Salamandra olbrzymia to największy płaz na świecie, żyjący w chłodnych, czystych górskich rzekach Azji. Może osiągnąć imponującą długość, większą niż wzrost dorosłego człowieka.

Prawie całe życie spędza w wodzie, gdzie oddycha przez mocno pofałdowaną skórę, wychwytującą tlen. Poluje z zasadzki na ryby, żaby i skorupiaki, a jest rzadka i chroniona.

Salamandra olbrzymia to największy płaz na świecie — masywny, wydłużony i silnie spłaszczony, o szerokiej, płaskiej głowie i długim, bocznie ściśniętym ogonie. Całe ciało jest przystosowane do życia na dnie rzek: niski, opływowy kształt pozwala jej wciskać się pod kamienie i opierać nurtowi wody.

Skóra jest ciemna, brązowa lub oliwkowa, marmurkowa, a wzdłuż boków ciała biegną charakterystyczne, luźne fałdy i zmarszczki. Oczy ma bardzo małe i słabo widoczne, osadzone na wierzchu płaskiej głowy. Cała sylwetka sprawia wrażenie prehistorycznej i jest jedną z najbardziej niezwykłych wśród płazów.

Salamandra olbrzymia jest tak charakterystyczna, że trudno ją z czymkolwiek pomylić — decyduje przede wszystkim ogromny rozmiar i silnie spłaszczone ciało z fałdami skóry. Od innych płazów ogoniastych odróżnia ją także to, że całe życie spędza w wodzie, nie wychodząc na ląd jak salamandry lądowe.

Fałdy skóry po bokach ciała to jej znak rozpoznawczy — nie ma ich smukła traszka ani krępa salamandra plamista. Drobne, ledwie widoczne oczy również odróżniają ją od wielu innych płazów, u których oczy są duże i wypukłe. To zwierzę zbudowane do życia na dnie, nie do wypatrywania świata nad wodą.

Salamandra olbrzymia żyje w czystych, chłodnych rzekach Azji i od dawna budzi ogromne zainteresowanie jako rekordzistka wśród płazów. Jest wrażliwa na zanieczyszczenia i zmiany w rzekach, przez co bywa traktowana jak żywy wskaźnik czystości wody — tam, gdzie przetrwała, woda musi być w dobrym stanie.

Oddycha przede wszystkim przez skórę, a liczne fałdy po bokach ciała zwiększają jej powierzchnię i ułatwiają pobieranie tlenu wprost z wody. To sprawia, że potrzebuje wody dobrze natlenionej i chłodnej. Dla człowieka jest niegroźna, a jej ochrona wiąże się z dbaniem o czyste, dzikie rzeki.