
Materiał PDF · sklep
10 minut do matury — matematyka podstawowa: 30 dni, PDF z kluczem
30 dni powtórki do matury podstawowej z matematyki: codziennie jedna kartka na 10 minut — 5 zadań zamkniętych w formacie…
14,90 zł
Zobacz w sklepie →Strona główna › Statystyka i prawdopodobieństwo › Odchylenie standardowe
Odchylenie standardowe mierzy rozrzut danych wokół średniej — mówi, czy wyniki skupiają się blisko niej, czy są rozstrzelone. Jest jedną z pierwszych rzeczy, o które pyta się w statystyce, i jednocześnie jedną z niewielu, które wypadły z podstawy programowej obowiązującej od 2025 roku. Zaczynam więc od tego, bo to pytanie zadaje sobie każdy, kto trafia tu ze starszego zbioru zadań.
Zagadnienie dodatkowe — poza podstawą programową (SP/LO 2025)
Ten temat nie występuje w podstawie programowej obowiązującej od 2025 roku — ani w zakresie podstawowym, ani w rozszerzonym. Na maturze nie zostanie sprawdzony.
Różni się jednak od reszty działu Zagadnienia dodatkowe jedną rzeczą: to nie jest materiał akademicki, tylko temat szkolny, który z podstawy wypadł. Dlatego strona stoi dalej w dziale Statystyka — tam go szukają ci, którzy trafiają na niego w starszych zbiorach zadań.
Krótka odpowiedź: w podstawie programowej od 2025 roku odchylenia standardowego nie ma. Ani w zakresie podstawowym, ani w rozszerzonym.
Cały dział statystyczny liczy w zakresie podstawowym dwa punkty:
Dział XII. Rachunek prawdopodobieństwa i statystyka
Zakres podstawowy: 1) oblicza prawdopodobieństwo w modelu klasycznym; 2) oblicza średnią arytmetyczną i średnią ważoną, znajduje medianę i dominantę.
Zakres rozszerzony: 1) oblicza prawdopodobieństwo warunkowe i stosuje wzór Bayesa, stosuje twierdzenie o prawdopodobieństwie całkowitym; 2) stosuje schemat Bernoullego.
Słowo „odchylenie” nie pada w wymaganiach z matematyki ani razu — ani w tym dziale, ani w części „Warunki i sposób realizacji”, gdzie komentowane są zagadnienia wymagające omówienia.
I tu rzecz, która potrafi zmylić: wzór na odchylenie standardowe nadal stoi w karcie wzorów CKE — dział 15, pozycja „Wariancja i odchylenie standardowe”, wraz z definicją wariancji i zdaniem, że odchylenie jest pierwiastkiem kwadratowym z wariancji. Karta bywa szersza niż wymagania: sam fakt, że wzór leży na stoliku, nie znaczy, że zadanie z niego może się pojawić. Zakres egzaminu wyznaczają wymagania, nie spis wzorów.
Nie znaczy to, że temat jest bezużyteczny. Odchylenie standardowe spotkasz:
Jeśli więc przygotowujesz się do matury od 2025 roku, tego wzoru nie musisz znać na pamięć — ale warto rozumieć, co mierzy, bo pojęcie „rozrzutu danych” bywa potrzebne przy interpretacji wykresów i tabel.
Sama średnia opisuje dane bardzo niedokładnie. Dwa zestawy mogą mieć identyczną średnią i nie mieć ze sobą nic wspólnego:
| zestaw | średnia | jak wyglądają dane |
|---|---|---|
| wszystkie identyczne, zero rozrzutu | ||
| rozstrzelone równomiernie wokół piątki |
Ta sama średnia, a opis zjawiska zupełnie inny — i właśnie po to istnieje druga liczba. Odchylenie standardowe pierwszego zestawu wynosi , drugiego .
Miary środka i miary rozrzutu odpowiadają na dwa różne pytania: gdzie leżą dane i jak bardzo są rozproszone. Pełny opis wymaga obu. O pierwszej grupie piszę przy średniej ważonej i medianie.
Najprostszą miarą rozrzutu jest rozstęp — różnica między największą a najmniejszą wartością. Jest łatwy, ale patrzy tylko na dwie skrajne liczby i nie widzi tego, co dzieje się w środku. Odchylenie standardowe bierze pod uwagę każdą daną.

Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Kombinatoryka i statystyka” (liceum, klasa 4), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.

Procedura ma cztery kroki i każdy da się uzasadnić:
Dwa kroki wyglądają na sztuczne i oba mają powód.
Dlaczego kwadraty i dlaczego pierwiastek
Kwadraty — bo same odchylenia zawsze sumują się do zera: te powyżej średniej znoszą się z tymi poniżej. Ta własność jest opisana przy średniej arytmetycznej i to właśnie ona wymusza podniesienie do kwadratu. Bez tego miara rozrzutu wynosiłaby zero dla każdego zestawu danych.
Pierwiastek — bo kwadraty zmieniają jednostkę. Jeśli dane są w złotówkach, wariancja wychodzi w „złotówkach kwadratowych”, czego nie da się zinterpretować. Pierwiastek przywraca jednostkę danych.
Dlatego odchylenie standardowe można porównywać ze średnią, a wariancji — nie.
Wariancja i odchylenie standardowe to więc ta sama informacja w dwóch skalach: wariancja jest kwadratem odchylenia. Zadania pytają zwykle o odchylenie, bo to ono ma sens jednostkowy.

Dwie własności warto znać, bo pojawiają się w zadaniach typu prawda–fałsz i pozwalają odpowiedzieć bez liczenia.
Pierwsza własność bywa zaskoczeniem, bo średnia w takiej sytuacji się zmienia — rośnie o dodaną liczbę. Miara środka reaguje na przesunięcie, miara rozrzutu nie. To najkrótszy sposób, żeby zapamiętać, że opisują różne rzeczy.
Trzecia rzecz, o którą pytają zadania: odchylenie standardowe nigdy nie jest ujemne. Wynika to wprost ze wzoru — pod pierwiastkiem stoi średnia kwadratów, która ujemna być nie może. Wynosi zero dokładnie wtedy, gdy wszystkie dane są identyczne.
Wrażliwość na wartości odstające jest za to duża, większa niż przy średniej — bo odchylenia podnosimy do kwadratu, więc jedna daleka liczba wpływa na wynik nieproporcjonalnie mocno. Z tego samego powodu przy danych z „wyskokiem” lepiej opisuje je mediana niż para średnia–odchylenie.
Cztery zadania: porównanie dwóch zestawów, pełny rachunek, wpływ wartości odstającej i przesunięcie danych.
Przykład 1 Ta sama średnia, inny rozrzut
Oblicz odchylenie standardowe zestawów: (a) oraz (b) .
Odpowiedź: (a) ; (b)
Odchylenie równe zero oznacza, że wszystkie dane są identyczne — i jest to jedyna sytuacja, w której tak wychodzi. Każde zróżnicowanie danych daje wynik dodatni.
Przykład 2 Pełny rachunek
Oblicz odchylenie standardowe zestawu: .
Odpowiedź:
Warto zostawić wynik w postaci , jeśli zadanie nie każe zaokrąglać. Pierwiastek z liczby całkowitej rzadko daje ładny wynik dziesiętny, a postać dokładna jest zawsze poprawna.
Przykład 3 Jedna wartość odstająca
Oblicz odchylenie standardowe zestawu i porównaj je z rozrzutem czterech pierwszych liczb.
Odpowiedź: wobec bez wartości odstającej
Kwadrat sprawia, że odchylenie waży — czyli więcej niż wszystkie pozostałe razem wzięte. Stąd wniosek praktyczny: przy danych z wyskokiem para średnia–odchylenie opisuje zjawisko gorzej niż mediana.
Przykład 4 Przesunięcie danych
Do każdej liczby z zestawu dodano . Jak zmieniły się średnia i odchylenie standardowe?
Odpowiedź: Średnia wzrosła o ; odchylenie standardowe się nie zmieniło.
To najkrótszy dowód na to, że te dwie liczby mierzą co innego. Przesunięcie zmienia położenie danych, ale nie odległości między nimi — a odchylenie widzi wyłącznie odległości.
Pierwsze trzy błędy dotyczą rachunku, dwa ostatnie — interpretacji.
Uśrednianie odchyleń bez podnoszenia do kwadratu.
Skąd się bierze: Wydaje się, że „średnie odchylenie” to naturalna miara rozrzutu.
Jak zrobić dobrze: Suma odchyleń od średniej zawsze wynosi zero, więc taka miara dawałaby zero dla każdych danych. Dlatego najpierw kwadraty, potem uśrednianie.
Zatrzymanie się na wariancji.
Skąd się bierze: Po podzieleniu sumy kwadratów przez liczbę danych rachunek wygląda na skończony.
Jak zrobić dobrze: Wariancja to jeszcze nie odchylenie — brakuje pierwiastka. Sprawdź jednostki: jeśli dane były w złotówkach, wynik też musi być w złotówkach.
Dzielenie sumy kwadratów przez liczbę danych pomniejszoną o jeden.
Skąd się bierze: W statystyce akademickiej i w kalkulatorach bywa wariant z .
Jak zrobić dobrze: W szkole dzielimy przez . Wariant z dotyczy próby losowej z większej populacji i w zadaniach maturalnych nie występuje.
Uznanie, że przesunięcie danych zmienia odchylenie.
Skąd się bierze: Średnia się zmienia, więc odruchowo zakłada się, że rozrzut też.
Jak zrobić dobrze: Dodanie stałej przesuwa wszystkie dane jednakowo, więc odległości między nimi zostają. Odchylenie się nie zmienia — zmienia je dopiero mnożenie.
Podanie ujemnego odchylenia standardowego.
Skąd się bierze: Przy rachunku pojawiają się ujemne odchylenia od średniej i znak bywa przenoszony na wynik.
Jak zrobić dobrze: Pod pierwiastkiem stoi średnia kwadratów, więc wynik jest zawsze nieujemny. Zero oznacza dane identyczne.
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki, sprawdziany i karty pracy z matematyki PDF z kluczem: przy kartkówkach grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.

Materiał PDF · sklep
30 dni powtórki do matury podstawowej z matematyki: codziennie jedna kartka na 10 minut — 5 zadań zamkniętych w formacie…
14,90 zł
Zobacz w sklepie →
Pakiet PDF · sklep
Komplet dla szkoły i nauczyciela uczącego w kilku klasach: wszystkie kartkówki i sprawdziany z matematyki dla klas 4, 5, 6, 7 i 8…
399,00 zł (grupy B, C, D i E)
Grupa A za darmo, bez logowania →Zobacz w sklepie →
Sprawdzian PDF · sklep
30 dni powtórki do egzaminu ósmoklasisty z matematyki: codziennie jedna kartka na 10 minut — 4 zadania zamknięte jak na egzaminie…
14,90 zł
Zobacz w sklepie →Nie. Podstawa programowa obowiązująca od 2025 roku wymienia w statystyce tylko średnią arytmetyczną, średnią ważoną, medianę i dominantę. Słowo „odchylenie” nie pada ani razu w wymaganiach z matematyki. Wzór został natomiast w karcie wzorów CKE (dział 15) — karta bywa szersza niż wymagania, więc jego obecność na stoliku nie oznacza, że temat jest sprawdzany.
Bo występuje w zbiorach zadań wydanych wcześniej, w starszych arkuszach maturalnych używanych do powtórek oraz na studiach, gdzie jest podstawowym narzędziem opisu danych. Rozumienie pojęcia przydaje się też przy czytaniu wyników badań.
Wariancja to średnia kwadratów odchyleń, a odchylenie standardowe to jej pierwiastek. Ta sama informacja w dwóch skalach — ale tylko odchylenie ma jednostkę zgodną z danymi, więc to je się interpretuje.
Tak, i zdarza się to przy danych bardzo rozproszonych albo zawierających wartość odstającą. Nie ma reguły wiążącej te dwie liczby — mierzą różne rzeczy i porównuje się je tylko pomocniczo.
Dokładnie wtedy, gdy wszystkie dane są identyczne. Każde, choćby najmniejsze zróżnicowanie daje wynik dodatni, bo pod pierwiastkiem pojawia się wtedy liczba większa od zera.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Tekst redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie