Przez punkt \(E\) prowadzimy prostą \(k\) równoległą do podstawy \(AB\). Ponieważ \(AB\parallel CD\), prosta \(k\) jest równoległa także do \(CD\). Punkt \(E\) leży na ramieniu \(BC\), więc prosta \(k\) przebiega między podstawami: półprosta \(EA\) leży po stronie podstawy \(AB\), a półprosta \(ED\) — po stronie podstawy \(CD\). Prosta \(k\) leży zatem wewnątrz kąta \(AED\) i dzieli go na dwa kąty:
\[|\angle AED|=|\angle AEk|+|\angle kED|,\]
gdzie \(\angle AEk\) oznacza kąt między półprostą \(EA\) a tą półprostą prostej \(k\), która jest skierowana zgodnie z półprostą \(AB\), a \(\angle kED\) — kąt między półprostą \(ED\) a przeciwną półprostą prostej \(k\).
Prosta \(AE\) przecina proste równoległe \(AB\) i \(k\), więc kąty \(BAE\) i \(AEk\) są kątami naprzemianległymi wewnętrznymi:
\[|\angle AEk|=|\angle BAE|.\]
Analogicznie prosta \(DE\) przecina proste równoległe \(CD\) i \(k\), więc kąty \(CDE\) i \(kED\) są naprzemianległe wewnętrzne:
\[|\angle kED|=|\angle CDE|.\]
Podstawiając obie równości, otrzymujemy
\[|\angle AED|=|\angle BAE|+|\angle CDE|.\]
**Odpowiedź.** \(|\angle AED|=|\angle BAE|+|\angle CDE|\), co należało udowodnić.