**Krok \(1\).** Wysokość opuszczona na podstawę trójkąta równoramiennego dzieli go na dwa przystające trójkąty prostokątne o przyprostokątnych \(\frac{a}{2}\) i \(H\) oraz przeciwprostokątnej równej ramieniu. Kąt \(\alpha\) leży właśnie w takim trójkącie, przy wierzchołku. To wystarczy do podpunktów a) i b), a podpunkt c) będzie połączeniem obu wzorów.
**Krok \(2\).** Podpunkt a). W tym trójkącie prostokątnym naprzeciw kąta \(\alpha\) leży przyprostokątna \(\frac{a}{2}\), a przy kącie \(\alpha\) leży przyprostokątna \(H\), więc z definicji tangensa
\[\operatorname{tg}\alpha=\frac{\frac{a}{2}}{H}=\frac{a}{2H}.\]
**Krok \(3\).** Podpunkt b). Oznaczmy przez \(b\) długość ramienia. Wysokość \(h\) opuszczona na ramię wiąże się z pozostałymi wielkościami przez pole trójkąta, które można policzyć na dwa sposoby:
\[P=\frac12aH\qquad\text{oraz}\qquad P=\frac12bh.\]
**Krok \(4\).** Porównujemy oba wyrażenia:
\[aH=bh,\qquad\text{czyli}\qquad \frac{h}{a}=\frac{H}{b}.\]
**Krok \(5\).** W trójkącie prostokątnym z kroku \(1\) przy kącie \(\alpha\) leży przyprostokątna \(H\), a przeciwprostokątną jest \(b\), więc \(\cos\alpha=\frac{H}{b}\). Łącząc to z krokiem \(4\), otrzymujemy
\[\cos\alpha=\frac{h}{a}.\]
**Krok \(6\).** Podpunkt c). Z podpunktu a) wyznaczamy \(H=\frac{a}{2\operatorname{tg}\alpha}\), a z podpunktu b) \(h=a\cos\alpha\). Wstawiamy to do danego warunku \(a^2=H\cdot h\):
\[a^2=\frac{a}{2\operatorname{tg}\alpha}\cdot a\cos\alpha=\frac{a^2\cos\alpha}{2\operatorname{tg}\alpha}.\]
**Krok \(7\).** Dzielimy obie strony przez \(a^2\) (bok jest dodatni) i porządkujemy:
\[1=\frac{\cos\alpha}{2\operatorname{tg}\alpha},\qquad 2\operatorname{tg}\alpha=\cos\alpha.\]
**Krok \(8\).** Zapisujemy tangens jako iloraz i mnożymy przez \(\cos\alpha\), który dla kąta ostrego jest dodatni:
\[2\cdot\frac{\sin\alpha}{\cos\alpha}=\cos\alpha,\qquad 2\sin\alpha=\cos^2\alpha.\]
**Krok \(9\).** Korzystamy z jedynki trygonometrycznej \(\cos^2\alpha=1-\sin^2\alpha\) i przenosimy wszystko na jedną stronę:
\[2\sin\alpha=1-\sin^2\alpha,\qquad \sin^2\alpha+2\sin\alpha-1=0.\]
**Krok \(10\).** Podstawiamy \(t=\sin\alpha\) i rozwiązujemy równanie kwadratowe \(t^2+2t-1=0\): \(\Delta=4+4=8\), \(\sqrt{\Delta}=2\sqrt2\), więc
\[t_1=\frac{-2-2\sqrt2}{2}=-1-\sqrt2,\qquad t_2=\frac{-2+2\sqrt2}{2}=-1+\sqrt2.\]
**Krok \(11\).** Kąt \(\alpha\) jest kątem ostrym w trójkącie prostokątnym, więc \(\sin\alpha\gt 0\). Liczba \(-1-\sqrt2\) jest ujemna, więc ją odrzucamy i zostaje \(\sin\alpha=\sqrt2-1\), co należało wykazać.
**Uwaga.** Odrzucenie ujemnego pierwiastka to konieczna część dowodu — bez niej rozwiązanie jest niepełne. Warto też sprawdzić rachunkowo, że \(\sqrt2-1\approx0{,}41\), czyli że jest to liczba z przedziału \((0,1)\), a więc rzeczywiście może być sinusem kąta ostrego.
**Odpowiedź.** a) \(\operatorname{tg}\alpha=\frac{a}{2H}\); b) \(\cos\alpha=\frac{h}{a}\); c) warunek \(a^2=H\cdot h\) prowadzi do równania \(\sin^2\alpha+2\sin\alpha-1=0\), którego jedynym rozwiązaniem dla kąta ostrego jest \(\sin\alpha=\sqrt2-1\).