**Krok \(1\).** Losujemy jedną liczbę spośród wszystkich liczb czterocyfrowych o cyfrach ze zbioru \(\{1,2,3\}\), a każda z nich jest jednakowo prawdopodobna. To model klasyczny, więc szukane prawdopodobieństwo to iloraz liczby zdarzeń sprzyjających przez liczbę wszystkich zdarzeń elementarnych.
**Krok \(2\).** Liczymy \(|\Omega|\). Na każdym z czterech miejsc może stać dowolna z trzech cyfr, niezależnie od pozostałych (cyfry mogą się powtarzać), więc
\[|\Omega|=3^4=81.\]
**Krok \(3\).** Zdarzenie \(A\) to: suma cyfr wynosi \(7\). Najpierw ustalmy, jakie zestawy cyfr w ogóle wchodzą w grę. Przeglądamy je po liczbie trójek.
**Krok \(4\).** Jeśli w liczbie są dwie trójki, to dają już \(6\), a pozostałe dwie cyfry musiałyby dać w sumie \(1\), co jest niemożliwe (najmniejsza cyfra to \(1\), więc dwie cyfry dają co najmniej \(2\)). Więcej trójek tym bardziej odpada.
**Krok \(5\).** Jeśli jest dokładnie jedna trójka, to pozostałe trzy cyfry (ze zbioru \(\{1,2\}\)) muszą dać w sumie \(4\). Jedyna możliwość to \(1+1+2\). Otrzymujemy zestaw cyfr \(3,2,1,1\).
**Krok \(6\).** Jeśli trójek nie ma, to mamy cztery cyfry ze zbioru \(\{1,2\}\). Jeśli dwójek jest \(k\), to suma wynosi \(4+k\), a ma być \(7\), więc \(k=3\). Otrzymujemy zestaw \(2,2,2,1\). Innych możliwości nie ma.
**Krok \(7\).** Liczymy ustawienia zestawu \(3,2,1,1\). Są to permutacje czterech elementów, w których jeden element powtarza się dwa razy:
\[\frac{4!}{2!}=\frac{24}{2}=12.\]
**Krok \(8\).** Liczymy ustawienia zestawu \(2,2,2,1\). Wystarczy wybrać, na którym z czterech miejsc stoi jedynka, więc są \(4\) takie liczby.
**Krok \(9\).** Zatem \(|A|=12+4=16\) i
\[P(A)=\frac{|A|}{|\Omega|}=\frac{16}{81}.\]
**Uwaga.** Cyfry mogą się powtarzać, dlatego wszystkich liczb jest \(3^4\), a nie \(3\cdot 2\cdot 1\cdot\ldots\). Z tego samego powodu przy zestawie \(3,2,1,1\) dzielimy przez \(2!\): przestawienie dwóch jedynek nie daje nowej liczby.
**Odpowiedź.** \(P(A)=\dfrac{16}{81}\).