
Płatny materiał · sklep
Nierówności kwadratowe — kartkówka, liceum klasa 2
Postać iloczynowa, nierówność x² ≥ c, rozwiązania całkowite.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Strona główna › Równania i nierówności › Nierówności kwadratowe
Nierówność kwadratowa wygląda jak równanie ze zmienionym znakiem, ale rozwiązuje się ją zupełnie inaczej: nie rachunkiem, tylko rysunkiem. Pytanie nie brzmi „ile wynosi ”, lecz „dla których wykres leży nad osią”. Kiedy raz zobaczysz to jako pytanie o znak, cała metoda sprowadza się do naszkicowania paraboli i odczytania odpowiedzi.
Krótko: Nierówność kwadratową ax² + bx + c > 0 rozwiązujemy, szukając miejsc zerowych i odczytując z wykresu paraboli, gdzie leży nad osią x. Dla a > 0 i miejsc zerowych x₁ < x₂ rozwiązaniem jest x < x₁ lub x > x₂.
Kalkulator nierówności kwadratowych
To jest w podstawie programowej
Podstawa dla liceum (wersja od 2025), dział III. Równania i nierówności, zakres podstawowy, punkt 4: „rozwiązuje równania i nierówności kwadratowe”.
Równania i nierówności stoją w tym samym punkcie, ale metoda jest inna — i to właśnie ta różnica sprawia najwięcej trudności.
Nierówność kwadratowa to nierówność, którą da się zapisać w jednej z postaci:
przy czym . Wyrażenie nazywa się trójmianem kwadratowym.
Kluczowa zmiana perspektywy: równanie pyta, gdzie trójmian równa się zeru — czyli gdzie parabola przecina oś. Nierówność pyta, gdzie trójmian jest dodatni albo ujemny — czyli gdzie parabola leży nad osią albo pod nią.
| zapis | pytanie | co odczytujesz z wykresu |
|---|---|---|
| gdzie trójmian dodatni | gdzie parabola jest nad osią | |
| gdzie trójmian ujemny | gdzie parabola jest pod osią | |
| gdzie trójmian zerowy | gdzie parabola przecina oś |
Dlatego odpowiedzią nie jest liczba, tylko zbiór — zwykle przedział albo suma dwóch przedziałów.
Miejsca zerowe są przy tym niezbędne, bo to jedyne punkty, w których trójmian może zmienić znak. Między nimi znak jest stały, więc wystarczy je znaleźć, żeby wiedzieć, gdzie przebiega granica.
Schemat z miejscami zerowymi i szkicem wraca później przy wielomianach i przy module — wszystkie typy nierówności zebrałem w jednym miejscu.

Sposób jest zawsze ten sam, niezależnie od znaku nierówności.
Szkic nie musi być dokładny. Nie liczy się wierzchołek ani skala — wystarczy, żeby było widać, gdzie wykres przecina oś i w którą stronę idą ramiona.
Weźmy . Miejsca zerowe to i (bo i ). Współczynnik , więc ramiona w górę.
Parabola z ramionami w górę leży nad osią po bokach, a pod osią między miejscami zerowymi. Skoro szukamy wartości dodatnich:
Reguła, którą warto zapamiętać obrazem
Przy ramionach w górę (): na zewnątrz dodatnie, w środku ujemne.
Przy ramionach w dół (): odwrotnie — w środku dodatnie, na zewnątrz ujemne.
Stąd wygodny skrót — gdy , czyli gdy są dwa miejsca zerowe: „ dodatnie, znak → dwa przedziały; dodatnie, znak → jeden przedział w środku”.
Ta sama nierówność ze znakiem dałaby odpowiedź — czyli sam środek. Miejsca zerowe są te same, zmienia się tylko to, którą część bierzemy.
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Funkcja kwadratowa” (liceum, klasa 2), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.

To drugie miejsce, w którym najczęściej giną punkty — a reguła jest krótka.
| znak nierówności | czy miejsca zerowe należą | nawias |
|---|---|---|
| oraz (ostre) | nie | okrągły: |
| oraz (nieostre) | tak | kwadratowy: |
Powód jest prosty: w miejscach zerowych trójmian równa się zeru. Przy znaku ostrym zero nie spełnia warunku, przy nieostrym — spełnia.
Przy nieskończonościach nawias jest zawsze okrągły: zapis jest poprawny, ale już nie, bo nieskończoność nie jest liczbą i nie może należeć do zbioru.
Dla odpowiedź to — ten sam przedział co przy znaku , ale z końcami.
Kontrola przez podstawienie
Wybierz liczbę z wnętrza przedziału i podstaw do nierówności. Dla weź : , czyli wartość ujemna ✓
Potem sprawdź liczbę spoza przedziału, na przykład : , czyli dodatnia ✓
Dwa podstawienia rozstrzygają, czy wybrano właściwą część — i zajmują kilkanaście sekund.

Te przypadki wyglądają na trudniejsze, a są łatwiejsze — bo parabola w ogóle nie przechodzi na drugą stronę osi.
| położenie paraboli () | |||
|---|---|---|---|
| cała nad osią | wszystkie liczby: | zbiór pusty | |
| dotyka osi w jednym punkcie | zbiór pusty |
Przykład z deltą ujemną. Dla mamy , więc miejsc zerowych nie ma, a ramiona idą w górę — cała parabola leży nad osią. Nierówność spełnia każda liczba rzeczywista.
Ta sama nierówność ze znakiem nie ma rozwiązań: skoro wykres nigdzie nie schodzi pod oś, nie ma takich , dla których trójmian byłby ujemny.
Przykład z deltą zerową. Dla mamy i jedno miejsce zerowe . Parabola dotyka osi w tym jednym punkcie, a wszędzie indziej jest nad nią — więc rozwiązaniem są wszystkie liczby oprócz trójki.
Przy znaku nieostrym ta sama nierówność ma za rozwiązanie całe , bo w punkcie trójmian równa się zeru, a zero spełnia warunek „większe lub równe”.
Skrót, który warto znać
Przy delcie równej zeru trójmian można zapisać jako a razy kwadrat dwumianu. Tutaj a = 1, więc: .
A kwadrat jest zawsze nieujemny — stąd od razu wiadomo, że zachodzi dla każdego , a dla wszystkich poza .
Rozpoznanie wzoru skróconego mnożenia pozwala pominąć całą deltę.
Trzy przykłady: dwa przedziały, przedział domknięty i delta ujemna.
Przykład 1 Nierówność ostra, dwa przedziały
Rozwiąż nierówność .
Odpowiedź: .
Trzy podstawienia — po jednym w każdym z trzech obszarów — potwierdzają wynik pewniej niż ponowne liczenie delty. Warto je robić zawsze, bo są tanie.
Przykład 2 Nierówność nieostra, przedział domknięty
Rozwiąż nierówność .
Odpowiedź: .
Sprawdzenie samego końca przedziału to najlepsza kontrola przy znaku nieostrym — jeśli w tym punkcie wychodzi zero, nawias musi być kwadratowy.
Przykład 3 Delta ujemna — odpowiedź bez liczenia
Rozwiąż nierówności oraz .
Odpowiedź: Pierwsza: . Druga: zbiór pusty.
Przy ujemnej delcie odpowiedź zależy wyłącznie od znaku i kierunku nierówności — nie trzeba nic liczyć. Kontrola przez postać kanoniczną pokazuje przy okazji, o ile wykres leży nad osią.
Cztery błędy — pierwszy wynika z traktowania nierówności jak równania.
Podawanie liczb zamiast zbioru
Skąd się bierze: Po policzeniu miejsc zerowych kusi, żeby zapisać je jako odpowiedź. Ale i to rozwiązania równania, a nierówność pyta o całe przedziały — punkty są tylko ich granicami.
Jak zrobić dobrze: Traktuj miejsca zerowe jako etap pośredni, a nie wynik. Odpowiedź nierówności zawsze ma postać przedziału, sumy przedziałów, albo zbioru pustego.
Mylenie nawiasu przy znaku nieostrym
Skąd się bierze: Przy i miejsca zerowe należą do zbioru, bo zero spełnia taki warunek. Zapisanie nawiasu okrągłego gubi dwa punkty, co bywa liczone jako błąd nawet przy poprawnej metodzie.
Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj: kreska pod znakiem nierówności to kreska w nawiasie. Kontrola: podstaw sam koniec przedziału — jeśli wyjdzie zero, nawias ma być kwadratowy.
Wybieranie złej części przy ujemnym
Skąd się bierze: Reguła „na zewnątrz dodatnie” obowiązuje tylko dla ramion w górę. Przy parabola jest odwrócona i wszystko się zamienia — pominięcie tego daje odpowiedź dokładnie odwrotną do poprawnej.
Jak zrobić dobrze: Zawsze zaczynaj od znaku i szkicuj ramiona, zanim odczytasz przedziały. Kontrola przez podstawienie jednej liczby ze środka wychwyci odwrócenie natychmiast.
Uznanie, że brak miejsc zerowych oznacza brak rozwiązań
Skąd się bierze: Ujemna delta znaczy tylko tyle, że parabola nie przecina osi — ale nadal leży po jednej jej stronie. Dla rozwiązaniem jest całe , a nie zbiór pusty.
Jak zrobić dobrze: Przy ujemnej delcie sprawdź znak i kierunek nierówności. Ramiona w górę oznaczają trójmian zawsze dodatni, więc znak daje , a znak zbiór pusty.
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

Płatny materiał · sklep
Postać iloczynowa, nierówność x² ≥ c, rozwiązania całkowite.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Wierzchołek, miejsca zerowe, nierówności, wartości skrajne.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Jeśli chcesz poćwiczyć więcej, tu są zestawy kart do druku na ten temat, z kluczem odpowiedzi.

Karty pracy · sklep
10 kart pracy z matematyki do matury podstawowej: delta i liczba rozwiązań, równania niezupełne, postać iloczynowa, nierówności kwadratowe…
9,90 zł
Zobacz w sklepie →Znaleźć miejsca zerowe trójmianu, naszkicować parabolę z ramionami zgodnymi ze znakiem współczynnika i odczytać przedziały, w których wykres leży po żądanej stronie osi. Odpowiedzią jest zbiór, a nie liczba.
Przy znakach ostrych (, ) okrągły, bo miejsca zerowe nie należą do zbioru. Przy nieostrych (, ) kwadratowy, bo wtedy zero spełnia warunek. Przy nieskończoności nawias jest zawsze okrągły.
Parabola nie przecina osi, więc trójmian ma stały znak — zgodny ze znakiem współczynnika . Przy nierówność ze znakiem spełnia całe , a ze znakiem nie ma rozwiązań.
Bo parabola z ramionami w górę leży nad osią po obu stronach miejsc zerowych, a pod osią tylko między nimi. Nierówność obejmuje więc dwa rozłączne kawałki, zapisywane jako suma przedziałów.
Nie. Wystarczy szkic pokazujący miejsca zerowe i kierunek ramion — wierzchołek ani skala nie mają znaczenia. Rysunek służy tylko do odczytania, gdzie wykres jest nad osią, a gdzie pod nią.
Podstawić po jednej liczbie z każdego obszaru — ze środka i z zewnątrz. Jeśli znaki wychodzą zgodnie z oczekiwaniem, wybrano właściwe przedziały. Przy znaku nieostrym warto sprawdzić też sam koniec.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Tekst redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie