Boa dusiciel to duży, silny wąż lasów Ameryki, który wcale nie jest jadowity. Zdobycz chwyta zębami, a potem oplata ją ciałem i dusi, aż będzie mógł ją połknąć w całości.

W odróżnieniu od wielu węży nie składa jaj, tylko rodzi żywe młode. Poluje z zasadzki, cierpliwie czekając w ukryciu, a po dużym posiłku potrafi trawić i odpoczywać przez wiele dni.

Boa dusiciel występuje w wielu podgatunkach rozproszonych od Meksyku po Argentynę, przez co jego rozmiary oraz dokładne ubarwienie różnią się znacznie zależnie od konkretnego regionu jego występowania na kontynencie. Osobniki z suchszych regionów bywają zwykle mniejsze niż te z wilgotnych lasów deszczowych.

Jego ciało jest grube i silnie umięśnione, zakończone stosunkowo krótkim ogonem, a charakterystyczny, siodłowaty wzór na grzbiecie pomaga mu doskonale maskować się wśród liści i suchych gałęzi lasu. Barwa waha się od szarej przez brązową po czerwonawą, zależnie od podgatunku.

Pyton tygrysi wygląda i poluje bardzo podobnie, lecz w przeciwieństwie do boa dusiciela składa jaja zamiast rodzić żywe młode — to kluczowa różnica między obiema rodzinami węży dusicieli.

Anakonda należy do tej samej rodziny co boa dusiciel i podobnie rodzi żywe młode, lecz spędza znacznie więcej czasu zanurzona w wodzie rzek i bagien. Boa dusiciel woli za to suchsze, lądowe środowisko lasów i sawann.

Boa dusiciel należy dziś do najpopularniejszych węży trzymanych w niewoli, dostępnych w dziesiątkach wyhodowanych odmian barwnych cenionych przez terrarystów na całym, bardzo szerokim świecie i wielu kontynentach. Jego stosunkowo łatwa hodowla dodatkowo przyciąga zarówno początkujących, jak i doświadczonych miłośników węży.

Porzucone lub uciekłe boa dusiciele założyły dziś dzikie, samopodtrzymujące się populacje na niektórych karaibskich wyspach, w tym w Portoryko, gdzie uznawane są dziś za groźny gatunek inwazyjny zagrażający lokalnej faunie. Lokalne władze prowadzą tam dziś programy odławiania takich niepożądanych, dzikich węży.

W przeciwieństwie do jajorodnych pytonów boa dusiciel rodzi żywe młode, co jest cechą charakterystyczną dla całej rodziny boa, obejmującej też anakondę oraz kolorowego boa tęczowego. Samica może urodzić jednorazowo nawet kilkadziesiąt młodych węży, w pełni gotowych do samodzielnego życia.