
Płatny materiał · sklep
NWD i NWW — kartkówka, klasa 5
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Strona główna › Liczby i działania › NWW — najmniejsza wspólna wielokrotność
NWW to skrót od najmniejszej wspólnej wielokrotności — najmniejszej liczby dodatniej, która dzieli się przez obie dane liczby. Brzmi abstrakcyjnie, dopóki nie zobaczy się, skąd bierze się to pytanie: kiedy dwa autobusy odjeżdżające co inny czas spotkają się znowu na przystanku. To dokładnie pytanie o NWW.
Kalkulator NWW i NWD
Przejdź od razu do zadań (4) ↓
Trzy słowa, które trzeba rozróżnić — cała reszta z nich wynika.
Wielokrotność liczby to wynik pomnożenia jej przez liczbę naturalną dodatnią. Wielokrotności czwórki to — ciąg, który nigdy się nie kończy.
Wspólna wielokrotność dwóch liczb to taka, która występuje w obu ciągach naraz.
| liczba | wielokrotności |
|---|---|
| , , , , , , , , , … | |
| , , , , , , … | |
| wspólne | , , , … — też nieskończenie wiele |
Najmniejsza wspólna wielokrotność to pierwsza z tego wspólnego ciągu — tutaj . Zapisujemy .
Zwróć uwagę na coś, co porządkuje cały temat: wspólnych wielokrotności jest nieskończenie wiele, ale wszystkie są wielokrotnościami tej najmniejszej. Ciąg to po prostu wielokrotności dwudziestu czterech.
Dlatego pytanie „znajdź wspólną wielokrotność” nie ma jednej odpowiedzi, a „znajdź najmniejszą wspólną wielokrotność” — ma dokładnie jedną.

Skoro wspólnych wielokrotności jest nieskończenie wiele i każda „działa”, po co szukać najmniejszej?
Bo iloczyn zawsze jest wspólną wielokrotnością, tylko zwykle za dużą. Dla i iloczyn to , a NWW to — czterokrotnie mniej.
W zadaniu z ułamkami różnica jest odczuwalna od razu: przy mianowniku liczby w licznikach robią się duże, a wynik i tak trzeba potem skracać. Przy rachunek jest krótszy i mniej podatny na pomyłkę.
Kiedy „byle jaka” wystarczy
Gdy brakuje czasu albo pamięć zawodzi — pomnóż obie liczby. To zawsze jest wspólna wielokrotność i odpowiedź wyjdzie poprawna.
Ale jeśli zadanie pyta wprost o NWW, iloczyn zwykle nie jest odpowiedzią. Trzeba wtedy sprawdzić, czy nie da się mniej.
W zadaniach o cyklach ta różnica bywa nawet ważniejsza. Pytanie „za ile minut autobusy spotkają się po raz pierwszy” ma jedną poprawną odpowiedź, a iloczyn wskazałby któreś z późniejszych spotkań.
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Własności liczb naturalnych” (klasa 5), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.

Zanim cokolwiek policzysz, sprawdź, w której jesteś sytuacji. W dwóch z trzech nie ma czego liczyć.
| sytuacja | NWW to | przykład |
|---|---|---|
| jedna liczba dzieli drugą | ta większa | |
| nie mają wspólnych dzielników poza jedynką | ich iloczyn | |
| mają wspólne dzielniki | trzeba rozłożyć na czynniki |
Pierwszy przypadek jest najczęstszy w zadaniach szkolnych i całkowicie darmowy: skoro dzieli się przez , to dwunastka jest wielokrotnością obu liczb — i mniejszej być nie może.
Drugi dotyczy liczb względnie pierwszych, czyli takich, które nie mają wspólnego dzielnika poza jedynką. Wtedy nic się nie „nakłada” i iloczyn naprawdę jest najmniejszy.
Trzeci wymaga rachunku i tylko wtedy sięgamy po rozkład na czynniki pierwsze: rozkładamy obie liczby, z każdego czynnika bierzemy wyższą potęgę i mnożymy.
Kontrola jest natychmiastowa i zawsze warto ją zrobić: oraz — obie dzielą bez reszty ✓
Podstawa programowa wymienia metodę rozkładu wprost i sama ogranicza trudność. Dział II („Działania na liczbach naturalnych”), punkt 11, w wersji obowiązującej od 2025 brzmi dosłownie: „znajduje największy wspólny dzielnik (NWD) i najmniejszą wspólną wielokrotność (NWW) dwóch liczb naturalnych co najwyżej trzycyfrowych metodą rozkładu na czynniki”.
Ograniczenie jest tu bardzo konkretne: co najwyżej trzycyfrowych. Obie liczby mają więc najwyżej trzy cyfry, a metoda jest wskazana z nazwy — rozkład na czynniki. Liczb czterocyfrowych w tym zadaniu w szkole podstawowej nie będzie.

To nie jest pojęcie wymyślone do ćwiczeń — pojawia się wszędzie tam, gdzie dwa cykle mają się zejść.
Wspólny schemat tych zadań: coś powtarza się co pewien odstęp i pytamy, kiedy powtórzenia się pokryją. Jeśli w treści pada „co ile”, „po raz pierwszy znowu” albo „jednocześnie” — to niemal na pewno NWW.
Szóste zastosowanie jest szkolne, ale najczęstsze ze wszystkich: wspólny mianownik przy dodawaniu ułamków. Mianowniki to właśnie dwa „cykle”, które trzeba zgrać.
Jak rozpoznać, że to NWW, a nie NWD
NWW — coś się powtarza i ma się zejść. Wynik jest większy od obu danych liczb albo równy większej z nich.
NWD — coś trzeba podzielić na równe części. Wynik jest mniejszy od obu albo równy mniejszej.
Jeśli odpowiedź wyszła mniejsza od danych liczb, a zadanie było o spotkaniach — pomylone zostało jedno z drugim.
Obie wielkości są ze sobą związane wzorem, który potrafi zaoszczędzić połowę pracy.
Sprawdźmy na znanych liczbach: , , a ✓
Drugi przykład: , , a ✓
Praktyczny wniosek: wystarczy policzyć jedno. Mając NWD, dzielimy iloczyn przez nie i dostajemy NWW — a NWD bywa łatwiejsze do znalezienia, bo jest małe i często widać je od razu.
Wzór tłumaczy też oba przypadki szczególne z tabeli wyżej. Gdy liczby są względnie pierwsze, ich NWD wynosi , więc NWW to po prostu iloczyn. Gdy jedna dzieli drugą, NWD jest równe mniejszej liczbie i iloczyn skraca się do większej.
Uwaga: wzór działa tylko dla dwóch liczb. Przy trzech nie ma tak prostej zależności i trzeba liczyć rozkładem albo krokami — najpierw NWW dwóch, potem NWW wyniku z trzecią.
Trzy przykłady: rozkład, zadanie o cyklach i trzy liczby naraz.
Przykład 1 NWW metodą rozkładu
Oblicz .
Odpowiedź:
Reguła „wyższa potęga” bywa myląca po polsku: nie chodzi o większy czynnik, tylko o to, ile razy dany czynnik występuje. Dwójki bierzemy trzy, bo trzy to więcej niż dwa.
Przykład 2 Zadanie o cyklach
Z przystanku odjeżdżają dwa autobusy: pierwszy co minut, drugi co minut. O godzinie odjechały razem. O której odjadą razem po raz pierwszy od nowa?
Odpowiedź: O godzinie
Sformułowanie „po raz pierwszy od nowa” to sygnał, że chodzi o najmniejszą wspólną wielokrotność. Iloczyn minut też byłby momentem wspólnego odjazdu, ale dopiero piątym z kolei.
Przykład 3 NWW trzech liczb
Oblicz .
Odpowiedź:
Metoda rozkładu pozwala policzyć NWW także dla trzech i więcej liczb — dlatego warto ją znać, nawet gdy przy dwóch liczbach wystarczyłby skrót. Sprawdzenie robi się wtedy dla każdej liczby osobno.
Cztery błędy — pierwszy odpowiada za większość złych odpowiedzi w tym temacie.
Podanie iloczynu zamiast NWW
Skąd się bierze: Uczeń mnoży obie liczby, bo to zawsze daje wspólną wielokrotność. Ale zadanie pyta o najmniejszą — dla i iloczyn jest poprawną wspólną wielokrotnością i zarazem złą odpowiedzią, bo NWW wynosi .
Jak zrobić dobrze: Po policzeniu iloczynu sprawdź, czy da się mniej: podziel go przez NWD albo rozłóż obie liczby na czynniki. Iloczyn jest poprawnym NWW tylko dla liczb względnie pierwszych.
Pomylenie NWW z NWD
Skąd się bierze: Skróty różnią się jedną literą, a oba zadania brzmią podobnie — „znajdź coś wspólnego”. Podstawienie jednego zamiast drugiego daje odpowiedź nie tylko złą, ale odwrotnego rzędu wielkości.
Jak zrobić dobrze: Sprawdź wynik: NWW jest zawsze większe lub równe większej z danych liczb, a NWD mniejsze lub równe mniejszej. Dla i nie ma NWW mniejszego od ani NWD większego od .
Branie niższej liczby wystąpień czynnika
Skąd się bierze: W rozkładzie i uczeń bierze dwie dwójki zamiast trzech i dostaje zamiast . Wynik dzieli się przez , ale nie dzieli się przez — więc nie jest żadną wspólną wielokrotnością.
Jak zrobić dobrze: Przy NWW bierzemy wyższą liczbę wystąpień każdego czynnika (przy NWD — niższą). Kontrola dzieleniem przez obie liczby wyłapuje ten błąd natychmiast.
Pominięcie czynnika występującego tylko w jednej liczbie
Skąd się bierze: Uczeń bierze wyłącznie czynniki wspólne i dla i mnoży same dwójki, gubiąc trójkę. Wynik dzieli się przez , ale nie przez — znów nie jest wspólną wielokrotnością.
Jak zrobić dobrze: Do NWW wchodzą wszystkie czynniki, jakie pojawiły się w którymkolwiek rozkładzie, każdy w najwyższej liczbie wystąpień. Wyłącznie czynniki wspólne bierze się przy NWD, nie przy NWW.
Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. W zestawie jest 1 zadanie z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (do 2019 roku) — dokładamy je jako dodatkowe ćwiczenie tych samych umiejętności. Zakres gimnazjum był miejscami szerszy niż wymagania dla klas 7–8, dlatego każde takie zadanie jest podpisane osobno.
Odpowiedź: B
💡 Wskazówka: NWD jest zawsze nie większy od mniejszej z liczb, a NWW nie mniejszy od większej. Tu: , — dobra kontrola wyniku.
⚠ Najczęstszy błąd: pomylenie kolejności liter i wpisanie , czyli 9449. Warto podkreślić sobie wzór i podstawiać po kolei.
| A | Tak, | ponieważ wśród dowolnych pięciu kolejnych liczb całkowitych | 1. | nie musi znajdować się liczba podzielna przez 10. |
| 2. | jest co najmniej jedna liczba nieparzysta i co najmniej jedna parzysta. | |||
| B | Nie, | |||
| 3. | jest co najmniej jedna liczba podzielna przez 5 i co najmniej jedna parzysta. | |||
Odpowiedź: A, 3
💡 Wskazówka: Przy podzielności iloczynu zawsze rozłóż dzielnik na czynniki pierwsze i sprawdź, czy każdy z nich gdzieś się znajdzie.
⚠ Kuszące uzasadnienie 2. („jest liczba parzysta i nieparzysta”) gwarantuje tylko podzielność przez 2 — nic nie mówi o piątce. A uzasadnienie 1. jest prawdziwe (liczby podzielnej przez 10 faktycznie może nie być), ale prowadzi do złej odpowiedzi: dziesiątka powstaje z iloczynu 2 i 5, nie musi być gotowa w jednej liczbie.
Odpowiedź: C
💡 Wskazówka: Kontrola wyniku: NWW musi być wielokrotnością obu liczb. Sprawdzamy: ✓ i ✓.
⚠ Częsty błąd: pomnożenie liczb przez siebie () — to daje wspólną wielokrotność, ale nie najmniejszą. Drugi błąd: wybór 72 lub 216, które nie dzielą się przez 90.
| Liczba 1725 jest liczbą podzielną przez 15. | P | F |
| Liczba 1725 jest wielokrotnością 125. | P | F |
Odpowiedź: P, F
💡 Wskazówka: Przy podzielności przez liczbę złożoną (15, 12, 18…) rozłóż ją na czynniki względnie pierwsze i sprawdź każdy osobno. Uwaga: dla 12 nie wystarczy „przez 2 i przez 6” — trzeba „przez 3 i przez 4”.
⚠ Częsty błąd w drugim zdaniu: uznanie, że skoro liczba kończy się na 25, to dzieli się przez 125. Końcówka 25 świadczy tylko o podzielności przez 25.
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
| 1. B | 2. A, 3 | 3. C | 4. P, F |
Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty oraz z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

Płatny materiał · sklep
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Liczby i działania: system rzymski, cechy podzielności, NWD i NWW.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Jeśli chcesz poćwiczyć więcej, tu są zestawy kart do druku na ten temat, z kluczem odpowiedzi.

Karty pracy · sklep
Ściąga z cechami podzielności i 10 kart pracy: od reguł przez liczby pierwsze, rozkład na czynniki, NWD i NWW po zadania w stylu egzaminu…
6,90 zł
Zobacz w sklepie →Najmniejsza wspólna wielokrotność — najmniejsza liczba naturalna dodatnia, która dzieli się bez reszty przez obie dane liczby. Dla i wynosi . Wspólnych wielokrotności jest nieskończenie wiele (, , , …), ale najmniejsza jest tylko jedna.
Najpierw sprawdź dwa darmowe przypadki: jeśli jedna liczba dzieli drugą, NWW to ta większa; jeśli liczby nie mają wspólnych dzielników, NWW to ich iloczyn. W pozostałych przypadkach rozłóż obie na czynniki pierwsze i weź każdy czynnik w najwyższej liczbie wystąpień.
NWW to najmniejsza liczba, która dzieli się przez obie dane — jest od nich większa lub równa większej. NWD to największa liczba, która je dzieli — jest od nich mniejsza lub równa mniejszej. NWW przydaje się przy dodawaniu ułamków i zadaniach o cyklach, NWD przy skracaniu ułamków.
Nie. Iloczyn zawsze jest wspólną wielokrotnością, ale najmniejszą tylko wtedy, gdy liczby są względnie pierwsze. Dla i iloczyn to , a NWW — czterokrotnie mniej, bo liczby mają wspólny dzielnik .
, a stąd . Wystarczy więc policzyć jedno z nich. Uwaga: wzór działa wyłącznie dla dwóch liczb — przy trzech trzeba liczyć rozkładem.
Wszędzie tam, gdzie dwa cykle mają się zejść: rozkłady jazdy, dzwonki, obroty zębatek, pakowanie po równo. Jeśli w zadaniu pada „co ile”, „jednocześnie” albo „po raz pierwszy znowu” — pytanie dotyczy NWW.
Najprościej przez rozkład na czynniki pierwsze: rozkładamy obie liczby, bierzemy każdy czynnik w najwyższej potędze, w jakiej występuje, i mnożymy. Dla liczb dwucyfrowych szybsza bywa metoda wypisywania wielokrotności większej z nich i sprawdzania, która dzieli się przez mniejszą.
Wielokrotność liczby to wynik mnożenia tej liczby przez liczbę naturalną. Wielokrotnościami 4 są na przykład 4, 8, 12, 16 i 20 — każda z nich dzieli się przez 4 bez reszty. NWW to najmniejsza wielokrotność, którą mają wspólną dwie liczby.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie