Funkcje · Odczytywanie własności z wykresu

Zadanie 8 – matura z matematyki próbna listopad 2006, poziom podstawowy

Dany jest wykres funkcji y=f(x) określonej dla x∈-6,6. Korzystając z wykresu funkcji, zapisz: a) maksymalne przedziały, w których funkcja jest rosnąca, b) zbiór argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości dodatnie, c) największą wartość funkcji f w przedziale -5,5, d) miejsca zerowe funkcji g(x)=f(x-1), e)…

5pkt · zamknięte

Równania i nierówności

Zadanie 8, próbna listopad 2006, poziom podstawowy

próbna listopad 2006podstawowy5 pkt
Dany jest wykres funkcji \(y=f(x)\) określonej dla \(x\in\langle-6,6\rangle\). Korzystając z wykresu funkcji, zapisz: a) maksymalne przedziały, w których funkcja jest rosnąca, b) zbiór argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości dodatnie, c) największą wartość funkcji \(f\) w przedziale \(\langle-5,5\rangle\), d) miejsca zerowe funkcji \(g(x)=f(x-1)\), e) najmniejszą wartość funkcji \(h(x)=f(x)+2\).
Wykres funkcji y = f(x) w układzie współrzędnych z siatką jednostkową, oś Ox od −9 do 9, oś Oy od −7 do 7. Wykres zaczyna się kropką pełną w punkcie (−6, 2), opada do minimum (−3, −4), rośnie do maksimum lokalnego (0, 1), znów opada do minimum (3, −4) i rośnie, kończąc się kropką pełną w punkcie (6, 2). Miejsca zerowe leżą w pobliżu −5, −1, 1 i 5.
Rysunek z arkusza CKE. Zobacz cały fragment arkusza.
Odpowiedź
a) \(\langle-3,0\rangle\) oraz \(\langle3,6\rangle\). b) \(\langle-6,-5)\cup(-1,1)\cup(5,6\rangle\). c) \(1\). d) \(-4\), \(0\), \(2\), \(6\). e) \(-2\).
Rozwiązanie krok po kroku
**Krok \(1\).** Rozpoznajemy, czego wymaga zadanie. Podpunkty a), b) i c) to czysty odczyt z wykresu, natomiast d) i e) dotyczą wykresów PRZESUNIĘTYCH: \(g(x)=f(x-1)\) to wykres \(f\) przesunięty o \(1\) jednostkę w prawo, a \(h(x)=f(x)+2\) to wykres \(f\) przesunięty o \(2\) jednostki w górę. Warto zacząć od wypisania z wykresu punktów charakterystycznych. **Krok \(2\).** Odczytujemy z wykresu: dziedziną jest \(\langle-6,6\rangle\); wykres startuje w \((-6,2)\), opada do minimum \((-3,-4)\), rośnie do maksimum lokalnego \((0,1)\), znów opada do minimum \((3,-4)\) i rośnie aż do końca dziedziny w \(x=6\). Miejsca zerowe (punkty przecięcia z osią \(Ox\)) to \(-5\), \(-1\), \(1\), \(5\). **Krok \(3\).** Podpunkt a). Funkcja jest rosnąca tam, gdzie wykres — idąc od lewej do prawej — wznosi się: od minimum \((-3,-4)\) do maksimum \((0,1)\) oraz od minimum \((3,-4)\) do końca dziedziny. Maksymalne przedziały to \[\langle-3,0\rangle\quad\text{oraz}\quad\langle3,6\rangle.\] **Krok \(4\).** Podpunkt b). Wartości dodatnie to te argumenty, dla których wykres leży NAD osią \(Ox\). Korzystając z miejsc zerowych i przebiegu wykresu: \[x\in\langle-6,-5)\cup(-1,1)\cup(5,6\rangle.\] (Końce dziedziny \(-6\) i \(6\) należą do zbioru, bo tam wykres jest nad osią, natomiast same miejsca zerowe nie należą, bo wartość funkcji jest tam równa \(0\).) **Krok \(5\).** Podpunkt c). Ograniczamy się tylko do fragmentu wykresu nad przedziałem \(\langle-5,5\rangle\). Najwyżej położony punkt tego fragmentu to maksimum lokalne \((0,1)\), więc największa wartość wynosi \[1\quad\text{(dla }x=0\text{)}.\] **Krok \(6\).** Podpunkt d). Miejsca zerowe \(g\) to takie \(x\), dla których \(g(x)=f(x-1)=0\), czyli takie, że \(x-1\) jest miejscem zerowym funkcji \(f\): \[x-1\in\{-5,-1,1,5\}.\] **Krok \(7\).** Dodajemy \(1\) do każdej z tych liczb (to samo widać jako przesunięcie wykresu o \(1\) w prawo): \[x\in\{-4,\,0,\,2,\,6\}.\] **Krok \(8\).** Podpunkt e). Przesunięcie wykresu o \(2\) w górę zwiększa każdą wartość o \(2\), więc najmniejsza wartość \(h\) to najmniejsza wartość \(f\) powiększona o \(2\). Najniższe punkty wykresu \(f\) to minima \((-3,-4)\) i \((3,-4)\), więc najmniejsza wartość \(f\) jest równa \(-4\), a stąd \[-4+2=-2.\] **Uwaga.** W podpunkcie c) łatwo zapomnieć, że przedział \(\langle-5,5\rangle\) jest WĘŻSZY niż dziedzina \(\langle-6,6\rangle\) — patrzymy tylko na fragment wykresu nad tym przedziałem, ignorując to, co dzieje się poza nim. W podpunkcie d) uważaj na kierunek przesunięcia: \(f(x-1)\) przesuwa wykres w PRAWO (a nie w lewo), więc miejsca zerowe rosną o \(1\). **Odpowiedź.** a) \(\langle-3,0\rangle\) oraz \(\langle3,6\rangle\). b) \(\langle-6,-5)\cup(-1,1)\cup(5,6\rangle\). c) \(1\). d) \(-4\), \(0\), \(2\), \(6\). e) \(-2\).
Klucz i zasady oceniania
*CKE opublikowała przy tym zadaniu przykładowe rozwiązanie, bez rozpisania punktów na poszczególne kroki. Poniżej tok rozwiązania z arkusza; podziału punktacji nie dopisujemy, bo nie ma go w źródle.* **8.1. (1 pkt)** – Podanie przedziałów, w których funkcja jest rosnąca: \(\langle-3,0\rangle\) i \(\langle 3,6\rangle\). Przyjmujemy również odpowiedzi, w których zdający podaje przedziały \((-3,0)\) i \((3,6)\) (również jednostronnie domknięte). **8.2. (1 pkt)** – Podanie zbioru argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości dodatnie: \(\langle-6,-5)\cup(-1,1)\cup(5,6\rangle\). Zdający może zapisać odpowiedzi w postaci nierówności. **8.3. (1 pkt)** – Podanie największej wartości funkcji \(f\) w przedziale \(\langle-5,5\rangle\): \(1\). Możemy przyjąć jako poprawne odpowiedzi: \(f(0)\) lub „dla \(x=0\)”. **8.4. (1 pkt)** – Podanie miejsc zerowych funkcji \(g\): \(-4\), \(0\), \(2\), \(6\). **8.5. (1 pkt)** – Wyznaczenie najmniejszej wartości funkcji \(h\): \(-2\).
Wymagania podstawy programowej
Formuła 2005: klucz CKE nie wyodrębnia wymagania szczegółowego przy tym zadaniu; dziedzina jest przypisana na podstawie treści zadania i modelu odpowiedzi.
Rozwiązanie zadania 8 (matura z matematyki próbna listopad 2006): Dany jest wykres funkcji y=f(x) określonej dla x∈-6,6. Korzystając z wykresu funkcji, zapisz: a) maksymalne…
Rozwiązanie w obrazku: treść zadania 8, odpowiedź i obliczenia krok po kroku.

Sklep Nie każ mu liczyć!

Ćwicz dalej: funkcje w kartach pracy

Karty pracy i sprawdziany z kluczem — do druku od razu po zakupie.

Odczytywanie własności z wykresu

Podobne zadania z rozwiązaniami

Więcej: Odczytywanie własności z wykresu — wszystkie zadania maturalne · Funkcje — zadania z rozwiązaniami · generator zadań maturalnych

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki i pedagog

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →

Ostatnia aktualizacja: 2026-10-15