Strona główna › Liczby i działania › Liczby niewymierne

Liczby niewymierne

Liczba niewymierna to liczba, której nie da się zapisać jako ułamka pq\tfrac{p}{q} z liczb całkowitych. Jej rozwinięcie dziesiętne ciągnie się bez końca i nigdy nie wpada w okres. Najbardziej znane przykłady to 2=1,41421…\sqrt{2} = 1{,}41421\ldots i π=3,14159…\pi = 3{,}14159\ldots. Na tej stronie: jak rozpoznać liczbę niewymierną, czym różni się od wymiernej, kiedy pierwiastek jest niewymierny i jak liczyć z takimi liczbami.

Dział: Liczby i działaniaPoziom: klasy 7–8 (dowody i działania: liceum)

Krótko: wymierna = da się zapisać ułamkiem, rozwinięcie skończone albo okresowe (0,750{,}75, 0,(3)0{,}(3)). Niewymierna = nie da się, rozwinięcie nieskończone i nieokresowe (2\sqrt{2}, 3\sqrt{3}, π\pi). Pierwiastek kwadratowy z liczby naturalnej jest niewymierny, gdy ta liczba nie jest kwadratem liczby naturalnej: 9=3\sqrt{9} = 3, ale 8\sqrt{8} jest niewymierny.

Sprawdzarka: czy pierwiastek jest liczbą wymierną?

1Definicja liczby niewymiernej

Liczba wymierna to taka, którą da się zapisać jako pq\tfrac{p}{q}, gdzie pp i qq są liczbami całkowitymi i q≠0q \neq 0. Liczba niewymierna to liczba rzeczywista, dla której takiego zapisu nie ma — żadna para liczb całkowitych nie daje jej jako ilorazu.

Zbiór liczb niewymiernych zapisuje się jako R∖Q\mathbb{R} \setminus \mathbb{Q} — liczby rzeczywiste bez wymiernych. Wymierne i niewymierne razem tworzą liczby rzeczywiste, a każda liczba rzeczywista należy dokładnie do jednej z tych dwóch grup.

Zbiory liczb jeden w drugim: liczby naturalne wewnątrz całkowitych, te wewnątrz wymiernych, a wszystko wewnątrz rzeczywistych; liczby niewymierne, takie jak √2 i π, leżą w rzeczywistych poza wymiernymi
Zbiory liczb — niewymierne leżą w rzeczywistych, poza wymiernymi

2Liczby wymierne i niewymierne — różnica

liczby wymierneliczby niewymierne
zapis ułamkiem pq\tfrac{p}{q}da sięnie da się
rozwinięcie dziesiętneskończone, np. 0,750{,}75, albo okresowe, np. 0,(6)0{,}(6)nieskończone i nieokresowe
przykłady55, −3-3, 00, 27\tfrac{2}{7}, 0,1250{,}125, 16\sqrt{16}2\sqrt{2}, 5\sqrt{5}, π\pi, 1+31 + \sqrt{3}
oznaczenie zbioruQ\mathbb{Q}R∖Q\mathbb{R} \setminus \mathbb{Q}

Kluczowe jest słowo nieokresowe. Liczba 0,333…0{,}333\ldots też się nie kończy, ale ma okres, więc jest wymierna: to 13\tfrac{1}{3}. Jak zamieniać takie liczby na ułamki, pokazujemy na stronie ułamki okresowe.

Liczby wymierne i niewymierne: wymierne mają rozwinięcie skończone (0,75) albo okresowe (0,(6), dwadzieścia dwie siódme), niewymierne — nieskończone i nieokresowe: pierwiastek z 2 = 1,41421…, π = 3,14159…, pierwiastek z 3; przekątna kwadratu o boku 1 ma długość pierwiastek z 2
Liczby wymierne i niewymierne — rozwinięcie dziesiętne mówi wszystko

3Przykłady liczb niewymiernych

Uwaga na przybliżenia: 3,143{,}14 i 227\tfrac{22}{7} to liczby wymierne, które tylko przybliżają π\pi. Sama liczba π\pi jest niewymierna.

4Kiedy pierwiastek jest niewymierny

Dla liczby naturalnej nn reguła jest prosta:

Reguła

n\sqrt{n} jest wymierny tylko wtedy, gdy nn jest kwadratem liczby naturalnej (0,1,4,9,16,25…0, 1, 4, 9, 16, 25\ldots). W każdym innym przypadku n\sqrt{n} jest niewymierny.

Dlatego 36=6\sqrt{36} = 6 jest wymierny, a 35\sqrt{35} i 37\sqrt{37} są niewymierne. Dla ułamka pod pierwiastkiem najpierw go skracamy: 94=32\sqrt{\tfrac{9}{4}} = \tfrac{3}{2} jest wymierny, bo licznik i mianownik są kwadratami, a 12\sqrt{\tfrac{1}{2}} już nie.

Liczbę niewymierną z pierwiastkiem często upraszcza się, wyłączając czynnik przed pierwiastek: 12=4⋅3=23\sqrt{12} = \sqrt{4 \cdot 3} = 2\sqrt{3}. Wynik nadal jest niewymierny — zmienia się tylko zapis. Więcej: pierwiastkowanie i działania na pierwiastkach.

5Dlaczego √2 nie jest ułamkiem

To jeden z najstarszych dowodów w matematyce — znany już starożytnym Grekom. Przeprowadza się go nie wprost: zakładamy coś przeciwnego i dochodzimy do sprzeczności.

  1. Załóżmy, że 2=pq\sqrt{2} = \tfrac{p}{q}, gdzie ułamek jest nieskracalny.
  2. Podnosimy do kwadratu: 2=p2q22 = \tfrac{p^2}{q^2}, czyli p2=2q2p^2 = 2q^2. Zatem p2p^2 jest parzyste, a więc i pp jest parzyste: p=2kp = 2k.
  3. Podstawiamy: 4k2=2q24k^2 = 2q^2, czyli q2=2k2q^2 = 2k^2. Zatem także qq jest parzyste.
  4. Skoro pp i qq są parzyste, ułamek pq\tfrac{p}{q} da się skrócić przez 22 — a założyliśmy, że jest nieskracalny. Sprzeczność.

Wniosek: 2\sqrt{2} nie jest ułamkiem, czyli jest liczbą niewymierną. Dokładnie tak samo dowodzi się niewymierności 3\sqrt{3}, 5\sqrt{5} i innych pierwiastków z liczb, które nie są kwadratami.

6Działania na liczbach niewymiernych

działaniewynikprzykład
wymierna ++ niewymiernazawsze niewymierna1+21 + \sqrt{2}
wymierna ≠0\neq 0 ⋅\cdot niewymiernazawsze niewymierna353\sqrt{5}, 32\tfrac{\sqrt{3}}{2}
niewymierna ++ niewymiernaróżnie2+3\sqrt{2} + \sqrt{3} — niewymierna, ale 2+(−2)=0\sqrt{2} + (-\sqrt{2}) = 0
niewymierna ⋅\cdot niewymiernaróżnie2⋅3=6\sqrt{2} \cdot \sqrt{3} = \sqrt{6} — niewymierna, ale 2⋅2=2\sqrt{2} \cdot \sqrt{2} = 2

Dwa pierwsze wiersze pozwalają od razu ocenić wyrażenie: jeśli do liczby wymiernej dodajesz lub mnożysz przez nią (różną od zera) liczbę niewymierną, wynik na pewno jest niewymierny. Przy dwóch liczbach niewymiernych trzeba po prostu policzyć.

7Liczby niewymierne na osi liczbowej

Liczby niewymierne mają na osi liczbowej swoje dokładne miejsca, choć nie da się ich wypisać do końca. 2\sqrt{2} można nawet skonstruować: przekątna kwadratu o boku 11 ma z twierdzenia Pitagorasa długość 12+12=2\sqrt{1^2 + 1^2} = \sqrt{2}. Odkładając ją cyrklem od zera, zaznaczysz 2\sqrt{2} dokładnie.

Do porównań wystarczą przybliżenia: 2≈1,41\sqrt{2} \approx 1{,}41, 3≈1,73\sqrt{3} \approx 1{,}73, 5≈2,24\sqrt{5} \approx 2{,}24, π≈3,14\pi \approx 3{,}14. Żeby sprawdzić, między którymi liczbami leży pierwiastek, porównuje się kwadraty: 1,42=1,96<2<2,25=1,521{,}4^2 = 1{,}96 \lt 2 \lt 2{,}25 = 1{,}5^2, więc 1,4<2<1,51{,}4 \lt \sqrt{2} \lt 1{,}5.

8Przykłady krok po kroku

Przykład 11 Wymierna czy niewymierna?

Które z liczb są niewymierne: 0,(3)0{,}(3), 5\sqrt{5}, 3,143{,}14, π\pi, 94\sqrt{\tfrac{9}{4}}, 0,1010010001…0{,}1010010001\ldots?

  1. 0,(3)=130{,}(3) = \tfrac{1}{3} — okresowa, więc wymierna.
  2. 5\sqrt{5} — 55 nie jest kwadratem liczby naturalnej, więc niewymierna.
  3. 3,14=3141003{,}14 = \tfrac{314}{100} — wymierna (to tylko przybliżenie π\pi).
  4. π\pi — niewymierna.
  5. 94=32\sqrt{\tfrac{9}{4}} = \tfrac{3}{2} — wymierna.
  6. 0,1010010001…0{,}1010010001\ldots — nieskończona i bez okresu, więc niewymierna.

Odpowiedź: niewymierne są 5\sqrt{5}, π\pi i 0,1010010001…0{,}1010010001\ldots

Przykład 22 Uproszczenie pierwiastka

Zapisz 50\sqrt{50} w prostszej postaci i oceń, czy jest liczbą wymierną.

  1. Szukamy największego kwadratu, który dzieli 5050: 50=25⋅250 = 25 \cdot 2.
  2. 50=25⋅2=52\sqrt{50} = \sqrt{25} \cdot \sqrt{2} = 5\sqrt{2}.
  3. 55 jest wymierne i różne od zera, 2\sqrt{2} niewymierne — iloczyn jest niewymierny.

Odpowiedź: 50=52\sqrt{50} = 5\sqrt{2}, liczba niewymierna.

Przykład 33 Suma dwóch niewymiernych

Oblicz 2+(3−2)\sqrt{2} + (3 - \sqrt{2}). Czy wynik jest liczbą niewymierną?

  1. Opuszczamy nawias: 2+3−2\sqrt{2} + 3 - \sqrt{2}.
  2. 2\sqrt{2} i −2-\sqrt{2} się redukują, zostaje 33.

Odpowiedź: wynik to 33 — liczba wymierna, choć oba składniki były niewymierne.

Przykład 44 Między którymi liczbami?

Między którymi kolejnymi liczbami całkowitymi leży 30\sqrt{30}?

  1. Szukamy kwadratów wokół 3030: 52=255^2 = 25 i 62=366^2 = 36.
  2. 25<30<3625 \lt 30 \lt 36, więc 5<30<65 \lt \sqrt{30} \lt 6.

Odpowiedź: 30\sqrt{30} leży między 55 a 66.

9Najczęstsze błędy

„Każdy pierwiastek jest liczbą niewymierną.”

Skąd się bierze: Najczęściej pokazywanym przykładem jest 2\sqrt{2}.

Jak zrobić dobrze: Najpierw policz: 49=7\sqrt{49} = 7, 0,25=0,5\sqrt{0{,}25} = 0{,}5 — to liczby wymierne.

„Nieskończone rozwinięcie oznacza liczbę niewymierną.”

Skąd się bierze: Pomijanie warunku „nieokresowe”.

Jak zrobić dobrze: 0,(6)=230{,}(6) = \tfrac{2}{3} jest nieskończone, ale okresowe — więc wymierne.

Utożsamianie π\pi z 3,143{,}14.

Skąd się bierze: W zadaniach często każe się przyjąć π≈3,14\pi \approx 3{,}14.

Jak zrobić dobrze: 3,143{,}14 jest wymierne. Gdy liczysz z przybliżeniem, piszesz ≈\approx, a nie ==.

„Suma dwóch liczb niewymiernych jest zawsze niewymierna.”

Skąd się bierze: Przeniesienie reguły „wymierna + niewymierna”.

Jak zrobić dobrze: 2+(−2)=0\sqrt{2} + (-\sqrt{2}) = 0, a 2⋅2=2\sqrt{2} \cdot \sqrt{2} = 2. Przy dwóch niewymiernych trzeba policzyć.

Sprawdź się na kartce

Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

10Pytania i odpowiedzi

Co to są liczby niewymierne?

To liczby rzeczywiste, których nie da się zapisać w postaci ułamka p/q, gdzie p i q są liczbami całkowitymi, a q nie jest zerem. Ich rozwinięcie dziesiętne jest nieskończone i nieokresowe.

Jakie są przykłady liczb niewymiernych?

Pierwiastek z 2, pierwiastek z 3, pierwiastek z 5, liczba pi, liczba e oraz liczby takie jak 0,1010010001…, w której kolejne grupy zer są coraz dłuższe.

Czym różnią się liczby wymierne od niewymiernych?

Liczbę wymierną da się zapisać jako ułamek zwykły i ma ona rozwinięcie dziesiętne skończone albo okresowe. Liczby niewymiernej nie da się tak zapisać, a jej rozwinięcie jest nieskończone i bez okresu.

Czy pierwiastek z 2 jest liczbą niewymierną?

Tak. Gdyby pierwiastek z 2 był ułamkiem nieskracalnym p/q, to p i q musiałyby być jednocześnie parzyste, co jest sprzeczne z nieskracalnością. Dlatego pierwiastka z 2 nie da się zapisać ułamkiem.

Czy liczba pi jest liczbą niewymierną?

Tak. Liczba pi = 3,14159… ma rozwinięcie nieskończone i nieokresowe. Wartości 3,14 i 22/7 to tylko jej przybliżenia, a nie sama liczba pi.

Czy zero jest liczbą niewymierną?

Nie. Zero da się zapisać jako ułamek 0/1, więc jest liczbą wymierną, a także całkowitą.

Jak oznacza się zbiór liczb niewymiernych?

Zapisuje się go jako różnicę zbiorów ℝ \ ℚ, czyli liczby rzeczywiste, które nie są wymierne. Razem liczby wymierne i niewymierne tworzą zbiór liczb rzeczywistych ℝ.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-10-07. Tekst redakcji „Nie każ mu liczyć”.

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki i pedagog

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →

Ostatnia aktualizacja: 2026-10-07