Równanie ∣x∣=5 ma dwa rozwiązania, bo od zera o pięć jednostek można odejść w dwie strony. Cała technika polega na rozbiciu takiego równania na dwa zwykłe — i na wiedzy, kiedy trzeba jeszcze sprawdzić, czy otrzymane liczby naprawdę pasują. Samo pojęcie opisuję przy wartości bezwzględnej; tutaj chodzi o rozwiązywanie.
Dział: Równania i nierównościPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 5
Krótko: Równanie |x| = a, gdzie a > 0, ma dwa rozwiązania: x = a i x = −a; dla a = 0 ma jedno rozwiązanie, a dla a < 0 — żadnego.
Podstawa dla liceum, dział I. Liczby rzeczywiste, zakres podstawowy, punkt 7 brzmi dosłownie: „stosuje interpretację geometryczną i algebraiczną wartości bezwzględnej, rozwiązuje równania typu: ∣x+4∣=5”.
Podstawa podaje więc wprost przykładowy typ równania — dokładnie taki, jakim zajmuje się większa część tej strony.
Zasada jest jedna: jeśli wartość bezwzględna jakiegoś wyrażenia równa się liczbie r≥0, to samo wyrażenie równa się ralbo−r.
∣W∣=r⇔W=r lub W=−r
Powód widać w definicji: wartość bezwzględna to odległość od zera, a w danej odległości leżą zawsze dwa punkty — po jednym z każdej strony.
Przykład. Rozwiążmy ∣2x+3∣=5:
pierwszy przypadek: 2x+3=5, stąd 2x=2, czyli x=1,
drugi przypadek: 2x+3=−5, stąd 2x=−8, czyli x=−4.
Sprawdzenie: ∣2⋅1+3∣=∣5∣=5 ✓ oraz ∣2⋅(−4)+3∣=∣−5∣=5 ✓ — obie liczby spełniają równanie.
Kiedy rozwiązań nie ma wcale
Równanie ∣W∣=rnie ma rozwiązań, gdy r<0. Wartość bezwzględna jest odległością, a odległość ujemna nie istnieje.
Zapis ∣3x−1∣=−7 można więc odrzucić bez żadnych rachunków. Rozbijanie go na przypadki byłoby stratą czasu i prowadziło do liczb, które równania nie spełniają.
Przypadek graniczny: dla r=0 rozwiązanie jest dokładnie jedno, bo tylko zero leży w zerowej odległości od zera. Równanie ∣x−3∣=0 daje wyłącznie x=3.
Liczba rozwiązań zależy więc od prawej strony: gdy pod kreskami stoi wyrażenie liniowe, dla r>0 rozwiązania są dwa, dla r=0 jedno, a dla r<0 żadnego. Zastrzeżenie o liniowości nie jest ozdobnikiem — dla ∣x2−4∣=3 oba przypadki dają po dwie liczby i rozwiązań jest cztery (±7 oraz ±1), choć prawa strona jest zwykłą liczbą dodatnią.
Moduł to tylko jeden z typów równań, które trzeba umieć rozpoznać po wyglądzie — lista typów równań zestawia je razem z metodami.
Równanie |W| = r rozbija się na dwa zwykłe równania: W = r lub W = −r.
2Suma i iloczyn rozwiązań bez liczenia
Zadania maturalne często pytają nie o same rozwiązania, lecz o ich sumę albo iloczyn. Da się je podać szybciej, niż rozwiązując równanie.
Weźmy równanie w postaci ∣x−a∣=r. Dwa przypadki dają x=a+r oraz x=a−r, czyli liczby leżące symetrycznie po obu stronach a.
x1+x2=(a+r)+(a−r)=2a
Suma rozwiązań nie zależy od r — zawsze wynosi dwukrotność liczby, od której mierzymy odległość. To wynika wprost z symetrii: średnia dwóch punktów odległych o tyle samo w przeciwne strony leży dokładnie pośrodku.
Przykład. Dla ∣x+4∣=7 mamy a=−4, więc suma rozwiązań to 2⋅(−4)=−8 — bez wyznaczania x1 i x2.
Kontrola przez policzenie: x+4=7 daje x=3, a x+4=−7 daje x=−11. Suma: 3+(−11)=−8 ✓
Z iloczynem jest inaczej — on od r zależy i skraca się do różnicy kwadratów:
x1⋅x2=(a+r)(a−r)=a2−r2
Przykład. Dla ∣x−6∣=4 iloczyn wynosi 62−42=36−16=20.
Kontrola: rozwiązania to 10 i 2, a 10⋅2=20 ✓
równanie
suma rozwiązań
iloczyn rozwiązań
∣x−a∣=r
2a
a2−r2
∣x+4∣=7
−8
16−49=−33
∣x−6∣=4
12
36−16=20
Uwaga na znak a. W zapisie ∣x+4∣ liczbą, od której mierzymy odległość, jest −4, a nie 4 — bo x+4=x−(−4). To najczęstsza pomyłka w tych zadaniach.
|x − a| = r: rozwiązania leżą w odległości r od a, symetrycznie.
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Wyrażenia, przedziały, nierówności” (liceum, klasa 1), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
3Gdy po prawej stronie stoi niewiadoma
To materiał rozszerzony
Podstawa dla liceum wymienia w zakresie podstawowym równania typu ∣x+4∣=5, czyli z liczbą po prawej stronie (dział I, punkt 7).
Równania, w których po prawej stronie stoi wyrażenie z niewiadomą, należą do działu III. Równania i nierówności, zakres rozszerzony, punkt 4: „rozwiązuje równania i nierówności z wartością bezwzględną”.
Warto je jednak znać także przy podstawie — pojawiają się w arkuszach jako zadania zamknięte, w których wystarczy sprawdzić podane odpowiedzi, a nie rozwiązywać równanie od zera.
Gdy równanie ma postać ∣W∣=V, gdzie V zawiera niewiadomą, dochodzi dodatkowy warunek: prawa strona musi być nieujemna.
∣W∣=V⇒V≥0
Powód jest ten sam co poprzednio — wartość bezwzględna nigdy nie jest ujemna, więc coś, co jej się równa, też nie może być.
Przykład. Rozwiążmy ∣3x+1∣=4x:
przypadek pierwszy: 3x+1=4x, stąd x=1,
przypadek drugi: 3x+1=−4x, stąd 7x=−1, czyli x=−71.
Teraz sprawdzenie obu, bo prawa strona zawiera niewiadomą:
dla x=1: lewa ∣3+1∣=4, prawa 4⋅1=4 ✓ — pasuje,
dla x=−71: prawa strona to 4⋅(−71)=−74, czyli liczba ujemna ✗ — odpada.
Równanie ma więc jedno rozwiązanie: x=1. Drugi przypadek dał liczbę poprawną rachunkowo, ale sprzeczną z warunkiem.
Sprawdzenie nie jest formalnością
Przy liczbie po prawej stronie sprawdzenie jest kontrolą — obie liczby i tak są rozwiązaniami.
Przy niewiadomej po prawej stronie sprawdzenie jest częścią rozwiązania. Pominięcie go daje odpowiedź z jedną liczbą za dużo, a to błąd merytoryczny, nie rachunkowy.
Nie zawsze jednak odpada któryś przypadek. W równaniu ∣4x−5∣=xoba rozwiązania są poprawne — sprawdzenie trzeba wykonać, żeby się o tym przekonać.
4Odczyt geometryczny
Podstawa wymienia interpretację geometryczną przed algebraiczną — i nie bez powodu. Wiele zadań rozwiązuje się nią szybciej.
Zapis ∣x−a∣=r czyta się: odległość liczby x od liczby a wynosi r.
Wystarczy więc znaleźć na osi punkt a i odmierzyć r w obie strony. Dla ∣x−6∣=4: od szóstki cztery w prawo daje 10, cztery w lewo daje 2 — te same wyniki co z rachunku, ale bez rozbijania na przypadki.
zapis
czytanie
rozwiązania
∣x∣=5
odległość od zera równa 5
−5 i 5
∣x−6∣=4
odległość od szóstki równa 4
2 i 10
∣x+4∣=7
odległość od minus czwórki równa 7
−11 i 3
∣x−3∣=0
odległość od trójki równa zeru
tylko 3
Trzeci wiersz pokazuje, czemu warto przepisać ∣x+4∣ jako ∣x−(−4)∣ — dopiero wtedy widać właściwy punkt odniesienia.
Ta sama interpretacja tłumaczy wzór na sumę. Skoro oba rozwiązania leżą symetrycznie względem a, ich średnia to dokładnie a, a suma — dwa razy a. Nie trzeba tego pamiętać jako osobnego wzoru, wystarczy zobaczyć oś.
5Przykłady krok po kroku
Trzy przykłady: suma rozwiązań, niewiadoma po prawej stronie z odrzuceniem i przypadek, w którym nic nie odpada.
Przykład 1 Suma rozwiązań
Liczby x1 i x2 są różnymi rozwiązaniami równania ∣x+4∣=7. Oblicz sumę x1+x2.
Przepisuję lewą stronę tak, żeby zobaczyć punkt odniesienia: ∣x+4∣=∣x−(−4)∣.
Punktem, od którego mierzymy odległość, jest więc a=−4.
Rozwiązania leżą symetrycznie po obu stronach a, więc ich suma to 2a=2⋅(−4)=−8.
Kontrola przez wyznaczenie obu: x+4=7 daje x1=3.
x+4=−7 daje x2=−11.
Suma: 3+(−11)=−8 ✓
Kontrola geometryczna: 3 i −11 leżą po 7 jednostek od −4 ✓ — środek odcinka wypada w −4
Odpowiedź: x1+x2=−8.
Suma zależy wyłącznie od punktu odniesienia, nie od odległości. Gdyby po prawej stronie stała dowolna inna liczba dodatnia, suma nadal wynosiłaby −8.
Przykład 2 Niewiadoma po prawej stronie — jedno odpada
Wskaż liczbę, która spełnia równanie ∣3x+1∣=4x.
Po prawej stronie stoi niewiadoma, więc od razu zapisuję warunek: 4x≥0, czyli x≥0.
Przypadek pierwszy: 3x+1=4x, stąd 1=x, czyli x=1.
Przypadek drugi: 3x+1=−4x, stąd 7x=−1, czyli x=−71.
Sprawdzam warunek dla x=1: 1≥0 ✓ — zostaje.
Sprawdzam dla x=−71: liczba jest ujemna, więc warunek x≥0nie jest spełniony ✗ — odpada.
Kontrola podstawieniem x=1: lewa ∣3⋅1+1∣=∣4∣=4, prawa 4⋅1=4 ✓
Kontrola podstawieniem odrzuconego: lewa 3⋅(−71)+1=74=74, prawa −74 — strony różne znakiem ✓ słusznie odrzucone
Odpowiedź: Równanie spełnia tylko x=1.
Ostatni krok pokazuje, na czym polega odrzucenie: lewa strona wyszła 74, prawa −74. Liczba pasuje do jednego z przypadków, ale nie do wyjściowego równania.
Przykład 3 Niewiadoma po prawej stronie — nic nie odpada
Wskaż liczby, które spełniają równanie ∣4x−5∣=x.
Warunek: x≥0.
Przypadek pierwszy: 4x−5=x, stąd 3x=5, czyli x=35.
Przypadek drugi: 4x−5=−x, stąd 5x=5, czyli x=1.
Oba wyniki są dodatnie, więc oba spełniają warunek — żaden nie odpada.
Kontrola dla x=35: lewa 4⋅35−5=320−315=35, prawa 35 ✓
Kontrola dla x=1: lewa ∣4−5∣=∣−1∣=1, prawa 1 ✓
Odpowiedź: Równanie spełniają dwie liczby: 1 oraz 35.
Porównanie z poprzednim przykładem jest tu najważniejsze: warunek nie zawsze coś odrzuca. Nie wolno więc z góry zakładać, że jeden przypadek odpadnie — trzeba sprawdzić oba.
6Najczęstsze błędy
Cztery błędy — pierwszy pojawia się nawet w prostych równaniach.
Podanie tylko jednego rozwiązania
Skąd się bierze: Równanie ∣x∣=5 ma dwa rozwiązania, bo w odległości pięciu jednostek od zera leżą dwa punkty. Zapisanie samego x=5 pomija połowę odpowiedzi.
Jak zrobić dobrze: Zawsze rozpisz oba przypadki: wyrażenie równe r oraz równe −r. Wyjątkiem jest tylko r=0, gdzie oba przypadki dają tę samą liczbę.
Mylenie znaku przy odczycie punktu odniesienia
Skąd się bierze: W zapisie ∣x+4∣ punktem odniesienia jest −4, a nie 4, bo x+4=x−(−4). Wzięcie czwórki daje sumę rozwiązań 8 zamiast −8 — wynik z odwróconym znakiem.
Jak zrobić dobrze: Przepisz wyrażenie do postaci ∣x−a∣, zanim odczytasz a. Jeśli w środku jest plus, punkt odniesienia jest ujemny.
Pominięcie sprawdzenia, gdy po prawej stronie jest niewiadoma
Skąd się bierze: Rozbicie na przypadki generuje liczby spełniające jedno z równań pomocniczych, ale niekoniecznie wyjściowe. Bez sprawdzenia w odpowiedzi ląduje liczba, dla której prawa strona wychodzi ujemna.
Jak zrobić dobrze: Zanim zaczniesz liczyć, zapisz warunek: prawa strona ≥0. Na końcu skonfrontuj z nim każdy wynik — i pamiętaj, że czasem oba przechodzą.
Rozwiązywanie równania ze sprzeczną prawą stroną
Skąd się bierze: Dla ∣3x−1∣=−7 rozbicie na przypadki da dwie liczby, ale żadna nie jest rozwiązaniem — wartość bezwzględna nie może być ujemna. Praca idzie wtedy w całości na marne.
Jak zrobić dobrze: Najpierw spójrz na prawą stronę. Jeśli jest liczbą ujemną, od razu zapisz: równanie nie ma rozwiązań — to pełna i poprawna odpowiedź.
Zadania maturalne — równania z wartością bezwzględną
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Zielone jest to, co dane. Czerwone — to, co z tego wynika. Równanie ∣W∣=c rozwiązuje się rozbiciem na dwa przypadki: W=c albo W=−c. Gdy c jest liczbą dodatnią, rozwiązania są dokładnie dwa; gdy c=0 — jedno; gdy c<0 — żadne, bo wartość bezwzględna nigdy nie jest ujemna. Dla równania w postaci ∣x−a∣=r warto znać skrót: rozwiązania to a−r oraz a+r, więc ich suma zawsze wynosi 2a (nie zależy od r!), a iloczyn — a2−r2. Uwaga: ten skrót działa tylko wtedy, gdy po prawej stronie stoi liczba. Jeśli stoi tam wyrażenie z x, każde rozwiązanie trzeba wstawić z powrotem do równania i sprawdzić — bo rozbicie na przypadki może wyprodukować liczbę, która oryginalnego równania nie spełnia.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 5 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 5 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(czerwiec 2012)1 pktłatwe
Liczbami spełniającymi równanie ∣2x+3∣=5 są
A.1 i −4
B.1 i 2
C.−1 i 4
D.−2 i 2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Wartość bezwzględna wyrażenia wynosi 5 dokładnie wtedy, gdy samo wyrażenie jest równe 5albo−5. Stąd dwa przypadki — i to jest cała metoda.
Przypadek pierwszy:2x+3=5, czyli 2x=2, a stąd x=1.
Przypadek drugi:2x+3=−5, czyli 2x=−8, a stąd x=−4.
Odpowiedź: A.
Kontrola przez podstawienie — obu liczb, nie jednej. Dla x=1: ∣2⋅1+3∣=∣5∣=5 ✓. Dla x=−4: ∣2⋅(−4)+3∣=∣−5∣=5 ✓.
Warto zobaczyć to samo drugim sposobem, przez odległość. Dzieląc równanie przez 2, dostajemy x+23=25, czyli: x jest oddalone od −23 o 25. Takie liczby są dwie — −23−25=−4 oraz −23+25=1 ✓. Ten sposób od razu pokazuje, dlaczego rozwiązania są zawsze dwa, gdy po prawej stronie stoi liczba dodatnia.
💡 Wskazówka: Nie próbuj „zdejmować” kresek jednym ruchem. Zapisz dwa równania — jedno ze znakiem plus, drugie z minusem po prawej stronie — i rozwiąż każde osobno. Przy prawej stronie będącej liczbą dodatnią zawsze dostaniesz dwie różne liczby.
⚠ Odpowiedź D, czyli −2 i 2 — z przekonania, że rozwiązania równania z wartością bezwzględną muszą być liczbami przeciwnymi. Tak jest tylko wtedy, gdy pod kreskami stoi sam x: równanie ∣x∣=5 ma rozwiązania 5 i −5, ale ∣2x+3∣=5 już nie. Symetria dotyczy wyrażenia w środku, a nie samego x — i dlatego środkiem tej pary jest −23, a nie zero. Odpowiedź C to ta sama para co poprawna, tylko z odwróconymi znakami.
Zadanie 2(grudzień 2024)1 pktłatwe
Liczby x1 i x2 są różnymi rozwiązaniami równania ∣x+4∣=7. Suma x1+x2 jest równa
A.(−14)
B.(−8)
C.3
D.8
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Ten sam schemat co poprzednio, tylko pytanie dotyczy nie samych rozwiązań, lecz ich sumy.
Przypadek pierwszy:x+4=7, czyli x1=3.
Przypadek drugi:x+4=−7, czyli x2=−11.
x1+x2=3+(−11)=−8
Odpowiedź: B.
Kontrola podstawieniem: ∣3+4∣=7 ✓ oraz ∣−11+4∣=∣−7∣=7 ✓.
Skrót, który warto znać. Równanie ∣x+4∣=7 można zapisać jako ∣x−(−4)∣=7, czyli: x jest oddalone od −4 o 7. Rozwiązania leżą więc symetrycznie po obu stronach liczby −4, a suma dwóch liczb symetrycznych względem a wynosi po prostu 2a. Tutaj 2⋅(−4)=−8 ✓ — bez wyznaczania x1 i x2 w ogóle.
Zwróć uwagę, że w tym skrócie liczba 7 się nie pojawia. Suma rozwiązań nie zależy od prawej strony równania: dla ∣x+4∣=100 też wyszłoby −8. To dobra kontrola sensu — jeśli twój wynik zależy od siódemki, to znaczy, że gdzieś ją niepotrzebnie dodałeś.
💡 Wskazówka: Gdy pytanie dotyczy sumy rozwiązań równania ∣x−a∣=r, nie licz ich osobno: suma to zawsze 2a. Wystarczy odczytać a — czyli liczbę, od której mierzona jest odległość. Uwaga na znak: w zapisie ∣x+4∣ tą liczbą jest −4, a nie 4.
⚠ Odpowiedź D, czyli 8 — z odczytania a=4 zamiast a=−4, czyli z pominięcia tego, że ∣x+4∣ to ∣x−(−4)∣. Odpowiedź A, czyli −14, to −2⋅7 — zastosowanie wzoru 2a do prawej strony równania zamiast do lewej. Odpowiedź C, czyli 3, to samo pierwsze rozwiązanie: zatrzymanie się po pierwszym przypadku, mimo że treść wyraźnie mówi o dwóch różnych rozwiązaniach.
Zadanie 3(czerwiec 2025)1 pktśrednie
Liczby x1 i x2 są różnymi rozwiązaniami równania ∣x−6∣=4. Iloczyn x1⋅x2 jest równy
A.4
B.20
C.24
D.100
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Znowu dwa przypadki, tym razem pytanie o iloczyn.
Przypadek pierwszy:x−6=4, czyli x1=10.
Przypadek drugi:x−6=−4, czyli x2=2.
x1⋅x2=10⋅2=20
Odpowiedź: B.
Kontrola podstawieniem: ∣10−6∣=4 ✓ oraz ∣2−6∣=∣−4∣=4 ✓.
Skrót, tym razem dla iloczynu. Rozwiązania to 6−4 oraz 6+4, więc ich iloczyn to (6−4)(6+4) — a to jest wzór skróconego mnożenia: 62−42=36−16=20 ✓. Ogólnie dla ∣x−a∣=r iloczyn rozwiązań wynosi a2−r2.
Ten skrót bywa szybszy od wypisywania rozwiązań, ale jego prawdziwa wartość jest inna: pokazuje, że iloczyn może być ujemny. Gdyby r było większe od a — na przykład w ∣x−6∣=10 — rozwiązania byłyby −4 i 16, a iloczyn wyszedłby 36−100=−64.
💡 Wskazówka: Rozwiązania równania ∣x−a∣=r to a−r i a+r, więc ich iloczyn to (a−r)(a+r)=a2−r2. Zamiast mnożyć dwie liczby, odejmujesz dwa kwadraty — przy większych liczbach to zauważalna różnica. Ale najpierw upewnij się, że po prawej stronie stoi liczba, a nie wyrażenie z x.
⚠ Odpowiedź C, czyli 24 — z pomnożenia przez siebie liczb z równania (6⋅4) zamiast rozwiązań. Odpowiedź D, czyli 100, to 102 — znalezienie tylko pierwszego rozwiązania i pomnożenie go przez samo siebie, mimo że treść mówi o dwóch różnych liczbach. Odpowiedź A to po prostu przepisana prawa strona równania.
Zadanie 4(maj 2012)1 pktśrednie
Wskaż liczbę, która spełnia równanie ∣3x+1∣=4x.
A.x=−1
B.x=1
C.x=2
D.x=−2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Tu zmienia się jedna rzecz i zmienia wszystko: po prawej stronie nie stoi liczba, tylko 4x. Skróty z poprzednich zadań przestają działać.
Zanim cokolwiek policzysz, wykorzystaj to, co zawsze jest prawdą o wartości bezwzględnej: nigdy nie jest ujemna. Skoro lewa strona jest nieujemna, to prawa też musi być: 4x⩾0, czyli x⩾0.
To od razu wyklucza odpowiedzi A i D — obie są ujemne — i to bez żadnego rachunku.
Zostają dwie liczby do sprawdzenia. Dla x=1: lewa strona ∣3⋅1+1∣=4, prawa 4⋅1=4. Równe ✓
Dla x=2: lewa strona ∣3⋅2+1∣=7, prawa 4⋅2=8. Różne ✗
Odpowiedź: B.
Kontrola pełnym rozwiązaniem, żeby zobaczyć, co się dzieje z drugim przypadkiem. Rozbicie daje 3x+1=4x, czyli x=1, oraz 3x+1=−4x, czyli 7x=−1, czyli x=−71. Ale ta druga liczba jest ujemna, a prawa strona musi być nieujemna — podstawienie potwierdza: 3⋅(−71)+1=74, a 4⋅(−71)=−74. To nie jest to samo. Drugi przypadek odpada, więc równanie ma tylko jedno rozwiązanie.
💡 Wskazówka: Gdy po prawej stronie równania stoi wyrażenie z niewiadomą, zacznij od warunku prawa strona⩾0. Bardzo często odsiewa on połowę odpowiedzi zanim zaczniesz liczyć. A przy zadaniu zamkniętym najszybciej i tak jest podstawiać: cztery podstawienia to cztery rachunki, a pełne rozwiązanie to dwa przypadki plus sprawdzanie każdego z osobna.
⚠ Rozbicie na przypadki i podanie obu wyników bez sprawdzenia. Drugi przypadek daje x=−71 — liczbę, która nie spełnia wyjściowego równania, mimo że wyszła z poprawnie przeprowadzonego rachunku. To nie jest błąd rachunkowy: rozbicie na przypadki potrafi wyprodukować rozwiązanie pozorne i dlatego przy niewiadomej po prawej stronie sprawdzenie nie jest ozdobnikiem, tylko częścią metody. W zadaniu otwartym pominięcie go kosztuje punkt.
Zadanie 5(czerwiec 2011)1 pkttrudniejsze
Wskaż liczbę, która spełnia równanie ∣4x−5∣=x.
A.x=−1
B.x=1
C.x=2
D.x=−2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Znowu niewiadoma po prawej stronie, więc znowu zaczynamy od warunku znaku: prawa strona to x, a lewa jest nieujemna, więc musi być x⩾0. Odpowiedzi A i D odpadają natychmiast.
Dla x=1: lewa strona ∣4⋅1−5∣=∣−1∣=1, prawa 1. Równe ✓
Dla x=2: lewa strona ∣4⋅2−5∣=3, prawa 2. Różne ✗
Odpowiedź: B.
Kontrola pełnym rozwiązaniem — i tu jest różnica względem poprzedniego zadania. Rozbicie daje 4x−5=x, czyli 3x=5, czyli x=35, oraz −(4x−5)=x, czyli 5=5x, czyli x=1. Obie liczby są dodatnie i obie sprawdzają się w równaniu: 4⋅35−5=35=35 ✓. To równanie ma więc dwa rozwiązania.
Dlatego treść pyta „wskaż liczbę, która spełnia”, a nie „wskaż wszystkie rozwiązania”. Wśród odpowiedzi jest tylko jedno z dwóch rozwiązań — i to wystarczy, żeby zadanie miało jednoznaczną odpowiedź. Warto zauważyć, jak inaczej wygląda to samo pytanie w poprzednim zadaniu: tam drugi przypadek dawał liczbę pozorną, tutaj daje prawdziwe drugie rozwiązanie, którego po prostu nie ma na liście.
💡 Wskazówka: Czytaj polecenie dosłownie. „Wskaż liczbę, która spełnia równanie” nie znaczy „podaj wszystkie rozwiązania” — wystarczy sprawdzić podane cztery i wybrać tę, która przechodzi. Nie trzeba rozwiązywać równania, a przy niewiadomej po obu stronach jest to zauważalnie szybsze.
⚠ Odrzucenie odpowiedzi B dlatego, że pełne rozwiązanie daje dwie liczby, a tylko jedna jest na liście — i szukanie w związku z tym błędu tam, gdzie go nie ma. Drugi błąd to pominięcie warunku x⩾0 i mozolne sprawdzanie wszystkich czterech odpowiedzi, w tym dwóch ujemnych: dla x=−1 lewa strona wynosi 9, a prawa −1, co widać od razu, jeśli tylko spojrzeć na znaki.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. A
2. B
3. B
4. B
5. B
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Sprawdź się na kartce
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.
Płatny materiał · sklep
Wartość bezwzględna — kartkówka, liceum, klasa 1
Wartość bezwzględna liczby, równania i nierówności z wartością bezwzględną.
Ile rozwiązań ma równanie z wartością bezwzględną?
Zależy od prawej strony. Gdy stoi tam liczba dodatnia, rozwiązania są dwa, gdy zero — dokładnie jedno, a gdy liczba ujemna, równanie nie ma rozwiązań, bo odległość nigdy nie jest ujemna.
Jak rozwiązać równanie typu |x + 4| = 5?
Trzeba rozbić je na dwa równania: wyrażenie w kreskach równe pięć oraz równe minus pięć. Każde rozwiązuje się osobno, a obie otrzymane liczby są rozwiązaniami wyjściowego równania.
Jak obliczyć sumę rozwiązań bez ich wyznaczania?
Dla równania ∣x−a∣=r suma wynosi 2a, niezależnie od r. Rozwiązania leżą symetrycznie po obu stronach punktu a, więc ich średnia jest równa a.
Kiedy trzeba sprawdzać otrzymane rozwiązania?
Zawsze wtedy, gdy po prawej stronie stoi wyrażenie z niewiadomą. Prawa strona musi być nieujemna, więc rozwiązanie dające wartość ujemną trzeba odrzucić mimo poprawnego rachunku.
Czy zawsze któryś przypadek odpada?
Nie. W równaniu ∣4x−5∣=x oba rozwiązania, jedynka i pięć trzecich, są dodatnie i oba spełniają równanie. Sprawdzenie wykonuje się po to, żeby to rozstrzygnąć, a nie żeby coś skreślić.
Co oznacza zapis |x - 6| = 4 na osi liczbowej?
Że odległość liczby x od szóstki wynosi cztery jednostki. Odmierzając cztery w prawo i cztery w lewo od szóstki, otrzymujemy dziesiątkę i dwójkę — dwa rozwiązania równania.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.