Morświn to najmniejszy waleń naszych wód i jedyny, który żyje na stałe w Bałtyku. W odróżnieniu od delfinów ma krótki, zaokrąglony pysk bez wyraźnego dzioba.

Jest płochliwy i skryty — rzadko wyskakuje nad powierzchnię, więc trudno go zobaczyć. Poluje na drobne ryby, odnajdując je dzięki echolokacji. W Bałtyku jest bardzo rzadki i chroniony.

Morświn ma krępe, ciemnoszare ciało z jaśniejszym brzuchem i małą, trójkątną płetwą grzbietową, na przedniej krawędzi której widać drobne, guzkowate wypustki spotykane tylko u morświnów, nieobecne u typowych delfinów żyjących w tych samych wodach.

Głowa jest mała i zaokrąglona, bez wyodrębnionego dzioba, a całe ciało krępe i opływowe, dobrze przystosowane do cichego, energooszczędnego pływania — morświn rzadko wykonuje efektowne skoki znane u wielu gatunków delfinów, woląc pozostawać niemal niezauważonym.

Delfin butlonosy jest wyraźnie większy, ma wyodrębniony dziób oraz wysoką, sierpowatą płetwę grzbietową, zupełnie inną od małej, trójkątnej płetwy morświna z jego zaokrągloną, bezdziobą głową i wyjątkowo cichym, skrytym zachowaniem.

Morświnek okularowy ma podobny, krępy kształt ciała, ale wyraźnie kontrastowe, czarno-białe ubarwienie oraz ciemne obwódki wokół oczu, których morświn w ogóle nie ma, a przy tym żyje na zupełnie przeciwnej półkuli, w znacznie chłodniejszych wodach.

Największym zagrożeniem dla morświna w Bałtyku jest przypadkowe zaplątanie się w sieci rybackie ustawione na inne gatunki ryb — dla niewielkiej, płochliwej populacji bałtyckiej każda taka strata jest szczególnie dotkliwa i trudna do odrobienia w kolejnych latach.

Aby ograniczyć to zagrożenie, na sieciach rybackich montuje się czasem specjalne urządzenia dźwiękowe, które odstraszają morświny swoim sygnałem, zanim zwierzę zdąży zaplątać się w sieć i pod wodą stracić orientację, co zwykle kończy się jego przedwczesną śmiercią.

Ze względu na płochliwość i skrytość morświna, jego obecność w danym akwenie bada się dziś głównie za pomocą podwodnych mikrofonów rejestrujących sygnały echolokacyjne, a nie poprzez bezpośrednią obserwację z powierzchni wody czy z pokładu łodzi, która często płoszy te płochliwe zwierzęta.