Puchacz

Puchacz jest znakomitym nocnym łowcą. Jego miękkie pióra tłumią szum skrzydeł, dzięki czemu leci niemal bezgłośnie i zaskakuje zdobycz. Doskonały słuch i wzrok pozwalają mu polować w niemal całkowitej ciemności.

„Uszy” na głowie puchacza to nie prawdziwe uszy, lecz pęczki piór, które ptak może stroszyć. Puchacz poluje na dość dużą zdobycz — od gryzoni i ptaków po zające, a nawet inne, mniejsze sowy. Jego głęboki głos „u-huu” niesie się nocą daleko po lesie.

Puchacz ma duże, pomarańczowoczerwone oczy, wyraźnie odróżniające go od wielu innych sów o żółtych lub ciemnych oczach, oraz gęste, mocno kreskowane, płowobrunatne upierzenie całego ciała, dobrze maskujące go w koronach starych drzew leśnych.

Na głowie ma dobrze widoczne, wyprostowane pęczki piór przypominające uszy, które unosi lub kładzie w zależności od nastroju — im bardziej ptak zaniepokojony, tym wyżej trzyma te charakterystyczne, ruchome pęczki piór.

Sowa śnieżna ma niemal białe upierzenie i poluje również za dnia, zupełnie inaczej niż nocny, ciemniej ubarwiony puchacz, polegający głównie na doskonałym słuchu i wzroku w zupełnej ciemności.

Orzeł przedni poluje za dnia, wypatrując zdobyczy wzrokiem z dużej wysokości, zupełnie inaczej niż nocny puchacz, atakujący bezszelestnie w ciemności dzięki wyjątkowo cichemu, dobrze tłumionemu lotowi na miękkich piórach.

W dawnych wierzeniach ludowych w wielu częściach Europy sowy, w tym puchacz, uchodziły za złowrogą zapowiedź nieszczęścia lub śmierci, co prowadziło do ich prześladowania i zabijania mimo całkowitego braku jakichkolwiek racjonalnych podstaw takich powszechnych, głęboko zakorzenionych przekonań.

W miejscach, gdzie puchacz całkowicie wyginął z powodu dawnych prześladowań i utraty siedlisk, prowadzi się dziś długotrwałe programy reintrodukcji, wypuszczając na wolność młode ptaki starannie wyhodowane w niewoli przez wyspecjalizowane ośrodki hodowlane.

Ze względu na swój imponujący rozmiar i głęboki, daleko niosący się głos, puchacz bywa dziś chętnie prezentowany podczas pokazów sokolniczych i programów edukacyjnych, przybliżających ludziom, zwłaszcza dzieciom, życie i codzienne zwyczaje ptaków drapieżnych.