
Płatny materiał · sklep
Średnia i mediana — kartkówka, klasa 8
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Strona główna › Statystyka i prawdopodobieństwo
Statystyka zaczyna się od pytania: jak opisać wiele liczb jedną liczbą. Odpowiedzi są trzy — średnia, mediana i dominanta — i każda mówi co innego. Ta strona pokazuje, kiedy która jest uczciwa, a kiedy wprowadza w błąd, i jak czytać wykresy, żeby nie dać się nabrać.
Krótko: Średnia arytmetyczna to suma liczb podzielona przez ich liczbę, mediana — wartość środkowa uporządkowanych danych, a dominanta — wartość występująca najczęściej. Dla danych 2, 3, 3, 8: średnia 4, mediana 3, dominanta 3.
Gdy zbiór liczb jest duży, nie da się go ogarnąć wzrokiem. Zarobki tysiąca osób to tysiąc liczb, a chcemy wiedzieć jedno: „ile się tu zarabia”.
Miary tendencji centralnej odpowiadają właśnie na to pytanie — próbują wskazać wartość typową dla zbioru.
Problem w tym, że „typowa” można rozumieć na trzy sposoby, i stąd trzy różne miary. Wybór między nimi nie jest techniczny, tylko merytoryczny.
Statystyka opisowa na tym poziomie sprowadza się do umiejętności policzenia tych trzech liczb i — co ważniejsze — do rozumienia, którą z nich warto podać w danej sytuacji.
Zbiór danych trzeba najpierw skądś wziąć. W szkole są to zwykle tabele i diagramy, więc pierwszą umiejętnością jest ich rzetelne odczytanie.
Statystyka to zwykle ostatni dział w roku i pierwszy, który się zapomina. Gdzie leży w całości materiału, pokazuje matematyka szkolna dział po dziale.
Średnia arytmetyczna to suma podzielona przez liczbę składników. Uwzględnia każdą wartość, więc pojedyncza liczba skrajna potrafi ją mocno przesunąć.
Mediana to wartość środkowa po uporządkowaniu danych od najmniejszej do największej. Przy parzystej liczbie danych bierze się średnią dwóch środkowych.
Dominanta (inaczej moda) to wartość występująca najczęściej. Zbiór może mieć kilka dominant albo nie mieć żadnej.
Każda odpowiada na inne pytanie. Średnia: „ile przypadałoby na każdego po równym podziale”. Mediana: „co ma ten pośrodku”. Dominanta: „co się zdarza najczęściej”.
Dominantę można wyznaczyć także dla danych nieliczbowych, na przykład dla kolorów oczu. Mediana wymaga danych, które da się uporządkować — mogą to być także opisowe rozmiary odzieży. Dla kategorii bez naturalnej kolejności mediana nie jest określona.

Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Statystyka i prawdopodobieństwo” (klasa 8), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.

To najważniejsza rzecz na tej stronie i warto ją pokazać na konkretnej sytuacji.
W firmie dziewięć osób zarabia po zł, a właściciel zł. Średnia wynosi zł — i nie opisuje nikogo. Dziewięć osób zarabia dużo mniej, jedna dużo więcej.
Mediana w tym zbiorze wynosi zł i jest znacznie uczciwszym opisem tego, ile się tam zarabia.
Reguła praktyczna: im bardziej skrajne wartości w zbiorze, tym bardziej mediana jest wiarygodna od średniej. Dlatego przy zarobkach, cenach mieszkań i czasach oczekiwania podaje się właśnie medianę.
Odwrotnie przy danych skupionych wokół jednej wartości — wtedy średnia jest wygodniejsza i bardziej informacyjna, bo uwzględnia wszystkie liczby, a nie tylko środkową.
Warto znać oba wskaźniki jednocześnie. Duża różnica między średnią a medianą jest sama w sobie informacją: mówi, że w zbiorze siedzą wartości odstające.

Zanim policzy się cokolwiek, dane trzeba odczytać — a to nie jest trywialne.
Pierwsza czynność przy każdym wykresie: sprawdzić opisy osi i jednostki. Ten sam słupek może oznaczać tysiąc złotych albo milion.
Druga: sprawdzić, czy oś pionowa zaczyna się od zera. Jeśli nie, różnice między słupkami wyglądają na większe, niż są w rzeczywistości.
Przy diagramie kołowym warto pamiętać, że wycinek o kącie to zawsze ćwiartka całości, niezależnie od tego, jakie liczby opisują wykres.
Umiejętność rozpoznania nieuczciwego wykresu jest praktyczniejsza niż liczenie mediany — i warto ją mieć.
Ucięta oś pionowa. Gdy oś zaczyna się od dziewięćdziesięciu trzech zamiast od zera, wzrost z do wygląda jak podwojenie. Liczby są prawdziwe, wrażenie fałszywe.
Nierówne odstępy na osi poziomej. Lata , , rozmieszczone równomiernie zniekształcają tempo zmian.
Trójwymiarowe słupki i wycinki. Perspektywa sprawia, że elementy z przodu wydają się większe, choć opisane są tymi samymi liczbami.
Dobór zakresu. Pokazanie tylko tego fragmentu danych, który potwierdza tezę, i pominięcie reszty.
Wspólna obrona przed wszystkimi tymi chwytami jest jedna: czytaj liczby, nie kształty. Wykres ma pomagać w zobaczeniu danych, a nie zastępować ich odczytanie.
Statystyka opisowa wchodzi późno i w szkole podstawowej jest stosunkowo skromna.
Umiejętność czytania wykresów przydaje się jednak znacznie wcześniej i znacznie szerzej niż na lekcjach matematyki — na geografii, biologii i w codziennym czytaniu wiadomości.
To także dział, w którym najłatwiej pokazać, że matematyka bywa narzędziem perswazji, a nie tylko liczenia.
Materiał jest rozdzielony według poziomu:
Test gotowości: dziewięć osób zarabia po cztery tysiące, jedna pięćdziesiąt tysięcy. Którą miarę podasz, żeby uczciwie opisać zarobki w tej firmie? Jeśli odpowiadasz „medianę”, materiał tej strony jest opanowany.
Piętnaście stron. Dział łączy dwie rzeczy, które w szkole idą osobno: opis danych (średnie, rozrzut) oraz rachunek prawdopodobieństwa wraz z kombinatoryką.
Średnie i miary położenia
Rozrzut i dokładność
Kombinatoryka
Trzy własne przykłady: wyznaczenie trzech miar dla jednego zbioru, mediana przy parzystej liczbie danych i wpływ wartości skrajnej.
Przykład 1 Trzy miary dla jednego zbioru
Wyznacz średnią, medianę i dominantę zbioru: .
Odpowiedź: Średnia , mediana , dominanta .
Przykład 2 Mediana przy parzystej liczbie danych
Wyznacz medianę zbioru: .
Odpowiedź: Mediana wynosi .
Przykład 3 Jak jedna liczba psuje średnią
W firmie dziewięć osób zarabia po zł, a właściciel zł. Porównaj średnią z medianą.
Odpowiedź: Średnia zł, mediana zł — to mediana opisuje tę firmę rzetelnie.
Cztery błędy typowe dla statystyki. Pierwszy jest techniczny, trzy kolejne dotyczą interpretacji.
Wyznaczanie mediany bez uporządkowania danych
Skąd się bierze: Mediana to wartość środkowa po ustawieniu liczb w kolejności. Wzięcie środkowej liczby z zapisu w oryginalnej kolejności daje przypadkową wartość, która z medianą nie ma nic wspólnego.
Jak zrobić dobrze: Zawsze najpierw uporządkuj dane od najmniejszej do największej i dopiero wtedy szukaj środka. Przy parzystej liczbie danych policz średnią dwóch wartości środkowych.
Podawanie średniej przy danych z wartością skrajną
Skąd się bierze: Średnia uwzględnia każdą liczbę, więc jedna wartość mocno odstająca przesuwa ją w swoją stronę. Powstaje wskaźnik, który nie opisuje żadnej osoby ani żadnego przypadku ze zbioru.
Jak zrobić dobrze: Sprawdź, czy w danych nie ma wartości odstających. Jeśli są, podaj medianę albo obie miary naraz — ich rozjazd sam w sobie mówi coś ważnego o zbiorze.
Odczytywanie wykresu bez sprawdzenia osi
Skąd się bierze: Oś pionowa nie musi zaczynać się od zera, a jedna kratka nie musi oznaczać jedności. Porównywanie samych wysokości słupków daje wtedy wrażenie różnic znacznie większych niż rzeczywiste.
Jak zrobić dobrze: Zanim spojrzysz na kształty, przeczytaj opisy osi, jednostki i wartość jednej działki. Czytaj liczby, nie proporcje słupków.
Mylenie dominanty z największą wartością
Skąd się bierze: Nazwa sugeruje coś dominującego rozmiarem, a chodzi o częstość występowania. Dominantą zbioru może być liczba najmniejsza, jeśli powtarza się najczęściej.
Jak zrobić dobrze: Policz, ile razy występuje każda wartość, i wskaż tę o największej liczbie wystąpień. Pamiętaj, że zbiór może mieć kilka dominant albo nie mieć żadnej.
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

Płatny materiał · sklep
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Płatny materiał · sklep
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
3,90 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Jeśli chcesz poćwiczyć więcej, tu są zestawy kart do druku na ten temat, z kluczem odpowiedzi.

Karty pracy · sklep
10 kart pracy z matematyki dla klas 5–7: obliczanie średniej, brakująca liczba, tabele, ankiety w procentach, diagram słupkowy. Na końcu…
7,90 zł
Zobacz w sklepie →
Karty pracy · sklep
10 kart pracy z matematyki do matury podstawowej: średnia, mediana, dominanta, średnia ważona, odchylenie standardowe, losowanie…
9,90 zł
Zobacz w sklepie →Średnia powstaje z sumowania wszystkich wartości i dzielenia, mediana to wartość środkowa po uporządkowaniu danych. Średnia reaguje na każdą liczbę, w tym na skrajne, a mediana prawie nie — dlatego przy zarobkach i cenach mieszkań podaje się właśnie medianę.
Wartość występująca w zbiorze najczęściej, nazywana też modą. Nie chodzi o wartość największą, tylko o najczęstszą — dominantą może być liczba najmniejsza. Zbiór może mieć kilka dominant, a jeśli wszystkie wartości występują po razie, nie ma jej wcale.
Uporządkuj dane i weź dwie wartości środkowe, a potem policz ich średnią. Wynik nie musi występować w zbiorze — mediana czterech liczb dwa, cztery, sześć i osiem wynosi pięć, choć piątki tam nie ma.
To zależy od tego, czy w zbiorze są wartości odstające. Przy danych skupionych wokół jednej wartości najwięcej mówi średnia. Gdy pojawiają się pojedyncze wartości skrajne, wiarygodniejsza jest mediana. Podanie obu naraz jest najuczciwsze, bo ich rozjazd sam jest informacją.
Sprawdź, czy oś pionowa zaczyna się od zera — ucięta oś sprawia, że drobne różnice wyglądają na ogromne. Zwróć też uwagę na równomierność odstępów na osi poziomej i na trójwymiarowe efekty, które powiększają elementy z przodu. Najlepsza obrona to czytanie liczb zamiast kształtów.
Tak, o ile da się je uporządkować — na przykład dla rozmiarów odzieży albo ocen opisowych. To przewaga mediany i dominanty nad średnią: dla danych, którym nie przypisano liczb, średniej policzyć się nie da.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-30. Tekst redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie