Kaczka domowa to znane zwierzę gospodarskie, które pochodzi od dzikiej kaczki krzyżówki. Trzyma się blisko wody i większość czasu spędza, pływając i szukając jedzenia.

Jej pióra pokryte są cienką warstwą tłuszczu, dzięki czemu woda po nich spływa i kaczka się nie moczy. Na lądzie kołysze się zabawnie, bo nogi ma osadzone daleko z tyłu ciała.

Kaczki domowe hodowane są dziś na całym świecie w wielu różnych, starannie wyselekcjonowanych rasach — od śnieżnobiałych kaczek pekińskich, przez ciemne, ciężkie kaczki rouańskie, po smukłe, pionowo stojące kaczki biegające indyjskie o nietypowej sylwetce.

W przeciwieństwie do dzikiej krzyżówki wiele ras kaczki domowej niemal całkowicie utraciło zdolność do dalekiego, sprawnego lotu, a niektóre rasy hodowlane są dziś znacznie cięższe i wyraźnie masywniejsze od swoich smukłych, dzikich przodków sprzed wieków.

Krzyżówka, dziki przodek kaczki domowej, jest znacznie lżejsza i zwrotniejsza w swobodnym, dalekim locie oraz bardziej jednolicie ubarwiona, zupełnie inna od często cięższych i wyraźnie mniej lotnych ras kaczki domowej.

Gęś jest wyraźnie większa od kaczki domowej i ma dłuższą, giętką szyję oraz inny kształt dzioba, zupełnie inną od krępej sylwetki i krótkiej szyi typowej dla większości ras kaczek.

W wielu krajach Azji Południowo-Wschodniej kaczki domowe od wieków wypuszcza się w dużych stadach na pola ryżowe zaraz po zbiorach, gdzie skutecznie zjadają ślimaki, owady i uciążliwe chwasty, naturalnie i tanio użyźniając jednocześnie żyzną glebę swoim pomiotem.

Kaczka domowa jest hodowana przez ludzi od wielu tysięcy lat, głównie ze względu na smaczne mięso, pożywne jaja i cenione pierze, a jej udomowienie w Azji Wschodniej mogło rozpocząć się nawet wcześniej niż udomowienie wielu innych, znanych ptaków gospodarskich.

Niektóre rasy kaczek domowych, wyhodowane specjalnie pod kątem wysokiej nieśności, potrafią znosić nawet ponad trzysta jaj rocznie, czyli znacznie więcej niż ich dziki, znacznie mniej wydajny przodek, czyli krzyżówka zwyczajna.