
Płatny materiał · sklep
Okręgi i wielokąty foremne — kartkówka, liceum klasa 2
Okrąg opisany i wpisany, kąt wewnętrzny wielokąta foremnego.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Strona główna › Geometria › Okrąg opisany na trójkącie
Na każdym trójkącie da się opisać okrąg — jeden jedyny, przechodzący przez wszystkie trzy wierzchołki. Jego środek leży na przecięciu symetralnych boków, a najciekawsze jest to, gdzie dokładnie wypada: w jednych trójkątach wewnątrz figury, w innych na jej brzegu, a w jeszcze innych całkiem poza nią.
Przejdź od razu do zadań (6) ↓
Dla kogo to jest — poza podstawą SP, ale w podstawie liceum
Okrąg opisany nie występuje w podstawie programowej szkoły podstawowej. Dział o wielokątach dla klas VII–VIII wymienia wielokąty foremne i wzory na pola — okręgów wpisanych ani opisanych tam nie ma.
W liceum jest to natomiast wymaganie zakresu podstawowego: dział VIII (Planimetria), punkt 10 — „wskazuje podstawowe punkty szczególne w trójkącie: środek okręgu wpisanego w trójkąt, środek okręgu opisanego na trójkącie, ortocentrum, środek ciężkości oraz korzysta z ich własności”.
Ósmoklasista trafia więc na ten temat tylko w konkursach i zadaniach dodatkowych — a przy trójkącie równobocznym bywa wspominany jeszcze wcześniej.
Okrąg opisany na trójkącie to okrąg przechodzący przez wszystkie trzy wierzchołki. Trójkąt jest w nim wpisany, a okrąg go „obejmuje”.
Kluczowa własność wynika wprost z definicji: środek okręgu jest jednakowo oddalony od wszystkich trzech wierzchołków. Ta odległość to promień .
Dla każdego trójkąta taki okrąg istnieje i jest tylko jeden. To nie jest oczywiste — nie każdy czworokąt da się wpisać w okrąg, a trójkąt zawsze.
Nie należy mylić go z okręgiem wpisanym, który dotyka boków od środka. Oba środki pokrywają się tylko w trójkącie równobocznym, gdzie wszystkie punkty szczególne schodzą się w jeden.
Skoro środek ma być jednakowo oddalony od wszystkich wierzchołków, wystarczy znaleźć punkty równoodległe od par wierzchołków.
Symetralna odcinka to prosta prostopadła do niego i przechodząca przez jego środek. Jej najważniejsza własność brzmi: każdy punkt symetralnej jest jednakowo oddalony od obu końców odcinka.
Warto zaznaczyć: sama symetralna jest w podstawie programowej — dział o symetriach dla klas VII–VIII wymaga jej rozpoznawania i stosowania własności. Poza podstawą jest dopiero to, co z niej tutaj budujemy, czyli okrąg opisany. Uczeń klasy ósmej może więc znać narzędzie, nie znając jeszcze zastosowania.
Stąd bierze się cała konstrukcja
Punkty równoodległe od i leżą na symetralnej boku .
Punkty równoodległe od i leżą na symetralnej boku .
Punkt równoodległy od wszystkich trzech musi więc leżeć na obu symetralnych naraz — czyli w ich przecięciu.
A skoro jest równoodległy od i , leży też na trzeciej symetralnej. Wszystkie trzy przecinają się w jednym punkcie.
To rozumowanie tłumaczy dwie rzeczy naraz: dlaczego środek jest właśnie tam i dlaczego trzy symetralne muszą się spotkać w jednym miejscu. Nie jest to reguła do zapamiętania, tylko wniosek z definicji symetralnej.
W praktyce wystarczy narysować dwie symetralne — trzecia przejdzie przez ten sam punkt automatycznie. Trzecią rysuje się tylko jako kontrolę.
Zwróć uwagę na różnicę wobec środkowych: środkowe też przecinają się w jednym punkcie, zwykle innym niż środek okręgu opisanego. W trójkącie równobocznym te punkty się pokrywają. Środkowa łączy wierzchołek ze środkiem boku, a symetralna jest do boku prostopadła w jego środku — w trójkącie równoramiennym symetralna podstawy przechodzi również przez przeciwległy wierzchołek.
Symetralna odcinka i własności trójkąta prostokątnego muszą być opanowane wcześniej — kolejność tematów w geometrii ustawia je przed okręgiem opisanym.

Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Geometria płaska: okręgi i pola” (liceum, klasa 2), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.

Tu jest rzecz, która zaskakuje najbardziej: środek okręgu opisanego wcale nie musi leżeć wewnątrz trójkąta.
| rodzaj trójkąta | gdzie leży środek | dlaczego |
|---|---|---|
| ostrokątny | wewnątrz figury | wszystkie kąty ostre, symetralne schodzą się w środku |
| prostokątny | na boku — dokładnie na środku przeciwprostokątnej | przypadek graniczny |
| rozwartokątny | poza figurą | kąt rozwarty „wypycha” środek na zewnątrz |
Sprawdźmy to na konkretnych trójkątach:
W każdym z tych przypadków odległości do trzech wierzchołków są równe — sprawdzone rachunkiem. Środek nie musi być w środku figury, żeby być jednakowo oddalony od jej wierzchołków.
Praktyczna konsekwencja
Rysując okrąg opisany na trójkącie rozwartokątnym, nie szukaj środka w środku figury — go tam nie ma.
Znajdź go tak, jak każe konstrukcja: przez przecięcie dwóch symetralnych, choćby wypadło poza kartką z trójkątem.

To jedyny rodzaj trójkąta, w którym promienia okręgu opisanego nie trzeba liczyć — wystarczy spojrzeć.
Reguła
W trójkącie prostokątnym środek okręgu opisanego leży dokładnie na środku przeciwprostokątnej, a przeciwprostokątna jest średnicą tego okręgu.
Stąd promień to jej połowa.
Dla trójkąta o bokach , i promień wynosi . Sprawdzenie współrzędnymi: dla wierzchołków , , środek wypada w , a odległość do każdego z nich równa się dokładnie ✓
Wynika stąd też własność odwrotna, przydatna w zadaniach: jeśli jeden bok trójkąta jest średnicą okręgu opisanego, to trójkąt jest prostokątny. Kąt naprzeciw średnicy zawsze wynosi .
To inna własność niż ta z twierdzenia Pitagorasa: tam chodzi o długości boków, tu o miarę kąta. Obie charakteryzują trójkąt prostokątny.
Poza trójkątem prostokątnym promień liczy się wzorem, ale kilka przypadków warto znać z pamięci.
| figura | promień okręgu opisanego |
|---|---|
| trójkąt prostokątny o przeciwprostokątnej | |
| trójkąt równoboczny o boku | , czyli wysokości |
| kwadrat o boku | — połowa przekątnej |
Ostatni wiersz dotyczy okręgu opisanego na czworokącie i działa, bo przekątne kwadratu są równe i przecinają się w połowie — ich wspólny środek jest jednakowo oddalony od wszystkich czterech wierzchołków.
Warto zauważyć, że nie na każdym czworokącie da się opisać okrąg. Kwadrat i prostokąt tak, ale zwykły równoległobok już nie — trzeba by, żeby wszystkie cztery wierzchołki leżały na jednym okręgu, a to dodatkowy warunek.
W trójkącie takiego problemu nie ma: trzy punkty niebędące na jednej prostej zawsze wyznaczają dokładnie jeden okrąg. To zresztą inne sformułowanie tego samego faktu, od którego zaczęliśmy.
Trzy przykłady: trójkąt prostokątny, konstrukcja środka i rozpoznanie rodzaju trójkąta.
Przykład 1 Promień w trójkącie prostokątnym
Trójkąt ma boki , i . Oblicz promień okręgu opisanego i wskaż położenie środka.
Odpowiedź: ; środek leży na środku przeciwprostokątnej.
To jedyny przypadek, w którym promień odczytuje się bez żadnego wzoru — wystarczy podzielić najdłuższy bok przez dwa. Warto najpierw sprawdzić prostokątność, bo tylko wtedy reguła obowiązuje.
Przykład 2 Konstrukcja środka
Jak wyznaczyć środek okręgu opisanego, mając narysowany trójkąt? Ile symetralnych trzeba narysować?
Odpowiedź: Wystarczą dwie symetralne; trzecia służy tylko jako sprawdzenie.
Uzasadnienie jest tu ważniejsze od procedury: dwie symetralne wystarczają dlatego, że równoodległość od trzech punktów wynika z równoodległości od dwóch par. To rozumowanie, nie przepis.
Przykład 3 Gdzie szukać środka
W pewnym trójkącie środek okręgu opisanego wypadł poza figurą. Co to mówi o trójkącie?
Odpowiedź: Trójkąt jest rozwartokątny.
To działa też w drugą stronę i bywa użyte w zadaniach jako kryterium: położenie środka okręgu opisanego rozstrzyga o rodzaju trójkąta. Trzy możliwości, trzy odpowiedzi.
Cztery błędy — pierwszy dotyczy założenia, że środek zawsze jest w środku.
Szukanie środka zawsze wewnątrz trójkąta
Skąd się bierze: Nazwa „środek” sugeruje wnętrze figury, więc uczeń szuka go tam nawet w trójkącie rozwartokątnym — gdzie środka po prostu nie ma. To prowadzi do rysunku, na którym okrąg nie przechodzi przez wierzchołki.
Jak zrobić dobrze: Wyznaczaj środek konstrukcyjnie, przez przecięcie dwóch symetralnych, i przyjmij, że może wypaść poza figurą. Położenie zależy od rodzaju trójkąta: ostrokątny — wewnątrz, prostokątny — na boku, rozwartokątny — na zewnątrz.
Mylenie symetralnej ze środkową i z wysokością
Skąd się bierze: Wszystkie trzy odcinki wiążą się z bokiem trójkąta, ale każdy inaczej. Symetralna jest prostopadła do boku i przechodzi przez jego środek, ale nie przez wierzchołek — w odróżnieniu od środkowej i wysokości.
Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj po tym, co wyznacza: środkowa łączy wierzchołek ze środkiem boku, wysokość pada z wierzchołka prostopadle, a symetralna w ogóle nie musi dotykać wierzchołka. Ich punkty przecięcia to trzy różne punkty.
Mylenie okręgu opisanego z wpisanym
Skąd się bierze: Oba wiążą się z trójkątem i oba mają środek wyznaczany przez przecięcie trzech prostych — ale okrąg opisany przechodzi przez wierzchołki, a wpisany dotyka boków. Ich środki są różne, poza trójkątem równobocznym.
Jak zrobić dobrze: Skojarz z nazwą: opisany obejmuje trójkąt z zewnątrz i przechodzi przez wierzchołki; wpisany mieści się w środku i dotyka boków. Środek opisanego wyznaczają symetralne, wpisanego — dwusieczne kątów.
Stosowanie reguły do dowolnego trójkąta
Skąd się bierze: Reguła „promień to połowa najdłuższego boku” obowiązuje wyłącznie w trójkącie prostokątnym. W każdym innym — i ostrokątnym, i rozwartokątnym — połowa najdłuższego boku daje wynik za mały, bo tylko przy kącie prostym najdłuższy bok jest średnicą.
Jak zrobić dobrze: Zanim jej użyjesz, sprawdź prostokątność — na przykład twierdzeniem Pitagorasa. Jeśli trójkąt prostokątny nie jest, promień trzeba wyznaczyć konstrukcyjnie albo wzorem.
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 6 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 6 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Odpowiedź: C
💡 Wskazówka: Nie szukaj wzoru na promień okręgu opisanego przez pole i boki. W trójkącie prostokątnym wystarczy przeciwprostokątna: . Jedyny rachunek to Pitagoras — i to tylko wtedy, gdy przeciwprostokątna nie jest podana wprost.
⚠ Odpowiedź , czyli — to średnia przyprostokątnych: . Wzór z połową dotyczy przeciwprostokątnej, a nie sumy pozostałych boków. Odpowiedzi i to po prostu długości przyprostokątnych przepisane z treści. Warto zauważyć, że żadna z tych trzech liczb nie jest połową czegokolwiek, co w tym trójkącie ma sens geometryczny.
Odpowiedź: B
💡 Wskazówka: Pilnuj, co wchodzi pod pierwiastek: w twierdzeniu Pitagorasa sumujesz kwadraty, a nie mnożysz boki. Szybki test: wynik musi być większy od każdej przyprostokątnej z osobna, ale mniejszy od ich sumy. Tutaj leży między a ✓, a jest mniejsze od dłuższej przyprostokątnej, co samo w sobie zdradza błąd.
⚠ Odpowiedź , czyli — podanie przeciwprostokątnej zamiast promienia, czyli zatrzymanie się jeden krok przed końcem. To najczęstszy błąd w tym typie zadania i dlatego zawsze znajdzie się wśród odpowiedzi. Odpowiedzi i biorą się z pomnożenia przyprostokątnych zamiast dodania ich kwadratów: .
Odpowiedź: D
💡 Wskazówka: Zanim sięgniesz po wzór, sprawdź, czy przeciwprostokątna nie jest już podana. Tutaj jest — wystarczy rozpoznać ją jako najdłuższy bok. A jeśli chcesz się upewnić bez rachunku, użyj oszacowania: promień okręgu opisanego nigdy nie jest mniejszy od połowy najdłuższego boku.
⚠ Odpowiedź , czyli — połowa dłuższej przyprostokątnej zamiast połowy przeciwprostokątnej. Liczba rzuca się w oczy bardziej niż , zwłaszcza na rysunku, gdzie leży poziomo. Odpowiedzi i są jeszcze mniejsze — obie poniżej — więc łamią oszacowanie o ponad połowę; przy tym zadaniu warto zacząć właśnie od tego przeglądu, bo zostawia on jedną odpowiedź.
Odpowiedź: A
💡 Wskazówka: Zapamiętaj proporcję i to, od której strony się ją liczy: dłuższy kawałek przylega do wierzchołka i to on jest promieniem okręgu opisanego. Krótszy — przylegający do boku — jest promieniem okręgu wpisanego i wynosi , czyli połowę .
⚠ Odpowiedź , czyli — podanie średnicy zamiast wysokości. Kusi tym mocniej, że to okrągła liczba i naprawdę występuje w tym trójkącie, tylko jako coś innego. Odpowiedzi i nie wychodzą z żadnego naturalnego rachunku — są wypełniaczami między poprawną odpowiedzią a średnicą, i to samo w sobie jest podpowiedzią, że prawdziwy wybór jest między a .
Odpowiedź: C
💡 Wskazówka: Zanim wybierzesz, nazwij swoją liczbę: czy to bok, czy wysokość, czy jej połowa. W trójkącie równobocznym różnią się one o czynnik albo , a wszystkie trzy wyglądają w odpowiedziach równie wiarygodnie. Wysokość jest krótsza od boku — to najprostszy test.
⚠ Odpowiedź , czyli — podanie boku zamiast wysokości. Jest to liczba około , czyli większa od , a wysokość trójkąta równobocznego zawsze jest od boku krótsza; sam ten warunek wystarczy, żeby odrzucić. Odpowiedź to połowa boku, — połowa wysokości; obie powstają z zatrzymania się w połowie rachunku prowadzonego przez bok.
Odpowiedź: B
💡 Wskazówka: Nie daj się zmylić temu, że dane zawierają . To zwykła liczba i wolno przez nią dzielić — a właśnie podzielenie obu stron przez upraszcza tu wszystko w jednym ruchu. Dopiero potem przechodzisz z promienia na bok wzorem .
⚠ Odpowiedź , czyli — z pomnożenia przez dwa razy: raz przy wyciąganiu pierwiastka z , drugi raz przy przejściu z promienia na bok. Wychodzi wtedy , a bok trójkąta równobocznego to , czyli mniej. Drugi typowy błąd to pomylenie kierunku wzoru i podzielenie promienia przez zamiast pomnożenia — wtedy bok wyszedłby krótszy od promienia, co jest niemożliwe dla cięciwy.
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
| 1. C | 2. B | 3. D | 4. A | 5. C | 6. B |
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

Płatny materiał · sklep
Okrąg opisany i wpisany, kąt wewnętrzny wielokąta foremnego.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Równanie okręgu, środek i promień, położenie punktu względem okręgu.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Długość okręgu, łuk, kąt środkowy i wpisany, cięciwa.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Jeśli chcesz poćwiczyć więcej, tu są zestawy kart do druku na ten temat, z kluczem odpowiedzi.

Karty pracy · sklep
10 kart pracy z matematyki do matury podstawowej: pola wielokątów, trójkąt równoboczny, pole z sinusem, okręgi wpisane i opisane, kąty w…
9,90 zł
Zobacz w sklepie →Okrąg przechodzący przez wszystkie trzy wierzchołki trójkąta. Jego środek jest jednakowo oddalony od każdego z nich, a ta odległość to promień. Dla każdego trójkąta taki okrąg istnieje i jest dokładnie jeden.
Na przecięciu symetralnych boków. Wynika to z własności symetralnej: każdy jej punkt jest jednakowo oddalony od obu końców odcinka, więc punkt leżący na dwóch symetralnych jest równoodległy od wszystkich trzech wierzchołków.
Nie. W trójkącie ostrokątnym tak, w prostokątnym leży dokładnie na środku przeciwprostokątnej, a w rozwartokątnym poza figurą. Położenie środka rozstrzyga więc o rodzaju trójkąta.
To połowa przeciwprostokątnej, bo przeciwprostokątna jest średnicą okręgu. Dla trójkąta o bokach , i promień wynosi . Reguła działa wyłącznie w trójkącie prostokątnym.
Dwie. Punkt ich przecięcia jest już równoodległy od wszystkich trzech wierzchołków, więc trzecia symetralna przejdzie przez niego automatycznie — rysuje się ją tylko jako kontrolę.
Opisany przechodzi przez wierzchołki i jego środek wyznaczają symetralne boków. Wpisany dotyka boków od wewnątrz, a jego środek wyznaczają dwusieczne kątów. Oba środki pokrywają się tylko w trójkącie równobocznym.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie