Sęp

Sęp ma niemal nagą głowę i szyję, bez piór. To nie przypadek: dzięki temu, wsadzając głowę w głąb padliny, nie brudzi sobie piór i łatwiej utrzymuje czystość.

Sępy pełnią w przyrodzie ważną rolę „sprzątaczy”. Zjadając martwe zwierzęta, oczyszczają okolicę i ograniczają roznoszenie chorób. Wysoko krążące sępy wypatrują padliny wzrokiem i po ruchach innych sępów.

Sęp ma ciemnobrązowe, szerokie skrzydła zakończone rozczapierzonymi, palczastymi lotkami, ułatwiającymi długie, energooszczędne szybowanie na wznoszących prądach ciepłego powietrza. U nasady szyi, tam gdzie kończy się naga skóra, widnieje charakterystyczny kołnierz z jasnego, puchowego pierza.

Dziób sępa jest silny i mocno zakrzywiony na końcu, dobrze przystosowany do rozrywania twardej skóry i ścięgien dużych zwierząt, choć sam ptak nie ma tak potężnych szponów jak inne ptaki drapieżne, bo nie musi chwytać żywej zdobyczy.

Kondor z Ameryki Południowej wygląda bardzo podobnie i prowadzi ten sam tryb życia padlinożercy, choć należy do zupełnie innej, niespokrewnionej rodziny ptaków — to podobieństwo powstało niezależnie u obu gatunków.

Orzeł przedni ma upierzoną głowę i poluje na żywą zdobyczy chwytaną szponami, zupełnie inaczej niż sęp, żywiący się wyłącznie już martwymi zwierzętami znajdowanymi z powietrza.

Ponieważ sępy szybko usuwają padlinę z okolicy, ograniczając rozprzestrzenianie się chorób, w niektórych krajach tworzy się dla nich specjalne punkty dokarmiania, tak zwane „restauracje dla sępów”, gdzie bezpiecznie wykłada się padłe zwierzęta gospodarskie.

Poważnym zagrożeniem dla sępów okazały się niektóre leki weterynaryjne podawane bydłu, które pozostają w tuszy zwierzęcia i są śmiertelnie trujące dla ptaków żywiących się jego padliną — odkrycie to doprowadziło do zakazu takich leków w wielu krajach, gdzie populacje sępów mocno ucierpiały.

W niektórych kulturach górskich Azji sępy od wieków biorą udział w tradycyjnym obrzędzie pochówku, w którym ciało zmarłego pozostawia się na otwartej przestrzeni, by ptaki mogły je strawić zgodnie z lokalnymi wierzeniami religijnymi, sięgającymi wielu pokoleń wstecz.