Powiększenie figury dwa razy zwiększa jej obwód dwa razy, ale pole cztery razy. Ta różnica jest źródłem większości błędów w zadaniach o figurach podobnych — i zarazem jedyną rzeczą, którą trzeba tu naprawdę zrozumieć. Cechy podobieństwa opisuję przy trójkątach; ta strona odpowiada na pytanie, co się dzieje z wielkościami, gdy figurę przeskalujemy, i dlaczego dla figur innych niż trójkąt sprawa wygląda inaczej.
Dział: GeometriaPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 13
Krótko: Figury są podobne, gdy jedna powstaje z drugiej przez powiększenie lub pomniejszenie w skali k. Wtedy obwody mają się jak k, a pola jak k²; na przykład przy k = 2 obwód rośnie 2 razy, a pole 4 razy.
Podstawa dla liceum, dział VIII. Planimetria, zakres podstawowy, punkt 9 brzmi dosłownie: „wykorzystuje zależności między obwodami oraz między polami figur podobnych”.
Punkt 8 dodaje: „korzysta z cech podobieństwa trójkątów”. Obwody i pola dotyczą więc wszystkich figur podobnych, a nie tylko trójkątów — i są wymienione w podstawie osobno.
Skala podobieństwak to liczba, przez którą mnoży się każdy odcinek figury. Jeśli k=2, każdy bok, każda przekątna i każda wysokość stają się dwa razy dłuższe.
wielkość
jak się zmienia
dlaczego
odcinek (bok, przekątna, wysokość)
⋅k
to jest definicja skali
obwód
⋅k
suma odcinków, każdy mnożony przez k
pole
⋅k2
iloczyn dwóch wymiarów, każdy mnożony przez k
objętość bryły
⋅k3
iloczyn trzech wymiarów
Obwód jest sumą, więc mnożenie każdego składnika przez k mnoży całą sumę przez k — to zwykłe wyłączenie wspólnego czynnika przed nawias:
ka+kb+kc=k(a+b+c)=k⋅obwoˊd
Pole jest iloczynem dwóch wymiarów, więc mnożenie obu przez k daje mnożnik k⋅k:
PP′=k2,ObOb′=k
Sprawdźmy to na prostokącie3×4 powiększonym w skali k=2, czyli do 6×8:
obwód: 2(3+4)=14, a po powiększeniu 2(6+8)=28 — wzrost 2-krotny ✓
pole: 3⋅4=12, a po powiększeniu 6⋅8=48 — wzrost 4-krotny, czyli 22 ✓
Ta sama figura, ta sama skala — a dwa różne mnożniki. Nie jest to niespójność, tylko konsekwencja tego, że obwód mierzy się w jednostkach długości, a pole w jednostkach kwadratowych.
Skala podobieństwa a obwód i pole figury
2Dlaczego cechy trójkątów nie wystarczają
Dla trójkątów istnieją cechy podobieństwa — wystarczy sprawdzić jedną rzecz, na przykład dwa kąty, żeby mieć pewność. Dla pozostałych figur takich skrótów nie ma i trzeba sprawdzić dwie rzeczy naraz.
Dwa czworokąty są podobne, gdy mają równe odpowiadające kąty ORAZ proporcjonalne odpowiadające boki. Sam jeden warunek nie wystarcza — i to widać na dwóch prostych kontrprzykładach.
figury
co się zgadza
czy podobne
kwadrat 2×2 i prostokąt 2×3
wszystkie kąty po 90°
nie — boki nieproporcjonalne
kwadrat o boku 1 i romb o boku 1
wszystkie boki równe
nie — kąty różne
kwadrat 2×2 i kwadrat 5×5
kąty i proporcje boków
tak, k=2,5
Pierwszy wiersz pokazuje, że same kąty nie wystarczają: prostokąt można rozciągnąć w jedną stronę, nie ruszając żadnego kąta. Drugi pokazuje, że same boki nie wystarczają: romb powstaje z kwadratu przez „przechylenie”, przy którym boki zostają te same.
Skąd bierze się przywilej trójkąta
Trójkąta nie da się zdeformować bez zmiany długości boków — jest sztywny. Trzy odcinki dają się złożyć tylko na jeden sposób, więc same boki wyznaczają już wszystkie kąty. W drugą stronę działa suma kątów: dwa równe kąty wymuszają równość trzeciego, a stąd boki wychodzą proporcjonalne.
Czworokąt sztywny nie jest: przy tych samych bokach można go „złożyć” jak przegub, zmieniając kąty. Dlatego dla czworokątów potrzeba dwóch niezależnych warunków zamiast jednego.
To ta sama własność, dzięki której konstrukcje nośne buduje się z trójkątów, a nie z czworokątów.
Wniosek praktyczny: jeśli w zadaniu figura nie jest trójkątem, zwykle najprościej podzielić ją na trójkąty przekątnymi i korzystać z cech podobieństwa dla nich.
Podobieństwo czworokątów: kąty i boki naraz
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Geometria płaska: kąty i trójkąty” (liceum, klasa 1), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
3Z pól do skali — pierwiastkowanie
Zadania maturalne najczęściej podają stosunek pól, a pytają o bok albo obwód. Trzeba więc umieć wrócić od k2 do k — czyli spierwiastkować.
PP′=k2⇒k=PP′
Przykład. Pola dwóch figur podobnych wynoszą 25 i 100. Stosunek pól to 4, więc skala wynosi k=4=2 — a nie 4. Obwód większej figury jest więc dwa razy większy, nie cztery.
Najczęstsza pomyłka całego działu polega właśnie na pominięciu pierwiastka: stosunek pól bierze się wprost jako skalę. Odpowiedź wychodzi wtedy zniekształcona kwadratowo: przy powiększaniu zawyżona, przy pomniejszaniu zaniżona.
dane w zadaniu
szukane
co zrobić
stosunek boków k
stosunek pól
podnieść do kwadratu
stosunek pól
stosunek boków lub obwodów
spierwiastkować
stosunek obwodów
stosunek pól
podnieść do kwadratu — obwód skaluje się jak bok
stosunek objętości
stosunek boków
pierwiastek trzeciego stopnia
Trzeci wiersz bywa zaskoczeniem, ale wynika wprost z tabeli z pierwszej sekcji: obwód zachowuje się tak samo jak pojedynczy bok. Stosunek obwodów jest więc równy skali i można go używać dokładnie tam, gdzie skalę.
Kontrola rzędu wielkości
Jeśli figura jest tylko trochę większa, a wyszło ci pole kilkanaście razy większe — sprawdź, czy nie podniosłeś do kwadratu czegoś, co już było kwadratem.
Prosty test: dla k=2 pole musi wzrosnąć dokładnie czterokrotnie. Podstaw tę skalę do swojego rachunku i zobacz, czy wychodzi cztery.
4Bryły podobne — trzeci wymiar
Wszystko, co dotąd napisałem o figurach płaskich, przenosi się na bryły — z jedną poprawką. Dochodzi trzeci wymiar, więc pojawia się trzecia potęga skali.
wielkość w bryle
mnożnik
dlaczego
krawędź, wysokość, promień
k
to zwykłe odcinki
pole powierzchni
k2
powierzchnia składa się z figur płaskich
objętość
k3
iloczyn trzech wymiarów
Drugi wiersz jest wart uwagi: pole powierzchni bryły rośnie tak samo jak pole figury płaskiej, czyli w kwadracie skali. Powierzchnia jest bowiem zbiorem ścian, a każda z nich jest figurą płaską — obowiązuje ją reguła z pierwszej sekcji.
Sprawdźmy na sześcianie. Weźmy sześcian o krawędzi 2 i powiększmy go w skali k=2, czyli do krawędzi 4:
pole powierzchni: 6⋅22=24, a po powiększeniu 6⋅42=96 — wzrost czterokrotny, czyli 22 ✓
objętość: 23=8, a po powiększeniu 43=64 — wzrost ośmiokrotny, czyli 23 ✓
Trzy różne mnożniki dla jednej skali: 2 dla krawędzi, 4 dla powierzchni, 8 dla objętości. To nie jest niekonsekwencja, tylko liczba wymiarów, które skala mnoży.
Dlaczego duże zwierzęta mają grube nogi
Ta sama reguła tłumaczy rzecz spoza matematyki. Gdyby powiększyć zwierzę dwukrotnie z zachowaniem proporcji, jego masa wzrosłaby 8 razy (bo zależy od objętości), ale przekrój kości tylko 4 razy (bo to pole).
Obciążenie przypadające na jednostkę przekroju wzrosłoby więc dwukrotnie. Dlatego słoń nie jest po prostu powiększoną myszą — ma nieproporcjonalnie grubsze nogi.
Zależność k2 kontra k3 nie jest szkolną formalnością: to ona ogranicza rozmiary organizmów i konstrukcji.
Droga powrotna wymaga pierwiastka trzeciego stopnia. Jeśli objętości dwóch brył podobnych mają się jak 27 do 1, to skala wynosi 327=3, a pola powierzchni mają się jak 32=9 do 1.
Przejście między polem a objętością można wykonać przez skalę: najpierw wyznacza się k, a potem podnosi ją do sześcianu. To równoważne podniesieniu stosunku pól powierzchni do potęgi 3/2.
5Jak rozpoznać figury podobne w zadaniu
W arkuszach podobieństwo rzadko bywa podane wprost. Częściej trzeba je rozpoznać — a są trzy układy, w których pojawia się niemal zawsze.
Odcinek równoległy do boku trójkąta odcina trójkąt podobny do wyjściowego. To sytuacja z twierdzenia Talesa, najczęstsza ze wszystkich.
Wysokość opuszczona z kąta prostego dzieli trójkąt prostokątny na dwa trójkąty podobne do niego i do siebie nawzajem.
Ta sama chwila, to samo słońce — przedmiot i jego cień tworzą trójkąt podobny do trójkąta wyznaczonego przez inny przedmiot i jego cień.
Trzeci punkt to klasyczne zadanie o wysokości drzewa albo wieży. Promienie słońca padają pod tym samym kątem na oba przedmioty, a kąt przy podstawie jest prosty — trójkąty mają więc dwa kąty równe i są podobne.
cienˊ1wysokosˊcˊ1=cienˊ2wysokosˊcˊ2
Przykład. Słupek wysokości 90 cm rzuca cień długości 60 cm. Stosunek wysokości do cienia wynosi 6090=1,5. Wieża rzucająca w tej samej chwili cień 24 m ma więc wysokość 1,5⋅24=36 m.
Uwaga na jednostki. Słupek podano w centymetrach, a cień wieży w metrach. Sam stosunek 6090 jest bezwymiarowy, więc wolno go zastosować — ale mieszanie jednostek wewnątrz jednej proporcji dałoby wynik chybiony stukrotnie.
Kontrola, która wyłapuje odwróconą proporcję
Najczęstszy błąd w tych zadaniach to zapisanie proporcji do góry nogami — cienia do wysokości zamiast wysokości do cienia.
Test jest prosty: sprawdź, czy wynik jest większy czy mniejszy od danych. Wieża rzucająca cień 24 m musi być wyższa niż słupek mierzący 0,9 m — jeśli wyszło mniej, proporcja jest odwrócona.
Drugi test: podstaw wynik z powrotem. Dla wysokości 36 m i cienia 24 m stosunek wynosi 1,5 — tyle samo co dla słupka ✓
6Podsumowanie zależności
Cała strona sprowadza się do jednej tabeli, którą warto mieć w pamięci.
mam
chcę
działanie
skalę k
stosunek obwodów
nic — jest równy k
skalę k
stosunek pól
podnieść do kwadratu
skalę k
stosunek objętości
podnieść do sześcianu
stosunek pól
skalę
pierwiastek kwadratowy
stosunek objętości
skalę
pierwiastek trzeciego stopnia
stosunek obwodów
stosunek pól
podnieść do kwadratu
Ostatni wiersz warto rozumieć, a nie zapamiętywać: skoro stosunek obwodów jest skalą, to wszystko, co robi się ze skalą, robi się też z nim.
Jedna zasada zamiast sześciu wierszy: policz, ile wymiarów ma wielkość, o którą pytają. Długość ma jeden, pole dwa, objętość trzy — i tyle wynosi wykładnik przy skali.
7Przykłady krok po kroku
Cztery przykłady: z pól do obwodu, prostokąt zadany przekątną, stosunek pól wyliczony z danej skali i przejście od objętości do pola powierzchni.
Przykład 1 Trapez zadany polem i obwodem
Trapez T1 o polu 52 i obwodzie 36 jest podobny do trapezu T2, którego pole wynosi 13. Oblicz obwód trapezu T2.
Dane są pola, a szukany jest obwód — trzeba więc przejść przez skalę.
Stosunek pól: P1P2=5213=41.
Stosunek pól to k2, więc k2=41, a stąd k=41=21.
Obwód skaluje się tak jak bok, czyli przez k: Ob2=21⋅36=18.
Kontrola w drugą stronę: gdyby obwód wynosił 18, to skala to 3618=21 ✓
Kontrola pola: (21)2⋅52=452=13 ✓ — zgadza się z danymi
Odpowiedź: Obwód trapezu T2 wynosi 18.
Gdyby wziąć stosunek pól wprost jako skalę, wyszłoby 436=9 — odpowiedź dwukrotnie za mała. Pierwiastek jest tu krokiem obowiązkowym.
Przykład 2 Prostokąt zadany przekątną
Prostokąt ABCD o przekątnej długości 213 jest podobny do prostokąta o bokach 2 i 3. Oblicz obwód prostokąta ABCD.
Najpierw przekątna mniejszego prostokąta — z twierdzenia Pitagorasa: d2=22+32=4+9=13, więc d=13.
Przekątna jest odcinkiem, więc skaluje się przez k: k=13213=2.
Boki prostokąta ABCD: 2⋅2=4 oraz 2⋅3=6.
Obwód: 2(4+6)=20.
Szybciej przez obwód mniejszego: 2(2+3)=10, a 2⋅10=20 ✓ — bez liczenia boków osobno
Kontrola przekątnej: 42+62=16+36=52, a 52=213 ✓
Odpowiedź: Obwód prostokąta ABCD wynosi 20.
Drugi sposób pokazuje najważniejszą oszczędność w tym dziale: obwód można przeskalować bezpośrednio, bez wyznaczania poszczególnych boków. Skala odczytana z przekątnej działa dla obwodu tak samo.
Przykład 3 Stosunek pól z danej skali
Trójkąty ABC i A′B′C′ są podobne, a ich pola wynoszą odpowiednio 25 cm² i 50 cm². Wyznacz skalę podobieństwa.
Stosunek pól: 2550=2.
To jest k2, a nie k — więc k=2.
Wynik jest liczbą niewymierną: k=2≈1,41.
Kontrola: (2)2=2, a 2⋅25=50 ✓
Sprawdzenie sensu: figura o polu dwa razy większym ma boki tylko około 1,41 raza dłuższe — mniej, niż podpowiada intuicja ✓
Odpowiedź: Skala podobieństwa wynosi 2.
Wynik niewymierny nie oznacza błędu. Skala jest pierwiastkiem ze stosunku pól, a pierwiastek z dwójki wymierny nie jest — odpowiedź zostawia się w postaci dokładnej 2.
Przykład 4 Od objętości do pola powierzchni
Objętości dwóch brył podobnych mają się jak 27 do 8. Jaki jest stosunek ich pól powierzchni?
Dane są objętości, a szukane pola — obie wielkości zależą od skali, ale w różnych potęgach. Trzeba więc przejść przez k.
Stosunek objętości to k3, czyli k3=827.
Wyciągam pierwiastek trzeciego stopnia z licznika i mianownika osobno: 327=3 oraz 38=2.
Skala wynosi więc k=23.
Stosunek pól to k2, czyli (23)2=49.
Kontrola w przód: (23)3=827 ✓ — zgadza się z danymi
Kontrola liczbowa: 49=2,25, a stosunek objętości to 3,375 — pole rośnie wolniej niż objętość ✓
Kontrola sensu: bryła ma krawędzie 1,5 raza dłuższe, więc stosunek pól musi być większy od 1,5 (bo pole rośnie szybciej niż krawędź), ale mniejszy od 827 (bo rośnie wolniej niż objętość). Wynik 2,25 mieści się między nimi ✓
Odpowiedź: Pola powierzchni mają się jak 9 do 4.
Nie istnieje skrót prowadzący wprost od objętości do pola. Trzeba zejść do skali pierwiastkiem trzeciego stopnia i dopiero z niej podnieść do kwadratu — dwa różne działania, bo wielkości mają różną liczbę wymiarów.
8Najczęstsze błędy
Pięć błędów — pierwszy odpowiada za większość utraconych punktów w tym dziale.
Branie stosunku pól wprost jako skali
Skąd się bierze: Stosunek pól to k2, a nie k. Przy polach 25 i 100 skala wynosi 2, a nie 4 — pominięcie pierwiastka zniekształca odpowiedź kwadratowo i psuje każdy dalszy rachunek.
Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj kierunek: z boków do pól podnosisz do kwadratu, z pól do boków pierwiastkujesz. Przed odpowiedzią sprawdź, czy wynik da się podnieść do kwadratu i odtworzyć stosunek pól z treści.
Mnożenie obwodu przez k2
Skąd się bierze: Obwód jest sumą odcinków, więc skaluje się dokładnie tak jak pojedynczy bok — przez k. Kwadratem mnoży się tylko pole, bo ono jest iloczynem dwóch wymiarów.
Jak zrobić dobrze: Sprawdź jednostki. Obwód mierzy się w centymetrach, więc rośnie tak jak długość. Pole mierzy się w centymetrach kwadratowych — i stąd kwadrat skali.
Uznanie prostokątów za podobne, bo mają te same kąty
Skąd się bierze: Każde dwa prostokąty mają wszystkie kąty po 90°, a mimo to prostokąt 2×2 i 2×3 podobne nie są. Dla figur innych niż trójkąt równość kątów jest warunkiem koniecznym, ale nie wystarczającym.
Jak zrobić dobrze: Przy czworokątach sprawdzaj oba warunki: równość kątów i proporcjonalność boków. Skrót przez same kąty działa wyłącznie dla trójkątów.
Przechodzenie od objętości do pola bez zejścia do skali
Skąd się bierze: Objętość zależy od trzeciej potęgi skali, a pole od drugiej — nie ma między nimi bezpośredniego przelicznika. Podniesienie stosunku objętości do kwadratu albo wyciągnięcie z niego pierwiastka kwadratowego daje liczbę bez żadnego sensu geometrycznego.
Jak zrobić dobrze: Zawsze wyznacz najpierw skalę k pierwiastkiem trzeciego stopnia ze stosunku objętości, a dopiero potem podnieś ją do kwadratu. Kontrola: pole musi rosnąć wolniej niż objętość, więc jego stosunek jest zawsze mniejszy.
Mylenie skali z różnicą wymiarów
Skąd się bierze: Skala jest ilorazem, nie różnicą. Figura o bokach większych o 2 cm nie jest podobna do wyjściowej, jeśli boki miały różne długości — proporcje się wtedy zmieniają.
Jak zrobić dobrze: Policz iloraz dla każdej pary odpowiadających boków i sprawdź, czy wychodzi ta sama liczba. Dopiero wtedy figury są podobne, a ta liczba jest skalą.
Zadania maturalne — skala podobieństwa, pola i obwody figur podobnych
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Zielone jest to, co dane w treści. Czerwone — to, co policzone po drodze. Cała strona stoi na jednej regule: jeśli figury są podobne w skali k, to długości (boki, przekątne, obwody, wysokości, promienie) rosną k razy, a polak2 razy. Stąd dwa kierunki, które trzeba umieć przechodzić w obie strony: ze skali do pól: P1P2=k2; z pól do skali: k=P1P2. Najczęstsza pomyłka w całym dziale to użycie skali tam, gdzie potrzebny jest jej kwadrat — albo odwrotnie. Praktyczny nawyk: zapytaj siebie, czy szukana wielkość jest długością (wtedy k) czy polem (wtedy k2). Obwód jest sumą długości, więc zachowuje się jak długość — mimo że brzmi „powierzchniowo”.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(listopad 2010)1 pktłatwe
Pionowy słupek o wysokości 90 cm rzuca cień o długości 60 cm. W tej samej chwili stojąca obok wieża rzuca cień o długości 12 m. Jaka jest wysokość wieży?
A.18 m
B.8 m
C.9 m
D.16 m
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Dlaczego to jest zadanie o podobieństwie. Słupek z cieniem i wieża z cieniem tworzą dwa trójkąty prostokątne, w których promienie słońca padają pod tym samym kątem — bo to ta sama chwila. Trójkąty o równych kątach są podobne, więc stosunki odpowiednich boków są równe.
Krok 1 — zamiana jednostek. Dane są w centymetrach i metrach, więc najpierw sprowadzamy do jednej jednostki. Wybierzmy metry:
90 cm=0,9 m,60 cm=0,6 m
Krok 2 — proporcja. Wysokość do cienia jest w obu trójkątach taka sama:
0,60,9=12h
0,60,9=1,5⟹h=1,5⋅12=18 m
Odpowiedź: wieża ma 18 m wysokości, czyli A.
Kontrola: słupek jest wyższy niż jego cień (0,9 wobec 0,6), więc i wieża musi być wyższa niż jej cień. Wynik 18>12 ✓ To od razu odrzuca odpowiedzi 8 i 9 metrów.
Skrót bez zamiany jednostek. Stosunek 6090 jest bezwymiarowy — jednostki się skracają, więc można go policzyć wprost na centymetrach i pomnożyć przez 12 m. Ważne tylko, żeby licznik i mianownik były w tej samej jednostce.
💡 Wskazówka: Zamień jednostki, zanim zaczniesz liczyć — albo upewnij się, że stosunek, który tworzysz, ma licznik i mianownik w tej samej jednostce. Stosunek wysokości do cienia jest bezwymiarowy i taki sam dla obu obiektów, więc wystarczy go raz policzyć. Kontrola na koniec: skoro słupek jest wyższy od swojego cienia, wieża też musi być.
⚠ Zestawienie centymetrów z metrami bez zamiany, czyli policzenie 6090=1,5 i uznanie, że wieża ma 1,5 m — albo, co gorsza, ustawienie proporcji 1290, gdzie licznik jest w centymetrach, a mianownik w metrach. Drugi błąd: odwrócenie proporcji i policzenie 12⋅9060=8 m, czyli odpowiedź B. Kontrola to wyłapuje: wieża musi być wyższa od swojego cienia, bo słupek jest wyższy od swojego.
Zadanie 2(maj 2014)1 pktłatwe
Jeżeli trójkąty ABC i A′B′C′ są podobne, a ich pola są, odpowiednio, równe 25 cm2 i 50 cm2, to skala podobieństwa ABA′B′ jest równa
A.22
B.2
C.21
D.2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Kierunek: z pól do skali. Stosunek pól to kwadrat skali, więc skalę dostajemy przez pierwiastkowanie.
k2=PP′=2550=2
k=2=2
Odpowiedź:k=2, czyli B.
Uwaga na kolejność w ułamku. Treść pyta o ABA′B′, czyli o stosunek boku trójkąta z primem do boku bez prima. Do stosunku pól wstawiamy więc pole trójkąta z primem w licznik: 2550, a nie odwrotnie.
Kontrola liczbowa: 2≈1,414. Sprawdzenie: jeśli boki są 1,414 razy dłuższe, to pola 1,4142=2 razy większe ✓ — czyli 25⋅2=50 ✓
Kontrola sensowności bez rachunku. Trójkąt z primem ma większe pole, więc jest większy, więc skala ABA′B′ musi być większa od 1. To odrzuca odpowiedzi 22≈0,707 i 21. Zostają 2 i 2, a 2 byłoby skalą przy stosunku pól 4, nie 2.
💡 Wskazówka: Zadaj sobie pytanie: czy przechodzę ze skali do pól (mnożę przez kwadrat), czy z pól do skali (pierwiastkuję)? Tutaj dane są pola, a szukana jest skala — więc pierwiastek. Sprawdź też kolejność w ułamku: pytanie o ABA′B′ oznacza, że figura z primem jest „na górze” i jej pole też idzie do licznika.
⚠ Podanie 2 (odpowiedź D), czyli samego stosunku pól bez pierwiastkowania. To najczęstsza pomyłka w całym dziale: stosunek pól jest kwadratem skali, więc żeby dostać skalę, trzeba wyciągnąć pierwiastek. Kontrola: przy skali 2 pola różniłyby się czterokrotnie, a różnią się dwukrotnie. Drugi błąd: odwrócenie ułamka i wybór 22 (A) — to skala A′B′AB, czyli odwrotność szukanej.
Zadanie 3(czerwiec 2017)1 pktłatwe
Trójkąt ABC jest podobny do trójkąta A′B′C′ w skali 25, przy czym ∣AB∣=25∣A′B′∣. Stosunek pola trójkąta ABC do pola trójkąta A′B′C′ jest równy
A.254
B.52
C.25
D.425
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Kierunek odwrotny niż w poprzednim zadaniu: dana jest skala, szukany stosunek pól — więc podnosimy do kwadratu.
Treść upewnia nas, w którą stronę działa skala: ∣AB∣=25∣A′B′∣, czyli trójkąt ABC jest większy.
PA′B′C′PABC=(25)2=425
Odpowiedź:425, czyli D.
Kontrola liczbowa na konkretnym przykładzie: niech ∣A′B′∣=2 i wysokość 2, więc PA′B′C′=2. Wtedy ∣AB∣=5, wysokość 5, i PABC=12,5.
Stosunek: 212,5=6,25=425 ✓ Zwróć uwagę, że oba wymiary rosną 25 razy — dlatego pole rośnie (25)2 razy.
Kontrola sensowności. Trójkąt ABC jest większy, więc stosunek jego pola do pola mniejszego musi być większy od 1. To odrzuca odpowiedzi 254=0,16 i 52=0,4. Zostają 25 i 425, a 25 to sama skala, nie jej kwadrat.
💡 Wskazówka: Zwróć uwagę, że dwa zadania obok siebie na tej stronie idą w przeciwnych kierunkach: raz z pól do skali (pierwiastek), raz ze skali do pól (kwadrat). Rozstrzyga to, co jest dane, a co szukane — nie sam wygląd liczb. Warto przed rachunkiem napisać jedno zdanie: „mam skalę, chcę pola, więc kwadrat”.
⚠ Podanie 25 (odpowiedź C), czyli samej skali zamiast stosunku pól. Drugi błąd: odwrócenie i wybór 254 (A) — to stosunek pola mniejszego do większego, czyli odpowiedź na inne pytanie. Treść jawnie mówi ∣AB∣=25∣A′B′∣, żeby nie było wątpliwości, który trójkąt jest większy; warto tę informację odczytać, zamiast domyślać się z kolejności liter.
Zadanie 4(maj 2018)1 pktśrednie
Dany jest trójkąt o bokach długości 25, 35, 45. Trójkątem podobnym do tego trójkąta jest trójkąt, którego boki mają długości
A.10, 15, 20
B.20, 45, 80
C.2, 3, 4
D.5, 25, 35
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Kluczowe uproszczenie. Wszystkie trzy boki mają wspólny czynnik 5, więc trójkąt ma boki w stosunku
25:35:45=2:3:4
Trójkąt podobny to taki, którego boki mają ten sam stosunek2:3:4.
Sprawdzamy każdą odpowiedź, dzieląc boki przez najkrótszy:
A:10:15:20, po podzieleniu przez 5 daje 2:3:4 ✓
B:20:45:80, po podzieleniu przez 5 daje 4:9:16 ✗ — to kwadraty liczb 2,3,4, więc stosunek jest inny.
C:2:3:4, czyli w przybliżeniu 1,41:1,73:2; po podzieleniu przez pierwszy: 1:1,22:1,41 ✗
D:5:25:35=1:2:3 ✗ — inny stosunek.
Odpowiedź: A.
Skąd bierze się odpowiedź B — to najciekawszy dystraktor. Liczby 20,45,80 to 5⋅4, 5⋅9, 5⋅16, czyli boki oryginału podniesione do kwadratu i pomnożone. Podnoszenie boków do kwadratu daje figurę niepodobną — kwadrat dotyczy pól, nie długości. To dokładnie ta pomyłka, o której mówi legenda tej strony.
Kontrola nierównością trójkąta. Warto też sprawdzić, czy odpowiedź w ogóle opisuje trójkąt: dla B mamy 20+45=65, a to mniej niż 80 — taki trójkąt nie istnieje. Odpowiedź B odpada więc podwójnie.
💡 Wskazówka: Wyciągnij wspólny czynnik z boków i porównuj stosunki, nie same liczby. Najprościej podzielić wszystkie boki przez najkrótszy — wtedy dwa trójkąty są podobne dokładnie wtedy, gdy dostaniesz te same trzy liczby. Przy okazji sprawdź nierówność trójkąta: suma dwóch krótszych boków musi przekraczać najdłuższy.
⚠ Wybór B przez podniesienie boków do kwadratu — kwadrat odnosi się do pól figur podobnych, a nie do długości boków. Boki mnożymy przez skalę, każdy przez tę samą liczbę. Drugi błąd: wybór D, bo „też są tam pierwiastki z pięciu”; obecność wspólnego czynnika nie wystarcza, stosunek musi być 2:3:4, a nie 1:2:3. Trzeci: wybór C przez skojarzenie „pierwiastki jak w treści” — 4=2 jest liczbą wymierną, a stosunek 2:3:2 nie upraszcza się do 2:3:4.
Zadanie 5(sierpień 2023)1 pktśrednie
Trapez T1, o polu równym 52 i obwodzie 36, jest podobny do trapezu T2. Pole trapezu T2 jest równe 13. Obwód trapezu T2 jest równy
A.18
B.9
C.9169
D.352
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Zadanie wymaga dwóch przejść: najpierw z pól do skali, potem ze skali do obwodu. Kolejność jest wymuszona, bo skala jest jedynym pomostem między polem i obwodem.
Krok 1 — skala z pól. Stosunek pól to kwadrat skali:
k2=P1P2=5213=41⟹k=41=21
Krok 2 — obwód ze skali. Obwód jest sumą długości, więc zmienia się jak długość — mnożymy przez k, nie przez k2:
obwoˊd T2=k⋅obwoˊd T1=21⋅36=18
Odpowiedź: obwód T2 jest równy 18, czyli A.
Kontrola spójności: skala 21 oznacza, że T2 ma o połowę krótsze boki. Pole maleje wtedy czterokrotnie (52:4=13 ✓), a obwód dwukrotnie (36:2=18 ✓). Oba warunki się zgadzają.
Dlaczego odpowiedź 9 jest tu podstawiona. To 36 podzielone przez 4, czyli potraktowanie obwodu jak pola. Obwód mierzy się w tych samych jednostkach co boki, więc skaluje się jak boki — jednostka jest tu najlepszą podpowiedzią: pole ma jednostkę „do kwadratu”, obwód nie.
Odpowiedzi 9169 i 352 to liczby zbudowane z danych bez sensownej drogi rachunkowej — obie są bliskie 18 (≈18,8 i ≈17,3), więc nie odrzuci ich zgrubne oszacowanie.
💡 Wskazówka: Skala jest jedynym pomostem między polem i obwodem — nie ma wzoru łączącego je bezpośrednio. Zawsze więc: pola → skala (pierwiastek) → obwód (mnożenie). I pamiętaj, że obwód to długość, nie powierzchnia: jednostka podpowiada, że skaluje się liniowo.
⚠ Podzielenie obwodu przez stosunek pól, czyli 36:4=9 (odpowiedź B) — to traktowanie obwodu jak pola. Obwód jest sumą boków, więc maleje dwukrotnie, a nie czterokrotnie. Drugi błąd: pominięcie pierwiastka i użycie k=41, co daje obwód 9 tą samą drogą. Kontrola spójności rozstrzyga to od razu: przy skali 21 pole musi zmaleć czterokrotnie, i faktycznie 52:4=13.
Zadanie 6(czerwiec 2013)1 pktśrednie
Prostokąt ABCD o przekątnej długości 213 jest podobny do prostokąta o bokach długości 2 i 3. Obwód prostokąta ABCD jest równy
A.10
B.20
C.5
D.24
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Kluczowa obserwacja. Przekątna jest długością, więc w figurach podobnych skaluje się tak samo jak boki i obwód. Wystarczy więc porównać przekątne, żeby dostać skalę.
Krok 1 — przekątna mniejszego prostokąta z twierdzenia Pitagorasa:
d=22+32=4+9=13
Krok 2 — skala. Dzielimy przekątną większego przez przekątną mniejszego:
k=13213=2
Pierwiastki się skracają — dlatego dana z treści ma właśnie taką postać.
Krok 3 — obwód. Obwód mniejszego prostokąta to 2⋅(2+3)=10, a obwód ABCD jest k razy większy:
obwoˊd ABCD=2⋅10=20
Odpowiedź:20, czyli B.
Sprawdzenie inną drogą. Boki ABCD to 4 i 6 (każdy dwa razy dłuższy), więc przekątna wynosi 16+36=52=213 ✓ zgodnie z treścią, a obwód 2⋅(4+6)=20 ✓
Uwaga na odpowiedź 10 (A). To obwód mniejszego prostokąta — czyli zatrzymanie się przed pomnożeniem przez skalę. W zadaniach o figurach podobnych bardzo często poprawnie policzona wielkość dotyczy nie tej figury, o którą pytają.
💡 Wskazówka: Przekątna, obwód, wysokość i promień to wszystko długości — skalują się tak samo jak boki. Wystarczy więc jedna para odpowiadających sobie długości, żeby wyznaczyć skalę; nie trzeba znać boków. Tu najszybciej porównać przekątne, bo jedna jest dana, a drugą liczy się Pitagorasem w dwóch krokach.
⚠ Podanie 10 (odpowiedź A), czyli obwodu prostokąta z treści zadania, a nie prostokąta ABCD. Drugi błąd: potraktowanie stosunku przekątnych jako stosunku pól i mnożenie obwodu przez 4, co daje 40 — liczby nie ma wśród odpowiedzi, ale kosztuje to powrót do zadania. Trzeci: odpowiedź 24 (D) to obwód prostokąta o bokach 4 i 8 — żaden sensowny rachunek w tym zadaniu do niej nie prowadzi. Osobna pułapka to dodawanie 2 do każdego boku zamiast mnożenia — podobieństwo mnoży boki, nigdy do nich nie dodaje.
Zadanie 7(czerwiec 2025)1 pkttrudniejsze
Kwadrat K2 jest podobny do kwadratu K1 w skali 5. Suma pól tych kwadratów jest równa 78. Długość boku kwadratu K1 jest równa
A.3
B.3
C.13
D.13
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Tu skala nie służy do przeliczenia jednej wielkości na drugą, ale do zapisania obu pól przez tę samą niewiadomą — i dopiero z sumy powstaje równanie.
Krok 1 — oznaczamy i wyrażamy boki. Niech bok K1 ma długość a. Skala 5 oznacza, że bok K2 jest pięć razy dłuższy:
bok K2=5a
Krok 2 — pola. Pole kwadratu to bok do kwadratu:
P1=a2,P2=(5a)2=25a2
(do kwadratu podnosimy oba czynniki — piątkę i a)
Krok 3 — suma pól z treści:
a2+25a2=78⟹26a2=78
a2=2678=3⟹a=3
Odpowiedź: bok K1 ma długość 3, czyli A.
Sprawdzenie: P1=(3)2=3, a bok K2 to 53, więc P2=75. Suma: 3+75=78 ✓
Zwróć uwagę, że pole K2 jest 25 razy większe, a nie 5 razy — bo skala 5 dotyczy długości, a pola rosną z kwadratem. Właśnie dlatego w równaniu stoi 26a2, a nie 6a2.
Skąd dystraktory. Odpowiedź 13 (C) wychodzi z błędnego a2+5a2=6a2=78, czyli a2=13 — pominięcie kwadratu skali. Odpowiedź 3 (B) to poleK1, nie jego bok; a 13 (D) to kwadrat odpowiedzi C, czyli podwójna pomyłka.
💡 Wskazówka: Gdy zadanie podaje sumę (albo różnicę) pól, nie da się przeliczyć nic wprost — trzeba wprowadzić niewiadomą na bok mniejszej figury i wyrazić obie wielkości przez nią. Skala wchodzi wtedy do pola w kwadracie: przy skali k suma pól to a2+k2a2=(1+k2)a2. Tu daje to od razu 26a2=78.
⚠ Użycie skali bez kwadratu, czyli zapisanie a2+5a2=78 i wyjście na a=13 (odpowiedź C). Pole rośnie z kwadratem skali, więc drugi składnik to 25a2. Kontrola: przy boku 13 pola wynosiłyby 13 i 325, a ich suma 338, nie 78. Drugi błąd: podanie 3 (odpowiedź B), czyli pola kwadratu K1 zamiast długości boku — trzeba jeszcze wyciągnąć pierwiastek.
Zadanie 8(pokazowa 2023)1 pkttrudniejsze
Dane są dwa trójkąty podobne ABC i KLM o polach równych — odpowiednio — P oraz 2P. Obwód trójkąta ABC jest równy x.
Dokończ zdanie tak, aby było prawdziwe — wybierz odpowiedź A albo B oraz jej uzasadnienie 1, 2 albo 3. Obwód trójkąta KLM jest równy ………, ponieważ stosunek obwodów trójkątów podanych jest równy ……… .
A.2⋅x
B.2x
1. kwadratowi stosunku pól tych trójkątów
2. pierwiastkowi kwadratowemu ze stosunku pól tych trójkątów
3. stosunkowi pól tych trójkątów
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A, 2
Zadanie sprawdza regułę, a nie rachunek — i dlatego wymaga wskazania także uzasadnienia. Cała trudność jest w tym, żeby nie pomylić kierunku.
Krok 1 — skala z pól. Stosunek pól wynosi P2P=2, a stosunek pól to kwadrat skali:
k2=2⟹k=2
Krok 2 — obwód. Obwód jest długością, więc skaluje się przez k:
obwoˊd KLM=2⋅x
To odpowiedź A.
Krok 3 — uzasadnienie. Stosunek obwodów jest równy skali, a skala jest pierwiastkiem kwadratowym ze stosunku pól — czyli uzasadnienie 2.
Odpowiedź:A oraz 2.
Sprawdźmy pozostałe uzasadnienia, bo to sedno zadania. Uzasadnienie 3 mówi, że stosunek obwodów równa się stosunkowi pól — to dałoby obwód 2x, czyli odpowiedź B. Uzasadnienie 1 mówi, że stosunek obwodów to kwadrat stosunku pól, czyli 4 — to dałoby obwód 4x, którego wśród odpowiedzi w ogóle nie ma.
Kontrola liczbowa. Weźmy trójkąt równoboczny o boku 2: pole =3, obwód =6. Trójkąt podobny w skali 2 ma bok 22, pole =23 (dwa razy większe ✓) i obwód =62.
Stosunek obwodów: 662=2 ✓ — czyli faktycznie pierwiastek ze stosunku pól, a nie sam stosunek.
Dlaczego intuicja podpowiada źle. „Dwa razy większe pole” brzmi jak „dwa razy większa figura”, ale podwojenie pola wymaga powiększenia boków tylko 2≈1,41 razy. Dlatego odpowiedź 2x jest tak kusząca — i dlatego arkusz każe podać uzasadnienie.
💡 Wskazówka: Odpowiedzi i uzasadnienia są tu sparowane: uzasadnienie 2 prowadzi do 2x, uzasadnienie 3 do 2x, a uzasadnienie 1 do 4x — czyli do liczby, której nie ma na liście. Sprawdzenie, do czego prowadzi każde uzasadnienie, jest najszybszą drogą do rozstrzygnięcia i od razu potwierdza spójność wybranej pary.
⚠ Wybór pary B i 3, czyli uznanie, że dwa razy większe pole oznacza dwa razy większy obwód. Ta intuicja jest naturalna i całkowicie błędna: pole rośnie z kwadratem skali, więc podwojenie pola to powiększenie długości 2 razy. Drugi błąd: wybór uzasadnienia 1 („kwadratowi stosunku pól”) przez pomieszanie kierunku — kwadrat prowadzi od skali do pól, a tu idziemy od pól do skali, czyli pierwiastkujemy. Trzeci: wskazanie tylko jednej odpowiedzi — polecenie wymaga litery i cyfry.
Zadanie 9(czerwiec 2023)1 pkttrudniejsze
Pole trójkąta równobocznego T1 jest równe 4(1,5)2⋅3. Pole trójkąta równobocznego T2 jest równe 4(4,5)2⋅3.
Dokończ zdanie tak, aby było prawdziwe — wybierz odpowiedź A albo B oraz jej uzasadnienie 1, 2 albo 3. Trójkąt T2 jest podobny do trójkąta T1 w skali ………, ponieważ ……… .
A.3
B.9
1. każdy z tych trójkątów ma dokładnie trzy osie symetrii
2. pole trójkąta T2 jest 9 razy większe od pola trójkąta T1
3. bok trójkąta T2 jest o 3 dłuższy od boku trójkąta T1
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A, 2
Krok 1 — odczytujemy boki ze wzoru. Pole trójkąta równobocznego o boku a wynosi 4a23. Porównując z danymi, widzimy boki bez żadnego rachunku:
a1=1,5,a2=4,5
Krok 2 — skala. Skala to stosunek odpowiadających sobie długości:
k=a1a2=1,54,5=3
To odpowiedź A.
Krok 3 — uzasadnienie. Sprawdzamy każde z trzech:
Uzasadnienie 1 („trzy osie symetrii”) jest prawdziwym zdaniem o trójkątach równobocznych, ale nie uzasadnia skali — z liczby osi symetrii nie wynika, ile razy jedna figura jest większa od drugiej. Zdanie prawdziwe, lecz nie na temat.
Uzasadnienie 2 („pole T2 jest 9 razy większe”) jest prawdziwe i wystarcza: stosunek pól to kwadrat skali, więc k=9=3 ✓
Sprawdźmy tę dziewiątkę: (1,5)2(4,5)2=2,2520,25=9 ✓
Uzasadnienie 3 („bok jest o 3 dłuższy”) jest prawdziwe liczbowo (4,5−1,5=3), ale mówi o różnicy, a skala jest ilorazem. Gdyby boki wynosiły 10 i 13, różnica też byłaby 3, a skala 1,3 — czyli z różnicy skala nie wynika.
Odpowiedź:A oraz 2.
To najciekawsza pułapka tej strony. Wszystkie trzy uzasadnienia są prawdziwymi zdaniami o tych trójkątach. Tylko jedno jednak uzasadnia wartość skali — a to zupełnie inna rzecz niż być prawdą. Uzasadnienie musi być regułą, z której szukana wartość wynika.
💡 Wskazówka: Odczytaj boki wprost ze wzoru na pole — liczba w kwadracie w liczniku jest bokiem, więc nie ma tu nic do liczenia. Potem, wybierając uzasadnienie, sprawdzaj nie tylko czy zdanie jest prawdziwe, ale czy z niego wynika odpowiedź. Prawdziwe zdanie, które nie prowadzi do wyniku, nie jest uzasadnieniem.
⚠ Wybór uzasadnienia 3, bo różnica boków faktycznie wynosi 3 — tyle samo, ile skala. To zbieg okoliczności wynikający z konkretnych liczb: skala jest ilorazem4,5:1,5, a nie różnicą. Drugi błąd: wybór 9 (odpowiedź B), czyli podanie stosunku pól jako skali; skala dotyczy długości i jest pierwiastkiem z tej dziewiątki. Trzeci: wybór uzasadnienia 1 jako „na pewno prawdziwego” — jest prawdziwe, ale o osiach symetrii, a nie o skali.
Zadania otwarte
Zadanie 10(maj 2023)2 pktłatwe
Trójkąty prostokątne T1 i T2 są podobne. Przyprostokątne trójkąta T1 mają długości 5 i 12. Przeciwprostokątna trójkąta T2 ma długość 26. Oblicz pole trójkąta T2.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: PT2=120
Krok 1 — przeciwprostokątna trójkąta T1. Znamy obie przyprostokątne, więc bierzemy twierdzenie Pitagorasa:
c2=52+122=25+144=169⟹c=13
To znana trójka pitagorejska5, 12, 13 — warto ją rozpoznawać na wejściu, bez liczenia.
Krok 2 — skala. Przeciwprostokątna odpowiada przeciwprostokątnej, bo obie leżą naprzeciw kąta prostego. Jest to jedyna para boków, którą w dwóch podobnych trójkątach prostokątnych można wskazać bez żadnych dodatkowych informacji:
k=∣c1∣∣c2∣=1326=2
Krok 3 — przyprostokątne trójkąta T2. Każda długość rośnie k razy:
5⋅2=10,12⋅2=24
Krok 4 — pole. W trójkącie prostokątnym przyprostokątne są podstawą i wysokością:
PT2=21⋅10⋅24=120
Odpowiedź:PT2=120.
Kontrola drogą krótszą — przez kwadrat skali, bez liczenia boków T2. Pole mniejszego trójkąta to PT1=21⋅5⋅12=30, a wtedy
PT2=30⋅22=30⋅4=120 ✓ ten sam wynik
Kontrola druga: policzone przyprostokątne muszą spełniać Pitagorasa w T2 — 102+242=100+576=676=262 ✓
💡 Wskazówka: W dwóch podobnych trójkątach prostokątnych przeciwprostokątne odpowiadają sobie automatycznie — leżą naprzeciw kąta prostego, więc nie trzeba dopasowywać wierzchołków. Tym te zadania różnią się od ogólnych zadań o podobieństwie, w których dopasowanie jest połową pracy. Drugi skrót, który warto mieć w odruchu: gdy znasz pole mniejszej figury, pole większej dostajesz jednym mnożeniem przez k2 — nie trzeba wyznaczać jej wymiarów. Warto też znać na pamięć trójki pitagorejskie 3,4,5 oraz 5,12,13 i ich wielokrotności; 10,24,26 to właśnie druga z nich podwojona.
⚠ Pomnożenie pola przez skalę zamiast przez jej kwadrat: 30⋅2=60. To najczęstszy błąd w całym dziale. Drugi błąd: potraktowanie liczby 26 jako przyprostokątnej trójkąta T2 — treść mówi wyraźnie „przeciwprostokątna”, a to inny bok. Trzeci błąd: sparowanie przeciwprostokątnej 26 z dłuższą przyprostokątną12 i skala 1226=613; wychodzi wtedy pole 30⋅(613)2=6845≈140,8 — liczba niecałkowita, co w takim zadaniu jest sygnałem, że coś jest sparowane źle.
Zadanie 11(maj 2021)2 pktśrednie
Trójkąt równoboczny ABC ma pole równe 93. Prosta równoległa do boku BC przecina boki AB i AC — odpowiednio — w punktach K i L. Trójkąty ABC i AKL są podobne, a stosunek długości boków tych trójkątów jest równy 23. Oblicz długość boku trójkąta AKL.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: Bok trójkąta AKL ma długość 4
Krok 1 — bok trójkąta ABC odzyskany z pola. Wzór na pole trójkąta równobocznego o boku a to P=4a23. Trzeba go tu użyć „w drugą stronę”:
93=4a23⟹a2=34⋅93=36⟹a=6
Krok 2 — trójkąt AKL też jest równoboczny. Prosta KL jest równoległa do BC, więc przenosi kąty: kąt przy A jest wspólny, a kąty przy K i L są równe kątom przy B i C. Wszystkie trzy mają po 60∘, więc AKL jest równoboczny — i wystarczy policzyć jego jeden bok.
Krok 3 — czytamy podany stosunek. Treść mówi „stosunek długości boków tych trójkątów”, w kolejności ABC do AKL:
∣AK∣∣AB∣=23
Kierunek się broni: 23>1, a trójkąt AKL jest częścią trójkąta ABC, więc musi być mniejszy. Gdyby stosunek podano odwrotnie, byłby mniejszy od jedynki.
Krok 4 — bok.
∣AK∣=6⋅32=4
Odpowiedź: bok trójkąta AKL ma długość 4.
Kontrola przez pole — inną drogą niż rachunek powyżej. Skala z ABC do AKL wynosi 32, więc pola mają się jak jej kwadrat:
PAKL=93⋅(32)2=93⋅94=43
A pole trójkąta równobocznego o boku 4 to 4423=43 ✓ zgadza się
Kontrola druga, na podziale boku: skala 32 znaczy, że ∣AK∣=32∣AB∣, czyli ∣AK∣:∣KB∣=4:2=2:1. Punkt K leży więc w dwóch trzecich boku AB, licząc od A — i to jest spójne z tym, co narysowałby ktoś, kto zna tylko skalę.
💡 Wskazówka: Wzór na pole trójkąta równobocznego, P=4a23, trzeba tu umieć odwrócić — pole jest dane, bok szukany. Praktyczna sztuczka: skoro w wyniku stoi 3, to 3 się skróci i zostanie działanie na liczbach całkowitych. Druga rzecz: stosunek 23 dotyczy długości, nie pól, i jest podany w kolejności ABC do AKL — czyli od większego do mniejszego. Sam kierunek jest kontrolą: wynik musi być mniejszy od 6, bo AKL leży wewnątrz ABC. I trzecia, oszczędzająca pracę: prosta równoległa do boku odcina trójkąt równoboczny, więc nie trzeba liczyć drugiego ani trzeciego boku.
⚠ Potraktowanie 23 jako stosunku pól i wyciągnięcie z niego pierwiastka: k=23≈1,22, a stąd bok 1,226≈4,9. Treść mówi wprost „stosunek długości boków”, więc pierwiastek jest tu zbędny. Drugi błąd: pomnożenie zamiast podzielenia, 6⋅23=9 — bok większy od boku trójkąta, wewnątrz którego AKL się zawiera, czyli odpowiedź niemożliwa; taki wynik trzeba odrzucić bez dalszego liczenia. Trzeci błąd: pomylenie wzoru na pole z wzorem na wysokość trójkąta równobocznego, h=2a3. Dla a=6 wysokość to 33, a pole 93 — te dwie liczby łatwo pomylić właśnie przy boku 6, bo obie zawierają 3.
Zadanie 12(czerwiec 2021)2 pkttrudniejsze
W trójkącie ABC boki BC i AC są równej długości. Prosta k jest prostopadła do podstawy AB tego trójkąta i przecina boki AB oraz BC w punktach — odpowiednio — D i E. Pole czworokąta ADEC jest 17 razy większe od pola trójkąta BED. Oblicz ∣EB∣∣CE∣.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: ∣EB∣∣CE∣=2
Krok 1 — liczba 18 zamiast 17. Prosta k rozcina trójkąt ABC na dwie części: czworokąt ADEC i trójkąt BED. Razem dają całość, więc
PABC=PADEC+PBED=17⋅PBED+PBED=18⋅PBED
To pierwszy i najważniejszy ruch: liczba, z którą się pracuje, to 18, a nie 17.
Krok 2 — dorysowujemy wysokość z wierzchołka C. Bez niej nie ma drugiego trójkąta do porównania. Oznaczmy przez M jej spodek na podstawie AB. Ponieważ ∣AC∣=∣BC∣, trójkąt jest równoramienny, więc wysokość CM jest zarazem środkową — punkt M jest środkiem AB. Stąd od razu:
PBMC=21PABC
Krok 3 — podobieństwo. Prosta k jest prostopadła do AB, i wysokość CM też — więc DE∥CM. Trójkąt BDE jest zatem podobny do trójkąta BMC: kąt przy B mają wspólny, a kąty przy D i M są proste.
Oznaczmy skalę tego podobieństwa przez k — jest to zarazem stosunek, który nas interesuje w drodze do odpowiedzi:
k=∣BC∣∣BE∣=∣BM∣∣BD∣=∣MC∣∣DE∣
Krok 4 — skala z pól. Pola figur podobnych mają się jak kwadrat skali. Wstawiamy oba pola wyrażone przez PABC:
k2=PBMCPBDE=21PABC181PABC=182=91⟹k=31
Krok 5 — z części na stosunek części. Skala mówi, że ∣BE∣=31∣BC∣, więc pozostały fragment to
∣CE∣=∣BC∣−∣BE∣=32∣BC∣
∣EB∣∣CE∣=31∣BC∣32∣BC∣=2
Odpowiedź:∣EB∣∣CE∣=2.
Kontrola na konkretnym trójkącie — sprawdźmy, czy warunek z treści naprawdę wychodzi. Weźmy A=(0,0), B=(6,0), C=(3,4); wtedy ∣AC∣=∣BC∣=5, a PABC=12.
Punkt E na boku BC w jednej trzeciej od B: E=(5,34), a spodek prostopadłej to D=(5,0). Wtedy PBED=21⋅1⋅34=32, a czworokąt ma pole 12−32=334.
Sprawdzamy warunek: 334:32=17 ✓ dokładnie tak, jak podaje treść. A szukany stosunek to 5/310/3=2 ✓
💡 Wskazówka: Liczba 17 jest niewygodna i to jest sygnał: czworokąt i trójkąt razem dają całość, więc pole trójkąta ABC to 18 małych pól — i dopiero z 18 się liczy. Drugi krok trzeba wykonać samemu, bo nie ma go w treści: dorysować wysokość z wierzchołka C. Bierze się ona stąd, że trójkąt jest równoramienny, więc ta wysokość jest też środkową, a to daje PBMCod razu jako połowę całości — bez żadnego rachunku. Na koniec uwaga na pytanie: skala podobieństwa to ∣BC∣∣BE∣, czyli część do całości, a pytanie dotyczy ∣EB∣∣CE∣, czyli części do części. Trzeba przejść przez „całość minus część”, i to jest miejsce, w którym najłatwiej się zatrzymać za wcześnie.
⚠ Przyjęcie, że liczba 17 jest kwadratem skali, i policzenie k=17. Czworokąt ADEC nie jest podobny do trójkąta BED — nie jest nawet trójkątem, więc kwadrat skali w ogóle go nie dotyczy. Podobne są BDE i BMC, i tylko między nimi wolno porównywać pola przez k2. Drugi błąd: podanie 31 zamiast 2, czyli zatrzymanie się na skali i nieprzeliczenie jej na stosunek ∣EB∣∣CE∣. Trzeci błąd: porównanie pola BDE wprost z polem całego trójkąta ABC, bez zauważenia, że podobny jest tylko trójkąt BMC — czyli połowa. Wychodzi wtedy k2=181, k=321 i stosunek 32−1≈3,24. Liczba niewymierna w zadaniu, w którym wszystkie dane są całkowite, jest mocnym sygnałem, że gdzieś zgubiono czynnik 2.
Zadanie 13(zbiór zadań CKE)4 pkttrudniejsze
Dany jest trapez równoramienny ABCD o podstawach AB i CD, gdzie ∣AB∣>∣CD∣. Kąt ostry tego trapezu ma miarę 60∘, a przekątna jest prostopadła do ramienia, którego długość jest równa 6. Oba ramiona tego trapezu przedłużono, otrzymując trapez DCFG podobny do trapezu ABCD (zobacz rysunek). Oblicz pole trapezu DCFG.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: PDCFG=4273≈11,69
Krok 1 — dłuższa podstawa z trójkąta prostokątnego. Przekątna DB jest prostopadła do ramienia AD, więc trójkąt ABD jest prostokątny, z kątem prostym przy D. Kąt przy A wynosi 60∘, a ∣AD∣=6 jest w tym trójkącie przyprostokątną leżącą przy tym kącie, natomiast ∣AB∣ — przeciwprostokątną:
cos60∘=∣AB∣∣AD∣⟹∣AB∣=cos60∘6=216=12
Krok 2 — krótsza podstawa. Trapez jest równoramienny, więc oba ramiona rzutują się na podstawę AB jednakowo. Rzut jednego ramienia to
6⋅cos60∘=3
∣CD∣=∣AB∣−2⋅3=12−6=6
Krok 3 — wysokość trapezu.
h=6⋅sin60∘=6⋅23=33
Krok 4 — pole trapezu ABCD.
PABCD=2∣AB∣+∣CD∣⋅h=212+6⋅33=9⋅33=273
Krok 5 — skala podobieństwa. Zapis DCFG∼ABCD paruje wierzchołki po kolei: D↔A, C↔B, F↔C, G↔D. Dłuższą podstawą trapezu DCFG jest więc DC, a odpowiada jej dłuższa podstawa AB:
k=∣AB∣∣DC∣=126=21
Krok 6 — pola jak kwadrat skali.
PDCFG=PABCD⋅k2=273⋅(21)2=4273
Odpowiedź:PDCFG=4273≈11,69.
Kontrola pierwsza — czy trapez DCFG naprawdę jest podobny do ABCD. Kąt wewnętrzny trapezu ABCD przy wierzchołku D wynosi 180∘−60∘=120∘, więc kąt między podstawą DC i przedłużeniem ramienia AD za punkt D to 180∘−120∘=60∘ — dokładnie tyle, ile kąt ostry trapezu ABCD ✓ Kąty się zgadzają, więc podobieństwo jest możliwe, a skala wynika z podstaw.
Kontrola druga — liczymy pole DCFGwprost z jego wymiarów, bez odwoływania się do skali. Ramię ∣DG∣=6⋅21=3, a krótsza podstawa ∣GF∣=6−2⋅3⋅21=3. Wysokość: 3⋅23=233. Zatem
PDCFG=26+3⋅233=29⋅233=4273 ✓ ten sam wynik dwiema drogami
Kontrola trzecia, najładniejsza. Wyszło ∣AB∣=12, a wszystkie pozostałe boki po 6: ∣AD∣=∣BC∣=∣CD∣=6. Trapez o trzech bokach równych i podstawie dwa razy dłuższej, z kątami 60∘, to dokładnie połowa sześciokąta foremnego o boku 6. Pole sześciokąta foremnego to sześć trójkątów równobocznych, więc 6⋅4623=543, a połowa tego to 273 ✓ zgadza się z krokiem 4.
💡 Wskazówka: Dwa spostrzeżenia skracają to zadanie o połowę. Pierwsze: prostopadłość przekątnej do ramienia daje trójkąt prostokątny, w którym znasz kąt 60∘ i przyprostokątną leżącą przy nim — stąd dłuższa podstawa jednym dzieleniem. Drugie: skoro wychodzi ∣AB∣=12, a wszystkie inne boki mają po 6, to trapez jest połową sześciokąta foremnego o boku 6; kto to zauważy, policzy pole bez wzoru na trapez. Na końcu jedna rzecz do przeczytania uważnie: zapis DCFG∼ABCD paruje DC z AB, czyli dłuższą podstawę z dłuższą. Skala to 126=21, i to ona — a nie stosunek krótszych podstaw ani ramion — jest tu potrzebna. Zresztą w figurach podobnych wszystkie te stosunki są równe, więc każdy z nich by wystarczył; ważne jest tylko, żeby nie mieszać podstawy dłuższej z krótszą.
⚠ Zatrzymanie się na polu trapezu ABCD i podanie 273 — czyli pominięcie ostatniego kroku, choć pytanie dotyczy trapezu DCFG. Przy zadaniu za cztery punkty to strata dwóch. Drugi błąd: pomnożenie pola przez skalę zamiast przez jej kwadrat, 273⋅21=2273. Trzeci błąd: wyznaczenie ∣AB∣ jako 6⋅cos60∘=3 albo 6⋅tg60∘=63 zamiast cos60∘6. Warto pamiętać regułę w tę stronę, w którą jest potrzebna: przyprostokątna leżąca przy kącie to przeciwprostokątna razy cosinus, więc przeciwprostokątna to ta przyprostokątna podzielona przez cosinus. Tu wynik musi być większy od 6, bo przeciwprostokątna jest najdłuższym bokiem — a 3 i 63≈10,4 da się rozstrzygnąć samą tą uwagą tylko w połowie przypadków, więc lepiej znać kierunek wzoru. Czwarty błąd: przyjęcie, że przekątna jest prostopadła do podstawy; wtedy trapez byłby prostokątny, a nie równoramienny, i dane przestałyby się zgadzać.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. A
2. B
3. D
4. A
5. A
6. B
7. A
8. A, 2
9. A, 2
10.PT2=120
11. Bok trójkąta AKL ma długość 4
12.∣EB∣∣CE∣=2
13.PDCFG=4273≈11,69
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Sprawdź się na kartce
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.
Płatny materiał · sklep
Podobieństwo i twierdzenie Talesa — sprawdzian, liceum, klasa 1
Skala podobieństwa, pola i objętości figur podobnych, odcinki na prostych równoległych.
Rośnie tak samo jak pojedynczy bok, czyli mnoży się przez skalę k. Wynika to z wyłączenia wspólnego czynnika: suma boków pomnożonych przez k to cała suma pomnożona przez k.
Dlaczego pole rośnie k razy do kwadratu, a obwód tylko k razy?
Bo obwód jest sumą długości, a pole iloczynem dwóch wymiarów. Powiększenie mnoży przez k zarówno podstawę, jak i wysokość, więc pole zostaje pomnożone dwukrotnie — przez k i jeszcze raz przez k.
Jak obliczyć skalę, znając pola dwóch figur podobnych?
Trzeba spierwiastkować stosunek pól. Jeśli pola wynoszą 25 i 100, to ich stosunek równa się 4, a skala jest pierwiastkiem z czterech, czyli wynosi 2.
Czy dwa prostokąty o tych samych kątach są podobne?
Niekoniecznie. Wszystkie prostokąty mają kąty proste, ale prostokąt o bokach 2 i 2 nie jest podobny do prostokąta o bokach 2 i 3, bo proporcje boków są różne. Dla czworokątów trzeba sprawdzić oba warunki.
Kiedy wystarczy sprawdzić tylko kąty?
Wyłącznie przy trójkątach, bo trójkąt jest figurą sztywną — trzy odcinki dają się złożyć tylko na jeden sposób. Dla wielokątów o większej liczbie boków ten skrót nie działa.
Co dzieje się z objętością brył podobnych?
Rośnie w skali k3, bo objętość jest iloczynem trzech wymiarów. Idąc w drugą stronę, ze stosunku objętości do skali, trzeba wyciągnąć pierwiastek trzeciego stopnia.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-08-01. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.