Foka grenlandzka

Foka grenlandzka to mieszkanka lodowatych mórz północnego Atlantyku i Arktyki. Dorosłe osobniki mają na jasnym grzbiecie ciemny wzór przypominający harfę.

Młode przychodzą na świat na pływających krach, w gęstym, białym futerku, które chroni je przed mrozem. Foki te słyną z długich wędrówek za ławicami ryb.

Dorosła foka grenlandzka ma jasnoszary grzbiet z ciemnym, wygiętym wzorem przypominającym kształt harfy lub siodła, dobrze widocznym z daleka na tle jasnego lodu i wody. Głowa jest niewielka, z czarną maską wokół pyska i oczu, wyraźnie kontrastującą z resztą ciała.

Ubarwienie zmienia się wraz z wiekiem — najmłodsze foki mają gęste, białe futro, młodzież przechodzi przez etap nakrapianego, srebrzystego umaszczenia, a dopiero dorosłe osobniki zyskują charakterystyczny, ciemny wzór harfy na grzbiecie.

Foka szara jest wyraźnie większa i ma masywny, wypukły profil pyska, zupełnie inny od niewielkiej głowy foki grenlandzkiej z jej charakterystycznym wzorem harfy na grzbiecie i jasną maską na pysku.

Foka obrączkowana ma drobne, pierścieniowate plamy rozproszone po całym ciele zamiast wyraźnego, ciągłego wzoru harfy typowego dla dorosłej foki grenlandzkiej, a jej głowa jest przy tym wyraźnie mniejsza.

Foka grenlandzka od dawna jest przedmiotem polowań prowadzonych przede wszystkim na młode osobniki w ich pierwszych tygodniach życia, gdy wciąż noszą białe futerko cenione niegdyś w przemyśle futrzarskim.

Obrazy takich polowań wywołały w drugiej połowie XX wieku silny sprzeciw opinii publicznej na całym świecie, co doprowadziło w wielu krajach do ograniczenia lub całkowitego zakazu polowań na najmłodsze, białe foki, a w części regionów także do zakazu handlu ich futrem.

Foki grenlandzkie co roku pokonują bardzo długie trasy migracyjne między miejscami żerowania a stałymi lodowymi lęgowiskami, na których rodzą młode, co czyni je jednymi z najbardziej wędrownych fok na świecie. Naukowcy śledzą te wędrówki za pomocą nadajników satelitarnych mocowanych na krótko do futra zwierząt, co pozwala precyzyjnie odtworzyć trasy pokonywane przez poszczególne osobniki.