Dwa trójkąty są podobne, gdy mają ten sam kształt, ale niekoniecznie ten sam rozmiar — jak zdjęcie i jego powiększenie. Sprawdzenie tego nie wymaga mierzenia wszystkiego: wystarczy jedna z trzech cech, a najczęściej używana z nich potrzebuje tylko dwóch kątów. Reszta wynika sama.
Dział: GeometriaPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 8
Dla kogo to jest — poza podstawą SP, ale w podstawie liceum
Podobieństwa figur nie ma w podstawie programowej szkoły podstawowej. Dział o własnościach figur dla klas VII–VIII wymienia kąty, cechy przystawania trójkątów i twierdzenie Pitagorasa — o podobieństwie nie wspomina.
Temat wchodzi w pierwszej klasie liceum, razem z twierdzeniem Talesa, i jest materiałem maturalnym.
W podstawie dla liceum, dział VIII. Planimetria, zakres podstawowy, punkt 8 brzmi dosłownie: „korzysta z cech podobieństwa trójkątów”. Punkt 9 dodaje zależności między obwodami i polami — piszę o nich przy podobieństwie figur.
Dwa trójkąty są podobne, gdy mają równe kąty i proporcjonalne boki. Jeden jest wtedy powiększeniem albo pomniejszeniem drugiego — kształt zostaje, zmienia się tylko rozmiar.
Liczba, która mówi ile razy jeden jest większy, nazywa się skalą podobieństwa i oznacza się ją k. Liczy się ją jako stosunek odpowiadających sobie boków:
k=aa′=bb′=cc′
Kluczowe jest słowo odpowiadających. Bokowi nie odpowiada dowolny bok drugiego trójkąta, tylko ten leżący naprzeciw równego kąta. Najprościej ustalić to, ustawiając boki obu trójkątów w kolejności od najkrótszego do najdłuższego.
Weźmy trójkąty o bokach 3, 4, 5 oraz 6, 8, 10. Wszystkie trzy ilorazy dają to samo: 36=48=510=2. Skala wynosi 2 — drugi trójkąt jest dwa razy większy.
Gdyby choć jeden iloraz wyszedł inny, trójkąty nie byłyby podobne. Proporcjonalność musi zachodzić dla wszystkich par naraz, nie dla wybranej.
Trójkąty podobne 3, 4, 5 i 6, 8, 10 — skala podobieństwa k = 2.
2Podobieństwo a przystawanie
To rozróżnienie warto ustawić od razu, bo oba pojęcia mają podobnie brzmiące cechy i łatwo je pomylić.
przystawanie
podobieństwo
kąty
równe
równe
boki
równe
proporcjonalne
rozmiar
identyczny
dowolny
skala
zawsze k=1
dowolne k>0
obraz
dwie kopie
zdjęcie i powiększenie
Przystawanie to szczególny przypadek podobieństwa — ten, w którym skala wynosi dokładnie 1. Każde dwa trójkąty przystające są podobne, ale nie odwrotnie.
Ma to praktyczną konsekwencję w zadaniach dowodowych. Jeśli chcesz wykazać równość odcinków, samo podobieństwo nie wystarczy — trzeba przystawania. Jeśli wystarczy proporcja, podobieństwo jest wygodniejsze, bo jego cechy są łatwiejsze do spełnienia.
Cechy przystawania — bok-bok-bok, bok-kąt-bok i kąt-bok-kąt — są w podstawie programowej klas VII–VIII. Cechy podobieństwa, mimo bliźniaczych nazw, już nie.
Podobieństwo jest narzędziem, nie tematem samym w sobie — pracuje w zadaniach o polach, okręgach i trapezach, opisanych w reszcie geometrii płaskiej.
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Figury na płaszczyźnie” (klasa 7), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
3Trzy cechy podobieństwa
Żeby stwierdzić podobieństwo, nie trzeba sprawdzać wszystkich kątów i wszystkich boków. Wystarczy jedna z trzech cech.
cecha
co trzeba sprawdzić
ile pomiarów
bok-bok-bok (bbb)
wszystkie trzy pary boków proporcjonalne
6 długości
bok-kąt-bok (bkb)
dwie pary boków proporcjonalne i kąt między nimi równy
4 długości i 2 kąty
kąt-kąt (kk)
dwie pary kątów równe
tylko 2 kąty
Ostatnia cecha jest najczęściej używana i warto zrozumieć, dlaczego wystarcza tak mało.
Dlaczego dwa kąty wystarczą
Suma kątów trójkąta zawsze wynosi 180°. Jeśli dwie pary kątów są równe, trzecia para też musi być równa — bo trzeci kąt to reszta do 180°.
Trójkąt o kątach 50° i 60° ma trzeci kąt 180°−50°−60°=70°. Drugi trójkąt o kątach 50° i 70° ma trzeci 180°−50°−70°=60°.
Oba mają więc kąty 50°, 60°, 70° — są podobne, choć nie zmierzono ani jednego boku.
W cesze bok-kąt-bok istotne jest, żeby kąt leżał między tymi bokami. To ten sam warunek co przy przystawaniu i z tego samego powodu — dwa boki i kąt leżący obok nich, a nie między nimi, mogą opisywać dwa różne trójkąty.
W praktyce kolejność sprawdzania jest zwykle taka: najpierw szukasz równych kątów (bywają zaznaczone na rysunku albo wynikają z równoległości), a dopiero gdy ich nie ma — bierzesz się za boki.
Trzy cechy podobieństwa trójkątów i różnica między podobieństwem a przystawaniem.
4Skąd biorą się podobne trójkąty
W zadaniach podobne trójkąty rzadko są podane wprost. Znacznie częściej powstają z układu, który trzeba zauważyć.
proste równoległe przecinające kąt — dają dwa trójkąty o wspólnym wierzchołku, opisane twierdzeniem Talesa,
odcinek równoległy do boku trójkąta — odcina mniejszy trójkąt podobny do całego,
wysokość opuszczona z wierzchołka kąta prostego — dzieli trójkąt prostokątny na dwa trójkąty podobne do niego i do siebie nawzajem,
przecinające się cięciwy albo sieczne okręgu — dają pary trójkątów o równych kątach.
Pierwszy przypadek jest najważniejszy. Dwie proste równoległe wycinają z kąta dwa trójkąty o tych samych kątach — kąt przy wierzchołku jest wspólny, a pozostałe są kątami odpowiadającymi przy prostych równoległych. Równość kątów widać więc od razu, samą równoległością.
Uwaga na kolejność uzasadnień
Kusi, żeby powiedzieć: „skoro kąty są równe, to z cechy kąt-kąt trójkąty są podobne, a stąd wychodzą proporcje odcinków”. To rozumowanie kręci się w kółko — bo sama cecha kąt-kąt mówi, że z równości kątów wynika proporcjonalność boków — a tę w szkole dowodzi się właśnie twierdzeniem Talesa. Nie da się nim udowodnić tego, na czym samo się opiera.
W szkolnym układzie materiału Tales jest pierwszy i to on uzasadnia cechę kąt-kąt, a nie odwrotnie. Równoległość pokazuje, gdzie szukać podobnych trójkątów; dowód, że są podobne, bierze się z Talesa.
Kolejność da się odwrócić, budując podobieństwo na przekształceniach płaszczyzny — ale to droga akademicka, nie szkolna. Dlatego oba tematy omawia się razem, w tej właśnie kolejności.
5Co dzieje się z polem
Tu kryje się najczęstsza pomyłka całego działu — i to taka, która nie wygląda na błąd.
Gdy trójkąt powiększymy w skali k, jego boki rosną k razy. Ale pole rośnie k2 razy, a nie k razy.
PP′=k2
Powód widać we wzorze na pole: P=2a⋅h. Powiększenie mnoży przez kzarówno podstawę, jak i wysokość, więc pole zostaje pomnożone dwa razy — czyli przez k⋅k.
Wróćmy do trójkątów 3, 4, 5 i 6, 8, 10 o skali k=2. Oba są prostokątne, więc pola liczy się łatwo:
mniejszy: P=23⋅4=6,
większy: P′=26⋅8=24.
624=4=22
Boki wzrosły dwukrotnie, a pole czterokrotnie. Ta sama reguła rządzi skalą na mapie i w bryłach, gdzie objętość rośnie już k3 razy — piszę o tym szerzej przy skali.
Praktyczny wniosek dla zadań: jeśli treść podaje stosunek pól, a pyta o boki, trzeba spierwiastkować. Stosunek pól 9 oznacza skalę 3, a nie 9.
6Przykłady krok po kroku
Trzy przykłady: sprawdzenie podobieństwa, wyliczenie brakującego boku i przejście od pól do skali.
Przykład 1 Czy te trójkąty są podobne
Pierwszy trójkąt ma boki 4, 6, 8, drugi 6, 9, 12. Sprawdź, czy są podobne, i podaj skalę.
Ustawiam boki obu trójkątów od najkrótszego do najdłuższego — to gwarantuje, że porównuję odpowiadające sobie pary.
Liczę pierwszy iloraz: 46=1,5.
Drugi iloraz: 69=1,5.
Trzeci iloraz: 812=1,5.
Wszystkie trzy są równe, więc zachodzi cecha bok-bok-bok.
Kontrola w drugą stronę: 4⋅1,5=6 ✓, 6⋅1,5=9 ✓, 8⋅1,5=12 ✓
Kontrola sensu: skala większa od 1, więc drugi trójkąt jest większy — zgadza się z długościami boków ✓
Odpowiedź: Są podobne, skala k=1,5.
Uporządkowanie boków przed liczeniem to najważniejszy krok. Bez niego łatwo podzielić najdłuższy przez najkrótszy i wyciągnąć wniosek, że trójkąty podobne nie są — mimo że są.
Przykład 2 Brakujący bok z podobieństwa
Trójkąty są podobne. Pierwszy ma boki 5 i 7, drugiemu odpowiadający bok wynosi 15. Ile ma drugi bok większego trójkąta?
Najpierw wyznaczam skalę z pary boków, którą znam w całości.
k=515=3
Skala dotyczy wszystkich odpowiadających sobie boków, więc drugi bok mnożę przez tę samą liczbę.
x=7⋅3=21
Kontrola proporcją: 75=2115, bo 5⋅21=105 i 7⋅15=105 ✓
Kontrola sensu: w obu trójkątach dłuższy bok pozostał dłuższy ✓
Odpowiedź: x=21.
To najczęstszy typ zadania z podobieństwa. Schemat jest zawsze ten sam: wyznacz skalę z pełnej pary, a potem pomnóż przez nią to, czego szukasz.
Przykład 3 Od pól do skali
Dwa trójkąty są podobne. Pole mniejszego wynosi 8 cm², większego 72 cm². Ile razy dłuższe są boki większego trójkąta?
Liczę stosunek pól: 872=9.
Stosunek pól to kwadrat skali, a nie sama skala: k2=9.
Pierwiastkuję: k=9=3.
Boki są więc 3 razy dłuższe, choć pole jest 9 razy większe.
Kontrola: gdyby boki rosły 9 razy, pole wzrosłoby 92=81 razy, a nie 9 ✓
Kontrola liczbowa: 8⋅32=8⋅9=72 ✓
Odpowiedź: Boki są 3 razy dłuższe.
Zadania w tę stronę są trudniejsze niż odwrotne, bo wymagają pierwiastkowania w miejscu, gdzie uczeń spodziewa się dzielenia. Odpowiedź „9 razy” jest tu najczęstszym błędem.
7Najczęstsze błędy
Cztery błędy — dwa pierwsze odpowiadają za większość złych odpowiedzi.
Mnożenie pola przez skalę zamiast przez jej kwadrat
Skąd się bierze: Skala kojarzy się z jednym mnożeniem, więc uczeń stosuje ją także do pola. Przy k=2 daje to pole dwa razy większe zamiast czterech — a błąd nie rzuca się w oczy, bo wynik wygląda sensownie.
Jak zrobić dobrze: Trzymaj się reguły: długości przez k, pola przez k2, a w bryłach objętości przez k3. Kontrola na prostym przykładzie: kwadrat o boku 1 ma pole 1, a o boku 2 — pole 4, nie 2.
Porównywanie boków w złej kolejności
Skąd się bierze: Bokowi odpowiada ten leżący naprzeciw równego kąta, a nie ten wymieniony w treści na tym samym miejscu. Przy przestawionej kolejności ilorazy wychodzą różne i uczeń błędnie orzeka, że trójkąty podobne nie są.
Jak zrobić dobrze: Zanim policzysz ilorazy, uporządkuj boki obu trójkątów rosnąco. Najkrótszy odpowiada najkrótszemu, najdłuższy najdłuższemu — to działa zawsze, bo naprzeciw większego kąta leży dłuższy bok.
Mylenie podobieństwa z przystawaniem
Skąd się bierze: Cechy nazywają się prawie tak samo (bok-bok-bok w obu przypadkach), ale znaczą co innego: przy przystawaniu boki muszą być równe, przy podobieństwie tylko proporcjonalne. Z podobieństwa nie wynika równość odcinków.
Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj przez skalę: przystawanie to podobieństwo w skali k=1. Jeśli zadanie wymaga wykazania równości, potrzebujesz przystawania; jeśli proporcji — wystarczy podobieństwo.
Uznanie, że dwa boki i dowolny kąt wystarczą
Skąd się bierze: Cecha bok-kąt-bok wymaga kąta zawartego między tymi bokami. Kąt leżący obok nich nie wystarcza — istnieją dwa różne trójkąty spełniające taki warunek, więc wniosek o podobieństwie byłby fałszywy.
Jak zrobić dobrze: Sprawdź na rysunku, czy oba boki wychodzą z wierzchołka danego kąta. Jeśli nie, poszukaj drugiej pary równych kątów i skorzystaj z cechy kąt-kąt — zwykle jest pod ręką.
Zadania maturalne — trójkąty podobne, cecha kąt-kąt i dopasowanie wierzchołków
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Zielone jest to, co dane w treści. Czerwone — to, co policzone po drodze. Na tej stronie prawie nigdy nie dostajesz gotowej informacji „te trójkąty są podobne w skali k” — trzeba ją zdobyć samemu, i służy do tego jedno narzędzie: cecha kąt-kąt. Dwa trójkąty mające dwie pary równych kątów są podobne, i to bez żadnych danych o bokach. Trzy źródła równych kątów wracają w każdym zadaniu: kąty naprzemianległe przy prostych równoległych, kąty wierzchołkowe w punkcie przecięcia, oraz kąt wspólny, gdy jeden trójkąt jest częścią drugiego. Po rozpoznaniu podobieństwa zostaje krok, na którym wykłada się najwięcej osób: dopasowanie wierzchołków. Zapis „trójkąt ABC jest podobny do trójkąta KLM” znaczy A↔K, B↔L, C↔M — i tylko w tej kolejności wolno układać proporcje. Bok znajdujemy nie po jego położeniu na rysunku, ale po kącie, naprzeciw którego leży. I liczba, którą trzeba mieć w odruchu: skala k dotyczy długości. Pola mają się jak k2.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(maj 2016)1 pktłatwe
Przedstawione na rysunku trójkąty ABC i PQR są podobne. Bok AB trójkąta ABC ma długość
A.8
B.8,5
C.9,5
D.10
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Krok 1 — uzupełniamy brakujące kąty. Rysunek podaje po dwa kąty w każdym trójkącie, a trzeci wyliczamy z sumy 180°.
W trójkącie ABC: ∢C=180°−70°−48°=62°
W trójkącie PQR: ∢Q=180°−70°−62°=48°
Krok 2 — dopasowujemy wierzchołki. Teraz w obu trójkątach znamy wszystkie trzy kąty i widać, że są to te same miary: 70°, 48°, 62°. Wierzchołki parujemy po równych kątach:
A↔P (po 70°), B↔Q (po 48°), C↔R (po 62°)
Wszystkie trzy miary są różne, więc takie dopasowanie jest jedyne możliwe — i akurat pokrywa się z kolejnością liter w nazwach ABC i PQR. Warto to sprawdzić, a nie założyć: kolejność liter bywa też podana niezgodnie z rysunkiem.
Krok 3 — skala z jedynej pary boków o dwóch znanych długościach. Bok BC leży naprzeciw kąta A, a jego odpowiednikiem jest bok QR — leżący naprzeciw kąta P. Rysunek podaje obie długości:
k=∣QR∣∣BC∣=189=21
Krok 4 — szukany bok. Bok AB leży naprzeciw kąta C, a jego odpowiednikiem jest bok PQ — naprzeciw kąta R. Zatem
∣AB∣=21⋅∣PQ∣=21⋅17=8,5
Odpowiedź:∣AB∣=8,5, czyli B.
Kontrola: obie pary odpowiadających sobie boków muszą dawać tę samą skalę, i dają — 189=178,5=21. Druga kontrola, zgrubna: trójkąt ABC jest na rysunku wyraźnie mniejszy, więc ∣AB∣ musi być mniejsze niż ∣PQ∣=17, i to około dwa razy.
💡 Wskazówka: Odpowiadające sobie boki rozpoznajemy po kącie, naprzeciw którego leżą — nigdy po położeniu na rysunku ani po tym, że „oba są na dole”. Oba trójkąty są tu obrócone względem siebie, więc oko zawodzi: bok BC jest w małym trójkącie skierowany w lewo-w-górę, a odpowiadający mu bok QR leży poziomo u góry. Praktyczny sposób: dopisz przy każdym boku miarę kąta leżącego naprzeciw niego, a potem paruj boki po tych miarach.
⚠ Odpowiedź 9,5 — powstaje z pomylenia par: sparowania boku BC (długość 9) z bokiem QP (długość 17) zamiast z QR. Wtedy skala wychodzi 179, a szukany bok 18⋅179≈9,53, co po zaokrągleniu daje właśnie 9,5. Tymczasem QP leży naprzeciw kąta 62°, a BC naprzeciw 70° — to nie są odpowiadające sobie boki. Drugi błąd: odpowiedź 8, czyli odjęcie 17−9. W podobieństwie nie odejmujemy długości, tylko je mnożymy przez skalę; odejmowanie ma sens dopiero wtedy, gdy jeden odcinek jest częścią drugiego, a tu leżą w dwóch osobnych trójkątach.
Zadanie 2(czerwiec 2023)1 pktłatwe
W trapezie ABCD o podstawach AB i CD przekątne przecinają się w punkcie E (zobacz rysunek). Oceń prawdziwość podanych stwierdzeń.
Trójkąt ABE jest podobny do trójkąta CDE.
P
F
Pole trójkąta ACD jest równe polu trójkąta BCD.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Zdanie 1 — szukamy równych kątów. Podstawy trapezu są równoległe: AB∥CD. Przekątna AC przecina te dwie proste równoległe, więc kąty EAB i ECD są naprzemianległe — a takie kąty są równe:
∢EAB=∢ECD
Ta sama rzecz z drugą przekątną: prosta BD przecina AB i CD, więc
∢EBA=∢EDC
Dwie pary równych kątów to już cecha kąt-kąt — trójkąty są podobne. Kolejność liter też się zgadza: w zapisie ABE i CDE mamy A↔C, B↔D, E↔E, a dokładnie te pary kątów porównaliśmy. Trzecia para zresztą wychodzi sama: kąty przy E są wierzchołkowe, więc równe. ✓ P
Zdanie 2 — pola. Trójkąty ACD i BCD mają wspólną podstawęCD. Ich trzecie wierzchołki, A i B, leżą na prostej AB, która jest równoległa do CD — więc oba trójkąty mają też tę samą wysokość, równą odległości między podstawami trapezu. Oznaczmy ją h:
PACD=21⋅∣CD∣⋅horazPBCD=21⋅∣CD∣⋅h
To ten sam iloczyn, więc pola są równe. ✓ P
Odpowiedź: P, P.
Sprawdźmy zdanie 2 na konkretnym trapezie, żeby nie zostać z samym rozumowaniem: A=(0,0), B=(8,0), C=(6,4), D=(2,4). Wtedy ∣CD∣=4, wysokość h=4, więc oba pola wynoszą 21⋅4⋅4=8 — mimo że trójkąty wyglądają zupełnie inaczej.
Warto zauważyć, że oba zdania są prawdziwe. W zadaniach typu prawda–fałsz łatwo wpaść w odruch „na pewno jedno jest fałszywe” i zacząć naciągać rozumowanie. Nic takiego nie obowiązuje — każde zdanie ocenia się osobno.
💡 Wskazówka: Pole trójkąta zależy tylko od podstawy i wysokości — nie od tego, jak bardzo trójkąt jest „pochylony”. Stąd bardzo użyteczna reguła: dwa trójkąty o wspólnej podstawie, których trzecie wierzchołki leżą na jednej prostej równoległej do tej podstawy, mają równe pola. W trapezie taka para jest zawsze, i to podwójnie: PACD=PBCD, a po odjęciu wspólnego trójkąta CDE dostajemy z tego drugą, jeszcze częściej potrzebną równość: PAED=PBEC.
⚠ Ocena zdania 1 jako fałszywego, bo trójkąty ABE i CDE są różnej wielkości. Ale podobieństwo wielkości nie wymaga — wymaga jej przystawanie. Dwa trójkąty podobne to takie, które mają równe kąty i boki proporcjonalne; ten sam rozmiar jest szczególnym przypadkiem (skala 1), a nie warunkiem. Drugi błąd: ocena zdania 2 jako fałszywego, bo trójkąty ACD i BCD mają różne kształty — jeden bywa wysoki i wąski, drugi rozłożysty. Pytanie dotyczy jednak pól, a te zależą wyłącznie od podstawy i wysokości, więc różnica kształtu nie ma tu żadnego znaczenia.
Zadanie 3(sierpień 2025)1 pktśrednie
Dany jest trapez ABCD o podstawach AB i CD takich, że ∣AB∣=2⋅∣CD∣. Przekątne AC i BD przecinają się w punkcie E (zobacz rysunek). Oceń prawdziwość podanych stwierdzeń.
Pola trójkątów BCE oraz AED są równe.
P
F
Pole trójkąta ABE jest dwa razy większe od pola trójkąta CDE.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, F
Zdanie 1 — dwa duże trójkąty i wspólna część. Zacznijmy od trójkątów ABD i ABC. Mają wspólną podstawę AB, a ich trzecie wierzchołki, D i C, leżą na prostej CD równoległej do AB — więc mają też tę samą wysokość. Ich pola są równe:
PABD=PABC
Teraz kluczowa obserwacja: oba te trójkąty zawierają ten sam trójkąt ABE. Trójkąt ABD składa się z ABE i AED, a trójkąt ABC z ABE i BCE. Odejmujemy wspólną część od równych pól:
PAED=PABD−PABEorazPBCE=PABC−PABE
Prawe strony są równe, więc lewe też. ✓ P
Zwróćmy uwagę: dana ∣AB∣=2⋅∣CD∣nie była w ogóle potrzebna — zdanie 1 jest prawdziwe w każdym trapezie. To częste w zadaniach maturalnych: nie każda dana wchodzi do każdego podpunktu.
Zdanie 2 — tu dana jest już niezbędna. Trójkąty ABE i CDE są podobne (to poprzednie zadanie: kąty naprzemianległe przy AB∥CD). Skalę odczytujemy z pary odpowiadających sobie boków AB i CD:
k=∣CD∣∣AB∣=2
I teraz rzecz, o którą całe zadanie się rozbija — pola figur podobnych mają się jak kwadrat skali, nie jak skala:
PCDEPABE=k2=22=4
Pole trójkąta ABE jest więc cztery razy większe od pola CDE, a nie dwa razy. ✗ F
Odpowiedź: P, F.
Kontrola na konkretnym trapezie — celowo takim, który nie jest równoramienny, żeby nic nie wyszło przez przypadek. Bierzemy A=(0,0), B=(4,0), C=(4,3), D=(2,3): wtedy ∣AB∣=4, ∣CD∣=2, czyli warunek ∣AB∣=2∣CD∣ jest spełniony. Przekątne przecinają się w punkcie E=(38,2).
Pola liczymy wprost ze współrzędnych: PABE=4, PCDE=1 — stosunek 4, zgodnie z kwadratem skali. Oraz PAED=2 i PBCE=2 — równe, zgodnie ze zdaniem 1.
Ta kontrola pokazuje jeszcze jedno: trójkąty AED i BCE mają w tym trapezie boki (310,313,13) oraz (3,35,3213) — czyli nie są przystające, a pola mają równe.
💡 Wskazówka: Skala podobieństwa dotyczy długości. Pola idą jak k2, objętości jak k3. W zdaniu „pole jest dwa razy większe” liczba 2 jest wzięta wprost z danej ∣AB∣=2∣CD∣ — i właśnie dlatego jest fałszywa. Kiedy w treści prawda–fałsz pojawia się ta sama liczba co w danych, ale przy słowie „pole”, warto założyć, że to pułapka na kwadrat skali, i sprawdzić rachunek do końca. Odwrotnie też: żeby pole wzrosło dwukrotnie, skala musiałaby wynosić 2.
⚠ Przepisanie skali 2 wprost na stosunek pól i ocena zdania 2 jako prawdziwego — najczęstszy błąd w tym zadaniu i jedyny powód, dla którego dana ∣AB∣=2∣CD∣ w ogóle się w nim znalazła. Drugi błąd, przy zdaniu 1: uznanie go za fałszywe, bo trójkąty AED i BCE nie są przystające. To prawda, że w ogólnym trapezie nie są — mają różne długości boków, co widać w kontroli powyżej. Ale zdanie mówi o polach, a te są równe niezależnie od kształtu. Trzeci błąd: liczenie pola AED przez odejmowanie PABD−PABE i zatrzymanie się na tym, że skoro trapez nie jest równoramienny, to „nic nie musi być równe” — równość pól nie wynika z symetrii trapezu, tylko z równoległości podstaw.
Zadanie 4(marzec 2021)1 pktśrednie
Przez punkt przecięcia wysokości trójkąta równobocznego ABC poprowadzono prostą DE równoległą do podstawy AB (zobacz rysunek). Stosunek pola trójkąta ABC do pola trójkąta CDE jest równy
A.9:4
B.4:1
C.4:9
D.3:2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Krok 1 — gdzie dokładnie leży ten punkt. W trójkącie równobocznym wysokości są jednocześnie środkowymi (każda wysokość trafia w środek przeciwległego boku). A środkowe przecinają się w punkcie, który dzieli każdą z nich w stosunku 2:1, licząc od wierzchołka.
Oznaczmy przez h wysokość opuszczoną z wierzchołka C. Punkt przecięcia wysokości leży więc w odległości
32h od wierzchołka C (i 31h od podstawy AB)
Krok 2 — podobieństwo i skala. Prosta DE jest równoległa do AB, więc trójkąt CDE jest podobny do trójkąta CAB: kąt przy C mają wspólny, a kąty przy D i A są odpowiadające przy prostych równoległych.
Wysokość trójkąta CDE opuszczona z C to dokładnie odległość od C do prostej DE, czyli 32h. Skala podobieństwa to stosunek odpowiadających sobie wysokości:
k=h32h=32
Krok 3 — pola jak kwadrat skali.
PABCPCDE=k2=(32)2=94
Pytanie jest jednak o stosunek odwrotny — pola ABC do pola CDE:
PABC:PCDE=9:4
Odpowiedź:9:4, czyli A.
Kontrola na liczbach. Weźmy trójkąt równoboczny o boku 3: jego wysokość to h=233≈2,598, a punkt przecięcia wysokości leży 1,732 od C — i rzeczywiście 2,5981,732=32. Odcinek DE ma wtedy długość 32⋅3=2. Pola: PABC=21⋅3⋅2,598=3,897 oraz PCDE=21⋅2⋅1,732=1,732. Ich stosunek to 2,25=49 ✓
Kontrola zgrubna, którą warto zrobić przed rachunkiem: trójkąt CDE jest częścią trójkąta ABC, więc jest od niego mniejszy. Stosunek PABC:PCDE musi być zatem większy od 1 — a to od razu wyrzuca odpowiedź 4:9.
💡 Wskazówka: „Punkt przecięcia wysokości” w trójkącie równobocznym to jednocześnie środek ciężkości, środek okręgu wpisanego i środek okręgu opisanego — w tym jednym trójkącie wszystkie punkty szczególne się pokrywają. Do zadania potrzebna jest tylko jedna liczba z tego zestawu: punkt dzieli wysokość w stosunku 2:1 od wierzchołka, czyli leży na 32 wysokości licząc od wierzchołka i na 31 licząc od podstawy. Uwaga na kierunek liczenia — to najczęstsze miejsce pomyłki i różnica między skalą 32 a 31.
⚠ Odpowiedź 4:1 — powstaje z założenia, że prosta DE przechodzi przez środki boków, czyli że skala wynosi 21. Punkt przecięcia wysokości nie jest jednak środkiem wysokości: leży wyraźnie bliżej podstawy niż wierzchołka. Drugi błąd: odpowiedź 3:2, czyli podanie stosunku długości zamiast stosunku pól — bo 1:k=3:2. Skala dotyczy długości, a pytanie było o pola, więc trzeba ją podnieść do kwadratu. Trzeci błąd: odpowiedź 4:9, czyli poprawnie policzony stosunek, ale zapisany w odwrotnej kolejności. Warto na koniec przeczytać jeszcze raz, o który stosunek pytano — tu pierwszy jest większy trójkąt, więc pierwsza liczba musi być większa.
Zadanie 5(maj 2019)1 pktśrednie
Dane są dwa okręgi: okrąg o środku w punkcie O i promieniu 5 oraz okrąg o środku w punkcie P i promieniu 3. Odcinek OP ma długość 16. Prosta AB jest styczna do tych okręgów w punktach A i B. Ponadto prosta AB przecina odcinek OP w punkcie K (zobacz rysunek). Wtedy
A.∣OK∣=6
B.∣OK∣=8
C.∣OK∣=10
D.∣OK∣=12
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Krok 1 — dorysowujemy promienie do punktów styczności. To jedyny ruch, którego rysunek nie zawiera, i bez niego zadania nie da się ruszyć. Styczna jest prostopadła do promienia w punkcie styczności, więc:
OA⊥ABorazPB⊥AB
Powstały dwa trójkąty prostokątne: OAK z kątem prostym przy A oraz PBK z kątem prostym przy B.
Krok 2 — dlaczego są podobne. Punkt K leży jednocześnie na odcinku OP i na prostej AB, a te dwie proste przecinają się w nim. Kąty OKA i PKB są więc wierzchołkowe, czyli równe.
Mamy zatem dwie pary równych kątów — proste przy A i B oraz wierzchołkowe przy K. To cecha kąt-kąt:
OAK∼PBKprzy dopasowaniu O↔P,A↔B,K↔K
Krok 3 — proporcja. Odpowiadające sobie boki OK i PK mają się jak odpowiadające sobie boki OA i PB, a te znamy — to promienie:
∣PK∣∣OK∣=∣PB∣∣OA∣=35
Krok 4 — rachunek. Punkt K leży na odcinkuOP, więc oba kawałki składają się na całość: jeśli ∣OK∣=x, to ∣PK∣=16−x. Podstawiamy:
16−xx=35
3x=5⋅(16−x)=80−5x
8x=80⟹x=10
Odpowiedź:∣OK∣=10, czyli C.
Kontrola: wtedy ∣PK∣=16−10=6, a stosunek 610=35 ✓ zgadza się ze stosunkiem promieni.
Kontrola sensowności, którą można zrobić od razu po kroku 3, bez liczenia: promień przy O jest większy, więc punkt K musi leżeć dalej od O niż od P — czyli ∣OK∣ przekracza połowę odcinka OP, a więc jest większe od 8. To jednym ruchem wyrzuca odpowiedzi 6 i 8.
Można też sprawdzić same odcinki styczne: ∣KA∣=102−52=53 oraz ∣KB∣=62−32=33 — i rzeczywiście 53:33=5:3, tak jak każda inna para odpowiadających sobie boków.
💡 Wskazówka: Całe zadanie wisi na jednym zdaniu: styczna jest prostopadła do promienia w punkcie styczności. Dopóki nie dorysujesz promieni OA i PB, na rysunku nie ma żadnego trójkąta, więc nie ma czego porównywać. To ogólna zasada przy okręgach: gdy w treści pojawia się słowo „styczna”, pierwszym odruchem jest poprowadzenie promienia do punktu styczności. Drugi automat, tym razem rachunkowy: gdy punkt dzieli odcinek o znanej długości i znasz stosunek kawałków, oznacz jeden przez x, a drugi zapisz jako (całosˊcˊ−x) — nigdy jako drugą niewiadomą.
⚠ Odpowiedź ∣OK∣=8, czyli podzielenie odcinka OP na połowy. Środek byłby poprawny tylko dla okręgów o równych promieniach; tutaj 5=3, więc K nie może leżeć w środku. Drugi błąd: ułożenie proporcji odwrotnie, ∣PK∣∣OK∣=53, co prowadzi do ∣OK∣=6 (odpowiedź A). Kierunek łatwo sprawdzić na palcach: większemu promieniowi odpowiada dłuższy odcinek, więc licznik i mianownik muszą stać po tej samej stronie co 5 i 3. Trzeci błąd: potraktowanie 16 jako odległości od O do punktu K albo do jednego z okręgów — 16 to długość całego odcinka OP, między środkami.
Zadanie 6(maj 2025)1 pkttrudniejsze
W trójkącie równoramiennym ABC dane są: ∣AC∣=∣BC∣=4 i ∣AB∣=3. Na boku BC, między punktami B i C, wybrano taki punkt D, że trójkąty ABC i BDA są podobne (zobacz rysunek). Odcinek BD ma długość
A.2
B.2,25
C.2,5
D.3
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Krok 1 — kąty trójkąta ABC. Trójkąt jest równoramienny z ∣AC∣=∣BC∣, więc kąty przy podstawie AB są równe. Nazwijmy je β:
∢CAB=∢CBA=β
Krok 2 — czytamy zapis „trójkąty ABC i BDA są podobne”. Kolejność liter ustala pary wierzchołków, i to jest cała treść tej informacji:
A↔B,B↔D,C↔A
Sprawdźmy pierwszą parę, bo ona wyjaśnia, dlaczego takie podobieństwo w ogóle jest możliwe. Kąt trójkąta BDA przy wierzchołku B to kąt DBA — a skoro D leży na bokuBC, to jest to ten sam kąt co CBA, czyli β. Kąt trójkąta ABC przy wierzchołku A to β. Zgadza się.
To ten wspólny kąt trzyma całą konstrukcję: mniejszy trójkąt siedzi w większym, obrócony tak, że rolę wierzchołka A przejmuje B.
Krok 3 — proporcja boków. Odpowiadające sobie boki wypisujemy z par wierzchołków:
AB↔BD,BC↔DA,CA↔AB
Interesuje nas para pierwsza (jest w niej szukana) i trzecia (są w niej dwie dane). Zestawiamy je:
∣BD∣∣AB∣=∣AB∣∣CA∣
∣BD∣3=34
∣BD∣=43⋅3=49=2,25
Odpowiedź:∣BD∣=2,25, czyli B.
Kontrola przez drugą proporcję — musi dać wynik zgodny z pierwszą. Ze pary BC↔DA:
∣DA∣∣BC∣=∣AB∣∣CA∣=34⟹∣DA∣=43⋅4=3
Wychodzi ∣AD∣=3=∣AB∣, czyli trójkąt ABD jest równoramienny. I to się broni bez rachunku: w trójkącie ABD kąt przy B wynosi β, a kąt przy D — z podobieństwa — również β, więc boki leżące naprzeciw nich są równe. Zgadza się ✓
Sprawdźmy jeszcze warunek z treści: D ma leżeć międzyB i C, a 2,25<4=∣BC∣, więc rzeczywiście leży wewnątrz boku.
💡 Wskazówka: W zapisie „trójkąty ABC i BDA są podobne” kolejność liter nie jest ozdobą — to ona mówi, który wierzchołek przechodzi na który, i bez niej zadania nie da się rozwiązać jednoznacznie. Tutaj C przechodzi na A, więc bokowi CA odpowiada bok AB: to jedyna para, w której obie długości są dane, i właśnie z niej bierze się skala ∣AB∣∣CA∣=34. Ogólna wskazówka na zadania, w których trójkąt jest podobny do swojej własnej części: szukaj kąta wspólnego — on wskazuje, jak jeden trójkąt nakłada się na drugi.
⚠ Odpowiedź 3, czyli podanie długości odcinka AD zamiast BD. Obie liczby wychodzą z tej samej proporcji i obie są prawdziwe — pomyłka polega tylko na przeczytaniu pytania. Drugi błąd: odpowiedź 2, czyli założenie, że D jest środkiem boku BC. Nic w treści tego nie mówi; położenie D jest wyznaczone wyłącznie warunkiem podobieństwa i wypada nieco za środkiem. Trzeci, groźniejszy błąd: sparowanie boków „po wyglądzie” i zapisanie ∣BC∣∣BD∣=∣AC∣∣AB∣, co daje ∣BD∣=3. Ta proporcja porównuje boki, które sobie nie odpowiadają — trzeba ją wyprowadzić z par wierzchołków, a nie z tego, co na rysunku leży blisko siebie. Na koniec uwaga o rysunku: wszystkie cztery odpowiedzi mieszczą się między 2 a 3, więc zmierzenie odcinka na rysunku niczego nie rozstrzyga — decyduje tylko proporcja.
Zadania otwarte
Zadanie 7(pokazowy 2023)1 pktłatwe
Odcinki AD i BC przecinają się w punkcie O. W trójkątach ABO i ODC zachodzą związki: ∣AO∣=5, ∣BO∣=3, ∣OC∣=10, ∣∢OAB∣=∣∢OCD∣ (zobacz rysunek). Oblicz długość boku OD trójkąta ODC.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: ∣OD∣=6
Krok 1 — drugi kąt dostajemy za darmo. Treść podaje jedną parę równych kątów. Druga bierze się z samego układu: odcinki AD i BCprzecinają się w punkcie O, więc kąty AOB i COD są wierzchołkowe, a takie są równe:
∢AOB=∢COD
Krok 2 — cecha kąt-kąt i dopasowanie wierzchołków. Dwie pary równych kątów wystarczają:
∢OAB=∢OCD(dane),∢AOB=∢COD(wierzchołkowe)
Pierwsza para mówi, że A odpowiada C; druga, że O odpowiada O. Trzeci wierzchołek dopasowuje się sam: B↔D. Zatem
ABO∼CDOprzy dopasowaniu A↔C,B↔D,O↔O
Krok 3 — proporcja z par wierzchołków. Boki odpowiadające sobie to AO↔CO oraz BO↔DO. Wszystkie trzy potrzebne długości są dane:
∣CO∣∣AO∣=∣DO∣∣BO∣⟹105=∣DO∣3
∣DO∣=53⋅10=6
Odpowiedź:∣OD∣=6.
Kontrola: skala z ABO do CDO wynosi 105=21, więc każdy bok trójkąta ABO jest dwa razy krótszy od odpowiadającego. I zgadza się: 63=21 ✓ Ta sama skala z dwóch niezależnych par boków.
Warto zauważyć, że dana ∣∢OAB∣=∣∢OCD∣ jest niezbędna. Same kąty wierzchołkowe przy O nie dają podobieństwa — z jednej pary równych kątów nic nie wynika. Gdyby jednak zamiast równości kątów podać, że ∣CO∣∣AO∣=∣DO∣∣BO∣, podobieństwo też by zachodziło: dwa boki proporcjonalne i kąt między nimi równy to cecha bok-kąt-bok.
💡 Wskazówka: Kiedy dwa odcinki się przecinają, w punkcie przecięcia zawsze dostajesz darmową parę równych kątów — wierzchołkowych. To znaczy, że do podobieństwa wystarczy jeszcze jedna równość kątów, i właśnie ją podaje treść. Ten układ dwóch trójkątów „na krzyż”, stykających się wierzchołkami, wraca w wielu zadaniach — także wtedy, gdy odcinki są przekątnymi trapezu albo wspólną styczną dwóch okręgów. Uwaga na dopasowanie: trójkąt naprzeciw nie jest odbiciem, tylko obrotem, więc A odpowiada C, a B odpowiada D — nie odwrotnie.
⚠ Ułożenie proporcji „po kolei z rysunku”, czyli ∣BO∣∣AO∣=∣DO∣∣CO∣ zamiast ∣CO∣∣AO∣=∣DO∣∣BO∣. Ta pierwsza akurat też prowadzi do ∣DO∣=6, bo proporcję można równoważnie przestawić — ale to szczęśliwy zbieg, nie metoda: przy innym rozstawieniu danych taki zapis daje zły wynik. Groźniejszy błąd to sparowanie AO z DO (bo „oba leżą na tym samym odcinku AD”), co daje ∣DO∣=103⋅5=1,5. Odcinek AO odpowiada CO, a nie DO — pary bierze się z dopasowania wierzchołków, nie z tego, co leży na jednej prostej. Drugi typowy błąd: uznanie trójkątów za przystające, bo „są odbiciem” — kąty owszem, ale boki nie: 5=10.
Zadanie 8(maj 2022)2 pkttrudniejsze
Dany jest trójkąt równoramienny ABC, w którym ∣AC∣=∣BC∣. Dwusieczna kąta BAC przecina bok BC w takim punkcie D, że trójkąty ABC i BDA są podobne (zobacz rysunek). Oblicz miarę kąta BAC.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: ∣∢BAC∣=72∘
Krok 1 — jedna niewiadoma na cały trójkąt. Skoro ∣AC∣=∣BC∣, to kąty przy podstawie AB są równe. Oznaczmy je β — i to jest właśnie szukana miara:
∢CAB=∢CBA=β,∢ACB=180∘−2β
Krok 2 — co robi dwusieczna. Prosta AD dzieli kąt BAC na dwie równe części:
∢BAD=∢DAC=2β
Krok 3 — kąty trójkąta BDA. Wypisujemy je po kolei, wszystkie przez β:
przy B: ∢DBA=β (to ten sam kąt co CBA, bo D leży na boku BC)
przy A: ∢BAD=2β
przy D: ∢ADB=180∘−β−2β=180∘−23β
Krok 4 — czytamy zapis „trójkąty ABC i BDA są podobne”. Kolejność liter ustala pary wierzchołków:
A↔B,B↔D,C↔A
Pierwsza para jest spełniona sama: kąt przy A w ABC to β, kąt przy B w BDA to też β. Z pary trzeciej dostajemy równanie:
∢ACB=∢BAD⟹180∘−2β=2β
Krok 5 — rozwiązujemy.
180∘=2β+2β=25β⟹β=52⋅180∘=72∘
Odpowiedź:∣∢BAC∣=72∘.
Kontrola przez drugą parę wierzchołków — musi dać ten sam wynik, inaczej gdzieś jest błąd. Z pary B↔D mamy ∢CBA=∢ADB, czyli β=180∘−23β, a stąd 25β=180∘ i znowu β=72∘ ✓
Kontrola domykająca — wypisujemy wszystkie kąty i sprawdzamy sumy. Trójkąt ABC: 72∘, 72∘, 36∘ — suma 180∘ ✓ Trójkąt BDA: przy B jest 72∘, przy A jest 36∘, przy D zostaje 72∘ — suma 180∘ ✓ I najważniejsze: oba trójkąty mają ten sam zestaw miar {72∘,72∘,36∘}, czyli są podobne. Warunek z treści jest spełniony.
Na marginesie: trójkąt o kątach 72∘, 72∘, 36∘ to trójkąt złoty. Stosunek ramienia do podstawy wynosi w nim 21+5≈1,618, a dwusieczna kąta przy podstawie odcina trójkąt podobny do całego — dokładnie to, co dzieje się w tym zadaniu. To jedyny trójkąt równoramienny z taką własnością.
💡 Wskazówka: Całe zadanie sprowadza się do wprowadzenia jednej niewiadomej: kąta przy podstawie. Wszystko inne — kąt przy wierzchołku, oba kąty rozcięte dwusieczną, trzeci kąt małego trójkąta — wyraża się przez nią, a warunek podobieństwa daje równanie. Kluczowe jest przy tym dopasowanie wierzchołków z zapisu „ABC i BDA”: tylko ono mówi, który kąt zestawić z którym. Dobrym nawykiem jest wypisanie obu trójkątów jako trójek kątów w kolejności liter — ABC=(β,β,180∘−2β) i BDA=(β,180∘−23β,2β) — a potem porównanie ich pozycja po pozycji.
⚠ Zestawienie kątów „na oko z rysunku”, a nie z kolejności liter — na przykład porównanie kąta przy D z kątem przy C, bo oba są „u góry”. To daje 180∘−23β=180∘−2β, czyli β=0, i widać, że coś jest nie tak; groźniej, gdy zły dobór prowadzi do liczby wyglądającej sensownie. Drugi błąd: przyjęcie, że dwusieczna kąta BACdzieli bok BC na połowy, i policzenie β z trójkąta prostokątnego. Dwusieczna kąta przy podstawie nie jest ani środkową, ani wysokością — środkową i wysokością jest tylko dwusieczna kąta przy wierzchołkuC. Trzeci błąd: pomylenie dwusiecznej z symetralną. Czwarty, rachunkowy: rozwiązanie 180∘−2β=2β przez pomnożenie tylko prawej strony przez 2, co daje β=60∘ zamiast poprawnego 72∘. Mnożyć trzeba obie strony równania.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. B
2. P, P
3. P, F
4. A
5. C
6. B
7.∣OD∣=6
8.∣∢BAC∣=72∘
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Sprawdź się na kartce
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.
Płatny materiał · sklep
Kąty, trójkąty i podobieństwo — test, liceum klasa 1
Planimetria: Pitagoras, trójkąt równoboczny, Tales, figury podobne.
Gdy mają równe kąty i proporcjonalne boki. W praktyce wystarczy sprawdzić jedną z trzech cech: bok-bok-bok, bok-kąt-bok albo kąt-kąt. Najwygodniejsza jest ostatnia, bo wymaga tylko dwóch par równych kątów.
Dlaczego przy cesze kąt-kąt wystarczą dwa kąty?
Bo suma kątów trójkąta wynosi 180°. Jeśli dwie pary kątów są równe, trzecia wychodzi jako reszta do 180° i też musi być równa. Trzeciego kąta nie trzeba więc sprawdzać.
Czym różni się podobieństwo od przystawania?
Przy przystawaniu boki są równe, przy podobieństwie tylko proporcjonalne. Przystawanie to szczególny przypadek podobieństwa — ten ze skalą k=1. Każde trójkąty przystające są podobne, ale nie odwrotnie.
Ile razy rośnie pole przy powiększeniu w skali k?
k2 razy, nie k razy. Powiększenie mnoży przez k zarówno podstawę, jak i wysokość, więc mnożenie przez skalę zachodzi dwa razy — raz za podstawę, raz za wysokość. Przy skali 2 pole rośnie czterokrotnie.
Jak wyznaczyć skalę podobieństwa, znając pola?
Trzeba spierwiastkować ich stosunek. Jeśli pola wynoszą 8 i 72, to k2=9, czyli k=3. Odpowiedź „9 razy” jest najczęstszym błędem w tym typie zadań.
Czy podobieństwo trójkątów jest w programie szkoły podstawowej?
Nie. Podstawa dla klas VII–VIII wymienia cechy przystawania trójkątów, twierdzenie Pitagorasa i własności kątów — podobieństwa tam nie ma. Wchodzi w pierwszej klasie liceum, razem z twierdzeniem Talesa.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.