
Płatny materiał · sklep
Pole trójkąta — kartkówka, klasa 6
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Strona główna › Geometria › Konstrukcja trójkąta cyrklem i linijką
Konstrukcja to rysunek wykonany bez mierzenia. Linijka służy tylko do prowadzenia prostej, a wszystkie długości przenosi cyrkiel. Brzmi jak utrudnianie sobie życia, ale ma to konkretny sens: konstrukcja jest dokładna, a pomiar zawsze jest przybliżony. Przy okazji ta jedna procedura odpowiada na pytanie, którego samo mierzenie nigdy nie rozstrzygnie — czy trójkąt o zadanych bokach w ogóle istnieje.
Krótko: Trójkąt można zbudować z trzech odcinków tylko wtedy, gdy każdy z nich jest krótszy od sumy dwóch pozostałych. Konstruujemy go cyrklem i linijką, przenosząc długości boków.
W konstrukcji geometrycznej dopuszczone są dwa narzędzia i każde ma ściśle wyznaczoną rolę.
Ten drugi punkt jest sednem sprawy. Kiedy dostajesz polecenie „skonstruuj trójkąt o bokach danych odcinkami”, długości są dane jako odcinki na rysunku, a nie jako liczby centymetrów. Cyrkiel przenosi je jeden do jednego, bez odczytywania i bez zaokrąglania. Jeśli w zadaniu podano liczby, odkładasz je linijką raz, na początku, a dalej i tak pracujesz cyrklem.
Jak czytać kolory na tej stronie
Na zielono są długości dane w zadaniu, na czerwono to, co z konstrukcji wychodzi. Przy tym temacie kolor pilnuje jednej rzeczy: żeby było widać, że każdy bok gotowego trójkąta bierze się wprost z jednego z danych odcinków — konstrukcja niczego nie dolicza.
Warto od razu oswoić słowo „konstrukcja”. Nie oznacza ono ładnego rysunku, tylko ciąg czynności, który da się powtórzyć i który zawsze prowadzi do tego samego wyniku. Dlatego w rozwiązaniu opisuje się kroki, a nie sam obrazek.
To jedyna konstrukcja trójkąta, której wprost wymaga podstawa programowa szkoły podstawowej. Weźmy boki cm, cm i cm.
Dlaczego to działa, widać, gdy zapytać, czym jest każdy z tych łuków. Łuk ze środkiem w i promieniem cm to zbiór wszystkich punktów odległych od o cm. Drugi łuk to wszystkie punkty odległe od o cm. Wierzchołek musi spełniać oba warunki naraz, więc leży tam, gdzie łuki się przecinają. Konstrukcja nie zgaduje położenia — ona je wymusza.
Gotowy trójkąt ma boki , i cm, czyli dokładnie te dane. Możesz to sprawdzić linijką, ale sprawdzenie niczego nie dowodzi — dowodem jest sama procedura.
Uważny uczeń zauważy, że łuki przecinają się w dwóch punktach: jednym nad prostą i jednym pod nią. Oba są dobre. Powstałe trójkąty są swoimi lustrzanymi odbiciami względem prostej , więc mają identyczne boki i identyczne kąty. Zwykle wybiera się ten nad prostą, czysto dla wygody rysunku.
W klasie ósmej ta obserwacja dostanie nazwę: to cecha przystawania bok–bok–bok. Mówi ona, że trzy boki wyznaczają trójkąt jednoznacznie — z dokładnością do położenia na kartce. Na razie wystarczy zapamiętać wniosek praktyczny: przy tych samych trzech odcinkach nikt nie skonstruuje trójkąta istotnie innego niż twój.

Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Figury na płaszczyźnie” (klasa 7), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.

Tu konstrukcja pokazuje swoją prawdziwą siłę. Spróbuj zbudować trójkąt o bokach cm, cm i cm.
Odkładasz podstawę cm, zakreślasz łuk o promieniu cm z jednego końca i łuk o promieniu cm z drugiego. Łuki nie mają szans się spotkać: razem sięgają na cm, a do pokonania jest cm. Między nimi zostaje pusty centymetr.
To nie jest niezręczność rysunku ani kwestia ostrego ołówka. Taki trójkąt po prostu nie istnieje, a konstrukcja właśnie to udowodniła. Warunek, który tu zadziałał, nazywa się nierównością trójkąta: każdy bok musi być krótszy od sumy dwóch pozostałych. Opisuję go osobno na stronie o trójkącie.
W praktyce nie trzeba sprawdzać trzech nierówności. Wystarczy porównać najdłuższy bok z sumą dwóch krótszych — jeśli ta nierówność zachodzi, dwie pozostałe zachodzą same z siebie, bo krótszy bok tym bardziej nie przekroczy sumy, w której siedzi bok od niego dłuższy.
| boki | najdłuższy a suma dwóch krótszych | czy istnieje? |
|---|---|---|
| tak, łuki przecinają się w dwóch punktach | ||
| nie, łuki nie sięgają do siebie | ||
| nie, łuki stykają się na prostej |
Trzeci wiersz to przypadek graniczny i wart osobnej chwili. Gdy najdłuższy bok jest równy sumie dwóch krótszych, łuki spotykają się dokładnie w jednym punkcie — leżącym na odcinku . Wszystkie trzy wierzchołki znajdują się wtedy na jednej prostej, a figura nie ma pola. Taki „trójkąt” nazywa się zdegenerowanym i w szkolnym rozumieniu nie jest trójkątem. Dlatego warunek zapisuje się z ostrą nierównością, bez znaku równości.

Podstawa wymienia tylko konstrukcję z trzech boków, ale w szkole pojawiają się jeszcze dwa warianty i warto je znać, bo zadania po nie sięgają.
Pierwszy: dane są dwa boki i kąt między nimi. Odkładasz jeden bok, przy jego końcu odtwarzasz dany kąt, na drugim ramieniu odkładasz drugi bok i łączysz końce. Kąt odtwarza się cyrklem — przenosząc rozstaw z rysunku danego kąta — albo, jeśli podano miarę w stopniach, kątomierzem.
Drugi: dane są bok i dwa kąty do niego przyległe. Odkładasz bok i przy obu jego końcach odtwarzasz zadane kąty. Ramiona tych kątów przecinają się w trzecim wierzchołku.
W obu wypadkach konstrukcja udaje się zawsze albo nie udaje się nigdy, i znowu decyduje o tym prosty warunek. Przy dwóch kątach musi być — inaczej ramiona rozejdą się i nigdy nie spotkają. To ta sama historia co z łukami, tylko opowiedziana kątami.
Co dokładnie mówi podstawa programowa
Podstawa programowa szkoły podstawowej (wersja od 2025), dział IX „Wielokąty, koła i okręgi”, punkt 2, wymaga, by uczeń „konstruuje trójkąt o danych trzech bokach i ustala możliwość zbudowania trójkąta o zadanych bokach”.
To jedyne miejsce w matematycznej części podstawy dla szkoły podstawowej, w którym pada słowo „konstruuje” — policzone: dokładnie jedno wystąpienie w całym dziale matematyki. Symetralna odcinka i dwusieczna kąta w podstawie owszem są, w dziale XV („Symetrie”), ale ze słowami „rozpoznaje” oraz „zna i stosuje w zadaniach podstawowe własności” — nie „konstruuje”. Ich konstrukcje bywają ćwiczone w szkole, lecz nie są punktem podstawy.
Podstawa nie przypisuje wymagań do konkretnych roczników, ale nie zostawia też pełnej dowolności: dzieli II etap na dwa bloki — klasy IV–VI i klasy VII–VIII. Ten dział stoi w pierwszym z nich, więc temat na pewno nie wypadnie później niż w klasie szóstej. Umieszczenie go akurat w szóstej to już propozycja programu Matematyka z kluczem (Braun, Mańkowska, Paszyńska, Nowa Era, obowiązujący od września 2024); inny podręcznik może dać go w czwartej albo piątej.
Trzy zadania: jedna konstrukcja, która się udaje, jedna, która udać się nie może, i jedna z dodatkowym warunkiem. W każdym opisuję kroki tak, jak trzeba je zapisać w rozwiązaniu.
Przykład 1 Konstrukcja trójkąta o bokach 5 cm, 4 cm i 3 cm
Skonstruuj trójkąt o bokach długości cm, cm i cm.
Odpowiedź: Trójkąt o bokach , i cm; łuki przecinają się w dwóch punktach, więc rozwiązania są dwa i są swoimi lustrzanymi odbiciami.
Przykład 2 Trójkąt, którego nie da się zbudować
Ustal, czy istnieje trójkąt o bokach cm, cm i cm. Odpowiedź uzasadnij.
Odpowiedź: Taki trójkąt nie istnieje, ponieważ .
Przykład 3 Trójkąt równoramienny o danej podstawie i ramieniu
Skonstruuj trójkąt równoramienny o podstawie cm i ramionach długości cm.
Odpowiedź: Trójkąt równoramienny o podstawie cm i ramionach cm; wierzchołek leży na symetralnej podstawy.
Cztery pomyłki, przez które konstrukcja albo się nie udaje, albo udaje się pozornie. Najgroźniejsza jest ostatnia, bo daje rysunek wyglądający poprawnie.
Zmiana rozstawu cyrkla w trakcie konstrukcji
Skąd się bierze: Cyrkiel zsuwa się przy zakreślaniu łuku albo zostaje przestawiony, żeby „ładniej wyszło”. Wtedy przenoszona długość przestaje odpowiadać danemu odcinkowi i wierzchołek ląduje w złym miejscu, choć rysunek wygląda schludnie.
Jak zrobić dobrze: Rozstawiaj cyrkiel raz na daną długość i zakreślaj łuk jednym pewnym ruchem. Przy trójkącie równoramiennym wykorzystaj to świadomie: oba ramiona zakreślasz tym samym rozstawem, nie ustawiając go po raz drugi.
Zakreślanie łuków ze złych środków
Skąd się bierze: Łuk o promieniu cm zostaje zakreślony z punktu zamiast z . Powstaje trójkąt o poprawnych długościach, ale boki są poprzestawiane — a w zadaniu z dodatkowym warunkiem, na przykład o kącie przy konkretnym wierzchołku, to już inna figura.
Jak zrobić dobrze: Zanim sięgniesz po cyrkiel, podpisz na rysunku, który bok ma dokąd prowadzić. Reguła jest prosta: łuk zakreślany ze środka w danym wierzchołku ma promień równy bokowi wychodzącemu z tego wierzchołka.
Sprawdzanie nierówności tylko dla jednej pary boków
Skąd się bierze: Uczeń bierze dwa pierwsze boki z brzegu, widzi, że ich suma przekracza trzeci, i uznaje sprawę za zamkniętą. Dla boków , , para i daje , co jest prawdą — a trójkąta mimo to nie ma.
Jak zrobić dobrze: Porównuj zawsze najdłuższy bok z sumą dwóch pozostałych. Jedno takie sprawdzenie rozstrzyga całą sprawę; sprawdzanie pozostałych par jest zbędne, bo one zachodzą automatycznie.
Uznanie przypadku granicznego za udaną konstrukcję
Skąd się bierze: Dla boków , i łuki dotykają się w jednym punkcie i przy grubej kresce wygląda to jak zwykłe przecięcie. Powstaje „trójkąt” o zerowej wysokości — trzy punkty na jednej prostej. Ten błąd daje rysunek, który uczeń uznaje za poprawny.
Jak zrobić dobrze: Policz warunek przed rysowaniem. Jeśli najdłuższy bok równa się sumie dwóch krótszych, odpowiedź brzmi: taki trójkąt nie istnieje. Znak równości jest po stronie „nie da się”, dlatego w nierówności trójkąta nie ma znaku .
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

Płatny materiał · sklep
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Pola wielokątów: pole trójkąta i trapezu, brakująca podstawa i wysokość.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Jeśli chcesz poćwiczyć więcej, tu są zestawy kart do druku na ten temat, z kluczem odpowiedzi.

Karty pracy · sklep
10 kart pracy z matematyki dla klas 4–6: rodzaje trójkątów, nierówność trójkąta, kąty i boki, własności czworokątów, obwody. Na końcu test…
7,90 zł
Zobacz w sklepie →Odłóż na prostej najdłuższy z boków jako podstawę. Z jednego jej końca zakreśl cyrklem łuk o promieniu równym drugiemu bokowi, z drugiego końca łuk o promieniu równym trzeciemu bokowi. Punkt przecięcia łuków jest trzecim wierzchołkiem, wystarczy połączyć go z końcami podstawy.
Bo pomiar jest zawsze przybliżony, a konstrukcja ma być dokładna. Linijka służy tylko do prowadzenia prostej przez dwa punkty, a długości przenosi cyrkiel — rozstawiony raz na dany odcinek odtwarza go bez odczytywania liczby i bez zaokrąglania. Jeśli w zadaniu podano centymetry, odkładasz je linijką na początku, a dalej pracujesz cyrklem.
Nic — to jest już odpowiedź. Brak przecięcia oznacza, że trójkąt o takich bokach nie istnieje, bo najdłuższy bok jest dłuższy od sumy dwóch pozostałych. W rozwiązaniu trzeba to napisać wprost i wskazać złamany warunek, a nie poprawiać rysunku.
Jeden, jeśli patrzeć na kształt. Łuki przecinają się w dwóch punktach, ale powstałe trójkąty są swoimi lustrzanymi odbiciami względem podstawy, więc mają te same boki i te same kąty. W klasie ósmej ujmuje to cecha przystawania bok–bok–bok.
Nie. Suma dwóch krótszych boków wynosi dokładnie tyle, ile bok najdłuższy, więc łuki spotykają się w jednym punkcie leżącym na podstawie. Wszystkie trzy wierzchołki znalazłyby się na jednej prostej, a taka figura nie ma pola i nie jest trójkątem.
Najdłuższy. Nie jest to konieczne, ale wygodne z dwóch powodów: od razu widać, czy dwa pozostałe boki mają szansę się spotkać, a łuki przecinają się pod wyraźniejszym kątem, więc wierzchołek daje się zaznaczyć dokładniej.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-08-03. Tekst redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie