
Materiał PDF · sklep
Działania pisemne krok po kroku – 12 kart PDF
12 kart A4 · 114 zadań · klucz odpowiedzi.
12,90 zł
Zobacz w sklepie →Strona główna › Liczby i działania › Mnożenie sposobem pisemnym
Mnożenie pisemne przez liczbę jednocyfrową to prosty rachunek. Prawdziwa trudność zaczyna się przy mnożniku wielocyfrowym, bo pojawia się wtedy krok, którego nie ma w żadnym innym działaniu pisemnym: drugi wiersz przesuwa się o jedno miejsce w lewo. Prawie nikt nie tłumaczy dlaczego — i stąd biorą się błędy.
Krótko: Mnożenie pisemne przez liczbę wielocyfrową polega na mnożeniu przez kolejne cyfry mnożnika, przesuwaniu wyników o jedno miejsce w lewo przy każdej następnej cyfrze i dodaniu ich. Na przykład 23 · 14 = 92 + 230 = 322.
Przejdź od razu do zadań (6) ↓
Ten schemat wchodzi w rękę dopiero przy powtórzeniach, dlatego przydają się karty pracy z mnożeniem pisemnym w PDF z przykładami przez liczbę jedno- i wielocyfrową.
Zaczynamy od prawej, czyli odwrotnie niż przy dzieleniu pisemnym. Mnożymy każdą cyfrę mnożnej przez mnożnik, idąc od jedności.
Weź . Siedem razy sześć to — piszemy , a czwórkę przenosimy nad następną cyfrę. Cztery razy sześć to , plus przeniesione daje : piszemy , przenosimy . Trzy razy sześć to , plus daje .
Kolejność w kroku środkowym jest kluczowa: najpierw mnożymy, dopiero potem dodajemy przeniesienie. Dodanie go przed mnożeniem daje zupełnie inny wynik — o tym w sekcji o błędach.
Cały rachunek stoi na tabliczce mnożenia. Dziecko, które musi liczyć na palcach, gubi po drodze przeniesienie, bo pamięć robocza jest zajęta czym innym.

Tu pojawia się to, co odróżnia mnożenie od pozostałych działań pisemnych: liczymy dwa razy i dodajemy wyniki.
Weź . Mnożymy najpierw przez jedności mnożnika, potem przez dziesiątki — i te dwa iloczyny częściowe dodajemy.
| krok | co liczymy | wynik |
|---|---|---|
| 1 | (jedności) | |
| 2 | (dziesiątki) | |
| 3 | suma iloczynów częściowych |
W zapisie pisemnym drugiego iloczynu nie liczymy jako — liczymy i przesuwamy wynik o jedno miejsce w lewo. To skrót, który daje ten sam efekt: , a przesunięcie o miejsce robi z tego .
Przy mnożniku trzycyfrowym wierszy są trzy, a przesunięcia dwa: drugi wiersz o jedno miejsce, trzeci o dwa.
Mnożenie pisemne otwiera drogę do dzielenia, rozkładu na czynniki i skracania ułamków — kolejność tych tematów rozpisałem w przewodniku po dziale.
Ćwiczysz mnożenie przez liczbę dwucyfrową? Po bezpłatnej karcie możesz sięgnąć po płatny zestaw 10 kart pracy PDF: 60 zadań, przykłady i pełny klucz. Przed zakupem sprawdź bezpłatną próbkę.
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Działania pisemne” (klasa 4), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.

To nie jest umowa ani sztuczka zapisu — to konsekwencja tego, czym jest cyfra dziesiątek.
Dwójka w liczbie nie oznacza dwóch. Oznacza dwie dziesiątki, czyli dwadzieścia. Mnożąc przez nią, mnożymy tak naprawdę przez — a wynik mnożenia przez jest dziesięć razy większy niż mnożenia przez .
Mnożenie przez dziesięć to dopisanie zera, czyli przesunięcie wszystkich cyfr o jedno miejsce w lewo. I dokładnie to robi puste miejsce pod drugim wierszem.
Jak to powiedzieć dziecku
„Drugi wiersz zaczynamy pisać o jedno okienko dalej, bo mnożymy nie przez dwa, tylko przez dwadzieścia.”
Niektórzy nauczyciele każą w tym miejscu wpisać zero zamiast zostawiać puste pole — i to jest dobra praktyka, bo pokazuje wprost, skąd przesunięcie się bierze.
Cała metoda to rozbicie mnożenia na sumę, czyli rozdzielność mnożenia względem dodawania: to . Ten sam pomysł wróci w klasie siódmej przy wymnażaniu nawiasów.

Zero w środku mnożnika to miejsce, w którym rachunek najczęściej się rozjeżdża.
Przy mamy trzy cyfry mnożnika, więc trzy wiersze — ale środkowy to mnożenie przez zero, czyli same zera. Wielu uczniów pomija ten wiersz, przez co ostatni wiersz przesuwa się o jedno miejsce za mało.
Bezpieczniej jest wiersz z zerami zapisać, choćby był bezużyteczny — wtedy przesunięcia liczą się same. Można też opuścić go świadomie, ale wówczas trzeba pamiętać, że ostatni wiersz przesuwa się o dwa miejsca, nie o jedno.
Zera na końcu mnożnika są łatwiejsze: to z dopisanymi dwoma zerami. Warto je odciąć na starcie i dopisać do wyniku — rachunek robi się wtedy o dwie kolumny krótszy.
W mnożeniu pisemnym zgubione przeniesienie może dać błąd zbyt mały, by wykryć go samym oszacowaniem; złe przesunięcie iloczynu częściowego często zmienia wynik znacznie mocniej. Dlatego najpierw oszacuj wynik przed rachunkiem, a potem sprawdź go jeszcze inną metodą.
Zaokrąglij oba czynniki do wygodnych liczb i pomnóż w pamięci. Przy szacujemy — wynik powinien być w okolicach ośmiuset. Gdyby wyszło albo , gdzieś zniknął albo doszedł rząd.
Druga kontrola jest szczególnie tania: wystarczy pomnożyć w pamięci dwie ostatnie cyfry i porównać z wynikiem. Wyłapuje pomyłkę w pierwszym kroku, zanim rozniesie się na cały rachunek.
Trzy przykłady: mnożnik jednocyfrowy, dwucyfrowy i taki z zerem w środku.
Przykład 1 Mnożnik jednocyfrowy
Oblicz .
Odpowiedź:
Kolejność „mnożę, potem dodaję przeniesienie” jest tu jedynym miejscem, gdzie da się pomylić. Dodanie przeniesienia przed mnożeniem dałoby — wynik ponad dwa razy za duży.
Przykład 2 Mnożnik dwucyfrowy
Oblicz .
Odpowiedź:
Brak przesunięcia dałby — wynik ponad trzykrotnie za mały. To najczęstszy błąd przy mnożniku dwucyfrowym i najłatwiejszy do wyłapania szacowaniem.
Przykład 3 Zero w środku mnożnika
Oblicz .
Odpowiedź:
Można pominąć wiersz z zerami, ale wtedy ostatni wiersz trzeba przesunąć o dwa miejsca. Zapisanie wiersza jest bezpieczniejsze, bo przesunięcia wychodzą wtedy same.
Cztery błędy — dwa pierwsze są charakterystyczne wyłącznie dla mnożenia pisemnego.
Brak przesunięcia drugiego wiersza
Skąd się bierze: Uczeń mnoży przez cyfrę dziesiątek i zapisuje wynik równo pod pierwszym wierszem. Przy daje to zamiast — wynik ponad trzykrotnie za mały. Przyczyna jest zawsze ta sama: dwójkę w potraktowano jak dwa, a nie jak dwadzieścia.
Jak zrobić dobrze: Zanim zaczniesz drugi wiersz, powiedz na głos, przez co mnożysz: „przez dwadzieścia”, a nie „przez dwa”. Jeśli pomaga, wpisz zero w miejsce przesunięcia — wtedy widać, że wiersz znaczy .
Dodanie przeniesienia przed pomnożeniem
Skąd się bierze: Przy po pierwszym kroku przenosimy . Uczeń dodaje ją do cyfry mnożnej i liczy zamiast . Wynik wychodzi zamiast — a rachunek wygląda porządnie.
Jak zrobić dobrze: Trzymaj sztywną kolejność: pomnóż, potem dodaj przeniesienie. Przeniesienie to gotowe dziesiątki z poprzedniego kroku, nie część liczby, którą dopiero mnożysz.
Pominięcie wiersza dla zera w mnożniku
Skąd się bierze: Przy uczeń opuszcza wiersz dla zera i pisze wiersz z trójką przesunięty tylko o jedno miejsce. Zamiast wychodzi , czyli dokładnie dziesięć razy za mało — a po dodaniu pierwszego wiersza cały wynik to zamiast , prawie dziewięciokrotnie za mało.
Jak zrobić dobrze: Zapisuj wiersz z zerami, choćby wydawał się bezużyteczny — przesunięcia policzą się same. Jeśli świadomie go pomijasz, przesuń następny wiersz o dwa miejsca zamiast o jedno.
Zgubienie przeniesienia przy ostatniej cyfrze
Skąd się bierze: Ostatnie przeniesienie nie ma już nad czym stanąć, więc bywa zapominane. Przy trzeba dopisać całe z ostatniego kroku, a nie samo — pominięcie dwójki daje wynik krótszy o cyfrę.
Jak zrobić dobrze: Po ostatnim mnożeniu sprawdź, czy wynik ma sensowną liczbę cyfr. Iloczyn liczby trzycyfrowej i jednocyfrowej ma trzy albo cztery cyfry — jeśli wyszły trzy przy dużych czynnikach, brakuje przeniesienia.
Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. To materiał dla klas 7–8: zadania rozwiązuje się tu przez ułożenie równania, a nie przez sam algorytm mnożenia pisemnego.
Odpowiedź: 40 książek
💡 Wskazówka: Przy czterech wielkościach narysuj sobie krótką listę: „niemiecki = , włoski = …, angielski = …, francuski = …”. Dopiero potem sumuj — inaczej łatwo o pominięcie jednego składnika.
⚠ Najczęstszy błąd: zatrzymanie się na albo podanie liczby włoskich (20). Zadanie pyta o francuskie, więc trzeba zrobić jeszcze dwa kroki.
Odpowiedź: 200 banknotów
💡 Wskazówka: Skoro banknotów jest po tyle samo, każda para (jedna dwudziestka + jedna pięćdziesiątka) daje różnicę 30 zł. Wystarczy więc podzielić .
⚠ Najczęstszy błąd: dodanie wartości zamiast odjęcia () albo pomylenie liczby banknotów z ich wartością. Sześć tysięcy to różnica kwot, nie liczba sztuk.
Odpowiedź: 3,60 zł
💡 Wskazówka: Klasyczny schemat „za mało / za dużo”: dodaj brakującą kwotę do reszty, żeby otrzymać wartość różnicy w sztukach. Nie trzeba wtedy dwóch niewiadomych.
⚠ Najczęstszy błąd: odjęcie zamiast dodania. Brakujące 11 zł i pozostałe 3,40 zł są po przeciwnych stronach — dlatego się sumują.
Odpowiedź: 15 zł
💡 Wskazówka: Sprawdź na początku, czy składniki sumują się do okrągłej masy — tutaj do 1 kg, więc na końcu nie trzeba nic przeliczać. To częsty zabieg w zadaniach o mieszankach.
⚠ Najczęstszy błąd: policzenie średniej cen zł. To działałoby tylko przy równych masach — a tu pestek jest więcej, więc mieszanka jest droższa.
Odpowiedź: 15 banknotów
💡 Wskazówka: Sposób „na wszystkie setki”: gdyby wszystkie 22 banknoty były po 100 zł, dałyby 2200 zł. Brakuje 700 zł, a każda zamiana setki na dwusetkę dodaje 100 zł — stąd 7 dwusetek.
⚠ Najczęstszy błąd: podanie liczby banknotów 200-złotowych (7) zamiast setek. Warto podkreślić w treści, o które banknoty pyta zadanie.
Odpowiedź: 2 ulgowe i 10 normalnych
💡 Wskazówka: Zawsze oznaczaj literą tę wielkość, której jest mniej — wtedy drugą zapisujesz przez mnożenie. Gdybyśmy oznaczyli bilety normalne, ulgowe wyszłyby jako .
⚠ Najczęstszy błąd: pominięcie kroku z ceną ulgową i podstawienie do równania kosztów. Najpierw policz konkretną cenę (25 zł), dopiero potem układaj równanie.
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
| 1. 40 książek | 2. 200 banknotów | 3. 3,60 zł | 4. 15 zł | 5. 15 banknotów | 6. 2 ulgowe i 10 normalnych |
Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki, sprawdziany i karty pracy z matematyki PDF z kluczem: przy kartkówkach grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

Materiał PDF · sklep
12 kart A4 · 114 zadań · klucz odpowiedzi.
12,90 zł
Zobacz w sklepie →
Kartkówka PDF · sklep
Kartkówka z matematyki dla uczniów klasy 4.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Kartkówka PDF · sklep
Cały pakiet B, C, D i E za 2,90 zł.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Zacznij od prawej i mnóż każdą cyfrę mnożnej przez mnożnik, zapisując przeniesienia nad kolejnymi cyframi. Przy mnożniku wielocyfrowym powtórz to dla każdej cyfry mnożnika, przesuwając każdy kolejny wiersz o jedno miejsce w lewo, a na koniec dodaj wszystkie iloczyny częściowe.
Bo cyfra dziesiątek nie oznacza swojej wartości, tylko dziesięć razy więcej. Mnożąc przez dwójkę w liczbie , mnożysz w istocie przez — a wynik jest wtedy dziesięć razy większy niż przy mnożeniu przez . Przesunięcie o jedno miejsce to właśnie to mnożenie przez dziesięć.
Najbezpieczniej zapisać cały wiersz zer i przesunąć go normalnie — przesunięcia następnych wierszy policzą się wtedy same. Można też ten wiersz pominąć, ale wówczas kolejny trzeba przesunąć o dwa miejsca, a nie o jedno. Pominięcie bez tej korekty jest częstym źródłem błędu.
Najpierw mnożymy cyfrę mnożnej przez mnożnik, a dopiero do gotowego iloczynu dodajemy przeniesienie. Odwrotna kolejność przy daje zamiast . Przeniesienie to dziesiątki z poprzedniego kroku, nie część liczby, którą właśnie mnożysz.
Najszybciej oszacowaniem: zaokrąglij czynniki i pomnóż w pamięci — przy szacunek mówi, że wynik ma być rzędu ośmiuset. Dodatkowo sprawdź ostatnią cyfrę wyniku, bo zależy ona tylko od jedności czynników. Pewne, choć wolniejsze, jest sprawdzenie dzieleniem.
Podstawa programowa przewiduje mnożenie sposobem pisemnym przez liczby jedno-, dwu- i trzycyfrowe. Przy mnożniku trzycyfrowym wierszy jest trzy, a przesunięcia dwa: drugi wiersz o jedno miejsce, trzeci o dwa.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie