**Krok \(1\).** W zapisie treści zgubiły się znaki pierwiastków: chodzi o liczbę \(\sqrt[3]{3\sqrt3}\), a warianty odpowiedzi to kolejno \(\sqrt[6]{3}\), \(\sqrt[4]{3}\), \(\sqrt[3]{3}\) oraz \(\sqrt3\). Mamy więc pierwiastek pod pierwiastkiem. Standardowa metoda: zamieniamy wszystkie pierwiastki na potęgi o wykładnikach wymiernych, bo na potęgach liczy się prościej.
**Krok \(2\).** Zapisujemy pierwiastek wewnętrzny jako potęgę:
\[\sqrt3=3^{\frac12}.\]
**Krok \(3\).** Wyrażenie pod pierwiastkiem sześciennym jest iloczynem potęg o tej samej podstawie, więc dodajemy wykładniki:
\[3\cdot\sqrt3=3^{1}\cdot3^{\frac12}=3^{1+\frac12}=3^{\frac32}.\]
**Krok \(4\).** Pierwiastek stopnia trzeciego to potęga o wykładniku \(\frac13\), a przy potęgowaniu potęgi wykładniki mnożymy:
\[\sqrt[3]{3^{\frac32}}=\left(3^{\frac32}\right)^{\frac13}=3^{\frac32\cdot\frac13}=3^{\frac12}=\sqrt3.\]
**Krok \(5\).** Sprawdzamy, podnosząc wynik do sześcianu: \(\left(\sqrt3\right)^{3}=\sqrt3\cdot\sqrt3\cdot\sqrt3=3\sqrt3\), czyli dokładnie liczba spod pierwiastka. Wynik jest poprawny.
**Uwaga.** Najczęstszy błąd to pominięcie czynnika \(3\) stojącego przed pierwiastkiem wewnętrznym i policzenie \(\sqrt[3]{\sqrt3}=3^{\frac16}=\sqrt[6]{3}\). Czynnik stojący przed pierwiastkiem trzeba najpierw wciągnąć pod pierwiastek, zapisując go jako \(3^{1}\).
**Odpowiedź.** D, czyli \(\sqrt3\).