Żuraw to wysoki, dostojny ptak mokradeł i bagien, w Polsce coraz częstszy. Ma szarą sylwetkę i czerwoną plamkę na głowie, a jego trąbiący głos niesie się na kilometry.

Żurawie słyną z tańców godowych — podskakują, kłaniają się i rozkładają skrzydła. Jesienią zbierają się w duże stada i odlatują na południe, lecąc charakterystycznym kluczem.

Żuraw ma smukłą, wysoką sylwetkę z długą szyją i długimi nogami oraz przeważnie szarawe upierzenie, choć jego pióra bywają czasem zabarwione na rdzawo od naturalnego błota, w którym ptak lubi się kąpać.

Nad okiem i po bokach głowy żuraw ma białawe smugi, ostro kontrastujące z ciemniejszym, niemal czarnym gardłem, a z tyłu skrzydeł zwisają charakterystyczne, luźne pióra tworzące ozdobny, puszysty pęk widoczny nawet z dużej odległości.

Czapla siwa ma dziób znacznie dłuższy w stosunku do głowy i w locie zwija szyję w kształt litery S, zupełnie inaczej niż żuraw, który zawsze lata z wyprostowaną, wysuniętą do przodu szyją.

Bocian biały ma białe upierzenie z czarnymi końcówkami skrzydeł i długi, czerwony dziób, zupełnie inny od krótszego, ciemnego dzioba i jednolicie szarawego, matowego upierzenia całego żurawia.

Żuraw od wieków zajmuje ważne miejsce w polskiej i słowiańskiej kulturze ludowej jako zwiastun wiosny i jesieni — jego przelatujące wysoko nad polami klucze od dawna uznawano za pewny, niezawodny znak zbliżającej się zmiany pory roku. W wielu dawnych podaniach żurawiom przypisywano też rolę wiernych stróżów strzegących spokoju całej okolicy.

Dzięki skutecznej ochronie rozległych mokradeł i zaprzestaniu ich masowego osuszania liczebność żurawia w Polsce od kilku dekad systematycznie rośnie, a ptak ten z dawnej rzadkości stał się dziś coraz częściej spotykanym mieszkańcem podmokłych łąk i torfowisk.

Podczas jesiennej wędrówki żurawie zatrzymują się na dłuższy odpoczynek w kilku znanych w całej Europie miejscach, gdzie potrafią gromadzić się w ogromnych stadach liczących nawet dziesiątki tysięcy ptaków naraz na jednym, rozległym polu. Takie miejsca postojowe przyciągają co roku tłumy obserwatorów ptaków z wielu odległych krajów.