
Płatny materiał · sklep
Mnożenie liczb ujemnych — kartkówka, klasa 6
Liczby dodatnie i ujemne: mnożenie, dzielenie, kolejność działań.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Strona główna › Liczby całkowite › Mnożenie i dzielenie liczb ujemnych — skąd się bierze reguła znaków
Reguła znaków mieści się w dwóch linijkach i prawie każdy uczeń umie ją wyrecytować. Kłopot zaczyna się przy pytaniu dlaczego minus razy minus daje plus — bo bez odpowiedzi reguła jest tylko zaklęciem, które łatwo pomylić z regułą dodawania. A to dwie zupełnie różne reguły i mieszanie ich jest najczęstszym błędem w całym dziale.
Krótko: Iloczyn i iloraz dwóch liczb o takich samych znakach jest dodatni, a liczb o różnych znakach — ujemny. Na przykład (−3) · (−4) = 12, a (−12) : 3 = −4.
Przejdź od razu do zadań (5) ↓
Kalkulator znaków — mnożenie i dzielenie liczb ujemnych
Zgadnij znak wyniku
Przy mnożeniu i dzieleniu liczy się osobno wartość, osobno znak. Najpierw mnożysz albo dzielisz tak, jakby żadnych minusów nie było, a potem ustalasz znak wyniku.
Cztery przypadki, jedna zasada
Zapisane jednym zdaniem: znaki jednakowe dają plus, znaki różne dają minus.

Dla dzielenia reguła jest identyczna — nie trzeba jej uczyć drugi raz. Dzielenie to mnożenie przez odwrotność, więc znak zachowuje się tak samo.
Na liczbach:
Warto od razu zauważyć rzecz, która oszczędza mnóstwo pomyłek: przy mnożeniu i dzieleniu znaki się „skracają”. Dwa minusy znoszą się nawzajem. Przy dodawaniu nic takiego się nie dzieje — i to jest sedno różnicy, o której mówi cała następna sekcja.
Tu ginie najwięcej punktów w klasie szóstej. Uczeń zapamiętuje „minus i minus daje plus” i stosuje to wszędzie — także tam, gdzie stoi znak dodawania.
| Działanie | Wynik | Co się dzieje |
|---|---|---|
| znaki jednakowe → plus | ||
| dwa długi się sumują | ||
| znaki jednakowe → plus | ||
| odjęcie długu, czyli dodanie |
Drugi wiersz jest kluczowy. nie daje . Jeśli masz złote długu i dorobisz się jeszcze złotych długu, to masz złotych długu, czyli . Dodawanie dwóch liczb ujemnych zawsze daje liczbę ujemną.
Kiedy „dwa minusy dają plus” jest prawdą
Przy mnożeniu i dzieleniu — zawsze, bez wyjątku: .
Przy odejmowaniu liczby ujemnej — tak, ale z innego powodu: . Tu minus przed nawiasem odwraca znak liczby w nawiasie, a nie „mnoży znaki”.
Przy dodawaniu — nigdy: .
Pytanie kontrolne, które warto zadawać sobie za każdym razem: jaki znak działania stoi między liczbami? Dopiero on decyduje, którą regułę wolno zastosować.
Dodawaniem i odejmowaniem liczb ujemnych zajmuje się osobna strona — dodawanie i odejmowanie liczb ujemnych. Warto mieć obie reguły obok siebie, bo dopiero zestawione widać, że są różne.
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Liczby całkowite i zastosowania” (klasa 5), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.

Reguła nie jest umową ani „tak trzeba zapamiętać”. Wynika z tego, że mnożenie ma się zgadzać z dodawaniem — i można to zobaczyć na jednym ciągu liczb.
Popatrz, co się dzieje, gdy mnożnik maleje o jeden, a mnożna wynosi :
| działanie | wynik | zmiana |
|---|---|---|
| — | ||
| o w górę | ||
| o w górę | ||
| o w górę | ||
| o w górę | ||
| o w górę |
Za każdym razem, gdy mnożnik maleje o jeden, wynik rośnie o cztery — bo mnożymy przez liczbę ujemną. Ta prawidłowość nie ma powodu, żeby nagle się urwać przy zerze. Skoro ma być zachowana dalej, to musi wynosić .
Innymi słowy: gdyby minus razy minus dawał minus, ciąg wyników załamałby się w jednym punkcie bez żadnego powodu, a mnożenie przestałoby być zgodne z dodawaniem.
To samo po ludzku
Mnożenie przez liczbę ujemną to odwrócenie kierunku na osi liczbowej. Mnożąc przez , dostajesz — ten sam odcinek, ale po drugiej stronie zera.
Odwrócenie kierunku dwa razy wraca do punktu wyjścia. Dlatego dwa minusy dają plus: obrót o pół obrotu wykonany dwukrotnie to obrót pełny.
Ten sam obraz tłumaczy resztę reguły: nieparzysta liczba minusów zostawia wynik po drugiej stronie zera, parzysta wraca na swoją — o ile żaden czynnik nie jest zerem, bo mnożenie przez zero nie odwraca kierunku, tylko ściąga wynik do samego zera.

Gdy w iloczynie stoi kilka liczb ujemnych, nie trzeba iść po kolei parami. Wystarczy policzyć, ile jest minusów.
Trzy minusy, czyli nieparzyście — wynik ujemny. Wartość liczymy osobno: , więc odpowiedź to .
Cztery minusy, parzyście — wynik dodatni, a wartość to .
Uwaga na zero. Jeśli którykolwiek czynnik jest zerem, cały iloczyn wynosi zero i znaki nie mają już żadnego znaczenia. Zero nie jest ani dodatnie, ani ujemne.
Ta sama zasada rządzi potęgowaniem liczby ujemnej, bo potęga to powtórzone mnożenie:
Wykładnik parzysty daje wynik dodatni, nieparzysty — ujemny. I jeszcze jedna pułapka zapisu, o której mówi sekcja o błędach: to nie to samo co .

Dzielenie działa znakowo identycznie jak mnożenie, więc nie ma tu nowej reguły do zapamiętania — jest natomiast jedno ograniczenie.
Dzielić przez zero nie wolno i nie zmienia tego żaden znak. Zapis nie ma wyniku — nie istnieje liczba, która pomnożona przez zero dałaby , bo każda pomnożona przez zero daje zero.
Odwrotnie jest w porządku: zero podzielone przez liczbę różną od zera daje zero, także gdy dzielnik jest ujemny: .
Znak minus przed ułamkiem
Ułamek z jednym minusem można zapisać na trzy sposoby i wszystkie znaczą to samo:
Przyjęło się pisać minus przed ułamkiem — jest najczytelniej. Gdy minusy są dwa, znoszą się i ułamek jest dodatni: .
Trzy przykłady: iloczyn kilku czynników, wyrażenie mieszające mnożenie z dodawaniem i zadanie z treścią, w którym liczba ujemna oznacza coś konkretnego.
Przykład 1 Iloczyn kilku liczb ujemnych
Oblicz .
Odpowiedź:
Liczenie znaku osobno jest szybsze i mniej zawodne niż wleczenie minusów przez cały rachunek — zwłaszcza przy czterech i więcej czynnikach. Kontrola parami zajmuje chwilę i warto ją robić, dopóki reguła parzystości nie wejdzie w nawyk.
Przykład 2 Mnożenie i dodawanie w jednym wyrażeniu
Oblicz .
Odpowiedź:
Ostatni krok jest miejscem, w którym najczęściej wychodzi zamiast — bo uczeń widzi dwa minusy w … których tam nie ma. Jest tylko jeden, a znak działania to plus. Warto przy każdym kroku powiedzieć na głos, jakie to działanie.
Przykład 3 Zadanie z treścią — temperatura
Przez godzin temperatura spadała średnio o stopnie na godzinę. O ile stopni zmieniła się w tym czasie? Jaka była temperatura na początku, jeśli na końcu wynosiła C?
Odpowiedź: Temperatura spadła o stopni; na początku było C.
Zwróć uwagę, że mnożenie posłużyło do policzenia zmiany, a nie samej temperatury. To typowy układ zadań z liczbami ujemnymi: mnożenie daje wielkość zmiany, a dodawanie przenosi ją na stan początkowy.
Pierwszy błąd odpowiada za większość strat punktów w tym dziale; z pozostałych jeden dotyczy zapisu potęgi, jeden gubienia znaku w dłuższym rachunku, a jeden zera.
Stosowanie reguły znaków do dodawania
Skąd się bierze: „Minus i minus daje plus” zapamiętuje się bez przypisania do działania i uczeń stosuje to wszędzie. Wtedy zamienia się w , choć prawidłowy wynik to . Reguła znaków dotyczy wyłącznie mnożenia i dzielenia; przy dodawaniu dwie liczby ujemne dają liczbę ujemną, bo dwa długi się sumują.
Jak zrobić dobrze: Zanim ruszysz, popatrz na znak działania między liczbami, a nie na znaki samych liczb. Kropka mnożenia albo dwukropek — reguła znaków. Plus — dodawanie, i wtedy wyobraź sobie długi: trzy złote długu plus cztery złote długu to siedem złotych długu.
Mylenie z
Skąd się bierze: To dwie różne liczby, choć zapis wygląda prawie tak samo. W do kwadratu podnosimy całą liczbę i wychodzi . W potęgowana jest sama dwójka, a minus zostaje z przodu — wychodzi . Nawias decyduje o wszystkim.
Jak zrobić dobrze: Czytaj zapis na głos: „minus dwa do kwadratu” () kontra „minus, dwa do kwadratu” (). Jeśli sam zapisujesz potęgę liczby ujemnej, zawsze bierz ją w nawias — bez nawiasu zapis znaczy co innego, niż zamierzasz.
Gubienie znaku przy dłuższym iloczynie
Skąd się bierze: Przy czterech czy pięciu czynnikach uczeń przenosi minusy przez cały rachunek i gdzieś po drodze jeden ginie. Wynik ma dobrą wartość i zły znak — czyli jest błędny, a wygląda prawie dobrze, więc trudno go wyłapać przy sprawdzaniu.
Jak zrobić dobrze: Rozdziel zadanie na dwa niezależne: policz wartość bez żadnych minusów, a znak ustal osobno, licząc, ile minusów było. Parzyście — plus, nieparzyście — minus. Dwie proste czynności zamiast jednej zawiłej.
Traktowanie zera jako liczby ujemnej albo dodatniej
Skąd się bierze: W zadaniach typu „ile jest liczb ujemnych wśród podanych” zero bywa doliczane do jednej albo drugiej grupy. Zero nie jest ani dodatnie, ani ujemne — jest granicą między nimi. Pomyłka wraca też przy iloczynach: jeśli jednym z czynników jest zero, cały iloczyn wynosi zero niezależnie od tego, ile minusów stoi obok.
Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj zero jako osobną kategorię. Przy iloczynie sprawdzaj je najpierw: gdy choć jeden czynnik to zero, odpowiedź brzmi zero i nie trzeba już liczyć znaków.
Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. W zestawie jest 3 zadania z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (do 2019 roku) — dokładamy je jako dodatkowe ćwiczenie tych samych umiejętności. Zakres gimnazjum był miejscami szerszy niż wymagania dla klas 7–8, dlatego każde takie zadanie jest podpisane osobno.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 5 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 5 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
| Punkt | P | R | S |
|---|---|---|---|
| Kreska od początku | 0 | 5 | 8 |
| Współrzędna | −3 | 7 | ? |
Odpowiedź: C
💡 Wskazówka: Schemat na wszystkie zadania z osią: znajdź wartość jednej działki, licząc różnicę dwóch znanych punktów i dzieląc ją przez liczbę działek między nimi. Reszta to mnożenie.
⚠ Najczęstszy błąd: liczenie działek „na oko” albo pomylenie liczby kresek z liczbą odstępów. Między a jest 5 odstępów, choć kresek widać 6.
Odpowiedź: A
💡 Wskazówka: Można też wszystko sprowadzić do mianownika 12: przedział to , a odpowiedzi to , , , . Od razu widać, że pasuje tylko .
⚠ Najczęstszy błąd: wybór , bo „wygląda jak coś pomiędzy”. Po skróceniu — to ta sama liczba co lewy koniec przedziału.
Odpowiedź: D
💡 Wskazówka: Gdy dwie liczby leżą po przeciwnych stronach zera, ich odległość to suma wartości bezwzględnych. Gdy po tej samej stronie — różnica.
⚠ Najczęstsze błędy: odpowiedź C (odejmowanie w złej kolejności — wychodzi liczba ujemna, a odległość nie może być ujemna) oraz B (potraktowanie jako i odjęcie zamiast dodania).
Odpowiedź: B
💡 Wskazówka: Bez pełnego rachunku widać kierunek wyniku: nawias daje liczbę małą i dodatnią (), a odejmujemy od niej — czyli więcej. Wynik musi być ujemny, ale niewielki. To już wskazuje przedział B.
⚠ Najczęstszy błąd: policzenie nawiasu jako (czyli pominięcie odejmowania od jedynki) — wtedy wynik wychodzi dodatni i ląduje w przedziale C lub D.
Odpowiedź: B
💡 Wskazówka: Uwaga przy liczbach ujemnych: jest mniejsze od , mimo że „wygląda na większe”. Im dalej w lewo na osi, tym mniejsza liczba.
⚠ Najczęstszy błąd: uznanie za najmniejszą (bo „na oko”). Wtedy odległość wyszłaby — czyli kusząca odpowiedź C.
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
| 1. C | 2. A | 3. D | 4. B | 5. B |
Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty oraz z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

Płatny materiał · sklep
Liczby dodatnie i ujemne: mnożenie, dzielenie, kolejność działań.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Jeśli chcesz poćwiczyć więcej, tu są zestawy kart do druku na ten temat, z kluczem odpowiedzi.

Karty pracy · sklep
12 kart pracy z matematyki dla klasy 6: liczby ujemne w życiu, oś liczbowa, porównywanie, dodawanie i odejmowanie, mnożenie i dzielenie. Na…
7,90 zł
Zobacz w sklepie →
Karty pracy · sklep
11 kart pracy z matematyki dla klas 6–7: ułamki zwykłe i dziesiętne, porównywanie, liczby przeciwne i odwrotne, działania, potęgi. Na końcu…
7,90 zł
Zobacz w sklepie →Bo mnożenie musi być zgodne z dodawaniem. Gdy w iloczynie zmniejszamy o jeden, wynik za każdym razem rośnie o cztery: , , , — i żeby ta prawidłowość się nie urwała, musi wynosić . Obrazowo: mnożenie przez liczbę ujemną odwraca kierunek na osi, a odwrócenie dwa razy wraca do punktu wyjścia.
Policz osobno wartość i osobno znak. Wartość — mnożysz tak, jakby minusów nie było. Znak — jednakowe znaki dają plus, różne dają minus. Przy kilku czynnikach liczy się parzystość: parzysta liczba minusów daje wynik dodatni, nieparzysta ujemny — pod warunkiem, że żaden czynnik nie jest zerem, bo wtedy iloczyn wynosi zero niezależnie od znaków.
Tak, dokładnie ta sama — nie trzeba uczyć się jej drugi raz. , a . Dochodzi tylko jedno ograniczenie, które nie ma nic wspólnego ze znakami: dzielić przez zero nie wolno.
Nie, to . Reguła „dwa minusy dają plus” dotyczy mnożenia i dzielenia, a tu jest dodawanie. Trzy złote długu plus cztery złote długu to siedem złotych długu. Dodanie dwóch liczb ujemnych zawsze daje liczbę ujemną.
Wynikiem i znaczeniem. , bo do kwadratu podnosimy całą liczbę . Natomiast , bo potęgowana jest sama dwójka, a minus zostaje przed nią. Zapisując potęgę liczby ujemnej, zawsze bierz ją w nawias.
Nie. Zero nie jest ani dodatnie, ani ujemne — jest granicą między jednymi a drugimi. W iloczynie zachowuje się wyjątkowo: jeśli choć jeden czynnik jest zerem, cały iloczyn wynosi zero, niezależnie od znaków pozostałych liczb.
Minus. Dwa minusy dają plus, a trzeci zostaje bez pary: . Liczy się tylko to, ile jest czynników ujemnych — przy parzystej liczbie wynik jest dodatni (), przy nieparzystej ujemny. Kalkulator znaków na górze strony liczy minusy za ciebie, a sprawdzić się można na sprawdzianie i kartkówkach z liczb całkowitych.
Grafiki z powiązanych tematów
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-09-25. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-09-25
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie