Powieść · liceum i technikum · lektura uzupełniająca
„Ludzie bezdomni” Stefana Żeromskiego: streszczenie, bohaterowie i test
Tomasz Judym, syn biednego szewca z warszawskiej ulicy Ciepłej, zostaje lekarzem. Chce leczyć najbiedniejszych i zmieniać warunki ich życia, ale wszędzie napotyka opór: wśród warszawskich lekarzy, w uzdrowisku Cisy i w przemysłowym Zagłębiu. W końcu dla tej sprawy rezygnuje z miłości do Joasi Podborskiej. Powieść kończy się obrazem rozdartej sosny. Poniżej masz streszczenie rozdziałów obu tomów, bohaterów, motywy i test.
Doktor Tomasz Judym kończy studia w Paryżu. W Luwrze poznaje panią Niewadzką, jej wnuczki Natalię i Wandę oraz ich przyjaciółkę Joasię Podborską. Mówi im wprost: „Ojciec mój był szewcem, a w dodatku lichym szewcem na Ciepłej ulicy”. Po powrocie do Warszawy wygłasza odczyt u znanego lekarza Czernisza. Mówi, że lekarze powinni zająć się zdrowiem biedoty, ale słuchacze go wyśmiewają. Praktyka nie przynosi pacjentów, więc Judym zostaje asystentem w uzdrowisku Cisy. Buduje tam szpitalik i walczy o osuszenie stawu, w którym rozwija się malaria. Zakochuje się w Joasi, która mieszka w Cisach u pani Niewadzkiej. Gdy administrator Krzywosąd każe spuszczać szlam do rzeki, z której piją chłopi, Judym kłóci się z nim i wrzuca go do błota. Traci posadę. Inżynier Korzecki zabiera go do Zagłębia, gdzie Judym zostaje lekarzem fabrycznym. Korzecki odbiera sobie życie. Gdy przyjeżdża Joasia, Judym pokazuje jej nędzę robotników i mówi, że musi zostać sam: „Muszę wyrzec się szczęścia”. Joasia odchodzi, a Judym patrzy na rozdartą sosnę nad zawaliskiem kopalni.
Krótkie streszczenia wszystkich opracowanych lektur zebraliśmy na jednej stronie: streszczenia lektur.
Streszczenie szczegółowe: plan wydarzeń
Paryż i Wenus z Milo (tom I, „Wenus z Milo”)
Judym pracuje w paryskich klinikach chirurgicznych. W upalny dzień wchodzi do Luwru i odpoczywa przy posągu Wenus z Milo. Spotyka tam polskie turystki: panią Niewadzką, jej wnuczki, sieroty Orszeńskie, czyli Natalię i Wandę, oraz pannę Joannę Podborską. Judym nie ukrywa, skąd pochodzi. Młoda Wanda pyta złośliwie, czy jego ojciec robił „damskie obuwie czy męskie kamasze”.
Ulica Ciepła (tom I, „W pocie czoła”)
Po roku Judym wraca do Warszawy. Idzie na ubogą ulicę Ciepłą i do rodziny brata Wiktora, robotnika. W domu zastaje ciotkę Pelagię i gromadę dzieci. Wiktor wypomina mu, że innej ciotce zawdzięcza wszystko: „Wzięła cię ciotka z domu, wychowała, dała cię do szkół”. Judym ogląda brata przy pracy w fabryce, przy płomieniu pieca do wytopu stali.
Odczyt u Czernisza (tom I, „Mrzonki”)
W salonie znanego lekarza Czernisza Judym czyta pracę o higienie. Opisuje nędzne mieszkania biedoty i pyta: „Któż to ma czynić, jeśli nie my?”. Lekarze kpią z niego i dowodzą, że to nie ich sprawa. Doktor Chmielnicki mówi mu po drodze do domu: „Medycyna to interes jak każdy inny”, a plany Judyma nazywa „Mrzonki…”.
Praktyka bez pacjentów (tom I, „Smutek”, „Praktyka”)
Jesienią Judym widzi przejeżdżające powozem panny z Paryża. Otwiera praktykę, ale od września do lutego nie przychodzi do niego „ani jeden pacjent”. Musi też pomagać rodzinie Wiktora. Gdy Chmielnicki proponuje mu posadę asystenta doktora Węglichowskiego, dyrektora zakładu w Cisach, Judym się zgadza.
Droga do Cisów (tom I, „Swawolny Dyzio”, „Widzisz, ośle, coś tu narobił!”)
Judym jedzie pociągiem z żoną kasjera Cisów, pana Listwy, i jej niesfornym synkiem Dyziem. Potem pijany furman wywraca wóz w błoto. Ubłocony Judym idzie pieszo i widzi, jak obok przejeżdża konno Natalia z eleganckim młodzieńcem.
Uzdrowisko Cisy (tom I, „Cisy”, „Kwiat tuberozy”, „Przyjdź”)
Cisy leżą w dolinie z dwoma stawami. Dyrektorem jest Węglichowski, a administratorem Krzywosąd Chobrzański. Judym uczy się prowadzenia zakładu i wreszcie zagląda do zaniedbanego szpitalika. W kościele spotyka Natalię, Joannę i Wandę. Zazdrości Karbowskiemu, w którym zakochana jest Natalia: piękny i bezużyteczny jak „tajemniczy kwiat tuberozy”.
Dziennik Joasi (tom I, „Zwierzenia”)
Joasia pisze pamiętnik. Pochodzi z Kielc, od lat zarabia lekcjami i pomaga braciom. Wspomina koleżankę z Kielc: „Uczyła nas przecie wszystkie tej sztuki Stacha Bozowska”, czyli bohaterkę „Siłaczki”, która już nie żyje. Pod datą 30 listopada zapisuje: „Nazywa się: doktor Judym”.
Sezon w Cisach i projekt Judyma (tom II, „Poczciwe prowincjonalne idee”, „Starcy”, „Teraz im wszystko wyłożę!”)
Judym ciężko pracuje, a szpital w Cisach „powstał właściwie dopiero przy nim”. Zauważa, że stawy pełne zgniłych liści i mułu sprzyjają malarii. Przed komisją wspólników przedstawia projekt osuszenia podmokłej łąki i likwidacji kanału ze stojącą wodą. Węglichowski i Krzywosąd ośmieszają pomysł, bo kosztowałby kilkaset rubli. Projekt upada, a w Cisach rośnie niechęć do młodego lekarza.
Wyjazd Wiktora (tom II, „Ta łza…”, „W drodze”, „Kto ich posłał?”)
Za pieniądze od Tomasza Wiktor wyjeżdża do pracy za granicę. Po kilku miesiącach wzywa żonę z dziećmi do Szwajcarii. Judymowa odbywa długą podróż, a na miejscu słyszy, że mąż chce jechać dalej: „Ja rznę do Ameryki”.
Miłość (tom II, „O świcie”, „O zmierzchu”)
Joasia opowiada Judymowi, że Natalia uciekła z domu z Karbowskim. Judym coraz wyraźniej czuje, że kocha Joasię: „Przecie to jest moja żona”. Wieczorem w lesie wyznają sobie miłość.
Szewska pasja (tom II, „Szewska pasja”)
Krzywosąd każe spuszczać szlam ze stawu do rzeki, z której korzystają okoliczne wsie. Judym protestuje: „Higiena jest, ale dla ludzi bogatych”. Krzywosąd się z niego śmieje, a Judym odpowiada mu „stary ośle!”. Gdy administrator unosi pięść, Judym chwyta go za gardło i spycha z grobli w szlam. Dyrektor rozwiązuje z nim umowę.
Zagłębie i Korzecki (tom II, „Gdzie oczy poniosą”, „Glikauf!”, „Pielgrzym”, „Dajmonion”)
Na dworcu Judym spotyka inżyniera Korzeckiego, znajomego z Paryża i Szwajcarii. Ten zabiera go do Zagłębia, gdzie jest „wakujące miejsce lekarza”. Pokazuje mu kopalnię i ciężką pracę górników. Judym zostaje lekarzem fabrycznym. Korzecki przysyła mu cytat z Platona o wewnętrznym głosie, Dajmonionie, i wkrótce odbiera sobie życie.
Rozdarta sosna (tom II, „Rozdarta sosna”)
Joasia przyjeżdża na jeden dzień. Judym pokazuje jej fabrykę i nędzne domy robotników cynkowni. Joasia marzy o wspólnym domu i pracy: „Ja będę twoją felczerką”. Judym mówi jednak, że musi spłacić dług wobec biednych: „Muszę wyrzec się szczęścia. Muszę być sam jeden”. Joasia odpowiada: „Szczęść ci Boże” i odchodzi. Judym siada w zawalisku kopalni, nad którym stoi sosna rozdarta na dwoje, i słyszy „płacz samotny, jedyny, płacz przed obliczem Boga”.
Bohaterowie
Postać
Kim jest
Co warto zapamiętać
Tomasz Judym
lekarz, syn szewca
idealista i społecznik; chce leczyć biednych i zmieniać ich warunki życia; rezygnuje z miłości
Joanna (Joasia) Podborska
nauczycielka, przyjaciółka pani Niewadzkiej i jej wnuczek
wrażliwa, pracowita; pisze pamiętnik; kocha Judyma i chce z nim pracować
Wiktor Judym
brat Tomasza, robotnik w fabryce
dumny i zgorzkniały; wyjeżdża do Szwajcarii, potem myśli o Ameryce
Korzecki
inżynier w Zagłębiu
inteligentny, chory na nerwy, pełen niepokoju; odbiera sobie życie
Węglichowski
dyrektor zakładu w Cisach, lekarz
uprzejmy, ale nie znosi zmian i sprzeciwu młodszych
Krzywosąd Chobrzański
administrator Cisów
dba o oszczędności, nie o zdrowie ludzi; spuszcza szlam do rzeki
pani Niewadzka
starsza pani
babka Natalii i Wandy; Joasia jest jej przyjaciółką
Natalia Orszeńska
starsza wnuczka pani Niewadzkiej
piękna; ucieka z domu z Karbowskim
Wanda Orszeńska
młodsza wnuczka
żywa i złośliwa
Karbowski
elegancki młody człowiek
„kwiat tuberozy”: piękny i bezużyteczny
Czernisz, Chmielnicki
lekarze warszawscy
Czernisz przyjmuje Judyma w salonie; Chmielnicki uważa medycynę za „interes”
Najważniejsze motywy
Lekarz społecznik. Judym uważa, że lekarz ma obowiązek walczyć z przyczynami chorób: brudem, wilgocią, złymi mieszkaniami. To kontynuacja pozytywistycznej pracy u podstaw, ale pokazana jako samotna walka.
Bezdomność. Bezdomni są tu niemal wszyscy: Judym nie ma swojego miejsca ani w świecie biedy, ani wśród bogatych; Joasia od dziecka „prawie nigdy” nie miała domu; Wiktor szuka pracy po świecie; Korzecki nie znajduje spokoju. To bezdomność dosłowna i duchowa.
Szczęście czy obowiązek. Judym wybiera samotną pracę zamiast rodziny. Czytelnik może go podziwiać za poświęcenie albo krytykować za to, że krzywdzi Joasię i siebie.
Dług wobec ludu. Judym czuje, że wyszedł z nędzy dzięki pomocy innych i musi to oddać: „Muszę to oddać, com wziął”.
Symbol rozdartej sosny. Drzewo nad zawaliskiem, którego jeden korzeń trzyma się ziemi, a drugi spada w głąb, to obraz rozdarcia Judyma między miłością a obowiązkiem.
Obrazy nędzy i pracy. Ulica Ciepła, huta, kopalnia i cynkownia pokazują, jak praca fizyczna niszczy zdrowie ludzi.
Sprawdź się na kartce
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany z polskiego PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.
Sprawdzian PDF · sklep
Młoda Polska — sprawdzian z epoki — sprawdzian, polski LO kl. 3
Sprawdzian z języka polskiego dla uczniów klasy III liceum i technikum: Chłopi, Wesele, poezja Tetmajera i Staffa, prądy i…
To młody lekarz, syn szewca z warszawskiej ulicy Ciepłej. Wychowała go i wykształciła ciotka. Chce, by medycyna służyła biednym, i za tę ideę płaci samotnością.
Dlaczego Judym musiał odejść z Cisów?
Bo pokłócił się z administratorem Krzywosądem, który spuszczał szlam ze stawu do rzeki. Gdy Krzywosąd podniósł na niego pięść, Judym zepchnął go z grobli w błoto. Dyrektor Węglichowski rozwiązał z nim umowę.
Dlaczego Judym rozstał się z Joasią?
Bo uznał, że nie może mieć rodziny, dopóki ludzie wokół żyją w nędzy: „Nie mogę mieć ani ojca, ani matki, ani żony (…) dopóki z oblicza ziemi nie znikną te podłe zmory”. Bał się też, że w szczęściu zmieni się w „dorobkiewicza”.
Co oznacza rozdarta sosna?
To symbol rozdarcia wewnętrznego Judyma. Sosna rośnie na brzegu zawaliska: jeden korzeń trzyma się twardego gruntu, a drugi zsunął się w przepaść. Tak samo Judym jest rozdarty między miłością a obowiązkiem.
Co łączy „Ludzi bezdomnych” z „Siłaczką”?
W dzienniku Joasi pojawia się jej koleżanka z Kielc, Stacha Bozowska, czyli bohaterka „Siłaczki”. Obie książki Żeromskiego mówią o ludziach, którzy poświęcają się pracy dla innych.
Źródła i metoda. Tekst powieści: wydanie Wolnych Lektur (tom I i II, rozdziały z tytułami, dziennik Joasi w rozdziale „Zwierzenia”); szczegóły i cytaty sprawdzone w tekście, w nawiasach tom i tytuł rozdziału. Kontekst epoki według powszechnie przyjętej wiedzy o Młodej Polsce. Status według Dz.U. 2024 poz. 1019. Zasady redakcyjne · Zgłoś błąd
Stan prawny na 2026-10-11.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →