudziestu czterech to — i tu, w odróżnieniu od wielokrotności, lista się kończy.
| liczba | dzielniki |
|---|---|
| , , , , , , , | |
| , , , , , , , , | |
| wspólne | , , , , , — skończenie wiele |
Największy wspólny dzielnik to ostatni z tej listy: .
Ta skończoność jest najważniejszą różnicą wobec NWW. Wspólnych wielokrotności jest nieskończenie wiele i szukamy najmniejszej; wspólnych dzielników jest skończenie wiele i szukamy największej. Stąd bierze się cała reszta.
Jak nie pomylić NWD z NWW
NWD jest zawsze mniejszy lub równy mniejszej z danych liczb. Dla i nie ma NWD większego niż .
NWW jest zawsze większe lub równe większej. Jeśli wynik wypadł poza tym zakresem, pomylone zostało jedno z drugim.
Warto też zauważyć, że jedynka jest wspólnym dzielnikiem każdej pary liczb. NWD nigdy więc nie „nie istnieje” — w najgorszym razie wynosi .
NWD wyrasta wprost z podzielności, więc komu dzielniki wciąż się mylą, ten powinien zacząć od wprowadzenia do podzielności.

Tak jak przy NWW, warto najpierw sprawdzić, czy rachunek jest w ogóle potrzebny.
| sytuacja | NWD to | przykład |
|---|---|---|
| jedna liczba dzieli drugą | ta mniejsza | |
| nie mają wspólnych dzielników poza jedynką | jedynka | |
| mają wspólne dzielniki | trzeba policzyć |
Pierwsze dwa wiersze są lustrzanym odbiciem tabeli przy NWW — tam wychodziła większa liczba i iloczyn, tutaj mniejsza i jedynka. To dobry sposób na zapamiętanie obu naraz.
Drugi przypadek ma własną nazwę: liczby o NWD równym nazywamy względnie pierwszymi. Nie muszą być pierwsze — i są złożone, a mimo to nie mają wspólnego dzielnika poza jedynką.
W trzecim przypadku sięgamy po rozkład na czynniki pierwsze i bierzemy części wspólne, każdą w niższej liczbie wystąpień:
Tu jest różnica, na której najłatwiej się potknąć: NWD bierze części wspólne w niższej potędze, NWW bierze wszystko w wyższej. Dwójka występuje trzy razy w i dwa razy w — do NWD wchodzą dwie.
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Własności liczb naturalnych” (klasa 5), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.

Metoda starsza od zapisu dziesiętnego i wciąż najszybsza, gdy liczby są duże albo ich rozkład nie rzuca się w oczy.
To materiał nadprogramowy
Podstawa programowa szkoły podstawowej wskazuje jedną metodę, i to dla obu wielkości naraz. Dział II, punkt 11 (wersja od 2025) brzmi: „znajduje największy wspólny dzielnik (NWD) i najmniejszą wspólną wielokrotność (NWW) dwóch liczb naturalnych co najwyżej trzycyfrowych metodą rozkładu na czynniki”. Poziom trudności wyznacza więc liczba cyfr — najwyżej trzy — a metoda nazwana jest wprost: rozkład na czynniki.
Algorytm Euklidesa nie jest wymagany — warto go znać, bo bywa znacznie szybszy, ale na sprawdzianie nikt go nie będzie egzekwował.
Zasada jest jednozdaniowa: dziel większą liczbę przez mniejszą i zapamiętuj resztę. Potem powtórz z mniejszą liczbą i tą resztą. Gdy reszta wyniesie zero, ostatni dzielnik jest szukanym NWD.
Weźmy i — jeden z przykładów, którymi podstawa programowa sama wyznacza poziom trudności:
Reszta zeszła do zera w dwóch krokach, a ostatni dzielnik to — i to jest NWD.
Przewaga widać dopiero przy liczbach nieprzyjemnych. Dla i rozkład wymagałby zauważenia, że , a Euklides tego nie potrzebuje wcale — po prostu dzieli.
Warto rozumieć, dlaczego to działa: jeśli jakaś liczba dzieli i , to dzieli też ich różnicę, a więc i resztę z dzielenia. Zbiór wspólnych dzielników nie zmienia się przy tej operacji, a liczby robią się coraz mniejsze.

Wszystkie zastosowania mają wspólny kształt: coś trzeba rozdzielić na równe części i pytamy, ile najwięcej ich będzie.
NWD i NWW w tym samym zadaniu o kafelkach
NWD: mam podłogę cm i szukam największego kwadratowego kafelka, który ją pokryje bez docinania → cm.
NWW: mam kafelki cm i szukam najmniejszego kwadratu, jaki z nich ułożę → bok cm.
Pierwsze pytanie dzieli coś, co już jest; drugie buduje coś nowego. Stąd raz wychodzi liczba mniejsza, a raz większa.
Sygnały w treści zadania są dość niezawodne. „Ile najwięcej”, „największy”, „bez reszty”, „po równo” wskazują na NWD. „Co ile”, „jednocześnie”, „po raz pierwszy znowu” — na NWW.
Obie wielkości wiąże jeden wzór, który opisuję szerzej przy NWW. Tutaj przydaje się w postaci odwróconej:
Sprawdzenie na znanych liczbach: , a — zgadza się z ✓
W praktyce częściej idzie się jednak w drugą stronę: NWD liczy się łatwiej, bo jest małe i często widać je gołym okiem, a NWW wyprowadza się z niego wzorem. Przy Euklidesie ta droga jest wyjątkowo tania.
Uwaga jak przy NWW: wzór obowiązuje tylko dla dwóch liczb. Dla trzech i więcej trzeba liczyć rozkładem albo krokami — najpierw NWD dwóch, potem NWD wyniku z trzecią.
Trzy przykłady: rozkład, Euklides na liczbach z podstawy programowej i zadanie o paczkach.
Przykład 1 NWD metodą rozkładu
Oblicz .
Odpowiedź:
Ostatnia kontrola jest najmocniejsza: po podzieleniu obu liczb przez NWD wyniki muszą być względnie pierwsze. Gdyby dały się jeszcze skrócić, wzięty dzielnik nie był największy.
Przykład 2 Algorytm Euklidesa na trudnej parze
Oblicz algorytmem Euklidesa.
Odpowiedź:
Ta para pochodzi wprost z podstawy programowej, która czterema takimi przykładami sama wyznacza górną granicę trudności. Zwróć uwagę, o co tu chodzi: rozkład trzeba zauważyć, a Euklides niczego nie zauważa — po prostu dzieli sześć razy.
Przykład 3 Zadanie o paczkach
Mama ma cukierki i ciastek. Chce zrobić jak najwięcej jednakowych paczek, zużywając wszystko. Ile paczek zrobi i co będzie w każdej?
Odpowiedź: paczek, w każdej cukierki i ciastka
Zauważ, że NWD daje liczbę paczek, a ilorazy — zawartość jednej. Uczniowie często podają jedno zamiast drugiego, więc warto na końcu przeczytać jeszcze raz, o co właściwie pytano.
Cztery błędy — pierwsze dwa biorą się z mylenia NWD z NWW.
Podanie NWW zamiast NWD
Skąd się bierze: Skróty różnią się jedną literą, a polecenia brzmią podobnie. Dla i zamiast pada — liczba większa od obu danych, co przy dzieleniu na paczki jest bezsensowne, bo paczek nie może być więcej niż cukierków.
Jak zrobić dobrze: Sprawdzaj zakres: NWD nie może być większy od mniejszej z liczb. Jeśli wynik go przekracza, policzone zostało NWW. Pomaga też pytanie: czy zadanie coś dzieli, czy coś buduje?
Wzięcie wyższej liczby wystąpień czynnika
Skąd się bierze: W rozkładach i uczeń bierze trzy dwójki i dwie trójki, dostając . Ale nie dzieli ani , ani — nie jest więc żadnym wspólnym dzielnikiem.
Jak zrobić dobrze: Przy NWD bierzemy niższą liczbę wystąpień (przy NWW — wyższą). Kontrola dzieleniem wyłapuje to natychmiast: jeśli wynik nie dzieli obu liczb bez reszty, jest za duży.
Dobranie czynnika, którego nie ma w obu rozkładach
Skąd się bierze: Uczeń bierze wszystkie czynniki, jakie zobaczył, także te występujące tylko w jednej liczbie. Do NWD i dokłada na przykład dziewiątkę z — a dzieli się przez , lecz już nie.
Jak zrobić dobrze: Do NWD wchodzą wyłącznie czynniki wspólne — obecne w obu rozkładach. Wszystkie czynniki bierze się przy NWW, nie tutaj.
Zatrzymanie się na pierwszym wspólnym dzielniku
Skąd się bierze: Uczeń zauważa, że obie liczby są parzyste, dzieli przez i podaje dwójkę jako NWD. To poprawny wspólny dzielnik, ale nie największy — i zadanie pyta o największy.
Jak zrobić dobrze: Po znalezieniu dzielnika sprawdź, czy ilorazy dalej mają coś wspólnego. i — oba nadal parzyste, więc można dalej. Kończymy dopiero, gdy ilorazy są względnie pierwsze.
Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. W zestawie jest 1 zadanie z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (do 2019 roku) — dokładamy je jako dodatkowe ćwiczenie tych samych umiejętności. Zakres gimnazjum był miejscami szerszy niż wymagania dla klas 7–8, dlatego każde takie zadanie jest podpisane osobno.
Odpowiedź: B
💡 Wskazówka: NWD jest zawsze nie większy od mniejszej z liczb, a NWW nie mniejszy od większej. Tu: , — dobra kontrola wyniku.
⚠ Najczęstszy błąd: pomylenie kolejności liter i wpisanie , czyli 9449. Warto podkreślić sobie wzór i podstawiać po kolei.
Odpowiedź: C
💡 Wskazówka: Kontrola wyniku: NWW musi być wielokrotnością obu liczb. Sprawdzamy: ✓ i ✓.
⚠ Częsty błąd: pomnożenie liczb przez siebie () — to daje wspólną wielokrotność, ale nie najmniejszą. Drugi błąd: wybór 72 lub 216, które nie dzielą się przez 90.
Odpowiedź: D
💡 Wskazówka: „Maksymalnie osób / największe pudełka / równe porcje” to sygnał NWD. Gdy w zadaniu chodzi o „za ile dni znowu się spotkają / najmniejsza wspólna liczba” — to NWW.
⚠ Kusząca odpowiedź 90 to połowa liczby śliwek — dzieli 180, więc wygląda sensownie. Ale nie jest liczbą całkowitą, więc 90 osób nie dostałoby równych porcji.
Odpowiedź: dowód
💡 Wskazówka: Schemat takich dowodów jest zawsze ten sam: rozłóż cel na czynniki pierwsze, a potem pokaż, skąd bierze się każdy z nich.
⚠ Najczęstszy błąd: sprawdzenie jednego przykładu (np. 210) i uznanie sprawy za zamkniętą. Jeden przykład nie jest dowodem — trzeba rozumować dla dowolnej liczby .
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
| 1. B | 2. C | 3. D | 4. dowód |
Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty oraz z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

Płatny materiał · sklep
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Liczby i działania: system rzymski, cechy podzielności, NWD i NWW.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Jeśli chcesz poćwiczyć więcej, tu są zestawy kart do druku na ten temat, z kluczem odpowiedzi.

Karty pracy · sklep
Ściąga z cechami podzielności i 10 kart pracy: od reguł przez liczby pierwsze, rozkład na czynniki, NWD i NWW po zadania w stylu egzaminu…
6,90 zł
Zobacz w sklepie →Największy wspólny dzielnik — największa liczba naturalna, przez którą dzielą się bez reszty obie dane liczby. Dla i wynosi . Wspólnych dzielników jest zawsze skończenie wiele, a jedynka jest wspólnym dzielnikiem każdej pary.
Sprawdź najpierw dwa łatwe przypadki: jeśli jedna liczba dzieli drugą, NWD to ta mniejsza; jeśli nie mają wspólnych dzielników poza jedynką, NWD wynosi . W pozostałych rozłóż obie na czynniki pierwsze i weź czynniki wspólne w najniższej liczbie wystąpień.
NWD dzieli obie liczby i jest mniejszy lub równy mniejszej z nich; NWW dzieli się przez obie i jest większy lub równy większej. NWD przydaje się przy skracaniu ułamków i dzieleniu na równe grupy, NWW przy dodawaniu ułamków i zadaniach o cyklach.
Dzielisz większą liczbę przez mniejszą i zapamiętujesz resztę, potem powtarzasz z mniejszą liczbą i tą resztą. Gdy reszta wyniesie zero, ostatni dzielnik jest szukanym NWD. Dla i wystarczą dwa kroki i wychodzi .
Z nazwy nie — podstawa nie wymienia algorytmu Euklidesa. Punkt 11 działu II wskazuje jedną metodę, i to dla obu wielkości naraz: rozkład na czynniki — tak samo dla NWD, jak i dla NWW. Euklides jest więc metodą dodatkową: dozwoloną, ale w podstawie niewymienioną. W szkole uczy się rozkładu, bo przy tak dobranych liczbach jest naturalniejszy i łączy się z innymi tematami; przy dużych liczbach Euklides bywa znacznie szybszy.
Że ich NWD wynosi , czyli nie mają wspólnego dzielnika poza jedynką. Same nie muszą być pierwsze — i są liczbami złożonymi, a mimo to są względnie pierwsze. Ułamek jest nieskracalny dokładnie wtedy, gdy licznik i mianownik są względnie pierwsze.
Najpewniej przez rozkład na czynniki pierwsze: rozkładamy obie liczby i mnożymy czynniki wspólne, każdy w najniższej potędze. Przy większych liczbach szybszy jest algorytm Euklidesa — dzielimy większą przez mniejszą z resztą i powtarzamy, aż reszta wyniesie zero.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie