Łosoś atlantycki to wędrowna ryba, która rodzi się w rzece, a dorasta w morzu. Po latach wraca dokładnie do tej samej rzeki, w której przyszedł na świat, żeby złożyć ikrę.

W czasie tej podróży pod prąd potrafi wyskakiwać wysoko w górę, pokonując progi i wodospady. Rodzinnej rzeki szuka po zapachu, który zapamiętał jako mała rybka.

Łosoś atlantycki to smukła, silnie umięśniona ryba o wrzecionowatym, opływowym ciele. W morzu jest srebrzysty, o ciemnym, stalowoniebieskim grzbiecie i jasnym brzuchu, z nielicznymi ciemnymi plamkami rozrzuconymi powyżej linii bocznej. Między płetwą grzbietową a ogonem ma małą płetwę tłuszczową, cechę ryb łososiowatych.

W okresie tarła, gdy łosoś wraca z morza do rzek, jego wygląd zmienia się nie do poznania: ciało ciemnieje, pojawiają się czerwonawe i brązowe plamy, a samcom zagina się dolna szczęka w charakterystyczny hak. Ta godowa przemiana sprawia, że morski, srebrny łosoś i rzeczny, barwny samiec wyglądają jak dwie różne ryby.

Łososia atlantyckiego najłatwiej pomylić z troćią, jego bliską krewniaczką z tego samego gatunku lub rodzaju. Troć jest zwykle bardziej krępa i ma więcej ciemnych plamek również poniżej linii bocznej, podczas gdy u łososia plamki skupiają się głównie powyżej niej i jest ich mniej.

Od pstrąga tęczowego łososia odróżnia brak różowej, tęczowej pręgi wzdłuż boku. Wszystkie te ryby łączy płetwa tłuszczowa na grzbiecie — to znak przynależności do łososiowatych. Godowy samiec łososia z zagiętą szczęką jest jednak nie do pomylenia z żadną inną naszą rybą.

Łosoś atlantycki jest jedną z najważniejszych ryb w kuchni i gospodarce — jego różowe, tłuste mięso jest cenione na całym świecie, a hodowla łososia w morskich zagrodach stała się ogromną gałęzią rybactwa. Wędzony i pieczony łosoś to dziś jedna z najczęściej kupowanych ryb.

W wielu rzekach dziki łosoś mocno ucierpiał przez budowę zapór, które odcięły mu drogę na tarliska, oraz przez zanieczyszczenia. Dlatego prowadzi się programy przywracania łososia rzekom — buduje się przepławki i wpuszcza młode ryby. Powrót łososia do rzeki jest zawsze uważany za dobry znak jej czystości.