**Krok \(1\).** Punkt a) sprawdzamy wprost z definicji pierwiastka wielomianu: liczba \(c\) jest pierwiastkiem wielomianu \(Q\) wtedy i tylko wtedy, gdy \(Q(c)=0\). Wystarczy więc podstawić i policzyć. Punkt b) to dodanie wielomianów, a następnie rozkład na czynniki liniowe — w takiej sytuacji najpierw szukamy wspólnego czynnika przez grupowanie wyrazów.
**Krok \(2\).** a) Podstawiamy \(x=2\) do wzoru \(Q(x)=x^3-x^2+2\):
\[Q(2)=2^3-2^2+2=8-4+2=6.\]
**Krok \(3\).** Ponieważ \(Q(2)=6\ne0\), liczba \(2\) nie jest pierwiastkiem wielomianu \(Q\).
**Krok \(4\).** b) Dodajemy wielomiany, łącząc wyrazy tego samego stopnia:
\[P(x)=\left(x^3-x^2+2\right)+\left(-2x^2-2x+4\right)=x^3+(-1-2)x^2-2x+(2+4)=x^3-3x^2-2x+6.\]
**Krok \(5\).** Rozkładamy przez grupowanie: w pierwszych dwóch wyrazach wspólnym czynnikiem jest \(x^2\), w dwóch ostatnich \(-2\):
\[P(x)=x^2(x-3)-2(x-3)=(x-3)\left(x^2-2\right).\]
**Krok \(6\).** Czynnik \(x^2-2\) rozkładamy wzorem na różnicę kwadratów, bo \(2=\left(\sqrt2\right)^2\):
\[x^2-2=\left(x-\sqrt2\right)\left(x+\sqrt2\right).\]
**Krok \(7\).** Ostatecznie
\[P(x)=(x-3)\left(x-\sqrt2\right)\left(x+\sqrt2\right).\]
Sprawdzenie wyrazu wolnego: iloczyn wyrazów wolnych czynników to \((-3)\cdot\left(-\sqrt2\right)\cdot\sqrt2=(-3)\cdot(-2)=6\), a taki właśnie wyraz wolny ma \(P(x)\). Zgadza się.
**Uwaga.** Polecenie mówi o czynnikach liniowych, więc nie wolno poprzestać na zapisie \((x-3)\left(x^2-2\right)\) — trójmian \(x^2-2\) ma pierwiastki niewymierne \(\pm\sqrt2\) i trzeba go rozłożyć do końca. Zwróć też uwagę, że rachunek w punkcie a) dotyczy wielomianu \(Q\), a nie \(P\).
**Odpowiedź.** a) \(Q(2)=6\neq 0\), więc liczba \(2\) nie jest pierwiastkiem wielomianu \(Q\); b) \(P(x)=x^{3}-3x^{2}-2x+6=(x-3)(x-\sqrt2)(x+\sqrt2)\).