**Krok \(1\).** To zadanie na zliczanie. Zamiast wypisywać liczby, ustalamy, na których z sześciu miejsc stoją poszczególne cyfry: najpierw wybieramy miejsca dla zer, potem miejsce dla piątki, a na końcu wypełniamy resztę. Kluczowe ograniczenie: pierwsza cyfra liczby sześciocyfrowej nie może być zerem.
**Krok \(2\).** Zera są trzy i żadne nie może stać na pierwszym miejscu, więc wszystkie trzy zajmują miejsca spośród pięciu pozostałych. Liczba takich wyborów to
\[\binom53=\frac{5\cdot4\cdot3}{3\cdot2\cdot1}=10.\]
**Krok \(3\).** Po rozmieszczeniu zer zostają trzy wolne miejsca — pierwsze oraz dwa z pięciu dalszych. Dokładnie na jednym z nich ma stać cyfra \(5\), więc wybieramy je na \(3\) sposoby.
**Krok \(4\).** Zostały dwa miejsca. Skoro zera mają wystąpić dokładnie trzy razy, a piątka dokładnie raz, to na tych miejscach nie może stać ani \(0\), ani \(5\). Zostaje osiem cyfr: \(1,2,3,4,6,7,8,9\). Każde z dwóch miejsc wypełniamy niezależnie, więc mamy \(8^2=64\) możliwości.
**Krok \(5\).** Zauważmy, że pierwsza cyfra jest automatycznie różna od zera: albo stoi tam \(5\), albo jedna z ośmiu cyfr z kroku \(4\). Warunek na liczbę sześciocyfrową jest więc spełniony.
**Krok \(6\).** Stosujemy regułę mnożenia:
\[10\cdot3\cdot64=1920.\]
**Uwaga.** Słowo „dokładnie” pracuje w dwóch miejscach naraz: wymusza trzy zera (ani mniej, ani więcej) i jedną piątkę, a przez to zawęża wybór pozostałych dwóch cyfr do ośmiu, a nie dziewięciu czy dziesięciu. Podstawienie \(9^2\) albo \(10^2\) w kroku \(4\) to najczęstszy błąd.
**Odpowiedź.** Takich liczb jest \(1920\).