Dwie proste równoległe przecinające ramiona kąta dzielą je proporcjonalnie. Brzmi abstrakcyjnie, a pozwala zmierzyć wysokość drzewa, nie wchodząc na nie — wystarczy patyk i cień. Tales zmierzył w ten sposób piramidę, i to jest chyba najstarsze praktyczne zastosowanie geometrii, jakie znamy.
Dział: GeometriaPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 9
Krótko: Twierdzenie Talesa: jeśli ramiona kąta przetniemy prostymi równoległymi, to odcinki wyznaczone na jednym ramieniu mają się do siebie tak jak odpowiednie odcinki na drugim ramieniu.
Twierdzenia Talesa nie ma w podstawie programowej szkoły podstawowej. Dział o własnościach figur dla klas VII–VIII wymienia kąty, cechy przystawania trójkątów i twierdzenie Pitagorasa — Talesa tam nie ma.
Wchodzi w pierwszej klasie liceum, razem z podobieństwem figur, i jest materiałem maturalnym.
Wyobraź sobie kąt o wierzchołku S i dwie równoległe proste, które przecinają oba jego ramiona. Powstają na nich odcinki — i te odcinki są ze sobą powiązane.
Treść twierdzenia
Jeżeli ramiona kąta przetniemy dwiema prostymi równoległymi, to odcinki wyznaczone na jednym ramieniu są proporcjonalne do odpowiednich odcinków na drugim ramieniu.
Kluczowe jest słowo równoległymi. Bez tego założenia twierdzenie nie obowiązuje — i to właśnie równoległość jest tu warunkiem, a nie dodatkiem. Piszę o niej osobno przy prostych równoległych i prostopadłych.
Weźmy konkretny układ: kąt o wierzchołku S, na jednym ramieniu punkty A i B, na drugim C i D, przy czym proste AC i BD są równoległe.
∣SA∣=2,∣SB∣=6,∣SC∣=3,∣SD∣=9
Sprawdźmy: ∣SB∣∣SA∣=62=31 oraz ∣SD∣∣SC∣=93=31 — równe ✓
Twierdzenie nie mówi, że odcinki są równe. Mówi, że zachowują ten sam stosunek — a to zupełnie co innego.
Twierdzenie Talesa — które odcinki tworzą proporcję
2Które odcinki wolno porównywać
Tu ginie najwięcej punktów, bo poprawnych proporcji jest kilka, a błędnych jeszcze więcej.
W naszym układzie (∣SA∣=2, ∣AB∣=4, ∣SB∣=6 oraz ∣SC∣=3, ∣CD∣=6, ∣SD∣=9) obowiązują trzy proporcje:
proporcja
co porównuje
sprawdzenie
∣SB∣∣SA∣=∣SD∣∣SC∣
bliższy do całego
62=93=31 ✓
∣AB∣∣SA∣=∣CD∣∣SC∣
bliższy do dalszego
42=63=21 ✓
∣SB∣∣AB∣=∣SD∣∣CD∣
dalszy do całego
64=96=32 ✓
Zasada, która porządkuje wszystkie trzy
Po obu stronach proporcji odcinki muszą być „tego samego rodzaju”.
Jeśli po lewej wziąłeś odcinek bliższy wierzchołka, po prawej też musi być bliższy. Jeśli po lewej cały odcinek — po prawej też cały.
Nie wolno natomiast mieszać: ∣SB∣∣SA∣=∣SD∣∣CD∣ jest fałszem, bo po lewej porównujesz bliższy do całego, a po prawej dalszy do całego.
Praktyczna wskazówka: zapisz najpierw, co z czym porównujesz słowami, a dopiero potem podstaw liczby. „Bliższy do całego równa się bliższy do całego” trudniej pomylić niż same symbole.
Zauważ też, że w tych trzech zapisach każdy ułamek zestawia odcinki z jednego ramienia. Po przemnożeniu na krzyż dostajesz proporcję ∣SC∣∣SA∣=∣SD∣∣SB∣, która porównuje odcinki z różnych ramion — ona też jest poprawna. Warunek jest jeden: po obu stronach muszą stać odcinki odpowiadające sobie (bliższy z bliższym, cały z całym).
Tales otwiera temat podobieństwa — stąd prowadzi droga do cech podobieństwa trójkątów i do skali, a resztę materiału z geometrii ułożyłem w tej samej kolejności.
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Geometria płaska: kąty i trójkąty” (liceum, klasa 1), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
3Twierdzenie odwrotne
Twierdzenie Talesa działa też w drugą stronę — i to jest wersja, o którą uczniowie pytają najczęściej.
Treść twierdzenia odwrotnego
Jeżeli odcinki wyznaczone na ramionach kąta są proporcjonalne, to proste je wyznaczające są równoległe.
Różnica jest zasadnicza. Twierdzenie proste zakłada równoległość i wyprowadza proporcję. Odwrotne zakłada proporcję i wyprowadza równoległość.
Do czego to służy? Do sprawdzania, czy dwie proste są równoległe, bez mierzenia kątów — wystarczy zmierzyć cztery odcinki i porównać dwa ułamki.
Weźmy kontrprzykład. Jeśli ∣SA∣=2, ∣SB∣=6, ale ∣SC∣=3 i ∣SD∣=10, to 62=31≈0,333, a 103=0,3 — stosunki są różne, więc proste AC i BDnie są równoległe. Sprawdzenie rachunkiem współrzędnych to potwierdza ✓
To rozróżnienie warto mieć w głowie przy każdym twierdzeniu, nie tylko przy Talesie: zdanie i jego odwrotność to dwa różne zdania i oba trzeba udowadniać osobno. Tak samo jest z twierdzeniem Pitagorasa, którego wersja odwrotna pozwala rozpoznać trójkąt prostokątny.
4Jak zmierzyć drzewo, nie wchodząc na nie
Najsłynniejsze zastosowanie tego twierdzenia jest zarazem najstarsze.
Promienie słońca padają równolegle — i to jest dokładnie założenie twierdzenia Talesa. Cień patyka i cień drzewa tworzą więc dwa trójkąty o proporcjonalnych bokach.
wbij w ziemię patyk o znanej wysokości, na przykład 1 m,
zmierz długość jego cienia — powiedzmy 1,5 m,
zmierz cień drzewa — powiedzmy 12 m,
ułóż proporcję i policz.
1,51=12h⇒h=1,512=8 m
Kontrola: 1,51≈0,667 i 128≈0,667 — stosunki się zgadzają ✓
Tak Tales zmierzył piramidę
Według przekazu Tales z Miletu zmierzył w ten sposób wysokość piramidy Cheopsa około 600 r. p.n.e. — czekał na moment, w którym jego cień równał się jego wzrostowi, i wtedy cień piramidy równał się jej wysokości.
Przy patyku 1 m i cieniu 1,5 m cień piramidy o długości 220 m dałby wysokość 220:1,5≈147 m — a to prawie dokładnie rzeczywista wysokość Cheopsa.
Warto to pokazać dziecku: matematyka pozwoliła zmierzyć coś, czego nie dało się dosięgnąć — i to dwa i pół tysiąca lat temu.
Ta sama metoda działa dla masztu, budynku, komina — wszędzie tam, gdzie nie da się przyłożyć taśmy.
Jak zmierzyć drzewo cieniem — zastosowanie twierdzenia Talesa
5Związek z podobieństwem i skalą
Twierdzenie Talesa nie jest osobną ciekawostką — jest fundamentem podobieństwa figur.
Dwie proste równoległe wycinają z kąta dwa trójkąty: mniejszy przy wierzchołku i większy. Mają one te same kąty i proporcjonalne boki — czyli są podobne.
Ciekawe, że skalę uczeń poznaje wcześniej niż twierdzenie, które ją uzasadnia. W klasie szóstej używa mapy w skali 1:50000, a dopiero w liceum dowiaduje się, dlaczego to działa.
Praktycznie oznacza to, że każde zadanie o mapie, planie albo modelu jest w istocie zadaniem z twierdzenia Talesa — tylko zapisanym prościej.
Sam rachunek na proporcjach — mnożenie na krzyż i przekształcanie — opisuję przy proporcjach.
6Przykłady krok po kroku
Trzy przykłady: brakujący odcinek, sprawdzenie równoległości i pomiar cieniem.
Przykład 1 Brakujący odcinek
Ramiona kąta przecięto dwiema prostymi równoległymi. Na pierwszym ramieniu powstały odcinki ∣SA∣=2 i ∣AB∣=4, na drugim ∣SC∣=3. Ile wynosi ∣CD∣?
Proste są równoległe, więc obowiązuje twierdzenie Talesa.
Wybieram proporcję zestawiającą odcinki tego samego rodzaju: bliższy do dalszego.
∣AB∣∣SA∣=∣CD∣∣SC∣, czyli 42=∣CD∣3.
Mnożę na krzyż: 2⋅∣CD∣=4⋅3=12.
Stąd ∣CD∣=6.
Kontrola inną proporcją: ∣SB∣∣SA∣=62=31 oraz ∣SD∣∣SC∣=93=31 ✓ (bo ∣SD∣=3+6=9)
Kontrola sensu: skoro na pierwszym ramieniu dalszy odcinek jest dwa razy dłuższy od bliższego, na drugim musi być tak samo — 6=2⋅3 ✓
Odpowiedź: ∣CD∣=6
Sprawdzenie drugą proporcją jest tu warte zachodu, bo wyłapuje najczęstszy błąd — pomieszanie rodzajów odcinków. Jeśli obie proporcje dają zgodny wynik, dobór był poprawny.
Przykład 2 Czy proste są równoległe
Na ramionach kąta zmierzono: ∣SA∣=2, ∣SB∣=6, ∣SC∣=3, ∣SD∣=10. Czy proste AC i BD są równoległe?
Korzystam z twierdzenia odwrotnego: proste są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy odpowiednie stosunki są równe.
Liczę pierwszy stosunek: ∣SB∣∣SA∣=62=31≈0,333.
Liczę drugi: ∣SD∣∣SC∣=103=0,3.
0,333=0,3 — stosunki są różne.
Zatem proste AC i BDnie są równoległe.
Kontrola: gdyby miały być równoległe przy ∣SC∣=3, to ∣SD∣ musiałoby wynosić 9, a nie 10 ✓
Kontrola współrzędnymi potwierdza brak równoległości ✓
Odpowiedź: Nie są równoległe.
To zastosowanie twierdzenia odwrotnego: sprawdzamy równoległość, mierząc same odcinki, bez kątomierza. Przy niewielkiej różnicy — tu zaledwie jedna jednostka — oko by tego nie wychwyciło.
Przykład 3 Wysokość drzewa z cienia
Patyk wysokości 1 m rzuca cień długości 1,5 m. W tym samym czasie drzewo rzuca cień 12 m. Jak wysokie jest drzewo?
Promienie słońca padają równolegle, więc patyk z cieniem i drzewo z cieniem tworzą figury o proporcjonalnych bokach.
Kontrola stosunkami: 1,51≈0,667 oraz 128≈0,667 ✓
Kontrola sensu: cień drzewa jest osiem razy dłuższy od cienia patyka (12:1,5=8), więc drzewo musi być osiem razy wyższe od patyka — czyli 8 m ✓
Uwaga praktyczna: oba cienie trzeba zmierzyć w tym samym momencie, bo słońce się przesuwa.
Odpowiedź: Drzewo ma 8 m wysokości.
Ostatnia kontrola pokazuje sedno metody: stosunek cieni równa się stosunkowi wysokości. Nie trzeba nawet układać proporcji — wystarczy zauważyć, ile razy jeden cień mieści się w drugim.
7Najczęstsze błędy
Cztery błędy — pierwszy odpowiada za większość złych proporcji.
Zestawienie odcinków różnego rodzaju
Skąd się bierze: Uczeń zapisuje ∣SB∣∣SA∣=∣SD∣∣CD∣, mieszając stosunek „bliższy do całego” ze stosunkiem „dalszy do całego”. Wynik jest błędny, choć obie strony wyglądają podobnie.
Jak zrobić dobrze: Zapisz najpierw słowami, co porównujesz: „bliższy do całego = bliższy do całego”. Podstaw liczby dopiero wtedy. Kontrolą jest policzenie zadania drugą poprawną proporcją — musi wyjść to samo.
Pominięcie założenia o równoległości
Skąd się bierze: Twierdzenie obowiązuje wyłącznie przy prostych równoległych. Uczeń stosuje je do dowolnych dwóch prostych przecinających ramiona i dostaje wynik, który z rysunkiem nie ma nic wspólnego.
Jak zrobić dobrze: Sprawdź w treści albo na rysunku, czy równoległość jest podana. Jeśli nie ma o niej mowy, twierdzenia użyć nie wolno — chyba że zadanie każe ją najpierw wykazać.
Mylenie twierdzenia z twierdzeniem odwrotnym
Skąd się bierze: Twierdzenie proste z równoległości wyprowadza proporcję, odwrotne z proporcji wyprowadza równoległość. Użycie jednego zamiast drugiego oznacza założenie tego, co miało być udowodnione.
Jak zrobić dobrze: Zadaj pytanie: co jest dane, a co szukane? Jeśli dana jest równoległość — twierdzenie proste. Jeśli dane są długości, a pytanie dotyczy równoległości — odwrotne.
Dodawanie zamiast mnożenia przy proporcji
Skąd się bierze: Widząc 62=x3, uczeń zauważa, że 6=2+4, i dopisuje x=3+4=7. Proporcja opiera się jednak na mnożeniu: skoro lewa strona to jedna trzecia, to x musi wynosić 9.
Jak zrobić dobrze: Stosuj mnożenie na krzyż albo pytaj „ile razy”, a nie „o ile więcej”. Proporcjonalność to zależność mnożnikowa — opisuję ją przy proporcjach.
Zadania maturalne — twierdzenie Talesa i odcinek równoległy do boku
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Zielone jest to, co dane w treści. Czerwone — to, co policzone po drodze. Prosta równoległa do boku trójkąta odcina trójkąt podobny do całego — i to jest jedyne narzędzie potrzebne na tej stronie. Stąd proporcja: odcinek do odcinka jak cały bok do całego boku. Jedna rzecz decyduje o powodzeniu i to na niej wykłada się większość zadań: w proporcji trzeba konsekwentnie porównywać albo całe boki z całymi, albo części z częściami — nigdy część z całością. Gdy treść podaje fragment boku (np. odcinek od wierzchołka do punktu podziału), a proporcja wymaga całego boku, trzeba go najpierw złożyć: cały bok = fragment + pozostała część. To zwykle prowadzi do równania z niewiadomą po obu stronach — i tak ma być.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc dostaniesz je wszystkie — za każdym razem w innej kolejności.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(sierpień 2014)1 pktłatwe
Odcinki BC i DE są równoległe i ∣AE∣=4, ∣DE∣=3 (zobacz rysunek). Punkt D jest środkiem odcinka AB. Długość odcinka BC jest równa
A.4
B.6
C.8
D.16
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Krok 1 — skala wprost z treści. Punkt D jest środkiem odcinka AB, więc
∣AB∣∣AD∣=21
Krok 2 — trójkąty podobne. Skoro DE∥BC, to trójkąt ADE jest podobny do trójkąta ABC — mają wspólny kąt przy A, a kąty przy D i B są równe jako kąty odpowiadające przy prostych równoległych.
Skala podobieństwa to właśnie 21, więc każdy odpowiadający sobie odcinek jest dwa razy krótszy — w tym DE wobec BC:
∣BC∣∣DE∣=21⟹∣BC∣=2⋅∣DE∣=2⋅3=6
Odpowiedź:∣BC∣=6, czyli B.
Kontrola: skoro skala wynosi 21, to także ∣AE∣=21∣AC∣, więc ∣AC∣=2⋅4=8 — a to znaczy, że E jest środkiem AC. Rzeczywiście: prosta przez środki dwóch boków jest równoległa do trzeciego i dwa razy krótsza.
Dana ∣AE∣=4 nie była potrzebna do policzenia BC — służy tylko do potwierdzenia, że E jest środkiem. To częste w zadaniach maturalnych: nie każda liczba w treści wchodzi do rachunku.
💡 Wskazówka: Informacja „D jest środkiem AB” podaje skalę wprost: 21. Nie trzeba wtedy żadnej proporcji z niewiadomą — wystarczy pomnożyć albo podzielić przez dwa. Warto pamiętać wniosek ogólny: odcinek łączący środki dwóch boków trójkąta jest równoległy do trzeciego boku i dwa razy od niego krótszy.
⚠ Podanie 8 (odpowiedź C), czyli podwojenie danej ∣AE∣=4 zamiast ∣DE∣=3 — pytanie dotyczy BC, a odcinkiem odpowiadającym BC jest DE, nie AE. Odcinek AE odpowiada bokowi AC. Warto przed rachunkiem wypisać pary: AD↔AB, AE↔AC, DE↔BC. Drugi błąd: pomnożenie przez cztery i wybór 16 — skala dotyczy długości, więc mnożymy przez 2, a nie przez 22; kwadrat skali odnosi się do pól.
Zadanie 2(maj 2010)1 pktśrednie
Odcinki AB i DE są równoległe. Długości odcinków CD, DE i AB są odpowiednio równe 1, 3, 9 (zobacz rysunek). Długość odcinka AD jest równa
A.2
B.3
C.5
D.6
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Krok 1 — skala z dwóch odcinków równoległych. Trójkąt CDE jest podobny do trójkąta CAB (bo DE∥AB), a odcinki DE i ABodpowiadają sobie:
k=∣AB∣∣DE∣=93=31
Krok 2 — ta sama skala dla boku CA. Odcinek CD odpowiada całemu bokowi CA:
∣CA∣∣CD∣=31⟹∣CA∣=3⋅∣CD∣=3⋅1=3
Krok 3 — z całości odejmujemy część. Punkt D leży na odcinku CA, więc
∣AD∣=∣CA∣−∣CD∣=3−1=2
Odpowiedź:∣AD∣=2, czyli A.
Kontrola: przy ∣CD∣=1 i ∣AD∣=2 cały bok ma 3, więc stosunek ∣CA∣∣CD∣=31 ✓ — zgodnie ze skalą wyznaczoną z odcinków równoległych.
To sedno całej strony. Skala wiąże CD z całymCA, a nie z jego pozostałą częścią AD. Kto zapisze ∣AD∣∣CD∣=31, dostanie ∣AD∣=3 — i właśnie ta liczba siedzi wśród odpowiedzi jako dystraktor B.
💡 Wskazówka: Wyznacz skalę z pary odcinków równoległych — one zawsze sobie odpowiadają i zwykle oba są podane. Potem pilnuj, żeby po drugiej stronie proporcji stały całe boki, a nie ich fragmenty. Na końcu prawie zawsze trzeba odjąć: szukany fragment to cały bok minus fragment dany.
⚠ Zapisanie proporcji ∣AD∣∣CD∣=∣AB∣∣DE∣, czyli porównanie części z częścią zamiast części z całością. Daje to ∣AD∣=3 — odpowiedź B, i to najczęstsza pomyłka w tym typie zadania. Twierdzenie Talesa mówi o stosunku odcinka do całego boku, bo trójkąt CDE jest podobny do CAB, a nie do jakiegoś trójkąta zbudowanego na AD. Drugi błąd: pominięcie ostatniego odejmowania i podanie ∣CA∣=3 jako odpowiedzi.
Zadanie 3(sierpień 2017)1 pktśrednie
W trójkącie ABC punkt D leży na boku BC, a punkt E leży na boku AC. Odcinek DE jest równoległy do boku AB, a ponadto ∣AE∣=∣DE∣=4, ∣AB∣=6 (zobacz rysunek). Odcinek CE ma długość
A.316
B.38
C.8
D.6
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Tu szukany odcinek jest częścią boku, a dana jest jego druga część — więc proporcja da równanie z niewiadomą po obu stronach.
Krok 1 — skala z odcinków równoległych. Trójkąt CED jest podobny do CAB, a odpowiadają sobie DE i AB:
k=∣AB∣∣DE∣=64=32
Krok 2 — proporcja na boku CA. Oznaczmy ∣CE∣=x. Cały bok to
∣CA∣=∣CE∣+∣EA∣=x+4
Odcinek CE odpowiada całemu bokowi CA, więc
x+4x=32
Krok 3 — rozwiązujemy. Mnożymy na krzyż:
3x=2(x+4)=2x+8⟹x=8
Odpowiedź:∣CE∣=8, czyli C.
Kontrola: przy ∣CE∣=8 cały bok ∣CA∣=8+4=12, więc ∣CA∣∣CE∣=128=32 ✓ zgodnie ze skalą.
Kontrola sensowności. Skala 32 jest większa od 21, więc odcięty trójkąt zajmuje ponad połowę boku — czyli ∣CE∣ musi być większe od ∣EA∣=4. Wynik 8>4 ✓ To od razu odrzuca odpowiedzi 38≈2,67 i częściowo zawęża resztę.
💡 Wskazówka: Gdy dana jest jedna część boku, a szukana druga, oznacz szukaną literą i zapisz cały bok jako sumę. Proporcja x+4x=32 ma niewiadomą po obu stronach i to jest normalne — mnożenie na krzyż ją rozwiązuje w jednej linijce. Kontrola: jeśli skala przekracza 21, szukany fragment przy wierzchołku jest dłuższy od pozostałego.
⚠ Zapisanie ∣EA∣∣CE∣=32, czyli porównanie dwóch części boku. Daje to ∣CE∣=38 — odpowiedź B. Stosunek 32 dotyczy odcinka do całego boku. Drugi błąd: odwrócenie skali i zapisanie x+4x=23, co daje x=−12; wynik ujemny natychmiast sygnalizuje odwróconą proporcję. Trzeci: podanie ∣CA∣=12 zamiast ∣CE∣ — poprawnie policzona długość, ale innego odcinka.
Zadanie 4(czerwiec 2014)1 pktśrednie
W trójkącie EFG bok EF ma długość 21. Prosta równoległa do boku EF przecina boki EG i FG trójkąta odpowiednio w punktach H oraz I (zobacz rysunek) w taki sposób, że ∣HI∣=7 i ∣GI∣=3. Wtedy długość odcinka FI jest równa
A.6
B.9
C.12
D.17
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Krok 1 — skala. Trójkąt GHI jest podobny do GEF, bo HI∥EF. Odpowiadają sobie właśnie te dwa odcinki:
k=∣EF∣∣HI∣=217=31
Krok 2 — cały bok GF. Odcinek GI odpowiada całemu bokowi GF:
∣GF∣∣GI∣=31⟹∣GF∣=3⋅∣GI∣=3⋅3=9
Krok 3 — odejmujemy. Punkt I leży na GF, więc
∣FI∣=∣GF∣−∣GI∣=9−3=6
Odpowiedź:∣FI∣=6, czyli A.
Kontrola: przy ∣GI∣=3 i ∣IF∣=6 cały bok ma 9, a 93=31 ✓
Uwaga na odpowiedź 9 (B). To długość całego boku GF, czyli wynik drugiego kroku. Zadanie pyta o FI, więc trzeba jeszcze odjąć ∣GI∣. To najczęstsza pomyłka w tym typie zadania: zatrzymanie się o jeden krok za wcześnie, na poprawnie policzonej, ale innej długości.
Kontrola sensowności. Skala 31 jest mniejsza od 21, więc odcięty trójkąt zajmuje mniej niż połowę boku — czyli ∣GI∣ musi być krótsze od ∣IF∣. Wynik 3<6 ✓
💡 Wskazówka: Zauważ, że w tym zadaniu i w poprzednich powtarza się ten sam trzytaktowy schemat: skala z odcinków równoległych → cały bok z proporcji → odejmowanie. Ostatni krok jest najłatwiejszy do pominięcia, bo po drugim kroku ma się już „ładną” liczbę. Przed wpisaniem odpowiedzi przeczytaj jeszcze raz, o który odcinek pyta treść.
⚠ Podanie 9 (odpowiedź B), czyli całego boku GF zamiast jego części FI. Drugi błąd: porównanie części z częścią, czyli ∣FI∣∣GI∣=31, co daje ∣FI∣=9 — tę samą liczbę, ale z innego, błędnego rozumowania. Dlatego kontrola przez złożenie boku (3+6=9, a 93=31 ✓) jest ważniejsza niż sam wynik. Trzeci: odpowiedź 17 (D) — liczba zbudowana z danych bez sensownej drogi; odrzuca ją prosty rachunek: cały bok ma ∣GF∣=9, więc ∣FI∣ musi być od niego mniejsze.
Zadanie 5(listopad 2009)1 pktśrednie
Oblicz długość odcinka AE wiedząc, że AB∥CD i ∣AB∣=6, ∣AC∣=4, ∣CD∣=8 (zobacz rysunek).
A.∣AE∣=2
B.∣AE∣=4
C.∣AE∣=6
D.∣AE∣=12
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Inny układ niż dotąd: nie ma trójkąta z odciętym wierzchołkiem, ale dwie półproste wychodzące z punktu E, przecięte dwiema prostymi równoległymi AB i CD. Twierdzenie Talesa działa tu identycznie.
Krok 1 — skala z odcinków równoległych:
k=∣CD∣∣AB∣=86=43
Krok 2 — proporcja na półprostej. Trójkąt EAB jest podobny do ECD, więc odcinek EA odpowiada całemu odcinkowi EC. Oznaczmy ∣AE∣=x; punkt A leży między E i C, więc
∣EC∣=x+∣AC∣=x+4
x+4x=43
Krok 3 — mnożymy na krzyż:
4x=3(x+4)=3x+12⟹x=12
Odpowiedź:∣AE∣=12, czyli D.
Kontrola: przy ∣AE∣=12 mamy ∣EC∣=12+4=16, a 1612=43 ✓ zgodnie ze skalą.
Kontrola sensowności. Skala 43 jest bliska jedynki, więc oba trójkąty są podobnej wielkości — a to znaczy, że odcinek AC (różnica) musi być mały w porównaniu z AE. Iloraz ∣AE∣∣AC∣=124=31 ✓ Gdyby wyszło ∣AE∣=2, różnica byłaby dwa razy większa od samego odcinka, co przy skali 43 jest niemożliwe.
💡 Wskazówka: Twierdzenie Talesa nie wymaga trójkąta — wystarczą dwie półproste z jednego punktu i dwie proste równoległe. Rozpoznaj, który punkt jest wierzchołkiem (tu E), i traktuj układ jak dwa trójkąty podobne o wspólnym wierzchołku. Dalej schemat jest ten sam: skala z odcinków równoległych, potem proporcja z całym odcinkiem od wierzchołka.
⚠ Zapisanie ∣AC∣∣AE∣=43 i wyjście na ∣AE∣=3 — czyli znowu porównanie części z częścią. Odcinek AC nie jest odpowiednikiem niczego w mniejszym trójkącie; odpowiednikiem EA jest całeEC. Drugi błąd: odwrócenie skali i zapisanie x+4x=34, co daje x=−16 — wynik ujemny od razu pokazuje, że skala jest odwrócona. Trzeci: podanie ∣EC∣=16 zamiast ∣AE∣.
Zadanie 6(informator CKE)1 pktśrednie
Odcinki AB i CD są równoległe. Długości odcinków AB, CD i AD są podane na rysunku. Długość odcinka DE jest równa
A.44
B.40
C.36
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Ten sam układ co w poprzednim zadaniu — dwie półproste z punktu E przecięte równoległymi AB i CD — tylko z większymi liczbami.
Krok 1 — skala:
k=∣AB∣∣CD∣=3220=85
(skróciliśmy przez 4)
Krok 2 — proporcja na półprostej E−D−A. Punkt D leży bliżej E, więc odcinek ED odpowiada całemu odcinkowi EA. Oznaczmy ∣DE∣=x:
∣EA∣=x+∣AD∣=x+24
x+24x=85
Krok 3 — mnożymy na krzyż:
8x=5(x+24)=5x+120⟹3x=120⟹x=40
Odpowiedź:∣DE∣=40, czyli B.
Kontrola: przy ∣DE∣=40 mamy ∣EA∣=40+24=64, a 6440=85 ✓
Dlaczego warto skrócić skalę na początku. Bez skrócenia proporcja brzmiałaby x+24x=3220 i mnożenie na krzyż dałoby 32x=20x+480, czyli 12x=480. Ten sam wynik, ale na większych liczbach — a każde dodatkowe zero to okazja do pomyłki.
Kontrola sensowności. Skala 85 oznacza, że ∣DE∣ stanowi 85 odcinka ∣EA∣, więc pozostałe 83 to ∣AD∣=24. Stąd 81 odpowiada 8, a 85 to 5⋅8=40 ✓ — to nawet szybsza droga niż równanie.
💡 Wskazówka: Skróć skalę zanim wstawisz ją do proporcji — 3220=85 upraszcza cały dalszy rachunek. Warto też znać drogę „przez części”: skala 85 dzieli odcinek EA na 8 równych części, z których 5 to DE, a pozostałe 3 to AD=24; jedna część ma więc 8, a DE to pięć części, czyli 40. Przy okrągłych liczbach jest to szybsze od równania.
⚠ Porównanie części z częścią, czyli ∣AD∣∣DE∣=85, co daje ∣DE∣=15 — liczby nie ma wśród odpowiedzi, więc błąd się ujawnia, ale kosztuje powrót do zadania. Drugi błąd: odwrócenie skali i użycie 2032=58, co prowadzi do wyniku ujemnego. Trzeci: podanie ∣EA∣=64 zamiast ∣DE∣ — poprawnie policzona długość innego odcinka.
Zadanie 7(informator CKE)1 pktłatwe
Odcinki BC i DE są równoległe. Długości odcinków AC, CE i BC są podane na rysunku. Długość odcinka DE jest równa
A.6
B.8
C.10
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Różnica wobec poprzednich zadań: tutaj obie części boku są podane, więc cały bok składamy prostym dodawaniem i nie ma żadnego równania z niewiadomą.
Krok 1 — cały odcinek AE:
∣AE∣=∣AC∣+∣CE∣=4+6=10
Krok 2 — skala. Trójkąt ABC jest podobny do ADE (bo BC∥DE), a odcinek AC odpowiada całemu AE:
k=∣AE∣∣AC∣=104=52
Krok 3 — szukany odcinek. Odcinki BC i DE odpowiadają sobie, więc
∣DE∣∣BC∣=52⟹∣DE∣=2/5∣BC∣=4⋅25=10
Odpowiedź:∣DE∣=10, czyli C.
Kontrola: skala 52 oznacza, że mniejszy trójkąt jest 2,5 raza mniejszy. Sprawdźmy oba odcinki: ∣AE∣∣AC∣=104=0,4 oraz ∣DE∣∣BC∣=104=0,4 ✓ Zgadza się.
Ciekawostka o danych. Odcinki AC i BC mają tę samą długość4 — i to jest pułapka, bo łatwo je pomylić przy podstawianiu. Skutek jest jednak wygodny: skoro ∣AC∣=∣BC∣, to również ∣AE∣=∣DE∣, więc szukana długość równa się policzonemu w pierwszym kroku ∣AE∣=10. Warto to zauważyć jako kontrolę, ale nie jako metodę — przy innych danych taka zbieżność nie zachodzi.
💡 Wskazówka: Sprawdź najpierw, czy obie części boku są podane — jeśli tak, cały bok dostajesz dodawaniem i całe zadanie to dwie proporcje bez niewiadomej. To najprostszy wariant na tej stronie i warto go rozpoznać, żeby nie zaczynać od układania równania. Uważaj tylko na dane o tej samej wartości: tu i ∣AC∣, i ∣BC∣ wynoszą 4, więc trzeba pilnować, którą liczbę wstawiasz gdzie.
⚠ Użycie ∣CE∣=6 jako całego odcinka i policzenie skali 64, co daje ∣DE∣=6 — odpowiedź A. Odcinek AC porównuje się z całymAE, a nie z pozostałą częścią CE. Drugi błąd: odwrócenie proporcji w ostatnim kroku, czyli ∣DE∣=4⋅52=1,6; skoro większy trójkąt ma dłuższe boki, ∣DE∣ musi być większe od ∣BC∣. Kontrola przez porównanie obu stosunków (0,4 i 0,4) wyłapuje oba te błędy.
Zadania otwarte
Zadanie 8(sierpień 2022)2 pkttrudniejsze
Dany jest trójkąt równoboczny ABC o boku długości 24. Punkt E leży na boku AB, a punkt F — na boku BC tego trójkąta. Odcinek EF jest równoległy do boku AC i przechodzi przez środek S wysokości CD trójkąta ABC (zobacz rysunek). Oblicz długość odcinka EF.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: ∣EF∣=18
Krok 1 — jedna niewiadoma zamiast dwóch. Odcinek EF jest równoległy do boku AC, więc trójkąt BEF jest podobny do trójkąta BAC. Ale trójkąt ABC jest równoboczny, czyli ma wszystkie kąty po 60∘ — a podobieństwo je przenosi. Trójkąt BEF jest zatem też równoboczny, i stąd
∣EF∣=∣BE∣
Zamiast szukać odcinka EF, wystarczy więc znaleźć położenie punktu E na boku AB.
Krok 2 — gdzie leży punkt S. Wysokość trójkąta równobocznego o boku a to h=2a3, więc
∣CD∣=2243=123
Punkt S jest środkiem tej wysokości, a jej dolnym końcem jest D, zatem
∣DS∣=21⋅123=63
Krok 3 — trójkąt prostokątny EDS. Tu jest sedno zadania. Wysokość CD jest prostopadła do podstawy AB, więc trójkąt EDS ma kąt prosty przy D. Kąt przy E znamy: odcinek ES leży na prostej EF, która jest równoległa do AC, więc tworzy z podstawą AB taki sam kąt jak AC, czyli
∢SED=∢CAB=60∘
Z definicji tangensa w trójkącie prostokątnym EDS:
tg60∘=∣ED∣∣DS∣⟹∣ED∣=363=6
Krok 4 — długość BE. Wysokość trójkąta równobocznego jest zarazem środkową, więc D jest środkiem podstawy: ∣DB∣=12. Punkt E leży między A i D, zatem
∣BE∣=∣ED∣+∣DB∣=6+12=18
Krok 5 — odpowiedź. Z kroku 1 wiemy, że ∣EF∣=∣BE∣:
∣EF∣=18
Odpowiedź:∣EF∣=18.
Kontrola przez skalę. Skala podobieństwa trójkąta BEF do BAC to ∣BA∣∣BE∣=2418=43. Wtedy także ∣BF∣=24⋅43=18, czyli trójkąt BEF ma wszystkie boki po 18 — jest równoboczny, zgodnie z krokiem 1 ✓
Kontrola sensowności: ∣AE∣=24−18=6, więc punkt E leży w jednej czwartej boku AB, licząc od A. Na rysunku faktycznie jest bliżej A niż D ✓ A skoro ∣EF∣=18 jest mniejsze od 24, odcinek jest krótszy od boku — jak być musi, bo leży wewnątrz trójkąta.
💡 Wskazówka: Dwa spostrzeżenia zamieniają to zadanie w krótki rachunek. Pierwsze: w trójkącie równobocznym odcinek równoległy do boku odcina trójkąt też równoboczny, więc ∣EF∣=∣BE∣ — jedna niewiadoma zamiast dwóch, i nie trzeba nawet układać proporcji. Drugie: punkt S leży na wysokości, a wysokość jest prostopadła do podstawy, więc powstaje trójkąt prostokątny EDS, w którym znamy jedną przyprostokątną i kąt 60∘ — a to już jest zwykły tangens. Warto też pamiętać, że w trójkącie równobocznym wysokość jest zarazem środkową, więc ∣DB∣ to po prostu połowa boku; nie trzeba tego liczyć.
⚠ Przyjęcie, że skoro S jest środkiem wysokości, to skala podobieństwa wynosi 21, i podanie ∣EF∣=12. Tak byłoby, gdyby odcinek EF był równoległy do podstawyAB — wtedy odcinek na połowie wysokości ma połowę długości boku. Ale EF jest równoległe do AC, czyli do ramienia, i wysokość CD przecina go pod innym kątem; skala wychodzi 43, nie 21. Drugi błąd: uznanie, że S jest środkiem odcinka EF. Punkt S leży na EF, ale go nie połowi — środek EF wypada w innym miejscu. Trzeci błąd: policzenie ∣ED∣=6 albo ∣AE∣=6 i podanie tej liczby jako odpowiedzi, czyli zatrzymanie się o dwa kroki za wcześnie. Warto na końcu wrócić do pytania: szukany jest odcinek EF, a nie fragment podstawy.
Zadanie 9(informator CKE)1 pktłatwe
Proste k i l przecinają się w punkcie A. Proste m, n i s są do siebie równoległe i przecinają obie proste k i l w punktach B, C, D, E, F, G (zobacz rysunek), w taki sposób, że ∣BC∣=30, ∣CD∣=20, ∣GF∣=21. Oblicz długość odcinka FE.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: ∣FE∣=14
Krok 1 — która wersja twierdzenia Talesa. Trzy proste równoległe przecinają dwie proste k i l. W takim układzie odcinki wycięte na jednej z nich są proporcjonalne do odcinków wyciętych na drugiej. To najczystsza postać twierdzenia Talesa — nie trzeba w niej znać odległości od punktu przecięcia A.
Trzeba tylko dobrze sparować odcinki: parujemy je po tym, między którymi prostymi równoległymi leżą.
odcinek BC leży między m i n → na drugiej prostej odpowiada mu GF (też między m i n)
odcinek CD leży między n i s → odpowiada mu FE (też między n i s)
Krok 2 — proporcja.
∣GF∣∣BC∣=∣FE∣∣CD∣⟹2130=∣FE∣20
Krok 3 — rachunek.
∣FE∣=3020⋅21=30420=14
Odpowiedź:∣FE∣=14.
Kontrola: skala między prostymi wynosi 2130=710, i musi być ta sama dla drugiej pary odcinków. Sprawdzamy: 1420=710 ✓
Kontrola sensowności, którą można zrobić przed rachunkiem: odcinek CD jest krótszy od BC (20<30), więc odpowiadający mu FE musi być krótszy od GF=21. Wynik 14<21 ✓ Gdyby wyszło coś większego od 21, proporcja byłaby ułożona odwrotnie.
Warto zauważyć, czego w tym zadaniu nie potrzeba: długości ∣AB∣ i ∣AG∣ nie są dane i nie są potrzebne. Dane w treści nie wyznaczają ich nawet jednoznacznie — można je dobrać dowolnie, byle zachować proporcję, a odpowiedź pozostanie ta sama.
💡 Wskazówka: To jest wersja twierdzenia Talesa dla odcinków między równoległymi, a nie dla odcinków liczonych od wierzchołka. Różnica jest ważna, bo wersji „część do całości” używa się wtedy, gdy jedna z prostych równoległych przechodzi przez punkt przecięcia — a tutaj żadna nie przechodzi. Cała sztuka polega na sparowaniu odcinków po tym, między którą parą prostych równoległych leżą: BC i GF leżą oba między m i n, więc odpowiadają sobie; CD i FE leżą oba między n i s. Kolejność liter w nazwach odcinków (GF, a nie FG) nie ma tu żadnego znaczenia — liczy się tylko, które dwie proste odcinek łączy.
⚠ Sparowanie odcinków „na krzyż”, czyli BC z FE i CD z GF. Wychodzi wtedy ∣FE∣30=2120, a stąd ∣FE∣=31,5 — liczba większa od 21, choć odpowiadający jej odcinek CD jest krótszy od BC. Sama ta sprzeczność wystarcza, żeby wynik odrzucić. Drugi błąd: przyjęcie, że proste równoległe wycinają odcinki równe, i podanie ∣FE∣=21. Równe byłyby tylko wtedy, gdyby równe były odcinki na pierwszej prostej — a 30=20. Trzeci błąd: liczenie różnicami zamiast proporcją, na przykład 21−(30−20)=11. Twierdzenie Talesa mówi o stosunkach, nie o różnicach; odejmowanie dawałoby ten sam wynik tylko przy skali równej jedności.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. B
2. A
3. C
4. A
5. D
6. B
7. C
8.∣EF∣=18
9.∣FE∣=14
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Sprawdź się na kartce
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.
Płatny materiał · sklep
Podobieństwo i twierdzenie Talesa — sprawdzian, liceum, klasa 1
Skala podobieństwa, pola i objętości figur podobnych, odcinki na prostych równoległych.
Że jeżeli ramiona kąta przetniemy dwiema prostymi równoległymi, to odcinki wyznaczone na jednym ramieniu są proporcjonalne do odpowiednich odcinków na drugim. Kluczowe jest założenie o równoległości — bez niego twierdzenie nie obowiązuje.
Jak brzmi twierdzenie odwrotne do twierdzenia Talesa?
Jeżeli odcinki wyznaczone na ramionach kąta są proporcjonalne, to proste je wyznaczające są równoległe. Pozwala to sprawdzić równoległość, mierząc same odcinki, bez kątomierza.
Które odcinki wolno porównywać?
Tylko odcinki tego samego rodzaju po obu stronach proporcji: bliższy do całego z bliższym do całego, bliższy do dalszego z bliższym do dalszego. Mieszanie rodzajów daje wynik fałszywy, choć zapis wygląda podobnie.
Jak zmierzyć wysokość drzewa za pomocą cienia?
Zmierz wysokość i cień patyka oraz cień drzewa, a potem ułóż proporcję. Dla patyka 1 m o cieniu 1,5 m i drzewa o cieniu 12 m wychodzi 12:1,5=8 m. Działa to, bo promienie słońca padają równolegle.
Czy twierdzenie Talesa jest w programie szkoły podstawowej?
Nie. Podstawa programowa dla klas VII–VIII wymienia kąty, cechy przystawania trójkątów i twierdzenie Pitagorasa — Talesa tam nie ma. Wchodzi w pierwszej klasie liceum, razem z podobieństwem figur, i jest materiałem maturalnym.
Jaki jest związek twierdzenia Talesa ze skalą?
Skala to liczbowy zapis tej samej proporcji. Dwie proste równoległe wycinają z kąta trójkąty podobne — o tych samych kątach i proporcjonalnych bokach. Każde zadanie o mapie czy modelu jest więc w istocie zadaniem z twierdzenia Talesa.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.