
Płatny materiał · sklep
Dzielniki i liczby pierwsze — kartkówka, klasa 5
Własności liczb naturalnych: dzielniki, liczby pierwsze, rozkład, NWD i NWW.
2,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Strona główna › Liczby i działania › Liczby pierwsze
Liczba pierwsza ma dokładnie dwa dzielniki: jedynkę i samą siebie. Ta definicja wygląda niewinnie, dopóki nie zada się pytania, które zadaje każdy uczeń: dlaczego więc jedynka nie jest pierwsza, skoro dzieli się tylko przez siebie? Odpowiedź nie brzmi „bo tak przyjęto” — i od niej warto zacząć.
Przejdź od razu do zadań (6) ↓
Liczby naturalne większe od jedynki dzielą się na dwie rozłączne grupy, a kryterium jest jedno: ile mają dzielników.
| rodzaj | ile dzielników | przykłady |
|---|---|---|
| pierwsza | dokładnie dwa: i ona sama | , , , , , |
| złożona | więcej niż dwa | , , , , |
| jedynka | jeden — tylko ona sama | ani pierwsza, ani złożona |
Wiersz trzeci jest sednem sprawy: jedynka nie mieści się w żadnej grupie. Nie jest pierwsza, bo ma za mało dzielników, i nie jest złożona, bo nie da się jej rozłożyć. Stoi osobno.
Liczbę złożoną poznaje się po tym, że ma dzielnik właściwy — czyli inny niż jedynka i ona sama. Dziewiątka dzieli się przez trzy, więc jest złożona; siódemka przez nic poza i , więc jest pierwsza.
Podstawa programowa oczekuje rozpoznawania liczb złożonych jednocyfrowych i dwucyfrowych oraz takich, w których dzielnik zdradza cecha podzielności. To wyznacza realny zakres ćwiczeń — liczb czterocyfrowych nikt tu badać nie każe.
Oto wszystkie liczby pierwsze do stu — jest ich dwadzieścia pięć:

Najczęstsza odpowiedź w internecie brzmi „bo taka jest definicja” — i jest bezużyteczna, bo definicje wymyślają ludzie, więc od razu ciśnie się pytanie: dlaczego wymyślili akurat taką.
Prawdziwy powód jest praktyczny. Cała użyteczność liczb pierwszych stoi na jednym twierdzeniu: każdą liczbę złożoną da się rozłożyć na czynniki pierwsze dokładnie na jeden sposób.
I to jest jedyny rozkład dwunastki. Kolejność można zmienić, ale zestaw czynników jest zawsze ten sam. Na tej jednoznaczności opiera się liczenie NWD i NWW — bo skoro rozkład jest jeden, to porównywanie rozkładów ma sens.
Co by się stało, gdyby jedynka była pierwsza
Wtedy dwunastkę można by rozłożyć tak: , ale też , a także — i tak bez końca, bo jedynek wolno dopisać dowolnie wiele.
Rozkładów byłoby nieskończenie wiele zamiast jednego. Twierdzenie o jednoznaczności w tej postaci przestałoby obowiązywać: przy porównywaniu rozkładów w obliczeniach NWD i NWW trzeba by pomijać dopisane jedynki.
Wykluczenie jedynki nie jest więc kaprysem ani formalnością. To cena, którą płacimy za to, żeby rozkład był jeden — i bardzo opłacalna cena.
Zauważ, że definicja „dokładnie dwa dzielniki” załatwia sprawę sama, bez dopisywania wyjątków. Jedynka ma jeden dzielnik, więc odpada automatycznie.
Najstarsza znana metoda wyławiania liczb pierwszych — wymyślona w starożytnej Grecji i wciąż najwygodniejsza, gdy chcemy znaleźć wszystkie liczby pierwsze w jakimś zakresie.
Pomysł jest odwrotny do sprawdzania po kolei: zamiast pytać o każdą liczbę osobno, wykreślamy wielokrotności. To, co zostanie, jest pierwsze.
Dlaczego kończymy na siódemce
Bo mieści się w setce, ale już nie.
Każda liczba złożona mniejsza od ma dzielnik nie większy niż — a to znaczy, że została już wykreślona przy dwójce, trójce, piątce albo siódemce. Szerzej tłumaczę tę regułę przy rozkładzie na czynniki.
Warto wykonać sito raz, ręcznie, na kartce. Widać wtedy rzecz, której nie widać z gotowej listy: liczby pierwsze rzedną. Do dziesięciu są cztery, między a też cztery, a między a — już tylko jedna, .
Sito jest metodą szkolną i klasyczną, ale sama podstawa programowa nie wymienia go z nazwy — wymaga rozpoznawania liczb pierwszych, nie konkretnego sposobu.

Gotowa lista liczb pierwszych mówi kilka rzeczy, które warto zauważyć od razu.
Dwójka jest jedyną parzystą liczbą pierwszą. Każda inna liczba parzysta dzieli się przez , więc ma co najmniej trzy dzielniki i z definicji jest złożona. Dwójka jest jedynym wyjątkiem, bo dla niej ten dzielnik jest nią samą.
Stąd praktyczny wniosek do zadań: poza dwójką wszystkie liczby pierwsze są nieparzyste. Jeśli liczba większa od kończy się cyfrą parzystą, nie ma po co dalej sprawdzać.
Podobnie z piątką: poza samą piątką żadna liczba pierwsza nie kończy się na ani na , bo takie dzielą się przez pięć.
Liczby, które wyglądają na pierwsze, a nie są
, , — wszystkie trzy zdradza suma cyfr podzielna przez trzy.
oraz — te są najbardziej podstępne, bo dla siódemki nie ma wygodnej cechy podzielności. Trzeba po prostu podzielić.
Siódemka jest w tym temacie najczęstszym przeoczeniem. Dwójkę, trójkę i piątkę widać z cech podzielności, więc odpadają same — a siódemkę trzeba sprawdzić świadomie.
Skoro liczby pierwsze rzedną, nasuwa się pytanie: czy w końcu się kończą?
Nie kończą się — jest ich nieskończenie wiele. Udowodnił to Euklides około lat p.n.e. i jest to jeden z najstarszych zachowanych dowodów w matematyce.
To materiał nadprogramowy
Dowód Euklidesa nie należy do podstawy programowej szkoły podstawowej ani do wymagań egzaminacyjnych.
Wart jest jednak poznania, bo pokazuje, jak wygląda rozumowanie matematyczne — i jest na tyle prosty, że da się go zrozumieć w kilka minut.
Pomysł jest taki: przypuśćmy, że liczb pierwszych jest skończenie wiele i że wypisaliśmy je wszystkie. Pomnóżmy je wszystkie przez siebie i dodajmy jeden.
Nowa liczba nie dzieli się przez żadną z wypisanych — przy każdym dzieleniu zostaje reszta . A skoro każda liczba większa od jedynki ma jakiś dzielnik pierwszy, to musi istnieć liczba pierwsza spoza naszej listy. Lista nie mogła więc być pełna.
Ciekawostka, która pilnuje, żeby nie wyciągnąć zbyt pochopnego wniosku: samo nie jest pierwsze. To — obie liczby pierwsze, obie spoza listy. Dowód nie twierdzi, że iloczyn plus jeden jest pierwszy; twierdzi tylko, że kryje w sobie nowy dzielnik pierwszy. I to wystarcza.
Trzy przykłady: badanie pojedynczej liczby, pułapka z siódemką i fragment sita.
Przykład 1 Czy 97 jest liczbą pierwszą
Sprawdź, czy jest liczbą pierwszą.
Odpowiedź: Tak, jest liczbą pierwszą.
Cztery dzielenia wystarczyły, bo dalej sprawdzać nie trzeba. Zatrzymanie w odpowiednim momencie jest tu równie ważne jak same rachunki — bez tej reguły uczeń dzieliłby przez wszystko aż do .
Przykład 2 Pułapka z siódemką
Czy jest liczbą pierwszą?
Odpowiedź: Nie — jest liczbą złożoną.
To najczęstszy błąd w całym temacie. Dla dwójki, trójki i piątki istnieją wygodne cechy podzielności, więc odsiewają się same; dla siódemki cechy nie ma i trzeba wykonać dzielenie świadomie. Ta sama pułapka to .
Przykład 3 Fragment sita Eratostenesa
Wykonaj sito dla liczb od do i wypisz liczby pierwsze.
Odpowiedź: — dziesięć liczb pierwszych.
Zwróć uwagę, ile pracy oszczędza kolejność: przy trójce większość wielokrotności była już wykreślona przy dwójce, a przy piątce zostało do skreślenia tylko . Dlatego sito jest szybsze niż badanie każdej liczby osobno.
Cztery błędy — pierwszy dotyczy jedynki, drugi zatrzymania się za wcześnie, trzeci sprawdzania o wiele za długo, czwarty mylenia nieparzystości z pierwszością.
Uznanie jedynki za liczbę pierwszą
Skąd się bierze: Jedynka „dzieli się tylko przez siebie”, więc pasuje do luźno zapamiętanej definicji. Ma jednak jeden dzielnik, a liczba pierwsza musi mieć dokładnie dwa. Gdyby ją dopuścić, rozkład na czynniki przestałby być jednoznaczny.
Jak zrobić dobrze: Licz dzielniki, nie recytuj definicji z pamięci. Jedynka ma jeden dzielnik i dlatego nie jest ani pierwsza, ani złożona — stoi poza tym podziałem.
Pominięcie siódemki przy sprawdzaniu
Skąd się bierze: Uczeń sprawdza , i , bo dla nich są cechy podzielności, i uznaje liczbę za pierwszą. Tymczasem , czy dzielą się właśnie przez — a tego nie widać z żadnej wygodnej cechy.
Jak zrobić dobrze: Po dwójce, trójce i piątce zawsze wykonaj dzielenie przez , a przy liczbach powyżej także przez i . To jedno dodatkowe dzielenie eliminuje najczęstszy błąd.
Sprawdzanie dzielników aż do samej liczby
Skąd się bierze: Uczeń dzieli kolejno przez aż do . Wynik będzie poprawny, ale kosztem kilkudziesięciu niepotrzebnych dzieleń — a na sprawdzianie zwykle brakuje na to czasu.
Jak zrobić dobrze: Sprawdzaj tylko liczby pierwsze do pierwiastka z badanej liczby. Dla wystarczą , , i , bo przekracza już .
Uznanie każdej liczby nieparzystej za pierwszą
Skąd się bierze: „Pierwsze są nieparzyste” zapamiętuje się jako regułę działającą w obie strony. Ale , , , , i też są nieparzyste, a wszystkie są złożone — nieparzystość jest warunkiem koniecznym, nie wystarczającym.
Jak zrobić dobrze: Nieparzystość pozwala tylko odrzucić liczbę parzystą (poza dwójką). Żeby potwierdzić, że liczba jest pierwsza, trzeba sprawdzić wszystkie dzielniki do pierwiastka.
Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. W zestawie jest 2 zadania z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (do 2019 roku) — dokładamy je jako dodatkowe ćwiczenie tych samych umiejętności. Zakres gimnazjum był miejscami szerszy niż wymagania dla klas 7–8, dlatego każde takie zadanie jest podpisane osobno.
| Suma liczb i jest podzielna przez 4. | P | F |
| Iloczyn liczb i jest podzielny przez 3. | P | F |
Odpowiedź: P, P
💡 Wskazówka: W iloczynie wystarczy znaleźć jeden czynnik podzielny przez daną liczbę — cały iloczyn wtedy też się przez nią dzieli. W sumie tak nie działa: trzeba policzyć.
⚠ Typowy błąd: mnożenie na piechotę. To strata czasu i okazja do pomyłki — wystarczy spojrzeć na czynniki.
| A | Tak, | ponieważ wśród dowolnych pięciu kolejnych liczb całkowitych | 1. | nie musi znajdować się liczba podzielna przez 10. |
| 2. | jest co najmniej jedna liczba nieparzysta i co najmniej jedna parzysta. | |||
| B | Nie, | |||
| 3. | jest co najmniej jedna liczba podzielna przez 5 i co najmniej jedna parzysta. | |||
Odpowiedź: A, 3
💡 Wskazówka: Przy podzielności iloczynu zawsze rozłóż dzielnik na czynniki pierwsze i sprawdź, czy każdy z nich gdzieś się znajdzie.
⚠ Kuszące uzasadnienie 2. („jest liczba parzysta i nieparzysta”) gwarantuje tylko podzielność przez 2 — nic nie mówi o piątce. A uzasadnienie 1. jest prawdziwe (liczby podzielnej przez 10 faktycznie może nie być), ale prowadzi do złej odpowiedzi: dziesiątka powstaje z iloczynu 2 i 5, nie musi być gotowa w jednej liczbie.
Odpowiedź: C
💡 Wskazówka: Kontrola wyniku: NWW musi być wielokrotnością obu liczb. Sprawdzamy: ✓ i ✓.
⚠ Częsty błąd: pomnożenie liczb przez siebie () — to daje wspólną wielokrotność, ale nie najmniejszą. Drugi błąd: wybór 72 lub 216, które nie dzielą się przez 90.
| Liczba 1725 jest liczbą podzielną przez 15. | P | F |
| Liczba 1725 jest wielokrotnością 125. | P | F |
Odpowiedź: P, F
💡 Wskazówka: Przy podzielności przez liczbę złożoną (15, 12, 18…) rozłóż ją na czynniki względnie pierwsze i sprawdź każdy osobno. Uwaga: dla 12 nie wystarczy „przez 2 i przez 6” — trzeba „przez 3 i przez 4”.
⚠ Częsty błąd w drugim zdaniu: uznanie, że skoro liczba kończy się na 25, to dzieli się przez 125. Końcówka 25 świadczy tylko o podzielności przez 25.
Odpowiedź: D
💡 Wskazówka: „Maksymalnie osób / największe pudełka / równe porcje” to sygnał NWD. Gdy w zadaniu chodzi o „za ile dni znowu się spotkają / najmniejsza wspólna liczba” — to NWW.
⚠ Kusząca odpowiedź 90 to połowa liczby śliwek — dzieli 180, ale nie jest liczbą całkowitą, więc 90 osób nie dostałoby równych porcji.
Odpowiedź: dowód
💡 Wskazówka: Schemat takich dowodów jest zawsze ten sam: rozłóż cel na czynniki pierwsze, a potem pokaż, skąd bierze się każdy z nich.
⚠ Najczęstszy błąd: sprawdzenie jednego przykładu (np. 210) i uznanie sprawy za zamkniętą. Jeden przykład nie jest dowodem — trzeba rozumować dla dowolnej liczby .
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
| 1. P, P | 2. A, 3 | 3. C | 4. P, F | 5. D | 6. dowód |
Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty oraz z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

Płatny materiał · sklep
Własności liczb naturalnych: dzielniki, liczby pierwsze, rozkład, NWD i NWW.
2,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
2,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Jeśli chcesz poćwiczyć więcej, tu są zestawy kart do druku na ten temat, z kluczem odpowiedzi.

Karty pracy · sklep
Ściąga z cechami podzielności i 10 kart pracy: od reguł przez liczby pierwsze, rozkład na czynniki, NWD i NWW po zadania w stylu egzaminu…
6,90 zł
Zobacz w sklepie →Liczba naturalna mająca dokładnie dwa dzielniki: jedynkę i samą siebie. Do stu jest ich dwadzieścia pięć: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , .
Bo ma tylko jeden dzielnik, a liczba pierwsza musi mieć dokładnie dwa. Gdyby ją dopuścić, rozkład na czynniki pierwsze przestałby być jednoznaczny: dałoby się zapisać jako , ale też i tak bez końca.
Tak, i jest jedyną parzystą liczbą pierwszą. Każda inna liczba parzysta dzieli się przez , więc ma co najmniej trzy dzielniki i jest złożona. Poza dwójką wszystkie liczby pierwsze są nieparzyste.
Zamiast badać każdą liczbę osobno, wykreślasz wielokrotności. Wypisujesz liczby, zakreślasz i wykreślasz jej wielokrotności, potem robisz to samo z , i . Dla zakresu do stu wystarczą te cztery — co zostanie niewykreślone, jest pierwsze.
Liczbą dzielników. Pierwsza ma dokładnie dwa, złożona więcej niż dwa — czyli ma dzielnik właściwy, inny niż jedynka i ona sama. Jedynka nie należy do żadnej z tych grup, bo ma tylko jeden dzielnik.
Nieskończenie wiele — udowodnił to Euklides około r. p.n.e. Choć rzedną (do dziesięciu są cztery, między a już tylko jedna), nigdy się nie kończą. Dowód jest materiałem nadprogramowym, ale prostym do zrozumienia.
Liczby pierwsze to liczby naturalne większe od jedynki, które dzielą się tylko przez jeden i przez samą siebie. Najmniejsza z nich to dwa i jest to jedyna parzysta liczba pierwsza. Jedynka nie jest liczbą pierwszą, bo ma tylko jeden dzielnik.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-10-21
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie