**Krok \(1\).** Dane są oba pierwiastki równania kwadratowego, a szukamy liczb ukrytych w jego współczynnikach. W takiej sytuacji naturalnym narzędziem są wzory Viete'a: znając \(x_1\) i \(x_2\), znamy sumę i iloczyn pierwiastków, a te wyrażają się przez współczynniki równania. Porównanie da nam układ dwóch równań z niewiadomymi \(p\) i \(q\).
**Krok \(2\).** Liczymy sumę pierwiastków — składniki z pierwiastkiem kwadratowym się redukują:
\[x_1+x_2=\left(5+\sqrt{23}\right)+\left(5-\sqrt{23}\right)=10.\]
**Krok \(3\).** Liczymy iloczyn, korzystając ze wzoru \((a+b)(a-b)=a^2-b^2\):
\[x_1x_2=\left(5+\sqrt{23}\right)\left(5-\sqrt{23}\right)=25-23=2.\]
**Krok \(4\).** W równaniu \(x^2-\left(p^2+q^2\right)x+(p+q)=0\) mamy \(a=1\), \(b=-\left(p^2+q^2\right)\) oraz \(c=p+q\). Wzory Viete'a dają
\[x_1+x_2=-\frac ba=p^2+q^2,\qquad x_1x_2=\frac ca=p+q.\]
Porównując z krokami \(2\) i \(3\), otrzymujemy układ
\[\begin{cases}p^2+q^2=10\\ p+q=2.\end{cases}\]
**Krok \(5\).** Rozwiązujemy układ metodą podstawiania: z drugiego równania \(q=2-p\), więc
\[p^2+(2-p)^2=10,\qquad p^2+4-4p+p^2=10,\qquad 2p^2-4p-6=0,\qquad p^2-2p-3=0.\]
**Krok \(6\).** Liczymy wyróżnik: \(\Delta=4+12=16\), \(\sqrt{\Delta}=4\), więc
\[p_1=\frac{2-4}{2}=-1,\qquad p_2=\frac{2+4}{2}=3.\]
**Krok \(7\).** Wyznaczamy odpowiadające im wartości \(q=2-p\): dla \(p=3\) mamy \(q=-1\), a dla \(p=-1\) mamy \(q=3\).
**Krok \(8\).** Sprawdzenie: \(3^2+(-1)^2=9+1=10\) oraz \(3+(-1)=2\). Zgadza się (druga para daje te same liczby).
**Uwaga.** Wartości \(p\) i \(q\) są ze sobą powiązane, więc trzeba podać całe pary, a nie same rozwiązania równania kwadratowego. Nie wolno też mieszać par, np. brać \(p=3\) razem z \(q=3\) — taka para nie spełnia warunku \(p+q=2\).
**Odpowiedź.** \(p=3\) i \(q=-1\) albo \(p=-1\) i \(q=3\).