Miejsce zerowe to argument, dla którego funkcja przyjmuje wartość zero. Przy funkcji liniowej sprowadza się to do rozwiązania jednego równania — a trudność zadań maturalnych bierze się zwykle nie z tego równania, tylko stąd, że we wzorze siedzi parametr — ma go połowa zadań w zestawie pod tą stroną. Ta strona jest o liczeniu ze wzoru; odczyt z rysunku opisuję na stronie o wykresie funkcji liniowej.
Dział: FunkcjePoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 18
Krótko: Miejsce zerowe funkcji liniowej y = ax + b (a ≠ 0) to argument, dla którego y = 0, czyli x = −b : a. Na przykład dla y = 2x − 6 miejscem zerowym jest x = 3.
Miejsce zerowe funkcji f to taka liczba x0, że f(x0)=0. Dla funkcji liniowej f(x)=ax+b oznacza to równanie ax+b=0, czyli:
x0=−abdla a=0
W praktyce lepiej nie podstawiać do tego wzoru, tylko za każdym razem rozwiązać równanie. Część wzorów wymaga wcześniejszego uporządkowania — w zestawie zadań pod tą stroną dwa na osiemnaście — a wtedy podstawianie do gotowego wzoru kończy się pomyleniem znaku. Rozwiązywanie równania działa tak samo w obu przypadkach, więc nie trzeba za każdym razem rozstrzygać, z którym z nich mamy do czynienia.
Trzy zdania, które znaczą to samo
„Miejscem zerowym funkcji f jest liczba 4”.
„Wykres funkcji f przecina oś Ox w punkcie (4,0)”.
„Rozwiązaniem równania f(x)=0 jest x=4”.
Zadania używają tych trzech sformułowań wymiennie. Rozpoznanie, że pytają o to samo, bywa całą trudnością zadania.
Zwróć uwagę na kolejność liczb w drugim zdaniu. Punkt przecięcia z osią Ox ma zero na drugim miejscu, bo to wartość funkcji jest zerem, a nie argument. Zapis (0,4) oznaczałby coś zupełnie innego — przecięcie z osią Oy.
Miejsce zerowe wyznacza się tak samo w każdej funkcji — zmienia się tylko równanie do rozwiązania, co widać, gdy przejrzeć kolejne typy funkcji w dziale.
Trzy sformułowania, które oznaczają to samo miejsce zerowe.
2Kiedy miejsca zerowego nie ma
Zastrzeżenie a=0 przy wzorze nie jest formalnością — to osobny przypadek, o który zadania pytają wprost.
współczynniki
wykres
miejsca zerowe
a=0
prosta ukośna
dokładnie jedno
a=0, b=0
prosta pozioma nad lub pod osią
brak
a=0, b=0
prosta pokrywająca się z osią Ox
nieskończenie wiele
Drugi wiersz jest najczęstszą treścią zadania z parametrem: *dla jakiej wartości m funkcja nie ma miejsca zerowego?* Odpowiedź sprowadza się do przyrównania współczynnika przy x do zera — z zastrzeżeniem, że wyraz wolny musi wtedy pozostać różny od zera.
Trzeci wiersz bywa pomijany, a jest pułapką: funkcja f(x)=0ma miejsca zerowe, i to wszystkie liczby rzeczywiste naraz. Odpowiedź „nie ma miejsc zerowych” jest w tym przypadku błędna.
Warto zestawić to z funkcją kwadratową, która może mieć dwa miejsca zerowe, jedno albo żadne w zależności od wyróżnika. Liniowa jest pod tym względem prostsza: rozstrzyga znak jednej liczby, współczynnika a, a nie rachunek na trzech współczynnikach. Zastrzeżenie jest jedno i widać je w tabeli wyżej: gdy a=0, o wyniku decyduje dopiero wyraz wolny. Piszę o tym na stronie o funkcji kwadratowej.
Ile miejsc zerowych ma funkcja liniowa — trzy przypadki.
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Funkcja liniowa” (liceum, klasa 1), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
3Wzór z parametrem — schemat postępowania
Zadania maturalne z tej grupy prawie zawsze mają we wzorze literę inną niż x: m, k, p. Litera ta nie jest zmienną funkcji — jest stałą, której wartości jeszcze nie znamy. Zmienną pozostaje x.
Uporządkuj wzór do postaci ax+b, traktując parametr jak zwykłą liczbę.
Wskaż, co jest współczynnikiem przy x, a co wyrazem wolnym. Parametr może siedzieć w jednym albo w drugim — i to decyduje o typie zadania.
Dopiero teraz korzystaj z warunku podanego w treści: „miejscem zerowym jest liczba c” znaczy f(c)=0.
Rozwiąż otrzymane równanie względem parametru, nie względem x.
Punkt czwarty jest tym, na którym najczęściej gubi się wątek. Po podstawieniu konkretnej liczby za x w równaniu zostaje już tylko parametr — i to on jest szukaną. Automatyczne „rozwiązuję względem iksa” daje wtedy wynik, o który nikt nie pytał.
Gdzie siedzi parametr
W wyrazie wolnym (np. f(x)=2x−m) — miejsce zerowe istnieje zawsze, a parametr tylko je przesuwa.
Przy x (np. f(x)=(m−2)x+6) — parametr decyduje, czy miejsce zerowe w ogóle istnieje. To on może wyzerować współczynnik a.
W obu naraz — trzeba rozważyć oba pytania po kolei: najpierw kiedy a=0, potem co się dzieje dla pozostałych wartości.
4Znak funkcji wokół miejsca zerowego
Miejsce zerowe dzieli oś na dwie części, a funkcja liniowa ma po każdej stronie stały znak. Który po której stronie — rozstrzyga znak współczynnika a.
a>0 — na lewo od miejsca zerowego wartości są ujemne, na prawo dodatnie.
a<0 — odwrotnie: na lewo dodatnie, na prawo ujemne.
Dlatego nierówność typu f(x)>0 dla funkcji liniowej rozwiązuje się w dwóch ruchach: znajdź miejsce zerowe, a potem wybierz właściwą stronę na podstawie znaku a. Nie ma tu potrzeby robienia tabelki znaków.
Kontrola, która nic nie kosztuje: podstaw jedną liczbę z wybranego przedziału do wzoru i sprawdź, czy wartość rzeczywiście ma oczekiwany znak. Jeden rachunek rozstrzyga, czy przedział nie został wybrany odwrotnie.
Ta sama obserwacja przydaje się przy odczycie z rysunku: fragment wykresu nad osią to argumenty o wartościach dodatnich. Opisuję to razem z pozostałymi odczytami na stronie o wartościach funkcji.
5Przykłady krok po kroku
Cztery zadania w kolejności rosnącej trudności: wzór gotowy, wzór do uporządkowania, parametr w wyrazie wolnym i parametr przy zmiennej.
Przykład 1 Wzór podany wprost
Wyznacz miejsce zerowe funkcji f(x)=3x−12.
Przyrównuję wzór do zera: 3x−12=0.
3x=12, czyli x=4.
Kontrola: f(4)=3⋅4−12=0 ✓
Kontrola znaku: a=3>0, więc na lewo od czwórki wartości powinny być ujemne — f(0)=−12 ✓
Odpowiedź: x=4
Kontrola przez podstawienie zajmuje jedną linijkę i wyłapuje każdy błąd znaku. Warto ją robić zawsze, bo w tym typie zadania pomyłka polega prawie wyłącznie na znaku.
Przykład 2 Wzór wymagający uporządkowania
Wyznacz miejsce zerowe funkcji f(x)=−41(x−8)+3.
Przyrównuję do zera: −41(x−8)+3=0.
Przenoszę trójkę: −41(x−8)=−3.
Mnożę obie strony przez −4: x−8=12.
x=20.
Kontrola: f(20)=−41⋅12+3=−3+3=0 ✓
Odpowiedź: x=20
Nie warto tu rozwijać nawiasu ani szukać współczynników a i b — równanie rozwiązuje się szybciej wprost. Wzór x0=−ab wymagałby najpierw uporządkowania, czyli tej samej pracy.
Przykład 3 Parametr w wyrazie wolnym
Funkcja liniowa f dana jest wzorem f(x)=2x−(m+1). Dla jakiej wartości m miejscem zerowym tej funkcji jest liczba 3?
Warunek „miejscem zerowym jest 3” znaczy f(3)=0.
Podstawiam: 2⋅3−(m+1)=0.
6−m−1=0, czyli 5−m=0.
Stąd m=5 — i to jest szukana, nie x.
Kontrola: dla m=5 wzór to f(x)=2x−6, a jego miejsce zerowe wynosi 3 ✓
Odpowiedź: m=5
Nawias przy odejmowaniu jest tu jedynym miejscem, gdzie można stracić punkt: −(m+1) to −m−1, a nie −m+1. Parametr stoi w wyrazie wolnym, więc miejsce zerowe istnieje dla każdej wartości m — pytanie dotyczy tylko tego, która daje trójkę.
Przykład 4 Parametr przy zmiennej
Funkcja liniowa f dana jest wzorem f(x)=(m−2)x+6. Dla jakiej wartości m funkcja nie ma miejsca zerowego?
Funkcja liniowa nie ma miejsca zerowego, gdy współczynnik przy x jest zerem, a wyraz wolny nie.
Przyrównuję współczynnik: m−2=0, czyli m=2.
Sprawdzam wyraz wolny: wynosi 6, więc jest różny od zera ✓
Dla m=2 wzór to f(x)=6 — prosta pozioma na wysokości sześciu, która nigdy nie tnie osi Ox.
Kontrola drugiego przypadku: dla każdego innego m współczynnik jest niezerowy, więc miejsce zerowe istnieje i wynosi x=m−2−6 ✓
Odpowiedź: m=2
Sprawdzenie wyrazu wolnego nie jest formalnością. Gdyby zamiast szóstki stało zero, dla m=2 funkcja byłaby tożsamościowo zerowa i miałaby nieskończenie wiele miejsc zerowych — odpowiedź byłaby wtedy dokładnie odwrotna.
6Najczęstsze błędy
Dwa pierwsze błędy dotyczą samego rachunku, trzy kolejne — czytania zadania z parametrem.
Podanie odpowiedzi jako punktu (0,x0) zamiast (x0,0).
Skąd się bierze: Nazwa „miejsce zerowe” sugeruje, że zero powinno stać na pierwszym miejscu.
Jak zrobić dobrze: Zerem jest wartość, więc stoi na drugim miejscu. Punkt przecięcia z osią Ox ma postać (x0,0).
Pomyłka znaku przy przenoszeniu wyrazu wolnego.
Skąd się bierze: Wzór x0=−ab bywa stosowany do wzoru, który nie został uporządkowany.
Jak zrobić dobrze: Rozwiąż równanie f(x)=0 krok po kroku i sprawdź wynik podstawieniem. Jedna linijka kontroli zastępuje pamiętanie o minusie.
Rozwiązywanie równania z parametrem względem x zamiast względem parametru.
Skąd się bierze: Odruch „w równaniu szukam iksa” jest silniejszy niż treść pytania.
Jak zrobić dobrze: Sprawdź, co jest szukane. Jeśli treść podaje konkretne miejsce zerowe, to x jest daną, a niewiadomą jest parametr.
Pominięcie warunku na wyraz wolny w zadaniu o braku miejsca zerowego.
Skąd się bierze: Wystarczające wydaje się wyzerowanie współczynnika przy x.
Jak zrobić dobrze: Gdy oba współczynniki są zerami, funkcja jest tożsamościowo zerowa i ma nieskończenie wiele miejsc zerowych. Trzeba sprawdzić, że wyraz wolny pozostaje niezerowy.
Traktowanie parametru jak drugiej zmiennej funkcji.
Skąd się bierze: We wzorze widać dwie litery, więc obie wyglądają na zmienne.
Jak zrobić dobrze: Zmienną jest wyłącznie x. Parametr to liczba, której wartości jeszcze nie znamy — przy rachunkach traktuj go dokładnie jak liczbę.
Zadania maturalne — miejsce zerowe funkcji liniowej
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Zielone jest to, co dane w treści. Czerwone — to, co policzone po drodze. Miejsce zerowe to argument, dla którego funkcja przyjmuje wartość zero — czyli rozwiązanie równania f(x)=0. Dla f(x)=ax+b z a=0 wychodzi zawsze jedno: x=−ab. Dwie sytuacje wyjątkowe: gdy a=0 i b=0, miejsca zerowego nie ma wcale; gdy funkcja jest określona różnymi wzorami na przedziałach, każde rozwiązanie trzeba sprawdzić, czy mieści się w swoim przedziale.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 10 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 17 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(czerwiec 2025)1 pktśrednie
Funkcja liniowa f jest określona wzorem f(x)=21x−k, gdzie k jest liczbą rzeczywistą. Miejsce zerowe funkcji f jest liczbą większą od 2. Liczba k należy do przedziału
A.(−∞,−1)
B.(−1,0)
C.(0,1)
D.(1,∞)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Miejsce zerowe wyznaczamy z parametrem — a potem nakładamy na nie warunek z treści.
Krok 1 — rozwiązujemy f(x)=0.
21x−k=0⟹21x=k⟹x=2k
Krok 2 — wstawiamy warunek „większe od 2”.
2k>2
Krok 3 — rozwiązujemy nierówność. Dzielimy przez 2, liczbę dodatnią, więc znak nierówności zostaje:
k>1
Odpowiedź:k∈(1,∞), czyli D.
Kontrola: dla k=3 mamy f(x)=21x−3, a miejsce zerowe to x=6>2 ✓. Dla k=0,5 wyszłoby x=1, czyli za mało.
💡 Wskazówka: Nie próbuj zgadywać z odpowiedzi — wyznacz miejsce zerowe jako wyrażenie z parametrem (x=2k) i dopiero wtedy nałóż warunek. Tak zadanie sprowadza się do jednej nierówności liniowej.
⚠ Najczęstszy błąd: pomylenie znaku i otrzymanie x=−2k, co prowadzi do przedziału (−∞,−1), czyli odpowiedzi A. Z 21x=k wynika x=2k — mnożymy przez 2, a nie zmieniamy znak.
Zadanie 2(maj 2022)1 pktśrednie
Miejscem zerowym funkcji liniowej f określonej wzorem f(x)=−31(x+3)+5 jest liczba
A.−3
B.29
C.5
D.12
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Wzór jest podany w postaci z nawiasem — nie trzeba go rozwijać, wystarczy rozwiązać równanie krok po kroku.
Krok 1 — przyrównujemy do zera.
−31(x+3)+5=0
Krok 2 — przenosimy piątkę na drugą stronę.
−31(x+3)=−5
Krok 3 — mnożymy obie strony przez −3. Odwrotność −31 to −3:
x+3=15
Krok 4 — wyznaczamy x.
x=15−3=12
Odpowiedź:12, czyli D.
Kontrola: f(12)=−31⋅15+5=−5+5=0 ✓
💡 Wskazówka: Zawsze podstaw znaleziony wynik do wzoru i sprawdź, czy wychodzi zero. Przy wzorach z nawiasami i ułamkami to jedyna pewna kontrola — zajmuje kilka sekund, a łapie błędy znaku.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź A (−3), czyli podanie liczby, która zeruje nawias, a nie całą funkcję. Nawias to tylko część wzoru — trzeba uwzględnić także dodane 5. Odpowiedź C (5) to przepisany wyraz wolny.
Zadanie 3(maj 2019)1 pktśrednie
Miejscem zerowym funkcji liniowej f określonej wzorem f(x)=3(x+1)−63 jest liczba
A.3−63
B.1−63
C.23−1
D.23−31
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Krok 1 — przyrównujemy do zera.
3(x+1)−63=0
Krok 2 — przenosimy wyraz z pierwiastkiem.
3(x+1)=63
Krok 3 — dzielimy obie strony przez 3. Tu jest sedno: dzielimy całą prawą stronę, więc 63:3=23:
x+1=23
Krok 4 — wyznaczamy x.
x=23−1
Odpowiedź:23−1, czyli C.
Kontrola przybliżona: 23≈3,46, więc x≈2,46. Wtedy f(x)=3⋅3,46−6⋅1,73≈10,39−10,39=0 ✓
💡 Wskazówka: Pierwiastek w zadaniu nie zmienia metody — traktuj 63 jak zwykłą liczbę i dziel ją przez 3 tak samo jak każdą inną. Dzielenie dotyczy współczynnika przed pierwiastkiem: 363=23.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź B (1−63), czyli przeniesienie wyrazów bez podzielenia przez 3. Dzielenie musi objąć każdy wyraz po danej stronie. Odpowiedź D bierze się z odwrotnej pomyłki: dzieląc lewą stronę przez 3, uczeń dzieli też jedynkę w nawiasie i zamiast x+1=23 zapisuje x+31=23.
Zadanie 4(czerwiec 2018)1 pkttrudniejsze
Funkcja liniowa f(x)=(1−m2)x+m−1 nie ma miejsc zerowych dla
A.m=1
B.m=0
C.m=−1
D.m=−2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Funkcja liniowa nie ma miejsc zerowych tylko w jednym przypadku: gdy jest funkcją stałą różną od zera. Potrzebujemy więc, żeby współczynnik przy x był zerem, a wyraz wolny — nie.
Krok 1 — zerujemy współczynnik kierunkowy.
1−m2=0⟹m2=1⟹m=1 albo m=−1
Krok 2 — sprawdzamy wyraz wolny dla każdej z tych wartości. To krok, o którym najłatwiej zapomnieć.
Dla m=1: wyraz wolny m−1=1−1=0, więc f(x)=0 dla każdego x — funkcja jest tożsamościowo zerowa, czyli ma nieskończenie wiele miejsc zerowych. To nie ten przypadek ✗
Dla m=−1: wyraz wolny m−1=−1−1=−2=0, więc f(x)=−2 dla każdego x — funkcja stała, nigdy nie równa zeru ✓
Odpowiedź:m=−1, czyli C.
Dla porządku: dla m=0 mamy f(x)=x−1 (miejsce zerowe x=1), a dla m=−2 mamy f(x)=−3x−3 (miejsce zerowe x=−1) — obie mają miejsce zerowe.
💡 Wskazówka: Samo wyzerowanie współczynnika kierunkowego nie wystarcza — trzeba jeszcze sprawdzić, czy wyraz wolny nie zeruje się razem z nim. Odpowiedź A jest w zadaniu właśnie po to: m=1 zeruje współczynnik, ale też wyraz wolny, i wtedy miejsc zerowych jest nieskończenie wiele, a nie zero.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź A, czyli zatrzymanie się po pierwszym kroku i wybór pierwszego rozwiązania równania m2=1. Warto policzyć wyraz wolny dla obu wartości m i porównać — to jedna linijka rachunku, która rozstrzyga zadanie.
Zadanie 5(czerwiec 2017)1 pktłatwe
Funkcja liniowa f jest określona wzorem f(x)=21−37x. Miejscem zerowym funkcji f jest
A.−9
B.−37
C.9
D.21
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Krok 1 — przyrównujemy do zera.
21−37x=0
Krok 2 — przenosimy wyraz z x.
21=37x
Krok 3 — dzielimy przez ułamek, czyli mnożymy przez odwrotność.
x=21:37=21⋅73=763=9
Odpowiedź:9, czyli C.
Kontrola: f(9)=21−37⋅9=21−21=0 ✓
💡 Wskazówka: Uważaj na kolejność wyrazów: tu wyraz wolny stoi pierwszy, a wyraz z x ma minus. Wynik wychodzi dodatni, mimo że we wzorze widać minus — bo przenosimy go na drugą stronę. Odpowiedź A czeka na tego, kto zgubi ten znak.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź A (−9), czyli błąd znaku przy przenoszeniu wyrazów. Drugi częsty: odpowiedź D (21), czyli podanie wyrazu wolnego — to wartość funkcji dla x=0, a nie miejsce zerowe.
Zadanie 6(maj 2016)1 pktłatwe
Dana jest funkcja liniowa f(x)=43x+6. Miejscem zerowym tej funkcji jest liczba
A.8
B.6
C.−6
D.−8
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Krok 1 — przyrównujemy do zera.
43x+6=0
Krok 2 — przenosimy wyraz wolny.
43x=−6
Krok 3 — mnożymy przez odwrotność ułamka.
x=−6⋅34=3−24=−8
Odpowiedź:−8, czyli D.
Kontrola: f(−8)=43⋅(−8)+6=−6+6=0 ✓
💡 Wskazówka: Znak miejsca zerowego można przewidzieć bez rachunków: gdy współczynnik kierunkowy i wyraz wolny mają ten sam znak (tu oba dodatnie), miejsce zerowe jest ujemne — bo x=−ab. To odsiewa odpowiedzi A i B od razu.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź A (8), czyli zgubienie minusa przy przenoszeniu szóstki. Odpowiedź C (−6) to sam przeniesiony wyraz wolny, bez podzielenia przez współczynnik 43.
Zadanie 7(maj 2011)1 pktśrednie
Funkcja liniowa określona jest wzorem f(x)=−2x+4. Miejscem zerowym tej funkcji jest liczba
A.−22
B.22
C.−22
D.22
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Krok 1 — przyrównujemy do zera i przenosimy wyrazy.
−2x+4=0⟹2x=4
Krok 2 — dzielimy przez 2.
x=24
Krok 3 — usuwamy niewymierność z mianownika. Mnożymy licznik i mianownik przez 2:
x=24⋅22=242=22
Odpowiedź:22, czyli D.
Kontrola: f(22)=−2⋅22+4=−2⋅2+4=0 ✓ — bo 2⋅2=2.
💡 Wskazówka: Wynik musi być dodatni: współczynnik kierunkowy jest ujemny, wyraz wolny dodatni, więc x=−ab>0. To od razu odrzuca odpowiedzi A i C. Zostaje sprawdzić tylko, czy wynik to 22 czy 22.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź B (22), czyli odwrócenie ułamka przy usuwaniu niewymierności — to wynik dla 21, a nie 24. Warto pamiętać, że 24=22≈2,83, a 22≈0,71 — te liczby różnią się czterokrotnie.
Zadanie 8(informator CKE)1 pkttrudniejsze
Funkcja f jest określona wzorem f(x)={x−4−x+2dla x⩽3dla x>3 Ile miejsc zerowych ma ta funkcja?
A.0
B.1
C.2
D.3
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Funkcja jest określona różnymi wzorami na dwóch przedziałach. Każdy wzór trzeba rozwiązać osobno, a potem sprawdzić, czy rozwiązanie mieści się w swoim przedziale — i to jest cała treść tego zadania.
Gałąź 1 — wzór x−4, obowiązuje dla x⩽3.
x−4=0⟹x=4
Sprawdzamy: czy 4⩽3? Nie — więc ta liczba nie jest miejscem zerowym funkcji f, bo w punkcie x=4 obowiązuje już drugi wzór ✗
Gałąź 2 — wzór −x+2, obowiązuje dla x>3.
−x+2=0⟹x=2
Sprawdzamy: czy 2>3? Nie — więc i to nie jest miejsce zerowe ✗
Wniosek: żadne z dwóch rozwiązań nie należy do swojego przedziału, więc funkcja nie ma miejsc zerowych.
Odpowiedź:0, czyli A.
Sprawdźmy to jeszcze inaczej: dla x⩽3 mamy f(x)=x−4⩽3−4=−1<0, a dla x>3 mamy f(x)=−x+2<−3+2=−1<0. Funkcja jest ujemna wszędzie — więc zera osiągnąć nie może.
💡 Wskazówka: Przy funkcji określonej przedziałami rozwiązanie równania to połowa pracy. Druga połowa to sprawdzenie przynależności do przedziału — i właśnie na tym te zadania są zbudowane. Tu oba rozwiązania „wypadają” poza swoje przedziały.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź C (2), czyli policzenie dwóch równań, otrzymanie dwóch liczb i uznanie ich za dwa miejsca zerowe — bez sprawdzenia przedziałów. To dokładnie ta pułapka, na której zadanie stoi.
Zadanie 9(informator CKE)1 pkttrudniejsze
Funkcja f jest określona wzorem f(x)={−3x+42x−1dla x<1dla x⩾1 Ile miejsc zerowych ma ta funkcja?
A.0
B.1
C.2
D.3
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Ten sam schemat co w poprzednim zadaniu — i znowu oba rozwiązania wypadną poza swoje przedziały.
Gałąź 1 — wzór −3x+4, obowiązuje dla x<1.
−3x+4=0⟹x=34
Sprawdzamy: 34≈1,33, a warunek to x<1. Nie należy ✗
Gałąź 2 — wzór 2x−1, obowiązuje dla x⩾1.
2x−1=0⟹x=21
Sprawdzamy: 21=0,5, a warunek to x⩾1. Nie należy ✗
Odpowiedź:0 miejsc zerowych, czyli A.
Dlaczego zera nie ma nigdzie — sprawdzenie niezależne. Zobaczmy, jakie wartości funkcja w ogóle przyjmuje na każdym przedziale:
dla x<1: wzór −3x+4 maleje wraz ze wzrostem x, a w pobliżu jedynki dąży do −3+4=1 — więc na całym (−∞,1) wartości są większe od 1
dla x⩾1: wzór 2x−1 rośnie, a startuje od 2−1=1 — więc wartości są nie mniejsze niż 1
Najmniejsza wartość funkcji to 1, więc funkcja nigdzie nie osiąga zera ✓ — to potwierdza wynik otrzymany z gałęzi.
💡 Wskazówka: Oba zadania z informatora CKE mają odpowiedź 0 — to nie przypadek, tylko celowo dobrany zestaw pokazujący, że rozwiązanie równania nie jest jeszcze miejscem zerowym. Zawsze sprawdź przynależność do przedziału.
⚠ Najczęstszy błąd: odpowiedź C (2) — z policzenia dwóch rozwiązań i pominięcia warunków. Drugi częsty: odpowiedź B (1), gdy uczeń sprawdzi tylko jedną gałąź i zatrzyma się na pierwszym „pasującym” wyniku.
Zadanie 10(czerwiec 2013)1 pktłatwe
Liczba (−3) jest miejscem zerowym funkcji f(x)=(2m−1)x+9. Wtedy
A.m=−2
B.m=0
C.m=2
D.m=3
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
„Liczba −3 jest miejscem zerowym” znaczy dokładnie jedno: f(−3)=0. Podstawiamy tę liczbę w miejsce x i rozwiązujemy równanie — ale teraz niewiadomą jest m, nie x.
(2m−1)⋅(−3)+9=0
−3(2m−1)=−9
Dzielimy obie strony przez −3:
2m−1=3
2m=4⟹m=2
Odpowiedź: C.
Kontrola: dla m=2 wzór to f(x)=3x+9, a jego miejsce zerowe to x=−3 ✓
💡 Wskazówka: Cała ta grupa zadań opiera się na jednym zdaniu: miejsce zerowe podstawiamy w miejsce x i przyrównujemy wzór do zera. Zmienia się tylko to, czego szukamy — nie x, a parametr. Warto od razu zapisać f(dana liczba)=0, zanim się cokolwiek policzy.
⚠ Przyrównanie do zera samego nawiasu: 2m−1=0, czyli m=21. To warunek na to, żeby funkcja była stała, a nie na to, żeby miała miejsce zerowe w −3. Drugi błąd to znak przy mnożeniu przez liczbę ujemną — −3⋅(2m−1) to −6m+3, a nie −6m−3; ta pomyłka daje m=1 i żadną z podanych odpowiedzi, co samo w sobie jest sygnałem, że coś poszło nie tak.
Zadanie 11(informator CKE)1 pktłatwe
Liczba 1 jest miejscem zerowym funkcji liniowej f(x)=(2−m)x+1. Wynika stąd, że
A.m=0
B.m=1
C.m=2
D.m=3
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Podstawiamy x=1 i przyrównujemy do zera:
(2−m)⋅1+1=0
2−m+1=0
3−m=0⟹m=3
Odpowiedź: D.
Kontrola: dla m=3 wzór to f(x)=(2−3)x+1=−x+1, a jego miejsce zerowe to x=1 ✓
💡 Wskazówka: Podstawienie x=1 jest najwygodniejszym przypadkiem w całej tej grupie: mnożenie przez jedynkę nic nie zmienia, więc równanie sprowadza się do dodania wyrazu wolnego do nawiasu. Warto to zauważyć i nie rozpisywać mnożenia.
⚠ Odpowiedź m=2 to wynik przyrównania do zera samego nawiasu (2−m=0) — z pominięciem wyrazu wolnego. Dla m=2 funkcja jest stała i równa 1, więc miejsca zerowego nie ma wcale. Odpowiedź m=1 wychodzi z zapomnianego minusa we wzorze x0=−ab: kto zapisze 2−m1=1 zamiast −2−m1=1, dostanie 2−m=1, czyli właśnie m=1. To jeszcze jeden argument za podstawianiem — tam nie ma gdzie zgubić znaku.
Zadanie 12(informator CKE)1 pktśrednie
Liczba x=−7 jest miejscem zerowym funkcji liniowej f(x)=(3−a)x+7 dla
A.a=−7
B.a=2
C.a=3
D.a=−1
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Podstawiamy x=−7:
(3−a)⋅(−7)+7=0
−7(3−a)=−7
Obie strony dzielimy przez −7 — dwie siódemki się skracają, co jest tu całą sztuczką:
3−a=1
a=2
Odpowiedź: B.
Kontrola: dla a=2 wzór to f(x)=x+7, a jego miejsce zerowe to x=−7 ✓
💡 Wskazówka: Liczba 7 występuje w zadaniu dwa razy — jako miejsce zerowe (ze znakiem minus) i jako wyraz wolny. To nie przypadek: po podstawieniu obie strony dzielą się przez −7 i zostaje bardzo prosty rachunek. Kiedy w zadaniu widać powtórzoną liczbę, warto poszukać takiego skrócenia zamiast mnożyć nawias.
⚠ Odpowiedź a=3 to znowu przyrównanie do zera samego nawiasu — a dla a=3 funkcja jest stała i równa 7, więc miejsca zerowego nie ma. Odpowiedź a=−7 to po prostu przepisane miejsce zerowe: liczba z treści postawiona w roli parametru. Obie te odpowiedzi da się odrzucić bez rachunku, jeśli tylko sprawdzić, co się dzieje ze wzorem po podstawieniu.
Zadanie 13(czerwiec 2024)1 pktłatwe
Liczba 2 jest miejscem zerowym funkcji liniowej f(x)=(3−m)x+4. Liczba m jest równa
A.0
B.3
C.4
D.5
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Podstawiamy x=2:
(3−m)⋅2+4=0
6−2m+4=0
10=2m⟹m=5
Odpowiedź: D.
Kontrola: dla m=5 wzór to f(x)=(3−5)x+4=−2x+4, a jego miejsce zerowe to x=2 ✓
💡 Wskazówka: Można też pójść drugą drogą, krótszą, jeśli ktoś woli myśleć wzorem: miejsce zerowe funkcji ax+b to −ab, więc warunek brzmi −3−m4=2, czyli 3−m=−2. Wychodzi to samo, ale trzeba pamiętać o znaku minus we wzorze — dlatego podstawianie jest bezpieczniejsze.
⚠ Odpowiedź 3 to przyrównanie do zera nawiasu — dla m=3 funkcja jest stała i równa 4, więc nie ma miejsca zerowego. Odpowiedź 4 to przepisany wyraz wolny. Trzeci wariant pomyłki: rozwiązanie 6−2m+4=0 jako 6−2m=4, co daje m=1 — i żadnej z podanych odpowiedzi, więc błąd sam się ujawnia.
Zadanie 14(czerwiec 2019)1 pkttrudniejsze
Funkcja liniowa f jest określona wzorem f(x)=(a+1)x+11, gdzie a to pewna liczba rzeczywista, ma miejsce zerowe równe x=43. Stąd wynika, że
A.a=−341
B.a=341
C.a=−347
D.a=347
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Podstawiamy x=43:
(a+1)⋅43+11=0
(a+1)⋅43=−11
Dzielenie przez 43 to mnożenie przez 34:
a+1=−11⋅34=−344
Na koniec odejmujemy 1 — i tu trzeba zamienić jedynkę na 33, żeby dodać ułamki:
a=−344−1=−344−33=−347
Odpowiedź: C.
Kontrola: dla a=−347 współczynnik kierunkowy to a+1=−344, a miejsce zerowe −−34411=4411⋅3=4433=43 ✓
💡 Wskazówka: Najbezpieczniej nie mnożyć nawiasu przez 43, tylko potraktować całe (a+1) jak jedną niewiadomą, wyznaczyć ją, a odjęcie jedynki zostawić na sam koniec. Wtedy w rachunku jest tylko jeden ułamek zamiast trzech.
⚠ Zgubienie ostatniego kroku. Liczba −344 to a+1, a nie a — i właśnie dlatego trzy z czterech odpowiedzi mają w mianowniku trójkę: zadanie sprawdza, czy pamiętasz odjąć jedynkę i czy umiesz to zrobić na ułamkach (1=33, więc wynik to −347, nie −345 ani −343). Drugi błąd: dzielenie przez 43 potraktowane jak mnożenie przez 43 — daje −433 i prowadzi w slepą uliczkę.
Zadanie 15(maj 2024)1 pktśrednie
Funkcje liniowe f oraz g, określone wzorami f(x)=3x+6 oraz g(x)=ax+7, mają to samo miejsce zerowe. Współczynnik a we wzorze funkcji g jest równy
A.−27
B.−72
C.72
D.27
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Zadanie rozpada się na dwa kroki, bo o miejscu zerowym funkcji f wiemy wszystko — jej wzór nie ma parametru.
Krok 1 — miejsce zerowe funkcji f.
3x+6=0⟹x=−2
Krok 2 — ta sama liczba musi być miejscem zerowym funkcji g, czyli g(−2)=0:
a⋅(−2)+7=0
−2a=−7⟹a=27
Odpowiedź: D.
Kontrola: g(x)=27x+7, więc g(−2)=−7+7=0 ✓
💡 Wskazówka: „Mają to samo miejsce zerowe” to informacja o jednej liczbie, która pasuje do obu wzorów. Zawsze zaczynaj od tej funkcji, która nie ma parametru — z niej tę liczbę po prostu wyliczysz, a potem podstawisz do drugiej. Próba porównywania wzorów −36=−a7 też działa, ale łatwiej się w niej pomylić o znak.
⚠ Znak. Z −2a=−7 wynika a=27, a nie −27 — dwa minusy się skracają. Odpowiedzi B i C pilnują czegoś innego: odwrócenia ułamka. Miejsce zerowe funkcji f to −2, więc w rachunku dzielimy 7 przez 2, a nie 2 przez 7; wynik jest większy od 1, nie mniejszy.
Zadanie 16(sierpień 2020)1 pktśrednie
Funkcje liniowe f i g określone wzorami f(x)=−4x+12 i g(x)=−2x+k+3 mają wspólne miejsce zerowe. Stąd wynika, że
A.k=−6
B.k=−3
C.k=3
D.k=6
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Ten sam schemat co w poprzednim zadaniu, tylko parametr siedzi teraz w wyrazie wolnym, a nie przy x.
Krok 1 — miejsce zerowe funkcji f (jej wzór nie ma parametru):
−4x+12=0⟹x=3
Krok 2 — ta sama liczba jest miejscem zerowym g, czyli g(3)=0:
−2⋅3+k+3=0
−6+k+3=0
k−3=0⟹k=3
Odpowiedź: C.
Kontrola: dla k=3 mamy g(x)=−2x+6, a jego miejsce zerowe to x=3 ✓ — takie samo jak funkcji f.
💡 Wskazówka: Warto od razu zauważyć, że k+3 to cały wyraz wolny funkcji g. Skoro miejscem zerowym ma być 3, a współczynnik kierunkowy to −2, to wyraz wolny musi wynosić 6 — bo −2⋅3+6=0. Zostaje k+3=6, czyli k=3, bez rozpisywania równania.
⚠ Zgubienie trójki z wyrazu wolnego i odpowiedź k=6 — czyli podanie wartości całego wyrazu wolnego k+3 zamiast samego k. To najczęstsza pomyłka w tym zadaniu i dokładnie na nią przygotowana jest odpowiedź D. Drugi błąd to znak: z −6+k+3=0 wynika k=3, a nie k=−3.
Zadanie 17(maj 2025)1 pkttrudniejsze
Funkcja liniowa f jest określona wzorem f(x)=(3−m)x−4. Funkcja fnie ma miejsca zerowego dla m równego
A.(−3)
B.0
C.3
D.4
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
To zadanie jest odwrotnością wszystkich poprzednich: nie szukamy miejsca zerowego, tylko pytamy, kiedy go nie ma.
Zacznijmy od tego, kiedy ono jest. Jeśli współczynnik przy x jest różny od zera, równanie ax+b=0 ma zawsze dokładnie jedno rozwiązanie: x=−ab. Nie ma tu żadnej możliwości, żeby zabrakło rozwiązania.
Zostaje więc jedyny przypadek: współczynnik przy x równy zero. Wtedy ze wzoru zostaje sama liczba i wykresem jest prosta pozioma.
3−m=0⟹m=3
Sprawdzamy, co wtedy zostaje ze wzoru:
f(x)=(3−3)x−4=−4
Funkcja przyjmuje wartość −4 dla każdego x — nigdy zera. Wykresem jest prosta pozioma na wysokości −4, która nie przecina osi Ox.
Odpowiedź: C.
Warunek ma dwie części: a=0ib=0. Tutaj b=−4=0, więc jest spełniony. Gdyby wyraz wolny też był zerem, funkcja byłaby stale równa zero i miejscem zerowym byłaby każda liczba — czyli znowu nie byłoby „braku”.
💡 Wskazówka: Zapamiętaj to jako regułę, a nie jako rachunek: funkcja liniowa nie ma miejsca zerowego tylko wtedy, gdy jest stała i różna od zera. Dla a=0 prosta jest ukośna, a każda ukośna prosta musi kiedyś przeciąć oś Ox. Dlatego pytanie „kiedy nie ma miejsca zerowego” zawsze sprowadza się do równania a=0 — i do sprawdzenia, czy przy tym b=0.
⚠ Przyrównanie do zera wyrazu wolnego albo całego wzoru zamiast współczynnika przy x. Warunek dotyczy wyłącznie tego, co stoi przy x. Drugi, poważniejszy błąd jest pojęciowy: szukanie takiego m, dla którego równanie (3−m)x−4=0 jest sprzeczne „samo z siebie” — przy m=3 ono nigdy sprzeczne nie jest, bo zawsze można podzielić przez 3−m. Dopiero gdy dzielić nie wolno, robi się interesująco.
Zadania otwarte
Zadanie 18(informator CKE)2 pktśrednie
Oblicz miejsce zerowe funkcji f(x)={2x+1x+2dla x⩽0dla x>0
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: x=−21
Funkcja jest określona dwoma wzorami, więc równanie f(x)=0 trzeba rozwiązać osobno w każdej gałęzi — i za każdym razem sprawdzić, czy otrzymana liczba należy do przedziału tej gałęzi. Bez tego sprawdzenia zadania nie da się zrobić poprawnie.
Gałąź pierwsza:2x+1=0 dla x⩽0
x=−21 — i czy −21⩽0? Tak ✓ Ta liczba jest miejscem zerowym.
Gałąź druga:x+2=0 dla x>0
x=−2 — i czy −2>0? Nie ✗ Ta liczba nie jest miejscem zerowym, bo w tym przedziale funkcja jest opisana zupełnie innym wzorem.
Dla x=−2 obowiązuje pierwszy wzór, a on daje f(−2)=2⋅(−2)+1=−3=0 — co potwierdza, że −2 trzeba odrzucić.
Odpowiedź: funkcja ma jedno miejsce zerowe, x=−21.
Kontrola: f(−21)=2⋅(−21)+1=−1+1=0 ✓
💡 Wskazówka: Każdy pierwiastek równania musi przejść dwa testy: czy spełnia równanie i czy leży w przedziale tego wzoru, z którego wyszedł. Drugi test jest tym, co odróżnia to zadanie od zwykłego „oblicz miejsce zerowe” — i tym, na czym najczęściej traci się punkt. Warto go zapisać jawnie w rozwiązaniu, a nie robić w głowie.
⚠ Podanie obu liczb, −21 i −2, jako miejsc zerowych. Liczba −2 jest poprawnym rozwiązaniem równaniax+2=0, ale nie jest miejscem zerowym funkcji, bo wzór x+2 obowiązuje wyłącznie dla x>0. Drugi wariant tego samego błędu: sprawdzenie przynależności tylko przy pierwszej gałęzi i przepisanie drugiej bez namysłu.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. D
2. D
3. C
4. C
5. C
6. D
7. D
8. A
9. A
10. C
11. D
12. B
13. D
14. C
15. D
16. C
17. C
18.x=−21
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Sprawdź się na kartce
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.
Płatny materiał · sklep
Funkcja liniowa — sprawdzian, liceum, klasa 1
Miejsce zerowe ze wzoru, parametr z warunku, funkcja liniowa w kontekście.
Jedno, gdy współczynnik przy x jest różny od zera. Żadnego, gdy funkcja jest stała i niezerowa. Nieskończenie wiele, gdy jest tożsamościowo równa zeru.
Czy miejsce zerowe może być ujemne albo ułamkowe?
Tak, bez żadnych ograniczeń — miejsce zerowe to zwykła liczba rzeczywista, a nie liczba naturalna. Wynik −32 jest równie poprawny jak 4 i nie świadczy o błędzie. Ułamek pojawia się dokładnie wtedy, gdy wyraz wolny nie dzieli się przez współczynnik przy x — a to zależy od obu liczb naraz, nie od tego, czy same są całkowite. W drugim przykładzie na tej stronie współczynnik wynosi −41, a miejsce zerowe to całkowite 20. Warto go zostawić w postaci ułamka zwykłego, bo zaokrąglenie do postaci dziesiętnej bywa uznawane za wynik przybliżony.
Czym różni się miejsce zerowe od wyrazu wolnego?
Miejsce zerowe to pierwsza współrzędna punktu przecięcia z osią poziomą, a wyraz wolny b — druga współrzędna punktu przecięcia z osią pionową. Obie są liczbami, a nie punktami: widać je na wykresie, ale na różnych osiach i o różnym znaczeniu.
Jak sprawdzić wynik bez rysowania wykresu?
Podstawić otrzymaną liczbę do wzoru funkcji. Jeśli wyjdzie zero, wynik jest poprawny — to najszybsza kontrola, jaka istnieje w tym dziale.
Po co w treści zadania parametr, skoro utrudnia rachunek?
Bo sprawdza, czy uczeń rozumie rolę współczynników, a nie tylko umie rozwiązać równanie. To ten sam wzór funkcji dla całej rodziny prostych naraz.
Jak obliczyć miejsce zerowe funkcji liniowej?
Przyrównaj wzór funkcji do zera i rozwiąż równanie ax+b=0 — dla a=0 wychodzi x0=−ab. Na przykład dla f(x)=3x−12 z równania 3x−12=0 dostajesz x0=4. Gdy a=0, funkcja jest stała: miejsca zerowego nie ma, chyba że wyraz wolny też jest zerem — wtedy jest ich nieskończenie wiele.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-08-01. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.