Morszczuk poluje głównie na mniejsze ryby, takie jak śledzie czy sardele, oraz na inne zwierzęta morskie. W dzień trzyma się zwykle głębiej, a nocą podpływa wyżej za zdobyczą, ścigając ławice ryb.

Morszczuk jest jedną z ważniejszych ryb łowionych na potrzeby ludzi — jego delikatne mięso trafia na stoły w wielu krajach. Mieszka w chłodnych i umiarkowanych wodach, często blisko dna, ale potrafi też polować w toni.

Morszczuk to smukła, wydłużona ryba morska o wrzecionowatym ciele i srebrzystoszarym ubarwieniu z ciemniejszym grzbietem. Skóra połyskuje metalicznie, a boki są jaśniejsze. Sylwetka jest wyraźnie wysmuklona, przystosowana do sprawnego pływania w toni i przy dnie.

Głowa jest dość duża, a szeroki pysk uzbrojony w rzędy cienkich, ostrych zębów zdradza drapieżnika. Morszczuk ma dwie płetwy grzbietowe — krótką pierwszą i bardzo długą drugą, ciągnącą się niemal do ogona, oraz równie długą płetwę odbytową. Wnętrze pyska bywa ciemne, prawie czarne.

Morszczuk jest spokrewniony z dorszem i bywa z nim mylony, ale jest znacznie smuklejszy, nie ma wąsika pod brodą i ma inne ustawienie płetw — u dorsza są trzy oddzielne płetwy grzbietowe, a u morszczuka dwie, z których druga jest bardzo długa.

Bywa też mylony z molwą, kolejną wydłużoną rybą z tej grupy, ale molwa ma pojedynczy wąsik pod brodą, którego morszczuk nie posiada. Ostre zęby i ciemne wnętrze pyska są dobrymi znakami, po których rozpozna się właśnie morszczuka wśród podobnych ryb dennych.

Morszczuk jest jedną z ważniejszych ryb spożywczych, a jego białe, delikatne i mało ościste mięso jest cenione w kuchni wielu krajów, zwłaszcza w Hiszpanii i Portugalii, gdzie uchodzi za przysmak. W polskich sklepach pojawia się często jako mrożone filety.

Poławia się go na dużą skalę, głównie włokami przy dnie, dlatego jego populacje bywają uważnie liczone, żeby połowy nie były zbyt wielkie. Dla przeciętnego konsumenta morszczuk to jedna z tych ryb, które jada się częściej, niż się je rozpoznaje z wyglądu.