Nur jest stworzony do nurkowania. Jego nogi znajdują się bardzo daleko z tyłu ciała, co czyni z niego świetnego pływaka pod wodą, ale sprawia, że na lądzie jest niezgrabny i porusza się z trudem. Dlatego niemal całe życie spędza na wodzie.

Nury słyną z tęsknych, przeciągłych i donośnych głosów, które niosą się nad wodą, zwłaszcza wieczorem. Gniazdują tuż przy brzegu jezior, bo z powodu tylnych nóg nie potrafią odejść daleko od wody. Pisklęta często pływają, siedząc na grzbiecie rodzica.

W szacie godowej nur ma ciemny, często czarno-biały wzór w drobne kreski i kropki na grzbiecie oraz gładką, jednolicie ciemną głowę, a zimą jego upierzenie staje się znacznie prostsze, jasnoszare i mniej kontrastowe.

Ciało nura jest długie i mocno opływowe, z krępą, grubą szyją oraz masywnym, prosto skierowanym dziobem, doskonale przystosowanym do pewnego chwytania śliskich ryb podczas długiego, głębokiego nurkowania pod wodą.

Perkoz dwuczuby ma znacznie smuklejszą, dłuższą szyję i charakterystyczny czub z piór na czubku głowy, zupełnie inny od gładkiej, jednolitej głowy i masywniejszej sylwetki nura.

Kormoran ma haczykowato zagięty na końcu dziób i częściej suszy rozłożone skrzydła na brzegu, zupełnie inaczej niż nur, który dziób trzyma prosto i rzadko wychodzi na ląd.

Przeciągłe, tęskne głosy nura od dawna inspirowały ludzi żyjących na dalekiej, chłodnej północy — w wielu miejscowych podaniach i legendach ten donośny, niosący się nad jeziorem dźwięk kojarzono z duchami wody lub zapowiedzią rychłej zmiany pogody.

Ponieważ nur żeruje wyłącznie w czystych, bogatych w ryby jeziorach, naukowcy traktują jego obecność jako cenny wskaźnik dobrego stanu wody — spadek liczebności nurów na danym jeziorze bywa dla nich sygnałem poważnego zanieczyszczenia całego środowiska. W niektórych krajach dorosłe nury bada się nawet pod kątem stężenia rtęci i innych szkodliwych metali.

Ze względu na tylne położenie nóg nur potrzebuje długiego rozbiegu po powierzchni wody, by w ogóle oderwać się od niej i wzbić się w powietrze, dlatego niemal nigdy nie osiada na małych, ciasnych zbiornikach otoczonych gęstym lasem. Z tego samego powodu nur potrafi też z trudem wystartować w bezwietrzny dzień, gdy powierzchnia wody jest zupełnie gładka.