Gawial gangesowy to niezwykły krokodyl wielkich rzek Indii, o wyjątkowo długim i wąskim pysku uzbrojonym w liczne, ostre zęby. Taki pysk to idealne narzędzie do chwytania śliskich ryb.

W odróżnieniu od wielu krokodyli poluje niemal wyłącznie na ryby i jest niegroźny dla ludzi. Dorosłe samce mają na końcu pyska charakterystyczną, okrągłą narośl, dzięki której wydają donośne dźwięki.

Gawial gangesowy ma smukłe, szarozielone ciało oraz wyjątkowo długi i bardzo wąski pysk, wyraźnie odróżniający go od większości innych, szerszych i masywniejszych krokodyli całego świata.

Nogi gawiala są stosunkowo słabe i nie radzą sobie dobrze na lądzie, dlatego dorosłe osobniki niemal całe swoje życie spędzają w wodzie, wychodząc na piaszczysty brzeg głównie po to, by się wygrzać w słońcu. Zamiast chodzić, na lądzie raczej ślizgają się i pełzają po piasku.

Krokodyl słonowodny ma znacznie szerszy, masywniejszy pysk przystosowany do chwytania różnorodnej zdobyczy na lądzie i w wodzie, zupełnie inny od wąskiego, wyspecjalizowanego wyłącznie do łowienia ryb pyska gawiala.

Aligator ma krótszy, zaokrąglony pysk i radzi sobie znacznie lepiej na lądzie, poruszając się sprawnie, zupełnie inaczej niż gawial o słabych nogach i bardzo długim, wąskim pysku.

Gawial gangesowy należy dziś do najbardziej zagrożonych wyginięciem krokodyli na świecie — jego populacja drastycznie zmniejszyła się z powodu budowy tam, zanieczyszczenia rzek oraz utraty piaszczystych brzegów potrzebnych do składania jaj.

W Indiach i Nepalu prowadzone są od dawna programy hodowli gawiali w niewoli, w ramach których młode osobniki wychowywane są starannie przez ludzi, a następnie wypuszczane z powrotem do rzek, by wzmocnić dziko żyjące, silnie przetrzebione populacje tego rzadkiego krokodyla. Mimo tych wieloletnich wysiłków liczebność wciąż pozostaje bardzo niska.

Ze względu na wąski, dość słaby pysk i dietę złożoną niemal wyłącznie z ryb gawial gangesowy jest zgodnie uznawany za praktycznie niegroźnego dla ludzi, w wyraźnym przeciwieństwie do wielu innych, znacznie bardziej agresywnych gatunków krokodyli. Odnotowane, potwierdzone ataki na ludzi są niezwykle rzadkie i zwykle wynikają jedynie z przypadkowej pomyłki.