Opowiadanie · liceum i technikum · lektura obowiązkowa
„Miejsce” Andrzeja Stasiuka: streszczenie, interpretacja i test
W beskidzkiej wsi, z której dawno wysiedlono mieszkańców, przez dwieście lat stała drewniana cerkiew. Teraz specjaliści rozebrali ją i przewieźli do skansenu. Został tylko pusty prostokąt gliniastej ziemi. Narrator oprowadza po tym miejscu turystę z aparatem, który pyta, co tu było. Opowiada mu historię cerkwi: częściowo z pamięci, częściowo z wyobraźni. To krótkie, poetyckie opowiadanie o pamięci, przemijaniu i o tym, że miejsce może być święte nawet wtedy, gdy nic na nim już nie stoi. Poniżej masz streszczenie, interpretację i test.
„Opowieści galicyjskie” (wydanie książkowe 1995); opowiadanie ukazało się wcześniej w „Tygodniku Powszechnym” (1993)
Gatunek
opowiadanie, proza poetycka
Miejsce akcji
cerkwisko w opuszczonej wsi w Beskidzie Niskim
Pierwowzór
cerkiew św. Dymitra z wsi Czarne, przeniesiona w 1993 roku do skansenu w Nowym Sączu
Narrator
mieszkaniec okolicy, który przez lata doglądał cerkwi
Streszczenie: o czym jest „Miejsce”
Opowiadanie zaczyna się od pustki. Specjaliści w ciągu zaledwie dwóch miesięcy rozebrali starą drewnianą cerkiew i przewieźli ją do muzeum na wolnym powietrzu, w całości, ale w kawałkach. Na jej miejscu został prostokąt szarej, gliniastej ziemi, który w lesistej, bezludnej okolicy wygląda jak rana. Po cerkwisku chodzą narrator i turysta z aparatem. Turysta pyta, co tu kiedyś było, a narrator zaczyna opowiadać.
Narrator nie zna wszystkich faktów, więc wyobraża sobie, jak przed dwustu laty budowano świątynię. Widzi zimę, cieśli wycinających najgrubsze drzewa w dalekim lesie, konie i ludzi brnących w głębokim śniegu, ciężkie bale ciosane toporami, modrzewiowe podwaliny. Słyszy w dolinie stuk siekier i pił. Jesienią kładzie się ostatnie gonty i budowla się zamyka. Fragment świata zostaje wyjęty ze zwykłej rzeczywistości i staje się święty. Narrator wielokrotnie wraca do początku tej historii, bo wie, że część z niej jest zmyślona.
Przeplatają się wspomnienia z teraźniejszości. Narrator pamięta opustoszałą, niszczejącą cerkiew, w której pracowały korniki, myszy i pleśń. Opowiada o chwili, gdy w jej wnętrzu poczuł, jakby rzeczywistość na moment się rozstąpiła. Znajduje w trawie pokruszone gonty i stare gwoździe i zastanawia się, kto je wykuł. Z niechęcią opisuje konserwatorów, którzy nasączali drewno chemikaliami o zapachu śmierci i zawijali belki jak mumie, by załadować je na samochody. Uważa, że cerkiew wyjęta ze swojego miejsca staje się martwym eksponatem. Na cerkwisko nadal przychodzą kobiety, by się pomodlić, a puste miejsce powoli zarasta trawą, jakby przyroda zabierała je z powrotem.
Krótkie streszczenia wszystkich opracowanych lektur zebraliśmy na jednej stronie: streszczenia lektur.
Kompozycja opowiadania
Puste miejsce
Po rozebranej cerkwi zostaje prostokąt gliny.
Pytanie turysty
Turysta z aparatem pyta, co tu było.
Budowa cerkwi
Narrator wyobraża sobie, jak przed dwustu laty wznoszono świątynię.
Wspomnienia
Narrator pamięta niszczejącą cerkiew i chwilę niezwykłego przeżycia w jej wnętrzu.
Ślady
Gonty i gwoździe w trawie stają się początkiem opowieści.
Rozbiórka
Konserwatorzy zabierają belki do skansenu.
Cerkwisko dziś
Kobiety modlą się na pustym miejscu, a przyroda je zarasta.
Bohaterowie
Postać
Kim jest
Rola
narrator
mieszkaniec okolicy, opiekun cerkwi
opowiada historię miejsca, łączy pamięć z wyobraźnią
turysta z aparatem
przybysz
pyta, co tu było; przedstawiciel obcego, zewnętrznego spojrzenia
budowniczowie cerkwi
cieśle sprzed dwustu lat
wyobrażeni przez narratora twórcy świątyni
konserwatorzy
specjaliści ze skansenu
rozbierają i wywożą cerkiew
kobiety ze wsi
mieszkanki okolicy
nadal modlą się na cerkwisku
Interpretacja
Pamięć i wyobraźnia. Gdy pamięć ma luki, wypełnia je opowieść. Literatura może odtworzyć to, czego już nie ma.
Miejsce święte. Święte okazuje się nie tylko budynek, ale samo miejsce, w którym stał.
Przemijanie. Narrator woli naturalny rozpad niż martwe trwanie w muzeum.
Historia Łemkowszczyzny. Opuszczona wieś i cerkiew przypominają o wysiedlonych mieszkańcach tych ziem po II wojnie światowej.
Spojrzenie z bliska i z daleka. Turysta widzi pustkę, a narrator widzi historię.
Proza poetycka. Opis pełen jest obrazów, dźwięków i metafor, na przykład pustego miejsca jak rany.
Sprawdź się na kartce
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany z polskiego PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.
Kartkówka PDF · sklep
Proza i reportaż po 1945 roku — kartkówka, polski LO kl. 4
Kartkówka z języka polskiego dla uczniów klasy IV liceum i technikum: Górą „Edek”, Miejsce, Profesor Andrews w Warszawie, Podróże…
O starej drewnianej cerkwi, którą rozebrano i przewieziono do skansenu, oraz o tym, jak narrator odtwarza jej historię z pamięci i wyobraźni.
Gdzie toczy się akcja?
Na cerkwisku w opuszczonej wsi w Beskidzie Niskim. Pierwowzorem była cerkiew we wsi Czarne.
Z kim rozmawia narrator?
Z turystą z aparatem, który pyta, co było w tym miejscu.
Dlaczego narrator nie lubi muzeum?
Bo uważa, że cerkiew wyjęta ze swojego miejsca staje się martwym eksponatem, oderwanym od żywego krajobrazu.
Z jakiego zbioru pochodzi opowiadanie?
Z „Opowieści galicyjskich” Andrzeja Stasiuka.
Źródła i metoda. Opracowanie własne redakcji. Opowiadanie jest chronione prawem autorskim, dlatego nie cytujemy tekstu. Przebieg i kontekst sprawdzone w haśle „Opowieści galicyjskie” w polskiej Wikipedii oraz w artykule naukowym Szymona Trusewicza „Nieobecne, opowiedziane. Opowiadanie Miejsce Andrzeja Stasiuka” (Uniwersytet w Białymstoku). Status według Dz.U. 2024 poz. 1019. Zasady redakcyjne · Zgłoś błąd
Stan prawny na 2026-10-12.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →